MUHAMMED
BAYRAK
| Welcome, Guest |
|
You have to register before you can post on our site. |
| Forum Statistics |
|
» Members: 7 » Latest member: Muhammed » Forum threads: 5,306 » Forum posts: 5,910 Full Statistics |
DOWNLOADEN
AYET
FELSEFEMiZ
Raşit Tunca Sözü
GÜZEL SÖZ
İsviçre
İsviçre (Almanca: Schweiz[not 4] Almanca telaffuz: [ˈʃvaɪts]; Fransızca: Suisse Fransızca telaffuz: [sɥis]; İtalyanca: Svizzera İtalyanca telaffuz: [ˈzvit͡sːera]; Reto Romanca: Svizra), resmî adıyla İsviçre Konfederasyonu (Latince: Confoederatio Helvetica, CH kısaltması buradan gelir), federal otoritelerin merkezi Bern ile birlikte 26 kantondan oluşan federal cumhuriyet. Batı Avrupa'da[not 5] bulunan ülkenin kuzey sınırında Almanya, batısında Fransa, güneyinde İtalya, ve doğusunda Avusturya ile Lihtenştayn yer alır.
İsviçre denize kıyısı olmayan, Alpler, İsviçre Platosu ve Jura Dağları arasında bölünen, 41.285 km² yüzölçümüne sahip bir ülkedir. Alpler toprakların daha fazla bölümünü işgal ederken, yaklaşık 8,5 milyon insandan oluşan İsviçreli nüfus çoğunlukla en büyük şehirlerin bulunduğu platoda yoğunlaşmıştır. Bu şehirlerin arasında iki küresel kent ve ekonomik merkez olan Zürih ve Cenevre de vardır. İsviçre Konfederasyonunun uzun bir silahlı tarafsızlık tarihi vardır -1815 yılından bu yana uluslararası bir savaş durumu olmamıştır- ve 2002 yılına kadar Birleşmiş Milletler'e katılmamıştır. Yine de etkin bir dış politika sürdürmektedir ve sıklıkla dünya çapında barış kurma girişimlerine katılır.[4] İsviçre aynı zamanda Kızılhaç'ın doğduğu ülkedir ve ikinci büyük BM merkezi de dahil olmak üzere çok sayıda uluslararası organizasyonun ev sahibidir. Avrupa seviyesinde, Avrupa Serbest Ticaret Birliğinin kurucu üyelerindendir ve Schengen Bölgesinin bir parçasıdır – yine de dikkate değer olarak Avrupa Birliğinin ve Avrupa Ekonomik Alanının bir üyesi değildir.
İsviçre kişi başına düşen net olmayan yerli ürün bakımından dünyadaki en zengin ülkelerden biridir ve her bir yetişkin için en yüksek malvarlığına (finansal ve finansal olmayan) sahiptir.[5][6] Zürih ve Cenevre sırasıyla dünyadaki ikinci ve sekizinci yaşam kalitesine sahip şehirler olarak sıralanmaktadır.[7] Nominal (GSYİH) bakımından dünyanın on dokuzuncu, satın alma gücü paritesine göre otuz altıncı büyük ekonomisine sahiptir. Malların ihracatında yirminci, ithalatında on sekizinci sıradadır.
İsviçre dil ve kültür açısından dört ana bölgeye ayrılabilir: Almanca, Fransızca, İtalyanca konuşulan bölgeler ile Romanşça konuşulan vadiler. Bu nedenle, çoğunluğunun Almanca konuşmasına karşın ortak etnik ya da ortak dile bağlı bir İsviçre ulusundan sözedilemez. Ülkeye duyulan güçlü bağlılık duygusunun kaynağı ortak tarihsel zemin, federalizm ve doğrudan demokrasi gibi paylaşılan değerler[8] ve kendini Alplerde yaşayanlar olarak tanımlama üzerine kurulmuştur.[9] İsviçre Konfederasyonu'nun kurulması geleneksel olarak 1 Ağustos 1291 olarak kabul edilir ve her yıl yıldönümünde İsviçre Ulusal Günü kutlanır.
Etimoloji
Türkçede başına "i" harfi eklenerek Latince kökenli dillerden aktarılan İsviçre sözcüğü, İngilizcedeki Swiss sözcüğü gibi 16. yüzyılda kullanılmakta olan Fransızcadaki Suisse sözcüğünden gelmektedir.[kaynak belirtilmeli] Ülkenin İngilizcedeki adı olan Switzerland, 16. ve 19. yüzyıl arasında kullanılan; fakat günümüzde kullanılmayan ve Swiss ile aynı anlamdaki Switzer sözcüğünden üretildi.[10] Switzer sözcüğü ise Alemancadaki Schwiizer sözcüğünden üredi. Schwiizer şu an Schwyz kantonu olan bölge ve bu bölgede yaşayanlar için kullanılan bir terimdi ve aynı zamanda Eski İsviçre Federasyonunu oluşturan orman kantonlarından biriydi. 14. yüzyıldan beri kullanılmakta olan Ant kardeşliği (Almanca: Eidgenossen) sözcüğünün yanında, 1499'daki Swabian Savaşı'ndan sonra Swiss/Schweiz/İsviçre sözcüğü de sahiplenilmeye başlandı.[kaynak belirtilmeli]
Bir yer ismi olarak Schwyz ise ilk olarak 972'de Eski Yüksek Almancada Suittes biçiminde ve muhtemelen "yakmak" anlamındaki suedan sözcüğü ile ilişkili olarak ormanlık alanları yakarak yerleşime açmak anlamında kullanıldı.[11] Sözcük 1499'daki Swabiyan Savaşı'na kadar sadece kantonu nitelemek için kullanılırken, giderek aşama aşama tüm konfederasyonu niteler hale geldi.[12][13] Ülkenin İsviçre Almancasındaki adı olan Schwiiz çift anlamlı olarak hem kantonu hem ülkeyi ifade etmek için kullanılsa da, ülke adı kullanılırken başına die tanımlığı getirilmektedir. Yani İsviçre için d'Schwiizi[14] kanton ve kantondaki şehir için sadece Schwyz kullanılmaktadır.[15]
Yeni Latince ifade Confederatio Helvetica (Helvetler Konfederasyonu) İsviçre'nin federal bir devlet olarak 1848'de kurulmasından sonra tedrici bir biçimde gündeme geldi. 1879'da paraların üzerinde görüldü, 1902'de İsviçre Federal Sarayı'nın üzerine yazılarak tescillendi ve 1948'den sonra da resmî devlet mühürlerinde kullanılmaya başlandı.[16] Sözcük, Antik Romalılar döneminden önce İsviçre Platosu'nda yaşayan ve Galyalı bir topluluk olan Helvet kabilesinden (Latince: Helvetii) üretildi. Helvetia, Johann Caspar Weissenbach'ın 1672'de sergilenen bir oyununda alegorik bir kadın kahramandı ve 17. yüzyılda İsviçre konfederasyonunun ulusal alegorisi haline geldi.[17]
Dört resmî dilden herhangi birine öncelik vermemek amacıyla Latince kullanılır. Ülke kısaltması olarak (CH) kullanılmasının nedeni de budur. Fransızca (Confédération suisse), İtalyanca (Confederazione Svizzera) ve Romanşça (Confederaziun svizra) resmî adları "İsviçre Konfederasyonu" olarak çevrilirken; Almanca resmî ad olan Schweizerische Eidgenossenschaft, "İsviçre Ant Kardeşliği" ya da "İsviçre Sözleşme Ülkesi" anlamına gelmektedir.
Tarihçe
İsviçre bir devlet olarak 1848 yılındaki İsviçre Federal Anayasası'nın kabulünden bu yana varlığını sürdürür. Bu devletin temelini oluşturan konfederasyonun kuruluşu ise 13. yüzyılın sonlarında gerçekleşmiştir.
Erken dönem tarihi
Bölgede en eski insansı (hominidae) varlığı 150.000 yıl öncesine kadar uzanır.[18] En eski tarım yerleşimiyle ilgili bulgulara ise Gächlingen'de (MÖ 5300'lü yıllardan kalma) rastlanır.[18]
Hallstatt ve La Tène kültürü (adını Neuchâtel Gölü'nün kuzeyinde bulunan La Tène arkeolojik kazı alanından alır) bölgede bilinen en erken kültürel kabilelerdir. La Tène kültürü muhtemelen Antik Yunan ve Etrüsk medeniyetlerinden etkilenerek geç Demir Çağı döneminde gelişip yayılmıştı.[18] İsviçre bölgesindeki en önemli kabilelerden birisi de Helvetlerdi. MÖ 58 yılında gerçekleşen Bibracte Muharebesi'nde Julius Caesar'ın orduları Helvetleri yenilgiye uğratmış,[18] daha sonra da (MÖ 15) Tiberius (2. Roma İmparatoru) ve kardeşi Drusus Alpleri tümüyle fethedip Roma İmparatorluğu'nun parçası haline getirmişti. Helvetilerin yaşadığı bölge önce Roma'nın Gallia Belgica eyaletinin parçası olarak Confoederatio Helvetica adını aldı, daha sonraları ise Germania Superior eyaletinin parçası oldu. Günümüz İsviçre'sinin doğu kısımları ise Raetia eyaletine katılmıştı.
4. yüzyıldan itibaren İsviçre'nin batı bölgesi Burgonya Krallığı'na aitti. Alamanların 5. yüzyılda İsviçre Platosu'na, daha sonra 8. yüzyılda Alp vadilerine yerleşmesi sonucunda erken Orta çağ döneminde (Frank İmparatorluğu tarafından işgal edilene kadar) günümüz İsviçre toprakları Burgonya ve Alaman krallıkları arasında ikiye bölünmüş vaziyetteydi.[18] 6. yüzyılda bütün İsviçre bölgesi Frank İmparatorluğu egemenliği altına girdi.[20][21] 6. 7. ve 8. yüzyıllar boyunca da bölge Frank hegemonyası altında kaldı. Şarlman dönemindeki genişleme döneminden sonra Frank İmparatorluğu, 843 tarihli Verdun Antlaşması ile ikiye ayrıldı.[18] İsviçre toprakları da Orta Francia ve Doğu Francia krallıkları arasında paylaşıldı. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu döneminde, 1000 yılı civarında bu bölge yeniden tek bir idare altında toplandı.[18]
1200'lü yıllara gelindiğinde İsviçre platosu Savoie, Zähringer, Habsburg ve Kyburg hanedanları tarafından idare edilmekteydi.[18] Uri kantonu, Schwyz kantonu, Unterwalden (Waldstätten) gibi bazı bölgeler de imparatorluğun doğrudan kontrolü altındaydı (Reichsfreiheit). 1264'te Kyburg Hanedanlığı çöktüğünde, Habsburg topraklarını İsviçre platosunun doğusuna kadar genişletti.[20]
Eski İsviçre Federasyonu
1291 yılında Uri, Schwyz ve Unterwalden kantonlarının oluşturduğu üç orman kantonu temsilcileri bir Federal Beyanname'nin altına imza attı.[22] Beyannameye imza atan taraflar, o zamanlar Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ile Avusturya Dükalığını elinde tutan Habsburg Hanedanı'nın hükmüne karşı çıkabilmek için birleşmeyi taahhüt ediyorlardı. Bu federasyon kantonları imparatordan, imparatorluk içinde otonom olduklarını garantileyen bir belge de aldı. Ancak iktidar Habsburg Hanedanı'nın eline geçince bu otonomiyi kabul etmeyen Habsburglar, yeni federasyona karşı saldırıya geçti.[23] 15 Kasım 1315 günü gerçekleşen Morgarten Muharebesi'nde Habsburg ordusunu yenen İsviçreliler, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu içinde İsviçre Konfederasyonu'nun varlığını güven altına aldılar.[23]
1353 yılına gelindiğinde ilk birleşen üç kantona ek olarak Glarus ve Zug kantonlarıyla, Luzern, Zürih ve Bern şehir devletleri de birliğe katılarak 15. yüzyıla kadar varlığını sürdüren (Zürih bir toprak anlaşmazlığı nedeniyle 1440 yılında konfederasyondan atıldı) ve sekiz eyaletten oluşan "Eski Federasyon"u kurdular. Bu birlik sonraki yüzyıllarda yeni katılımlarla daha da büyüdü.[22] 1470'lerde Burgonya dükü I. Charles'a karşı kazandıkları zaferler ve İsviçre paralı askerlerinin başarılarıyla federasyonun hem gücü hem de zenginliği arttı. İsviçre'nin kantonları sıralaması yapılırken geleneksel olarak, şehir devletlerini takiben kurucu kantonlar ilk sekiz "Eski Kanton" olarak önde anılırken, 1481 yılından sonra federasyona katılan diğer kantonlar ise tarih sırasına göre dizilmektedir. Kutsal Roma Cermen İmparatoru I. Maximilian'a karşı İsviçrelilerin 1499 yılında Svabya Savaşı'nda kazandığı zafer sonucunda, İsviçre, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndan ayrılıp de facto olarak bağımsızlığını kazandı.[24]
1506 yılında Papa II. Julius, günümüzde hâlâ Vatikan'ı koruyan İsviçreli Muhafızları işe aldı. Federasyonun genişlemesi ve ilk savaşlarda elde edilen yenilmezlik unvanı, 1515 yılında Marignano Muharebesi'ndeki İsviçre yenilgisi ile ilk kez durakladı.[25] Bazı kantonlarda Huldrych Zwingli'nin Reform'unun başarılı olması 1529 ve 1531 yıllarında kantonlar arası savaşların (Kappel Savaşları) çıkmasına neden oldu ve İsviçre, Katolik ve Protestan kantonlar şeklinde bölündü.[23] Çatışmalarda Protestan birlikleri çözüldü ve Katolikler birçok kantonda kontrolü ele geçirdiler. 1531'de yapılan barış anlaşmasından sonra bazı kantonlarda Protestanlar ve Katolikler aynı kiliselerde ibadet etseler de Katolikler 7 kanton ile 2 yarım kantonda iktidarda iken, Protestanlar ancak 4 kanton ile 2 yarım kantonda kontrol sahibi olabildiler.[26] 1648 yılında Westfalya Barış Antlaşması ile Avrupa ülkeleri İsviçre'nin Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndan ayrılmasını ve tarafsızlığını tanıdı.[23] Aristokrat ailelerin artan otoriteryenizmi, 30 Yıl Savaşları sırasında ortaya çıkan ekonomik krizle de birleşerek 1653 yılında İsviçre köylü savaşlarına yol açtı. Bu çatışmaların arka planında yine Katolik-Protestan çatışması vardı.[27] Kantonlar arasında anlaşmazlığın devam etmesi üzerine 1656 ve 1712 yıllarında Villmergen Çarpışmaları ile karşılıklı şiddet devam etti.
Fransız işgali dönemi
1798 yılında Fransız Devrimi kuvvetleri İsviçre'yi işgal etti ve zorla yeni bir anayasayı uygulattırdı.[22] Bu anayasa ile ülkenin hükûmeti merkezîleştirdi ve kantonlar ortadan kaldırdı. Helvetia Cumhuriyeti olarak bilinen yeni devletin halk arasında hiç desteği yoktu.[kaynak belirtilmeli] Yabancı işgal kuvvetleri tarafından zorla kabul ettirilen bu hükûmet, dinsel inanç özgürlüğü de dahil olmak üzere yüzyıllarca süren gelenekleri yıktı.[kaynak belirtilmeli] Bu devlet, İsviçre'yi, Fransa'nın bir uydu devleti hâline geldi. Sık sık ortaya çıkan ayaklanmalar, Fransız birliklerinin varlığı nedeniyle başarıya ulaşamadı.[kaynak belirtilmeli] 1798'in Eylül ayında Nidwalden İsyanı'nın Fransızlar tarafından kanlı bir şekilde bastırılması çok iyi karşılanmadı.[kaynak belirtilmeli]
Fransa ile diğer ülkeler arasında savaş çıktıktan sonra İsviçre; Avusturya ve Rusya gibi başka devletler tarafından da işgal edildi. İsviçreliler, merkezî hükûmeti destekleyen "cumhuriyetçiler" ve kantonların özerkliğinin tekrar verilmesini isteyen "federalistler" arasında ikiye bölündü. Napolyon Bonapart, her iki tarafın önde gelen politikacılarını 1803 yılında Paris'te bir araya getirdi.[22] Bu toplantının sonucunda İsviçre'nin özerkliğini büyük oranda geri veren ve 19 kantondan oluşan bir Konfederasyonu kuran Aracılık Yasası çıktı.[28] Bu tarihten sonra İsviçre politikasının en önemli çatışma konusu, kantonların kendi kendini yönetme geleneği ile merkezî bir hükûmet gerekliliği arasında oldu.[kaynak belirtilmeli] 1815 yılında Viyana Kongresi ile İsviçre'nin bağımsızlığı ve tarafsızlığı, tüm Avrupa güçleri tarafından tanındı.[29] Bu tarihte, Valais, Neuchâtel ve Cenevre kantonlarının federasyona katılmasıyla birlikte İsviçre tarihteki en son genişlemeyi gerçekleştirdi.
1848 anayasası
1847 yılında ülkedeki Katolik ve Protestan kantonlar arasında bir iç savaş (Sonderbundskrieg) patlak verdi.[30] O zamanlar hükûmette olan Radikal Parti'nin yaymaya çalıştığı daha üniter bir İsviçre fikrinden hoşlanmayan Katolikler, Sonderbund adını verdikleri özel bir antlaşma ortaya çıkardılar. Radikallerin de bu antlaşmaya karşı çıkması üzerine ortaya çıkan savaş bir aydan az sürdü ve yaklaşık yüz kayıp verildi.[kaynak belirtilmeli] Küçük ayaklanmalar dışında bu çarpışma, İsviçre topraklarında yaşanan son silahlı çatışmaydı.[kaynak belirtilmeli] İç savaştan sonra İsviçre referandum uygulamasına geçti ve 1849 yılında federal anayasa kabul edildi.[31] Bu anayasa ile merkezî otorite kuruluyor ve kantonlar yerel konularda kendi kendilerini yönetebiliyorlardı. Nüfus artışı, Sanayi Devrimi ve tek para birimi kullanılması nedeniyle 1872 yılında önemli oranda revize edilen bu anayasa, savunma, ticaret ve adli konularda federal sorumlulukları da düzenlendi.
1893 yılında anayasa, olağan dışı bir şekilde doğrudan demokrasinin uygulanmasına yönelik olarak düzenlendi. Günümüzde de varlığını sürdüren bu sistem, dünyadaki tek örnek konumundadır.[31]
20. yüzyıl
İsviçre 1920 yılında Milletler Cemiyeti’ne ve 1963 yılında da Avrupa Konseyi’ne katıldı. I. Dünya Savaşı’nda tarafsızlığını açıklayan ülke askerî olarak savaşa katılmadı.[32]
II. Dünya Savaşı’nda da tarafsızlık açıklandı, bir Alman müdahalesi planlansa da bu gerçekleşmedi. Bu müdahalenin gerçekleşmemesinin nedenlerinden birisi olarak General Henri Guisan önderliğinde İsviçre Silahlı Kuvvetlerinin seferberliğe geçmesi gösterilir. Buna karşın İsviçre'nin bu savaşta tarafsız kalmadığı da ileri sürüldü. Bunlardan bir kısmı İsviçre vatandaşlarının Yahudi Soykırımı esnasında elde edilen paraların aklanmasına yardımcı oldukları, dolayısıyla İsviçre’nin tarafsızlığına gölge düştüğü üzerinde dururken[33] bir diğer kısmı da İsviçre'nin, Almanya ve Mihver Kuvvetlere karşı yürütülen casusluk faaliyetlerinin bir merkezi haline gelerek yenilmelerine yardımcı olduğu üzerinde yoğunlaşır.[34]
II. Dünya Savaşı sırasında hem Müttefik Devletler hem de Mihver Devletleri tarafından İsviçre'nin ticareti abluka altına alındı. Nazi Almanyasına verilen borçların uzatılması ve ekonomik işbirliği, diğer ticaret ortaklarının varlıklarına ve ülkenin işgal edilme olasılığının artıp azalmasına göre sürekli bir değişim yaşadı. 1942'de Vichy Fransası üzerindeki kritik demiryolu bağlantısı koptuğunda ve İsviçre tamamen mihver devletlerle çevrelenmiş hale geldiğinde, verilen tavizler en üst noktasına çıktı. Savaş boyunca 300.000'den fazla mülteci ülkeye sığındı[35] ve merkezi Cenevre'de bulunan Uluslararası Kızılhaç Komitesi bu çatışmalar sırasında oldukça önemli bir rol oynadı. Sert göçmenlik ve iltica politikaları, Nazi Almanyası ile İsviçre arasında ekonomik ilişkiler kadar önemli çatışmalar yarattı, hatta bu 20. yüzyılın sonuna kadar sürdü.[36]
Savaş boyunca İsviçre Hava Kuvvetleri dönem dönem her iki tarafın hava kuvvetleri ile de çatışmalara girdi, Mayıs ve Haziran 1940'ta Nazi Hava Kuvvetlerine ait 11 uçak düşürdü. Almanya tehdit politikasını değiştirdikten sonra ise uçakları yere inmeye zorladı. Savaş boyunca 100'den fazla bombardıman uçağı ve personeli yakalandı ve hapse atıldı. 1944-45 yıllarında ise müttefik kuvvetleri yanlışlıkla, içlerinde Schaffhausen, Basel ve Zürih şehirlerinin de olduğu bazı bölgeleri bombaladı.[34]
Savaştan sonra İsviçre hükûmeti İsviçre Yardımı adı verilen çeşitli yardım kuruluşlarının oluşturduğu fonların, savaştan zarar gören ülkelere gönderilmesine katkıda bulundu ve Avrupa ülkelerine yapılan Marshall Planı'ndan yararlandı. Bunlar ülkenin ekonomisinin gelişmesine katkıda bulundu.[37]
1959 yılından itibaren kantonlarda kadınlara oy hakkı verilmeye başlandı.[38] 1971 yılında federal düzeyde oy hakkının tanınması en son 1990 yılında Appenzell Innerrhoden kantonunda kadınlara oy hakkı verilmesinden sonra gerçekleşebildi. Bu tarihten sonra kadınlar hızla parlamentoya ve bakanlıklara girmeye başladı, yedi kişilik Federal hükûmet'e ilk olarak 1984-1989 arasında bakanlık yapan Elisabeth Kopp girdi. İlk kadın başbakan ise Ruth Dreifuss oldu.
1978 yılında Bern kantonunun bazı kısımları bağımsızlıklarını kazanarak yeni Jura kantonunu kurdu. 18 Nisan 1999’da İsviçre halkı ve kantonlar tamamen gözden geçirilen ve yenilenen bir federal anayasanın kabulü yönünde oy kullandı. 1999 anayasasına göre, federasyona özel olarak delege edilmemiş tüm güçler kantonların elindedir.[39]
21. yüzyıl
İsviçre, 2002 yılında Birleşmiş Milletler’e tam üye oldu. EFTA (Avrupa Serbest Ticaret Birliği)’nın kurucu üyesi olan ülke, EEA (Avrupa Ekonomik Alanı)’nın bir parçası değildir. Avrupa Birliği’ne üye olmak için Mayıs 1992 tarihinde başvuru yapılmış olsa da Aralık 1992’de EEA için yapılan referandum sonucunda (EEA konusunda referandum yapan tek ülke İsviçre’dir) halkın EEA’ya girişi kabul etmemesi üzerine bu konuda başka bir girişimde bulunulmadı.[40] Bu tarihten sonra AB konusunda çeşitli referandumlar yapılmasına rağmen bu girişimler yeterli destek alamadılar. Yine de İsviçre yasaları AB yasalarıyla uyumlu hale gelmek üzere yavaş yavaş düzenlendi ve hükûmet, Avrupa Birliği ile bir dizi karşılıklı antlaşma imzaladı. Avusturya’nın 1995 yılında AB’ye girmesiyle birlikte İsviçre ve Lihtenştayn tamamen AB ülkeleri ile çevrelenmiş oldu. 5 Haziran 2005’te İsviçreliler %55'lik çoğunlukla Schengen antlaşmasına katılmayı kabul etti.[41] AB yorumcuları bu sonucu geleneksel olarak izolasyonist bir ülke olarak nitelendirilen İsviçre’nin bir iyiniyet gösterisi olarak değerlendirdiler.
Coğrafya
Orta-batı Avrupa arasında yer alan İsviçre, Alpler'in kuzey ve güney yamaçlarında konumlanmıştır. 41.285 kilometrekarelik yüzölçümüyle İsviçre, Birleşmiş Milletler tarafından tanınan ülkeler arasında yüzölçümü bakımından en büyük 135. ülkedir. 2011 sayımına göre 7.954.700'lük nüfusa sahip olan ülkede, kilometrekareye ortalama 188 kişi düşmektedir.[42] Engebeli bir araziye sahip olan ülkenin güney kısmında, kuzey kısmına oranla daha dağınık bir yerleşim görülür.[43] Yaklaşık 100’e yakın dağlık alanı mevcut olan ülkede tren, dişli demiryolları, teleferik ve diğer ulaşım araçları çoğunlukla kullanılmaktadır.[44]
Güneydeki İsviçre Alpleri, ortadaki İsviçre Platosu ve kuzeydeki Jura Dağları olmak üzere ülke üç ana topografik alana ayrılabilir. Ülkeyi orta ve güneyinden kateden sıradağlar olan Alpler, ülke topraklarının yaklaşık olarak %60'ını oluşturur. Ülkede bulunan zirvelerin yaklaşık yüz tanesi 4.000 metre (13.000 ft)'ye yakın veya daha da üzerindedir.[45] 4.634 metre (15.203 ft) ile ülkenin en yüksek noktası Dufour Zirvesi'dir.[46] İsviçre Alpleri'nin yüksek dorukları arasında, bazılarında buzul bulunan vadiler yer alır. Buralarda doğan Ren, Rhône, İnn, Aare ve Ticino gibi başlıca nehirler; Cenevre Gölü, Zürih Gölü, Neuchâtel Gölü ve Konstanz Gölü gibi göllere dökülür.[47] 1.500'den fazla göle sahip olan İsviçre, Avrupa'daki temiz su rezervinin yaklaşık %6'sına sahiptir. Göller ve buzullar, ülke topraklarının yaklaşık olarak %6'sını oluşturur.[43][48]
Yüksek dağlarla ayrılan birçok vadinin varlığı nedeniyle İsviçre'nin ekosistemleri çok hassastır ve hemen hemen her vadide kendine özgü ekolojiler oluşmuştur.[kaynak belirtilmeli] Dağlık bölgelerde de diğer yükseltilerde bulunmayan zengin bir bitki örtüsü bulunur.[kaynak belirtilmeli]
İklim ve çevre
İsviçre'nin yer yer farklılıklar göstermekle birlikte genelinde ılıman iklim görülür.[49][50] Yaz ayları belirli bir sıklıkla yağmurlu ve mera ve otlatma için uygun olan sıcaklıkta ve nemlilikte geçer. Yaz aylarına kıyasla nem oranının düşük olduğu kış aylarında yüksek noktalarda istikrarlı hava koşulları seyrederken, alçak bölgelerde sıcaklık terselmesi gözükmekte dolayısıyla güneşsiz dönemler yaşanabilir.
Alplerin güney tarafına yoğun yağmur yağdığı dönemlerde, kuzey Alplere sıcak fön rüzgarları gelir. Alp vadilerinin iç kısımlarında en kuru hava koşulları (bu bölgeye doğru hareket eden bulutların, dağların üzerinden geçerken içeriklerinin önemli bir bölümünü kaybetmelerinde dolayı) oluşur. Alplerde bulunan Graubünden gibi geniş bölgelerdeki yağış oranı Valais gibi bağcılığın yapıldığı güney batı bölgelere kıyasla az olur.[51] En yağışlı hava koşulları Alplerin yükseklerinde ve Ticino kantonunda görülür.[51]
Tüm yıl görülmekle birlikte en çok yağmur yaz aylarında düşer. Genel olarak sonbahar en kurak mevsim olmakla ve kışlar yazlara göre daha az yağmur almakla birlikte, yıldan yıla İsviçre ikliminde mevsimsel farklılıklar göze çarpar.
Yüksek dağlarla çevrili özgün ekosistemlerden oluşan vadilerden dolayı, İsviçrenin ekosistemi oldukça kırılgandır. İklimsel, coğrafi ve topografik özellikleri de Alpler bölgesini iklim değişikliğine hassas kılar.[52][53]
Bitki örtüsü ve hayvanlar: Ülke topraklarının % 23’ünü ormanlar meydana getirir. Ormanların % 70'i kozalaklı ağaçlarla, geri kalan kısmı geniş yapraklı ağaçlarla kaplıdır. Ormanlarda meşe, kayın, ceviz, çam ve kestane ağaçları vardır. Ormanlar İsviçre’nin kereste ihtiyacının yarısını sağlar. Yüksek Alp yamaçlarında dağ keçisi, tavşan, dağ sıçanı ve av kuşları yaşar.
Doğal kaynaklar
Madenler: Yeraltı kaynakları bakımından İsviçre fakirdir. Ülkede önemsiz birkaç kömür yatağı vardır. Yalnız tuz yatakları önemlidir.
Siyasi yapı
Çift meclisli İsviçre parlamentosu Federal Meclis, Federal Hükûmet'ten ayrı olarak temel iktidar merkezidir. Federal Meclisi oluşturan Eyaletler Konseyi ve Ulusal Konsey yasa çıkarmak da dahil olmak üzere her açıdan eşit güce sahiptir.
1999 anayasasına göre, federasyona özel olarak delege edilmemiş tüm güçler kantonların elindedir.
Eyaletler konseyinin 46 üyesi (her kantondan iki ve yarım kantondan bir olmak üzere) doğrudan her kantonda seçilir. Ulusal Konsey’in 200 üyesi ise nispi temsil esaslarına dayanarak seçilir. Her iki meclise seçilenlerin görev süresi 4 yıldır. Referandumlar yoluyla her yurttaş federal hükûmet tarafından kabul edilmiş yasaların geçerliliğini sorgulayabilir ve federal anayasaya düzeltme yapılmasını isteyebilir. Bu haklar İsviçre'yi doğrudan demokrasi uygulanan bir ülke yapar.
Yürütme erki ve devlet başkanlığı görevi yedi üyeden oluşan Federal hükûmette toplanır. Her ne kadar anayasaya göre Meclis Konsey üyelerini seçse ve denetlese de, yasama sürecini yönlendirme ve federal yasaları uygulama konusunda Federal hükûmet yavaş yavaş önde gelen bir role kavuştu. Özel temsil görevlerini yürütmek üzere konseyi oluşturan yedi kişi içinden bir kişi bir yıllığına İsviçre Konfederasyon Başkanı olarak seçilir.[55]
1959 yılından Aralık 2003'e kadar Federal hükûmette İsviçre’nin dört önemli siyasi partisi, federal meclisteki temsil oranlarına göre oluşan "sihirli formüle" göre temsil edilir: 2 üye Hristiyan Demokratlardan (CVP/PDC), 2 üye Sosyal Demokratlardan (SPS/PSS), 2 üye Liberal Demokratlardan (FDP/PRD), ve 1 üye de İsviçre Halk Partisinden (SVP/UDC). Konseydeki bu geleneksel üye dağılımı herhangi bir yasa ile tanımlanmış değildir ve 2003 seçimlerinden sonra Hristiyan Demokratlar ikinci sandalyelerini, o yıl meclis seçimlerinde en güçlü parti olarak çıkan İsviçre Halk Partisine kaptırdı.
Federal Yüksek Mahkeme’nin görevi kanton mahkemelerinden gelen temyizlere ve federal yönetimin idarî kararlara bakmaktır. Yüksek Mahkeme yargıçları, altı yıllık görev süresi için Federal Meclis tarafından seçilir.[56]
Doğrudan demokrasi
1848 federal anayasanın uygulanmaya başlandığından beri İsviçre Dünya üzerinde eşi benzeri olmayan bir hükûmet sistemi olan doğrudan demokrasiye evsahipliği yapar.[57] Parlamenter demokrasinin vazgeçilmez ögeleri olan meclis ve konseyler de bulunduğundan kimi zaman bu sistem yarı-doğrudan sistem olarak da adlandırılır. İsviçre doğrudan demokrasisinin federal düzeydeki araçları halkın hakları denilen anayasal girişim ve referandumdur.[58] Kanton ve belediye düzeyinde de bu araçlar daha geniş ve farklı olarak uygulanır.
Meclis tarafından onaylanmış bir yasanın geçerliliğini sorgulamak isteyen bir grup yurttaş eğer yasanın çıkmasından sonraki 100 gün içinde yasaya karşı 50.000 imza toplayabilirlerse federal bir referandum isteğinde bulunabilirler. Bu durumda yasanın kabulu ya da reddi için ulusal düzeyde ve basit çoğunluk ile karar verilen bir oylama yapılır. Federal bir yasaya karşı sekiz kanton birleşerek de referandum isteğinde bulunabilir.[57]
Benzer şekilde yurttaşlar bir anayasal değişikliği 18 aylık bir süre içinde destekleyen 100.000 imzaya ulaşabilirlerse federal anayasal girişim ile ulusal oylamaya gidebilirler.[59] Meclis anayasal değişiklik isteğini tamamlayıcı olarak karşı öneri getirebilir ve seçmenler her iki önerinin kabulu durumunda seçeneklerini oy pusulalarında işaretler. Anayasal değişikliklerin, ister meclis tarafından getirilmiş ister anayasal girişimle sunulmuş olsun kabul edilmesi için hem ulusal düzeydeki oylamanın sonucunun çoğunluğu hem de kantonların sonuçlarının çoğunluğu olmak üzere çifte çoğunluk aranır.[60]
İdarî yapılanma
Ana madde: İsviçre'nin kantonları
İsviçre, 26 kantondan oluşmaktadır.[61] Kantonların nüfusu 15.000 (Appenzell Innerrhoden) ile 1.253.500 (Zürich) arasında ve yüzölçümü de 37 km² (Basel-Stadt) ile 7.105 km² (Graubünden) arasında değişir. Kantonlarda toplam 2.889 belediye bulunmaktadır.
İsviçre içinde iki anklav (kuşatılmış toprak) bulunur: Almanya’ya ait olan Büsingen ile İtalya'ya ait olan Campione d'Italia.
Avusturya'nın Vorarlberg eyaletinde 11 Mayıs 1919 tarihinde yapılan referandum sonucunda halkın %80'i eyaletin İsviçre Konfederasyonuna katılması önerisini destekledi. Ancak Avusturya hükûmetinin, Müttefik kuvvetlerin, İsviçre liberallerinin, İtalyan İsviçrelilerin ve Fransız İsviçrelilerin karşı çıkmasıyla bu gerçekleşmedi.[62]
Büyük şehir ve merkezleri
Aargau Aarau Yüzölçümü= 1.729km² Nüfus = 1.392.026 805 % 24.6 Almanca
*Appenzell Ausserrhoden Herisau Yüzölçümü= 243km² Nüfus = 53.307 219 % 14.3 Almanca
*Appenzell Innerrhoden Appenzell Yüzölçümü= 173km² Nüfus = 15.741 91 % 10.0 Almanca
*Basel-Landschaft Liestal Yüzölçümü= 518km² Nüfus = 275.321 532 % 19,7 Almanca
*Basel-Stadt Basel Yüzölçümü= 37km² Nüfus = 186.221 5.033 % 33,7 Almanca
Bern Bern Yüzölçümü= 5.959km² Nüfus = 984.726 165 % 13,5 Almanca, Fransızca
Fribourg Fribourg Yüzölçümü= 1.671km² Nüfus = 284.546 170 % 19,8 Almanca, Fransızca
Cenevre Cenevre Yüzölçümü= 282km² Nüfus = 460.348 1.632 % 36,3 Fransızca
Glarus Glarus Yüzölçümü= 685km² Nüfus = 39.214 57 % 21,4 Fransızca
Graubünden Chur Yüzölçümü= 7.105km² Nüfus = 193.349 27 % 17,0 Almanca, Romanşça, İtalyanca
Jura Delémont Yüzölçümü= 838km² Nüfus = 70.532 84 % 12,7 Fransızca
Luzern Luzern Yüzölçümü= 1.493km² Nüfus = 381.879 256 % 16,7 Almanca
Neuchâtel Neuchâtel Yüzölçümü= 803km² Nüfus = 173.123 216 % 23,9 Fransızca
*Nidwalden Stans Yüzölçümü= 276km² Nüfus = 41.311 150 % 11,9 Almanca
*Obwalden Sarnen Yüzölçümü= 491km² Nüfus = 35.878 73 % 13,4 Almanca
Schaffhausen Schaffhausen Yüzölçümü= 298km² Nüfus = 77.107 259 % 23,9 Almanca
Schwyz Schwyz Yüzölçümü= 908km² Nüfus = 147.881 163 % 19,0 Almanca
Solothurn Solothurn Yüzölçümü= 791km² Nüfus = 256.941 325 % 19,7 Almanca
St. Gallen St. Gallen Yüzölçümü= 2.026km² Nüfus = 483.101 239 % 22,2 Almanca
Thurgau Frauenfeld Yüzölçümü= 991km² Nüfus = 251.939 254 % 22,6 Almanca
Ticino Bellinzona Yüzölçümü= 2.812km² 336.888 120 % 26,8 İtalyanca
Altdorf Yüzölçümü= 1.077km² Nüfus = 35.381 33 % 10,1 Almanca
Valais Sion Yüzölçümü= 5.224km² Nüfus = 316.773 61 % 21,5 Almanca, Fransızca
Vaud Lozan Yüzölçümü= 3.212km² Nüfus = 725.791 226 % 31,4 Fransızca
Zug Zug Yüzölçümü= 239km² Nüfus = 115.084 482 % 25,1 Almanca
Zürih Zürih Yüzölçümü= 1.729km² Nüfus = 1.392.026 805 % 24,6 Almanca
İsviçre'de bulunan uluslararası kuruluşlar
Özellikle İsviçre’nin tarafsızlığı nedeniyle hatırı sayılır bir miktarda uluslararası örgütün merkezi İsviçre’de bulunur. İsviçre'nin tarafsızlık politikası uluslararası arenada 1815 yılında Viyana Kongresi ile de tanındı.[63][64] 1863 yılında İsviçre’de kurulan Kızıl Haç’ın merkezi hâlâ buradadır. İsviçre Avrupa Birliği’nin bir üyesi değildir ve 1990’ların başında yapılan referandum sonucunda İsviçre halkı AB’ye katılmayı reddetti.[63]. 2002 yılında Birleşmiş Milletler’e katılan İsviçre [63], bu örgüte en son katılan ülkelerden biridir.
İsviçre'nin Cenevre kenti Kızılhaç ve Kızılay Hareketi ile Cenevre Sözleşmelerinin doğduğu yerdir. Ayrıca 2006 yılından bu yana Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi'ne ev sahipliği yapar. Birleşmiş Milletlere katılan en son ülkelerden biri olmasına rağmen, New York'tan sonra Birleşmiş Milletlerin ikinci büyük merkezi olan Milletler Sarayı Cenevre'de bulunur. İsviçre Milletler Cemiyetinin kurucu üyesi ve ev sahibidir.
Birleşmiş Milletler genel merkezi burada bulunmamasına rağmen, İsviçre Konfederasyonu; Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU), Mülteciler için Birleşmiş Milletler Yüksek Komiserliği (UNHCR) gibi birçok BM ajansını barındırır ve Dünya Ticaret Örgütü de dahil olmak üzere 200 kadar uluslararası örgüte ev sahipliği yapar.[63] Dünyanın karşı karşıya olduğu önemli konuları görüşmek üzere İsviçre'nin Davos kentine yabancı ülkelerden gelen siyasi liderler ve iş çevreleri, çevre ve sağlık konuları da dahil uluslararası konuların konuşulduğu Dünya Ekonomik Forumu yıllık toplantılarında bir araya gelirler.
Birçok uluslararası spor organizasyonu ve federasyonu da bu ülkede bulunur. Uluslararası Basketbol Federasyonu Cenevre'de, UEFA (Avrupa Futbol Federasyonları Birliği) Nyon'da, FIFA (Uluslararası Futbol Federasyonları Birliği) ve Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu Zürih'te, Uluslararası Bisiklet Birliği Aigle'de ve Uluslararası Olimpiyat Komitesi Lozan'da bulunur.[66]
Ordu
İsviçre Silahlı Kuvvetleri, kara ve hava kuvvetlerinden oluşmaktadır. Askeri personelin %5'ini profesyonel askerler oluşturur, geri kalan askeri personel ise 20 ile 34 yaş arası (özel durumlarda 50'ye kadar çıkar) erkek vatandaşlardır.[kaynak belirtilmeli] Denize kıyısı olmayan bir ülkedir, bu yüzden deniz kuvvetleri bulunmamaktadır; fakat sınırlarda bulunan göllerde silahlı askeri devriye botları bulunur. İsviçre vatandaşlarının, Vatikan İsviçreli Muhafızlar ya da çifte vatandaş olanlar haricinde, başka bir ülkede askeri görev yapması yasaklanmıştır.
İsviçre milis sistemi askerlere ordu tarafından verilen ekipmanları, personelin kendine ait özel silahları da dahil, evlerinde tutmalarını şart koşar. Bazı kuruluşlar ve siyasi partiler bu uygulamayı tartışır ve uygunsuz görür fakat İsviçrelilerin büyük bölümü bu uygulamanın lehlerine olduğunu düşünmektedir.[kaynak belirtilmeli] Zorunlu askerlik hizmeti tüm erkek İsviçre vatandaşlarını kapsar, kadınlar da gönüllü olarak askerlik yapabilirler. Erkekler genellikle 19 yaşında askerlik eğitimi için emir kağıdını alırlar. İsviçreli genç nüfusun yaklaşık üçte ikisi askerlik hizmeti için uygundur, uygun olmayanlar için ise alternatif hizmet şekilleri bulunur.[67] Yıllık yaklaşık, 20,000 kişi 18 ila 21 hafta arasında askeri eğitim merkezlerinde eğitim görürler.
İsviçre'nin bütünlüğü ve tarafsızlığını sağlamak amacıyla bugüne kadar üç genel seferberlik ilan edildi. İlki 1870-1871 yıllarında Fransa-Prusya Savaşı dolayısıyla ilan edildi. İkincisi 1914 yılının Ağustos ayında, I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi üzerine ilan edildi. Ordunun üçüncü seferberliği ise 1939 Eylül'ünde, Almanya'nın Polonya üzerine saldırması üzerine Henri Guisan'ın general olarak seçilmesiyle ilan edildi.
Tarafsızlık politikası nedeniyle, İsviçre ordusu diğer ülkelerde silahlı çatıışmalara katılmaz, ancak dünyada bazı barış misyonlarına katılır. 2000 yılından beri silahlı kuvvetler departmanı uydu iletişimlerini izlemek amacıyla Onyx istihbarat toplama sistemini kullanır.[68]
Soğuk Savaş'ın bitmesinin ardından anti-militarist gruplar tarafından askeri faaliyetlerin engellenmesi, hatta tamamen silahlı kuvvetlerin kaldırılması için girişimler oldu. Anti-militarist gruplar tarafından başlatılan dikkate değer bir referandum, 26 Kasım 1989 tarihinde yapıldı. Bu öneriye seçmenlerin yaklaşık üçte ikisi karşı çıktı.[69][70] Benzer bir referandum, Amerika'ya düzenlenen 11 Eylül Saldırıları nedeniyle %78'lik bir oranla anti-militarist grupların başarısız olması ile sonuçlandı.[71]
Hukuk
İsviçre bir hukuk devletidir. Mahkemeler hükûmetten ve parlamentodan bağımsızdır. Hangi temel hak ve yükümlülüklerin geçerli olduğu ve İsviçre’de siyasi ve adli sistemin nasıl düzenlendiği, İsviçre Federal Anayasasında yazılıdır.[72] 26 kantondan oluşan federal bir yapıya sahip olan İsviçre'de, her kanton federal hukuka aykırı olmamak kaydıyla kendi anayasalarına ve yasalarına sahiptirler. Ayrıca her bir kantonun kendi meclisi, hükûmeti ve mahkemeleri vardır.[72] İsviçre, Avrupa Birliği üye ülkesi olmaması nedeniyle Avrupa Birliği hukuku'nun etkisi altında değildir. Bu nedenle kendi ulusal hukuk sistemini ve hukukunu korumaktadır.[73] İsviçre'nin anayasası 18 Nisan 1999 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ancak bu anayasanın kökeni 12 Ekim 1848 tarihli İsviçre Federal Anayasası'na dayanmaktadır.[73] Federal yargı teşkilatı ise Federal Yüksek Mahkemesi, Federal Ceza Mahkemesi ve Federal İdare Mahkemesi'nden oluşmaktadır.
İsviçre Anayasası tarafından federal kanunların uygulamasını denetleme yetkisi en yüksek yargı organı olan Federal Yüksek Mahkeme'ye verilmiştir. Federal Yüksek Mahkeme’nin görevi kanton mahkemelerinden gelen temyizlere ve federal yönetimin idarî kararlarına bakmaktır.[74] Yüksek Mahkeme yargıçları, altı yıllık görev süresi için Federal Meclis tarafından seçilir. Bunun dışında genel yargı yetkisi bağımsız kanton mahkemeleri tarafından kullanılmaktadır.
Ekonomi
Zengin ve kararlı bir pazar ekonomisine sahip olan İsviçre, kişibaşı Gayri Safi Yurtiçi Hasıla’da Amerika Birleşik Devletleri, Japonya ve büyük Avrupa ekonomilerinin önünde yer alırken alım gücü paritesinde onuncu sırada gelir.[75][76] 20. yüzyılın çok önemli bir döneminde açık ara ile Avrupa’nın en refah ülkesi olan İsviçre[77] 1990’lardan beri ağır bir büyüme dönemine girdi ve 2005’e gelindiğinde kişi başına GSYİH’da nüfusu bir milyondan büyük Avrupa ülkeleri arasında İrlanda, Danimarka ve Norveç’in ardından dördüncülüğe düştü ve satınalma paritesine göre de onunculuğa geriledi.[78] Buna karşın İsviçre'de kişi başına düşen millî gelir 80.000 dolar düzeyinde olup ve 35.000 dolar civarındaki AB ortalamasının oldukça üstündedir.[79] İşsizlik oranı 2012 Aralık rakamlarına göre % 3.2'dir.[80] İsviçre Avrupa Serbest Ticaret Birliği (EFTA) üyesidir.
İsviçre ekonomisinin en büyük sektörü % 73'lük oranı ile hizmet sektörüdür.[79] Bankacılık, sigortacılık, turizm ve ticaret ekonominin en önemli kalemleridir. Toplam ihracatın üçte biri de banka, sigorta, turizm ve uluslararası organizasyonlar gibi alanlara aittir.[81] Ekonominin yüzde 23'ünü ise sanayi sektörleri oluşturur.[79] Sanayi sektörü en çok kimya endüstrisi, sağlık ve ilaç sektörü, bilimsel ve hassas ölçüm araçları ve müzik aletleri gibi alanlarda gelişmiştir. En büyük ihraç ürünleri kimyasal ürünler (ihracatının % 34'ü), makine/elektronik aletler (ihracatını % 20.9'u) ve hassas ölçüm araçları ve saatlerdir (ihracatının % 16.9'u).[81] Tarım sektörü ise ekonomide sadece % 4 gibi bir oranı oluşturur. Buna karşın kaliteli tarım ürünleri tercih edilir.[79]
İsviçre birçok çokuluslu şirketlere de ev sahipliği yapar. Gelirleri bakımından İsviçre'nin en büyük şirketleri; Glencore, Gunvor, Nestlé, Novartis, Hoffmann-La Roche, ABB, Mercuria Enerji Grubu ve Adecco sayılabilir.[82] Ayrıca UBS AG, Zürih Sigorta Grubu, Credit Suisse, Barry Callebaut, Swiss Re, Tetra Pak ve Swatch Grup da diğer önemli şirketlerdendir. İsviçre ekonomisi dünyanın en güçlü ekonomilerinden biri sayılır.[78]
Bankacılık
İsviçre, tüm dünyada gelişmiş bankacılık sistemi ile tanınır.[83] Ülkede toplam 385 banka faaliyet gösterir. Tümü uluslararası bankacılık sistemine göre çalışan bankalar, dünyanın her yerinden çok sayıda müşteriye hizmet ederler ve gizlilik ilkesini esas alırlar.[83] Ülkedeki bankacılık faaliyetinin yüzde 50'den fazlası iki bankanın, UBS AG ve Credit Suisse'in kontrolü altındadır. Bu iki banka'dan UBS yatırım danışmanlığı ve menkul kıymetler konularında, Credit Suisse ise finans hizmetleri ve krediler alanında uzmanlaşmıştır. Bunların dışında her bir kantonda kurulmuş kantonal bankalar bulunur. Bu 24 adet kantonal banka devlet garantisi ile faaliyet yürütürler. Bunların dışında çok sayıda özel banka ve yabancı banka bulunur. Global ölçekli iki banka toplam varlıkların yüzde 52'sini elinde tutarken, kantonal bankalar yüzde 16'sını, yabancı bankalar ise yüzde 13'ünü ellerinde bulundurular.[84] Bunların dışında sadece belli bir işlem hacminin üstündeki şirketlere hizmet veren ticari bankalar da bulunur.[83]
Finans sektöründe 2011 rakamlarına göre 143.000'ü bankacılık sektöründe olmak üzere 196.000 kişi çalışır. Bu sektörde çalışan sayısı toplam işgücünün yüzde 5.7'sini oluşturmasına karşın, 59.4 milyar franklık katma değer yaratarak ekonomiye yüzde 10.3'lük bir katma değer üretir.[84]
İsviçre, bankalarındaki 2 trilyon dolarlık mevduat ile en büyük offshore merkezi durumunda.[85] İsviçre, son yıllarda, banka hesaplarındaki gizlilik prensibi yüzünden, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından yoğun baskı altına alındı. Örneğin ülkenin en büyük bankası UBS, 2009 yılında en büyük 4.000 müşterisinin isimlerini ABD hükûmetine vermek ve 780 milyon dolar tazminat ödemek zorunda kaldı.[85]
Dış ticaret
İsviçre'nin en büyük ticaret ortağı Almanya'dır. 2011 yılı verilerine göre ihracatın %20,1'i, ithalatın ise %33,6'sı bu ülke ile yapılmaktadır.[86] Bununla birlikte Amerika Birleşik Devletleri, İtalya ve Fransa diğer büyük dış ticaret ortaklarıdır.[87] İsviçre'nin 2011 yılında ürün grubu bazında en fazla ihracat gerçekleştirdiği ilk üç ürün grubunu eczacılık ürünleri, makine ve aksamları ve saatler ile bunların aksam ve parçaları oluştururken; en fazla ithalat gerçekleştirdiği ilk üç ürün grubunu ise makine ve aksamları, "eczacılık ürünleri ve inciler, kıymetli taş ve metal mamulleri, madeni paralar oluşturmaktadır.[86]
Diğer yandan İsviçre Uluslararası Kakao Örgütünün (ICCO) de bir üyesidir.
Devlet bütçesi
2012 yılı devlet bütçesi 212.7 milyar dolar gidere karşılık 211.1 milyar dolar gelir şeklinde gerçekleşti. Bütçe fazlası Gayrisafî yurtiçi hâsıla'nın yüzde 0.2 fazlası oldu.[89]
2009 yılı devlet borçları 198.4 milyar dolar ile Gayrisafî yurtiçi hâsılanın yüzde 40.5'i kadardır.[89]
2006 yılı verilerine göre devlet harcamalarının yüzde 10.8'i sağlık[90], yüzde 5.8'i eğitim[89] , yüzde 1.0'ı ise askeri[89] harcamalara gider.
Güncel ekonomik gelişmeler
İsviçre ekonomisi, 2001 yılından itibaren genel bir durgunluk içine girdi. Bu nedenle Federal Hükûmet durgunluğu aşabilmek için bazı çalışmalar başlattı. 2005 yılında yeni dış ekonomik ilişkiler stratejisi oluşturuldu ve uygulanmaya başladı. Bunun sonucunda uluslararası alanda yatırım ve faaliyette bulunan UBS gibi bankalar ile Roche, Novartis, Nestle gibi uluslararası şirketler tarihi karlar elde ettiler. Buna karşın iç pazardaki daralma aşılamadı. İç pazarları genişletebilmek için inşaat sektöründe devlet yatırımları artırılmaya, komşu AB ülkelerinin tüketim sektörlerinde faaliyet gösteren firmalar (gıda, süpermarketler, giyim ve ev eşyaları gibi) ülkeye çekilmeye çalışıldı.[91]
Bu gelişmelerin etkisiyle 2006 yılının ilk altı ay verileri itibarıyla ekonomi olumlu ilerleme kaydetti. Son yıllarda en büyük sorun olan işsizlik 2006 yılında düzenli olarak azalarak yüzde 3,1'e geriledi. Keza, artan petrol fiyatlarına ve faiz oranlarının yükselmesine rağmen enflasyonda görece az bir artış oldu. Bu artış da petrol fiyatlarına bağlı üretici fiyatlarındaki artışın etkisiyle oldu. Ekonomideki genel iyileşmenin bir göstergesi de hükûmetin 2006 yılı büyüme tahminini Haziran ayında yüzde 2 oranında yükselterek yüzde 2,7 olarak açıklaması olmuştur. Keza, OECD de İsviçre için 2006 yılı büyüme tahminini yüzde 1,7'den yüzde 2,4'e çıkarmıştır.[91] Küresel finans krizinin etkisiyle 2009 yılında yüzde 1,9 daralan İsviçre ekonomisi, 2010 yılında yüzde 2,7[92] 2012 yılında ise ancak yüzde 1,4 büyüyebildi.[93]
Enerji politikası
İsviçre'de üretilen enerjinin %39'u nükleer enerji ve %52'si hidroelektrik kaynaklıdır.[kaynak belirtilmeli]
18 Mayıs 2003 tarihinde, Moratorium Plus adındaki halk girişimi yeni nükleer enerji santrallerinin yapımını yasaklayan yasanın uzatılmasını istedi. Ancak hem Moratorium Plus hem de Electricity Without Nuclear girişimleri kabul görmedi: Moratorium Plus %41,6 evet ve %58,4 hayır oyu; Electricity Without Nuclear %33,7 evet ve %66,3 hayır oyu aldı.[kaynak belirtilmeli]
Yeni nükleer santrallerin kurulması konusunda on yıl önce yapılan moratoryum, 1990 yılında bir vatandaş girişimi ile oylanan ve %45,5'lik Hayır oylarına karşılık %54,5'lik Evet oylarının kazanması sonucunda başlatıldı.[94][95] Bern Kantonu halen yeni bir nükleer santral yapımı planlamaktadır. 2011 Tōhoku depremi ve tsunamisi ile yaşanan Fukuşima I Nükleer Santrali kazalarının ardından 25 Mayıs 2011 tarihinde İsviçre hükûmeti önümüzdeki 2 ya da 3 yıl içinde nükleer enerji kullanımı sonlandırmayı planladığını duyurdu. Enerji bakanı Doris Leuthard basın toplantısında "Hükûmet olarak daha güvenli ve otonom bir enerji kaynağı için kademeli durdurma kararı aldık. Fukuşima bizlere nükleer gücün ne kadar tehlikeli olduğunu gösterdi." İlk reaktörün 2019, son reaktörün ise 2034 yılında kapatılacağı duyuruldu.[96]
İsviçre ve Avrupa Birliği
Birliğe katılmamayı yeğleyen dört Avrupa ülkesi İsviçre, İzlanda, Lihtenştayn ve Norveç Avrupa Birliği ile ilgili pek çok ekonomik ve yasal düzenlemeye ise kısmen de olsa katılım gösterdi. Bu ülkelerden İzlanda, Lihtenştayn ve Norveç, Avrupa Ekonomik Alanı aracılığıyla tek pazar düzenlemelerine katıldılar. İsviçre de benzer iki-taraflı antlaşmalar aracılığıyla Avrupa Birliği ile ilişkiler kurdu. Avrupa'nın tanınmış beş küçük devleti olan Andorra, Lihtenştayn, Monako, San Marino ve Vatikan ile yürütülen ilişkiler de avroyu ortak para birimi olarak kullanmaktan ve bazı diğer ekonomik iş birliği çalışmaları yapmaktan oluşur.[97]
İsviçre'de Avrupa Ekonomik Alanına üye olma konusunda 1992 yılı Aralık ayında yapılan referandum olumsuz sonuçlandı ve o zamandan beri Avrupa Birliği (AB) ve Avrupa ülkeleri ile ilişkiler ikili anlaşmalar yoluyla geliştirildi. İsviçre halkı, 2001 yılının Mart ayında, AB'ye katılım müzakerelerine başlamak için yapılan bir halk oylamasında da red kararı verdi.[98] Son yıllarda, İsviçre, uluslararası rekabet gücünü artırmak amacıyla, ekonomik uygulamalarını büyük ölçüde AB ile uyumlu hale getirdi. Ekonomisi de her yıl istikrarlı şekilde artmaktadır. AB'ye tam üyelik İsviçre hükûmetindeki bazı üyelerin uzun dönemli bir hedefi olsa da, buna karşı başta muhafazakar SVP tarafından desteklenen hatırı sayılır bir karşı çıkış vardır. Batıdaki Fransızca konuşan bölgelerde ve ülkenin diğer kısımlarındaki büyük kentlerde AB yanlısı bir eğilim olmasına karşın, halkın büyük bir kısmı bu eğilimi paylaşmaz.[99][100]
Hükûmet, AB ile ilişkileri yürütmesi amacıyla İsviçre Dışişleri Bakanlığı ve İsviçre Ekonomi Bakanlığı'ne bağlı bir Entegrasyon Dairesi oluşturdu. İsviçre'nin Avrupa'nın geri kalanından izole olmasının olumsuz sonuçları en aza indirmek için, Bern ile Brüksel arasında, ticari ilişkilerin serbestleştirilmesi çerçevesinde yedi ikili anlaşma imzalandı. Bu anlaşmalar 1999 yılında imzalandı ve 2001 yılında yürürlüğe girdi. İkili anlaşmaların bu ilk serisi kişilerin serbest dolaşımını içeriyordu. Dokuz alanı kapsayan ikinci bir dizi 2004 yılında imzalandı ve o zamandan beri uygulanmaktadır. İkinci seri ise Schengen Antlaşması ve Dublin Sözleşmesini içeriyor. İşbirliği konusunda başka alanlarda çalışmalar devam etmektedir.
İsviçre, bir bütün olarak AB ile olumlu ilişkilerin sürdürülmesi ve yoksul Güney ve Orta Avrupa ülkeleri ile işbirliğini desteklemek için 2006 yılında 1 milyar Franklık bir destekleme yatırımı yapma kararı aldı. Romanya ve Bulgaristan'ın son başvurularını desteklemek için 300 milyon Franklık yeni bir paket için yeni bir referandum yapılması söz konusudur. İsviçre, ekonomik konularda AB'nin ve kimi zaman da uluslararası kurumların baskısı altında kalmaktadır. Bunun sonucunda, şimdiye kadar bankacılık alanındaki gizliliği azaltmak ve AB ile vergi paritesini eşitleyebilmek için vergi oranlarını yükseltmek zorunda kaldı. AB ile dört yeni başlık altında ortaklık için ön görüşmeler sürdürülmektedir: Bu başlıklar Avrupa ile elektrik enerjisi pazarının açılması, Avrupa Galileo GNSS sistemine katılım, Avrupa hastalık önleme merkezi ile işbirliği ve yiyecek ürünlerinin kaynak sertifikalarının tanınması konularını kapsamaktadır.[101]
27 Kasım 2008 tarihinde, Brüksel'de Avrupa Birliği içişleri ve adalet bakanları, İsviçre'nin de 12 Aralık 2008 den itibaren Schengen alanına katıldığını duyurdu.[102] Buna göre ülkenin sınır kapılarında gümrük kontrol noktaları kalacak fakat bunlar sadece ürünlerin geçişini kontrol etmek için kullanılacaktı. 29 Mart 2009 tarihinden bu yana sınır kapılarında insanlar için pasaport kontrolü yapılmamaktadır. Ancak polis gerekli gördüğü durumlarda hem sınır kapılarında hem ülke içinde kimlik ve pasaport kontrolü yapabilir.[103] .
Nüfus yapısı
İsviçre, Avrupa’nın bazı önemli kültürlerinin kavşak yerinde yer alır. Bu kültürler ülkenin dillerini ve kültürü önemli ölçüde etkiler. İsviçre’nin dört resmî dili vardır: Kuzey ve Orta İsviçre’de Almanca(64%); batıda Fransızca (20.4%); güneyde İtalyanca (6.5%); ve güneydoğuda Graubünden kantonunda küçük bir azınlık tarafından konuşulan Romanş (< 1%).[105] Federal hükûmet dört resmî dili de kullanmak zorundadır. Federal Meclis’te bu dört dilde simültane tercüme yapılır.[106]
İsviçre’de konuşulan Almanca diyalekt grubuna genel olarak İsviçre Almancası denir. Ancak yazılı iletişimde ve radyo-televizyon yayıncılığında standart Yüksek Almanca kullanılır. Benzer şekilde İsviçre’nin diğer bölgelerinde de İsviçre Fransızcası ve Ticino diyalekti kullanılır. Ayrıca resmî diller (Almanca, Fransızca ve İtalyanca) diğer dillerden İsviçre dışında anlaşılmayan bazı terimleri (Fransızca’dan geçen Almanca Billette [107]) ve diğer dillerdekine benzer kelime kullanımlarını (İtalyanca azione, eylem anlamında değil Almanca Aktion gibi indirim anlamında kullanılır) ödünç almıştır. Her İsviçrelinin okulda kendi anadilinden başka İsviçre’nin resmî dillerinden birini öğrenmesi zorunludur. Bu nedenle İsviçrelilerin çoğu en azından iki dil bilir.[108]
Göçler
Günümüz İsviçre'si -diğer birçok Batı Avrupa ülkesi gibi- göç alan bir ülkedir. İsviçre nüfusunun % 23'ünü yabancı göçmenler oluşturur.[109]
Bugünkü Federasyon bölgeleri ve özellikle Zürih, çok önceden beri dışarı doğru büyük bir göç hareketinin hedefi idi. Endüstrileşme ile birlikte özellikle Alplerden de bir iç göç yaşandı. 1950'li yıllarda başlayan ve ülkeye bugüne kadar süren zenginliğini sağlayan hızlı ekonomik ve maddi büyüme göç dengesini ters çevirdi. Çalıştırmak için yabancı işçiler aranır oldu, sonraları, Yugoslavya'nın dağılması gibi süreçlerde sık sık İsviçre'ye politik göçmenler akın etti. Türkiye'den Batı Avrupa'ya ve aynı zamanda İsviçre'ye ekonomik göçmenler geldi. Son yıllarda ise İsviçre'deki işyerlerinde tercih edilen Almanların göçleri belirgin bir yükseliş gösterdi. 2011 yılında İtalyan vatandaşları toplam yabancılar içinde % 16.3 ile en büyük kesimi oluştururken, ardından Almanlar (% 14.9), Portekizliler (% 12.0), Sırplar (% 6.9), Fransızlar (% 5.4) gelmektedir.[110] Diğer küçük göçmen gruplarını ise Türkler, İspanyollar, Makedonyalılar, Avusturyalılar, İngilizler, Bosnalılar ve Hırvatlar oluşturur.[110] 2011 yılı sonunda İsviçre'de toplam 1.814.800 yabancı pasaportlu yerleşimci bulunur.[109]
Yapılan istatistikler İsviçre pasaportu olmayan, dolayısıyla oturma izni ile yaşayan göçmenlerin miktarını göstermektedir. İsviçre çifte vatandaşlığa izin verdiği için İsviçre vatandaşlığına geçmiş olan çok sayıda göçmen de bulunmaktadır. İsviçre vatandaşı olmuş olan tahmini 700.000 kadar göçmen vatandaş ile birlikte toplam göçmen oranının nüfusun % 30'una vardığı tahmin edilmektedir.[111]
İsviçre'de 45.000 kadarı İsviçre vatandaşı olmuş olan toplam 121.000 Türkiye uyruklu göçmenin yaşadığı tahmin edilmektedir.[111]
Sağlık
İsviçre'de yaşayan herkesin özel sigorta şirketlerinden ve sağlık sigortası veren kuruluşlardan bir evrensel sağlık sigortası yaptırması zorunludur. Sistemin maliyeti yüksek oranlarda olmasına rağmen, sistem sağlık çıktıları açısından diğer Avrupa ülkeleri ile kıyaslandığında İsviçre en iyilerindendir. 2006 yılı araştırmalarına göre İsviçre yaşam beklentisi kadınlar için 84, erkekler için ise 79 yıldır.[112] Dünya üzerindeki en yüksek yaşam kalitesi İsviçre'de bulunur.[113][114] Ancak, GSYİH (Gayrisafi Yurtiçi Hasıla) harcamalarının %11.5'i (2003) sağlık harcamalarına gider. 1990'dan beri sürekli bir artış sağlanan hizmetlerin yüksek fiyatlara ulaştığı görülmektedir.[115] Yaşlanan nüfus ve yeni sağlık teknolojileri ile sağlık harcamaları muhtemelen artmaya devam edecektir.[115]
Şehirleşme
Nüfusun üçte ikisi ile dörtte üçü arasındaki (farklı kaynaklarda farklı oranlar verilmesinin nedeni şehir tanımından kaynaklı olabilir) büyük bir kısmı şehirlerde yaşar.[116][117] İsviçre sadece 70 yıl içerisinde kırsal bir ülkeden kentsel bir ülkeye dönüştü. 1935 yılından itibaren gerçekleşen kentsel gelişim önceki 2000 yıl süresince gerçekleşen gelişimin toplamıyla aynı seviyededir. Bu kentleşme sadece İsviçre platolarında değil, aynı zamanda Jura ve Alp Dağları'nın eteğindeki tepelerde de [118] etkili oldu. Bunda hızla büyüyen şirketlerin toprak kullanımının rolü vardır. 21. yüzyılın başlangıcında, nüfus, kentsel alanlarda, kırsal alanlardan çok daha fazla artış gösterdi.[117] Ancak son yıllarda şehirlerden uzaklaşma şeklinde yeni bir eğilimin ortaya çıkmakta olduğu da görülmektedir.[116]
İsviçre büyük, orta ve küçük şehirlerden oluşan tamamlayıcı bir kentsel ağa sahiptir.[117] Ovalar kilometrekare başına 450 insan düşecek şekilde oldukça yoğun bir nüfusa sahiptir.[119] En büyük kentsel alanları Zürih, Cenevre, Lozan, Basel ve Bern şehirleri oluşturmaktadır.[117] İsviçre'nin en büyük şehri 389.992[120] kişinin yaşadığı (30 Eylül 2011), çevre bölgeleri ile birlikte 1.132.237 kişinin yaşadığı Zürih'tir. Diğer büyük şehirler ise 194.245 merkez nüfusu ile Cenevre, 171.832 merkez nüfusu ile Basel ve 130.515 merkez nüfusu ile Lozan ve 125.681 merkez nüfusu ile Bern'dir. Uluslararası kıyaslamalara göre bu kentsel alanlar, üzerinde yaşayan insan sayısına kıyasla hesaplanabilecek olandan daha fazla önem taşırlar. Zürih ve Cenevre yaşanabilecek, yaşam kalitesinin en yüksek olduğu yerlerdendir.[121]
Ulaşım
İsviçre'de 64.855 km kara yolu bulunur. Bunun 1.057 km'si milletlerarası kara yolu şebekesine bağlıdır. Demir yollarının toplam uzunluğu 4.991 km'dir. Bunun dışında 830 km özel hatlar bulunur. Deniz ticaret filosu 30 gemiden meydana gelmiş olup, 294.304 gros ton yük kapasitelidir. En önemli limanı Basel'dir. [122]
Demir yolları
İsviçre'de ilk demir yolu 1847 yılında Zürih ve Baden arasında toplam 30 km uzunluğunda inşa edildi. İlk önce demir yollarının merkezi planlanıp işletilmesi kararlaştırıldı (1848 Anayasası) fakat sürecin yavaş ilerlemesi üzerine 1852 yılında parlamento inşa sorumluluğunu özel firmalardan yararlanma izni ile birlikte kantonlara bıraktı. Bu gelişmeleri izleyen 30 yıl içerisinde ülkeye 2.500 km uzunluğunda tren rayı döşendi.[123]
Günümüzde İsviçre, Monako ve Vatikan gibi küçük devletler hariç tutulduğunda Avrupa'nın en yoğun demir yolu ağına sahip ülkesidir (122 m/km²). İsviçre'de toplu ulaşım bağlantısına erişimi olmayan hemen hiçbir yerleşim yeri yoktur. Avrupa'nın en yüksek yerleşim yeri Juf'a (Graubünden kantonu) bile günde 8 kez toplu ulaşım taşıtları seferleri yapılmaktadır. Ülkedeki standart demir yolları 3.778 km. uzunluğunda olup bunun sadece 10 km'si elektrikli değildir. Buna ek olarak dar demir yollarının toplam uzunluğu 1.766 km'dir. Toplam 3.007 km. uzunluğunda demir yolu ağı ve yıllık 300 milyon yolcu kapasitesi ile İsviçre Federal Demir yolları (die Schweizerischen Bundesbahnen (SBB)) ülkenin en uzun ve önemli demir yolu ağına sahiptir. BLS AG ise 440 km'lik ağ ile ülkenin en önemli ikinci demir yolu operatörüdür. Ayrıca ülkede demir yolu işleten 47 özel firma bulunmaktadır.[124]
Dağlık coğrafyasından dolayı İsviçre'de ayrıca birçok füniküler ve teleferik hattı da bulunmaktadır.
Kara yolları
Nüfusun yoğun olduğu bölgelerin büyük bir bölümü en yakın otoyola en fazla 10 km uzaklıkta bulunmaktadır. Toplam motorlu taşıt yolu 71298 km'dir. Bunun 1.758 km'sini ana otoyollar oluşturur.[125] İsviçredeki hanelerin 5'te 1'inin motorlu taşıt sahibi olmaması ülkenin gelişmiş toplu taşıma ağına bağlanmaktadır. Bu oran şehirlerde %43'e kadar yükselmektedir.[126] İsviçre'de genel olarak otoyolların ücretsiz olmasına karşın yılda bir kez 40 İsviçre frankı ulusal otoyol vergisi ödenir.[127] İsviçre otoyollarında 120 km/saat ana yollarda 80 km/saat ve şehir içi yollarda 50 km/saat ve bazı yerleşim yerlerinde 30 km/saat hız limiti bulunur.[128]
Hava ulaşımı
İsviçre'nin yolcu kapasitesi bakımından ana ve en büyük havalimanı Zürih yakınlarında bulunan Zürih-Kloten havalimanıdır. Diğer önemli havalimanları Basel ve Cenevre havalimanlarıdır. Basel Havalimanı kısmen Fransa toprakları üzerine inşa edilmiş olup Almanya'nın Freiburg ve Fransa'nın Mulhouse şehirleriyle ortak kullanılır. Ayrıca Avrupa içi uluslararası uçuşların gerçekleştiği Bern ve Lugano bölgelerinde iki havalimanı daha vardır. Bunlara ek olarak İsviçre genelinde birçok sivil havaalanı da bulunur. Graubünden'de bulunan Samedan havaalanı ayrıca Avrupa'da bulunan havaalanları içerisinde en yüksek rakıma (1.707 m) inşa edilenidir. İsviçre merkezli en önemli hava yolu firması 2005 yılında Lufthansa tarafından satın alınan Swiss Air'dir.[129]
Eğitim ve bilim
İsviçre anayasası eğitim sistemi ile ilgili yetkiyi kantonlara vermiş olduğu için, eğitim sisteminde büyük bir çeşitlilik vardır.[130] İsviçre'de hem devlet okulları hem de özel okullar bulunur ki, bunların bir kısmı yabancı özel okullardır. Tüm kantonlarda okula en küçük başlama yaşı altıdır, ancak bazı kantonlar çocukların dört veya beş yaşında ücretsiz ana sınıflarına gitmesini destekler.[130] İlkokul, okula bağlı olarak dört, beş veya altı yıldır. Geleneksel olarak okullarda öğretilen ilk yabancı dil ülkedeki diğer resmi dillerden biridir. Ancak son yıllarda (2000) birkaç kantonda İngilizce birinci olarak öğretilen yabancı dil yapılmıştır.[130]
İlkokulun bitiminden sonra (veya ortaokula başladıklarında) öğrenciler kapasitelerine göre birkaç gruba (genellikle A, B, C olarak üç gruba) ayrılırlar. En hızlı öğrenenler daha ileri seviyedeki sınıflar ve matura için hazırlanırken[130] diğerleri daha yavaş bir eğitimle ihtiyaçlarına en uygun mesleklere göre yönlendirilmeye çalışılırlar.
İsviçre'de 12 üniversite vardır. Bunların 10'u kantonlar seviyesinde desteklenir ve genellikle teknik olmayan alanlarda hizmet verirler. İsviçre'deki ilk üniversite Basel Üniversitesi'dir. 1460'ta tıp fakültesi ile birlikte kurulan üniversite geleneksel olarak kimya ve tıp araştırmaları konusunda uzmanlaşmıştır. İsviçre'nin en büyük üniversitesi 25 bin öğrencisi olan Zürih Üniversitesi'dir. Federal hükûmet tarafından finanse edilen iki enstitü bulunmaktadır: Zürih'te bulunan ETH Zürih ile Lozan'da bulunan EPFL. Her iki enstitü de bilim dünyasında uluslararası üne sahiptir.[not 6][133]
Bu üniversitelerin dışında çok sayıda Uygulamalı Bilimler Üniversitesi bulunur. Yönetim ve işletme gibi alanlarda St. Gallen Üniversitesi ile Lozan'daki International Institute for Management Development ülkenin başta gelen okulları olup, uluslararası bir üne de sahiptir. İsviçre yüksek öğrenim düzeyinde yabancı öğrenci oranı açısından Avustralya'dan sonra ikinci sırada gelir.[134]
Sayısız uluslararası kuruluşa ev sahipliği yapan İsviçre, bu özelliğine yakışır şekilde, Cenevre'de yer alan, 100'den fazla ülkeden gelen ve yüzde 80'i yabancı öğrencilerden oluşan Graduate Institute of International and Development Studies adlı yüksek enstitüye de ev sahipliği yapar. Politik bilimler, uluslararası ilişkiler, hukuk gibi alanlarda uzmanlaşmış olan kuruluş, sadece kıta Avrupa'sının bu alanlardaki en eski okulu değil aynı zamanda en prestijli olanıdır.[135][136]
Birçok Nobel Ödülü de İsviçreli bilim adamlarına verilmiştir. Bunlar arasında Bern'de çalıştığı sırada Özel görelilik kuramını geliştiren ünlü bilim adamı Albert Einstein'ı[137] başta saymak gerekir. Son yıllarda Vladimir Prelog, Heinrich Rohrer, Richard Ernst, Edmond Fischer, Rolf Zinkernagel ve Kurt Wüthrich gibi çok sayıda bilim adamı Nobel Ödülü almıştır. Bugüne kadar çeşitli alanlarda toplam 113 Nobel Ödülü İsviçre'ye giderken[138][139] bunlardan 9'u Nobel barış ödülü olmuştur.[140]
Büyük Hadron Çarpıştırıcısı tüneli. CERN dünyanın en büyük laboratuvarı ve aynı zamanda World Wide Web'in doğum yeridir.[141]
Cenevre ve Fransa'daki sınır komşusu Ain ortaklaşa olarak dünyanın en büyük laboratuvarına sahiptir.[142][143] CERN adındaki bu laboratuvar parçacık fiziği çalışmaları için oluşturulmuştur. Bir diğer önemli bir araştırma merkezi olan Paul Scherrer Institute'dır. Bugüne kadar çok sayıda bilimsel keşif de İsviçre laboratuvarlarından dünyaya yayılmıştır. Bunlara arasında LSD, Atomik kuvvet mikroskobu (Nobel ödüllü) ve Velcro tanınan örneklerdir. Bunların dışında yeni dünyaların keşfini sağlayan Auguste Piccard'ın basınçlı balonu ve okyanusların en derin yerlerine kadar ulaşmamızı sağlayan Jacques Piccard'ın Bathyscaphe'ı de vardır.
İsviçre Uzay Ofisi değişik uzay teknolojileri ve programları ile uğraşan bir kurumdur. Bu kurum aynı zamanda Avrupa Uzay Ajansının 1975'teki 10 kurucusundan biri ve ESA bütçesinin 7. büyük destekçisidir. Özel sektörde de Avrupa'nın en büyük uzay teknolojisi malzemeleri üreten RUAG ve Maxon Motor gibi kuruluşlar uzay endüstrisi alanında faaliyet gösterir.
Din
İsviçre’de ülke çapında bir devlet dini olmasa da Cenevre ve Neuchâtel kantonlarının dışındaki tüm kantonlarda vergilendirme yoluyla Roma Katolik, Eski Katolik ya da İsviçre Reform Kiliseleri desteklenir.[145]
2010 yılında yapılan nüfus sayımı sonuçlarına göre İsviçre’de en etkili dini gruplar %38.8 ile Roma Katolik Kilisesi ve %30,9 ile çeşitli protestan mezheplerdir. Göçmenlik ile birlikte %4,5'lik bir müslüman nüfus ile %2'lik bir ortodoks nüfus da yerleşmiştir.[146] Hıristiyan olmayan dinler de küçük oranlarda bulunmaktadır. (%0.38 Hinduizm, %0.29 Budizm, %0.25 Yahudilik ve %4.3 bilgi vermeyen)[147] 2010'da yapılan bir kamuoyu yoklamasına göre halkın %44'ü teist iken, %39'u "ruh veya bir yaşam gücüne" inanmakta, %11'i ise Ateist olduğunu belirtmektedir.[148] Greeley ise tanrıya inanmayanların nüfusa oranını % 27 olarak tespit etmiştir.[149] Farklı dinlere sahip bir nüfusa sahip olan İsviçre’nin istikrarlı ve müreffeh bir ülke olması, bu ülkenin bir konsensus ya da eştoplumsallaştırmacı devlet olarak tanımlanmasına yol açmıştır.
Tarihsel olarak ülke katolikler ve protestanlar arasında yaklaşık olarak dağılır. Hatta Appenzell gibi bazı kantonlar resmî olarak katolik ve protestan bölümlere ayrılır,[150] hatta birçok köyün girişinde baskın olan din, "bu köy katoliktir/protestantır" tabelalarıyla belirtilir. Ancak bazı genel modeller de bulunur. Büyük şehirler arasında Bern, bankacılık merkezi Zürih ve Basel’de protestanlık baskınken Luzern gibi diğer şehirler çoğunlukla katoliktir. Cenevre ilk Calvincilik merkezi olarak tanınmıştır ve dünya üzerinde Fransızların çoğunluğunun katolik olmasına karşın Fransız İsviçresinin çoğunluğu protestandır. Diğer yandan İsviçre’nin kuruluşunda bulunan Almanca konuşulan Schwyz, Uri, ve Unterwalden kantonlarıyla İtalyanca konuşulan Ticino kantonu genelde katoliktir.
Kilise ve devletin tümüyle birbirinden ayrılmasını öngören bir referandum % 78 gibi yüksek bir oranla reddedildi.[151] 29 Kasım 2009'da minare inşaatlarının yasaklanması hakkında yapılan referandum sonucu bu tarihten sonra yeni minare yapımı yasaklandı.[152] Ülkede referandum tarihi itibarıyla var olan dört minare, karardan etkilenmedi.
Kültür
İsviçre’nin kültürü komşuları tarafından çok etkilendiyse de yıllar boyunca önemli bölgesel farklılıklar gösteren kendine özgü bir kültür oluşmuştur. Özel olarak Fransızca konuşulan bölgeler Fransa’ya, Almanca konuşulan bölgeler Almanya’ya ve İtalyanca konuşulan bölgeler de İtalya’ya, ülkelerindeki diğer bölgelerden daha yakındır. İsviçre’deki kuvvetli bölgecilik nedeniyle homojen bir İsviçre kültüründen söz etmek mümkündür.[153]
Kültürel olarak aktif olan birçok İsviçreli, ülkelerindeki kısıtlı olanaklar nedeniyle yurtdışına çıkmayı tercih etmiştir. Aynı zamanda İsviçre’nin tarafsızlığı ve düşük vergi oranları da tüm dünyadan birçok yaratıcı insanı bu ülkeye çeker. Savaş zamanlarında siyasi sığınma geleneği birçok sanatçının bu ülkeye gelmesinde yardımcı olurken günümüzde bunu düşük vergi oranları sağlar.[154]
Gelenekler
Gelenekler İsviçre kültürünün görünmeyen fakat çok katmanlı yapısının bir parçasıdır. Gelenekler halk kültürünün bir parçası olarak oldukça dağınık yerel ve bölgesel bir görünüm arz ederler. Ancak Karnavallar, Paskalya ve Noel kutlamaları gibi bazı durumlarda bu aşırı yerelliği aşarlar. Basel Karnavalı ve Luzern Karnavalı gibi karnavallarda müzik, dans ve çeşitli halk şiirleri çok çeşitli biçimlerde sergilenir.
İsviçre 2008 yılında UNESCO'nun Somut olmayan kültürel mirasın korunması sözleşmesi (2003)e ve Kültürel ifadelerin çeşitliliğinin korunması ve geliştirilmesi sözleşmelerini imzaladı.[155]
İsviçre'deki geleneksel kutlamaların bazı örnekleri: Luzern Karnavalı, Unspunnen taşı fırlatma yarışması, Sechseläuten ve Fête des Vignerons.
Edebiyat
1291'de Konfederasyon kurulduğunda, sadece Almanca konuşulan bölgelerde edebiyatın erken formları Almanca olarak meydana gelmeye başladı. 18. yüzyılda, Fransızca konuşan müttefiklerin etkisi eskisinden daha belirginken; Fransızca, Bern ve çevresinin popüler dili oldu.[156]
İsviçre Alman edebiyatının klasikleri arasında Jeremias Gotthelf (1797-1854) ve Gottfried Keller (1819-1890) sayılabilir. Ayrıca 20. yüzyılda İsviçre edebiyatının tartışmasız devi olan Friedrich Dürrenmatt'ın, Die Physiker (The Physicists) ve Das Versprechen (The Pledge) adlı eserleri Hollywood filmi olarak sinemaya uyarlandılar.[157][158]
Önde gelen Fransızca konuşan yazarlar arasında Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) ve Germaine de Staël (1766-1817) sayılabilir. Daha yakın tarihte yaşamış olan yazarlardan biri de Charles Ferdinand Ramuz'dur. Charles Ferdinand Ramuz, eserlerlerinde köylülerin ve dağ sakinlerinin yaşamlarını ve onların zor çevre koşullarındaki yaşantılarını anlatır.[157] İsviçre edebiyatına İtalyanca ve Romanşça konuşan yazarlar da katkıda bulunur ancak diğerlerine göre bu oran daha azdır.
Büyük olasılıkla İsviçre edebiyatının en ünlü eseri Heidi'dir. Heidi, Alpler'de dedesiyle yaşayan yetim bir kızın öyküsünü anlatır. Tüm zamanların en popüler çocuk romanlarından biridir ve İsviçre'nin bir simgesi durumuna gelmiştir. Yaratıcısı Johanna Spyri (1827-1901), benzer konularda birçok kitap yazmıştır.[157]
Resim ve heykel
16. yüzyılda İsviçre'de resim sanatı Protestanlıktan yoğun şekilde etkilendi.[kaynak belirtilmeli] O zamandan bu yana birkaç İsviçreli sanatçı uluslararası başarılar elde etti.[kaynak belirtilmeli] Johann Heinrich Füssli 18. yüzyılda yaptığı grotesk-fantastik resimlerle İngiltere'de Henry Fuseli adıyla ünlendi. 19. yüzyılda adını duyuran sanatçılar arasında ise Arnold Böcklin, Albert Anker ve Ferdinand Hodler'in adlarını saymak mümkündür.[kaynak belirtilmeli] 20. yüzyılda Alberto Giacometti uluslararası bir isim oldu. Jean Tinguely ise eski metallerden yaptığı hareketli ve karmaşık heykelleri ile sanat dünyasını etkiledi. İsviçre'deki resim sanatının en önemli ismi olarak ise sık sık Paul Klee'den bahsedilir.[kaynak belirtilmeli] Johannes Itten'nin renk çalışmaları ve öğretisi de yine sanat dünyasında öne çıktı
Tiyatro
İsviçre'nin Almanca konuşulan bölgesindeki en saygıdeğer tiyatrosu Schauspielhaus Zürich'tir.[kaynak belirtilmeli] 1892'den beri tiyatro binası olarak kullanılan bu binada Bertolt Brecht, Max Frisch ve Friedrich Dürrenmatt'ın çok sayıda oyunu sahnelendi. Almanca konuşulan ülkelerde yılın tiyatrosunu seçen Theater heute dergisi bu tiyatroyu 2002 ve 2003 yılında yılın tiyatrosu seçti.
1891 yılında açılan Opernhaus Zürich ise çok sayıda ilk sahnelemeye ev sahipliği yapan bir opera binasıdır. Çok sayıda uluslararası opera yıldızı bu sahnede düzenli konserler verir. Salonda başlangıçta tiyatro oyunları da sergilenirken, Schauspielhaus'un açıklamasından sonra sadece opera, operet ve bale gösterimlerine ayrıldı.
Bunların dışında Basel Tiyatrosu, Bern tiyatrosu ve dadaizmin doğduğu Cabaret Voltaire'i de önemli sahneler olarak saymak gerekir.
Müzik
İsviçre'nin geleneksel müziği, 17. ve 19. yüzyıllarda şekillenmiş olan, dini ilahiler ve pastoral halk şarkılarından oluşmaktadır. 20. yüzyılda ise Arthur Honegger, Othmar Schoeck ve Frank Martin gibi ünlü bestecilerin yetişmesi, ülkenin evrensel müzik açısından da gelişmesini sağlamıştır. Yılda bir Luzern'de düzenlenen Luzern Festivali önemli bir müzik etkinliğidir. Diğer şehirlerde de benzer müzik festivalleri düzenlenir. Montrö Caz Festivali de bahsedilmesi gereken önemli bir festivaldir. Bunun dışında dünyanın başlıca açık hava konserleri de bu ülkede yapılır. Bunların dışında 1950'lerden beri Pop ve Rock alanında oldukça canlı bir müzik hareketliliği görülür. Özellikle 70'li yıllardan sonra ülkenin Almanca konuşulan kesimlerinde yerel lehçelerle yapılan pop ve rock tarzı çalışmalarda büyük bir artış olmuştur. Yerel lehçelerde müzik çalışmaları bugün her müzik alanında görülmektedir. Başarılı pop ve rock müzikçilerine DJ Bobo, Patrick Nuo, Stephan Eicher, Krokus, Yello, The Young Gods, Gotthard ve Andreas Vollenweider örnek verilebilir. İsviçre, Eurovision Şarkı Yarışmasını iki defa kazanmıştır: İlk defa 1956'da Lys Assia ile, ikinci defa ise Céline Dion ile. Bunun dışında her dilin konuşulduğu bölgede oldukça değişik sayıda halk müzik türleri vardır.
Sinema
Avrupa'nın sinema tarihine bakılırsa İsviçre sineması en genç sinemalardan biri sayılabilir. İlk olarak 1930'larda bazı hırslı rejisörlerin ve yapımcıların ülkeye göç etmesi ile ilk film girişimleri gerçekleşti. 1950'lere kadar çıkan en önemli rejisör olarak Avusturya'dan ülkeye göç eden ve 4 Oscar almayı başaran ve çok sayıda uluslararası başarı sağlayan Leopold Lindtberg'den söz edilebilir.
Diğer Avrupa ülkelerinde de olduğu gibi İsviçre'de de sinema devlet desteğine bağımlıdır. Buna karşın devlet sübvansiyonları sınırlı miktardadır. Uluslararası üne sahip çok az İsviçre filmi vardır. Bunun nedenleri arasında aynı dili konuşan çevre ülkelerin sinemalarının varlığı ve ABD film ve TV dizilerinin güçlü rekabetinden söz edilebilir. Sinemalarda ABD yapımı filmler ağırlıktadır. Sinema giriş ücretleri ise Avrupa'da en yüksek ülkelerden biridir.[kaynak belirtilmeli]
İsviçre üretimi olan en ünlü filmlerden biri Die Schweizermacher adlı komedi filmidir. Dikkate değer diğer komediler arasında Daniel Schmid'in yönettiği Beresina oder Die letzten Tage der Schweiz ile Urs Odermatt'ın yönettiği Gekauftes Glück'ün adı verilebilir. Trajedi tarzında Fredi M. Murer'in Höhenfeuer'i, drama tarzında Yves Yersin'in Les petites fugues'i başarılı örnekler olarak gösterilebilir. Xavier Koller'in Umuda Yolculuk'u ise 1991'de Oscar kazandı. Bu film bir Alevi ailenin daha iyi bir yaşama ulaşabilmek için Türkiye'den İsviçre'ye kaçışını anlatıyordu. İsviçreli rejisör Marc Forster'un yönettiği Kesişen Yollar filmindeki oyunuyla Halle Berry Oscar kazanan ilk Afroamerikan kadın oyuncu oldu.
Uluslararası sinema piyasasındaki en başarılı yapımcı olarak sayılabilecek olan Arthur Cohn dört defa Oscar'a aday gösterildi ve üç kez En İyi Belgesel Film Akademi Ödülü'nü aldı.
İsviçre'nin çeşitli şehirlerinde yılda bir film festivalleri düzenlenir. Solothurn Film Festivali ödüllerini Ocak sonunda dağıtır. Locarno Uluslararası Film Festivali her yıl Ağustos ayında yapılır ve dünyanın en önemli film festivallerinden biri sayılır. En yeni film festivali ise 2005'ten bu yana yapılmaya başlanan Zürih Film Festivalidir.
Medya
Basın özgürlüğü ve ifade özgürlüğü hakkı İsviçre Federal Anayasası'nda güvence altına alınmıştır.[159] İsviçre Haber Ajansı, dört ulusal dilde üç saat siyaset, ekonomi, toplum ve kültür alanlarında haber yayınlar. İsviçre Haber Ajansı, neredeyse tüm İsviçre medyası ve birkaç düzine yabancı medyayla, kendi haberleriyle hizmet sunmaktadır.[159]
İsviçre'nin en büyük gazeteleri arasında, Almanca dilinde yayımlanan Tages-Anzeiger ve Neue Zürcher Zeitung ile Fransızca dilinde yayımlanan Le Temps vardır. Ama hemen hemen her şehirde en az bir yerel gazete bulunur. Ülkedeki kültürel çeşitlilik gazeteler için çok büyük yararlar sağlar.[160]
Hükûmet, özelikle finans ve lisans nedeniyle yayın medyasından daha çok basılı medya üzerinde denetim sahibidir.[160] İsviçre Yayın Kurumu, radyo ve televizyon programlarının yayın ve yapımı ile finanse edilir. Televizyon programları Cenevre, Zürih ve Lugano'da, radyo programları altı merkez ve dört bölgesel stüdyoda üretilmektedir. Kapsamlı bir kablo ağı da İsviçrelilerin komşu ülkelerdeki programlara erişmesini sağlar.[160]
Spor
Kayak, snowboarding ve dağcılık İsviçre'deki en ünlü sporlardandır, ülkenin doğası bu tür aktivitelere oldukça elverişlidir.[161] St. Moritz'de bobsledin bulunmasıyla, kış sporları 19. yüzyılın ikinci yarısından beri yaygınlaşmaya başladı.[162] İlk Dünya Kayak Şampiyonası 1931 yılında Mürren'de ve 1934 yılında Saint-Moritz da yapıldı. Saint-Moritz aynı zamanda 1928'deki ikinci Kış Olimpiyat Oyunları ile 1948'deki 5. Kış Olimpiyatlarına da ev sahipliği yaptı
Futbol İsviçre'de sevilen bir spordur, birçok İsviçreli Nati adını verdiklerini millî takımlarının sadık destekçisidir.[kaynak belirtilmeli] İsviçre, Avusturya ile ortak olarak 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'na da ev sahipliği yaptı. Futboldan sonra en sevilen spor buz hokeyidir ve birçok İsviçreli League A'da yarışan buz hokeyi takımlarından birinin destekçisidir.[kaynak belirtilmeli] İsviçre, 2009 yılında Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'na 10. defa ev sahipliği yaptı.[163] League A Avrupa'da en çok ilgiyle izlenen buz hokeyi ligidir.[164] Avrupa Buz Hokeyi Şampiyonası da ilk kez 1910'da Birleşik Krallık, Almanya ve Belçika'nın da katılımıyla İsviçre'de yapıldı [165]
İsviçre'de bulunan çok sayıda göl yelken sporunu cazip kılar.[kaynak belirtilmeli] Ülkenin ikinci büyük gölü olan Cenevre Gölü'nden ilk olarak Amerika Kupası'nı 2003'te kazanıp 2007'de de elinde tutmayı başaran Alinghi yelken takımı çıktı. Tenis sporu da son yıllarda giderek popülerleşen bir spordur ve Martina Hingis ve Roger Federer gibi İsviçreli sporcular çok defa Grand Slam elde ettiler.
Motor sporları ve aktiviteleri, 1955 Le Mans faciasından sonra İsviçre'de yasaklandı. Sadece Tırmanma Yarışı bir istisna olarak kaldı. Ancak 2007'de bu yasak kaldırıldı.[167] Bu dönemde dahi, Clay Regazzoni, Sébastien Buemi, Jo Siffert gibi başarılı pilotlar ile Dünya Turing Otomobil Şampiyonası'nda başarılar elde eden Alain Menu gibi pilotlar çıktı. 2007-08 döneminde Neel Jani'nin pilotluğunu yaptığı İsviçre A1 Grand Prix ekibi, A1 Grand Prix Kupası'nı elde etmeyi başardı. Yine İsviçreli motosiklet yarışçısı Thomas Lüthi 2005'te 125cc kategorisinde MotoGP dünya şampiyonluğunu kazandı.
Geleneksel İsviçre sporlarının en çok tanınanı bir tür güreş olan schwingendir.[kaynak belirtilmeli] Bu güreş, orta İsviçre kantonlarının kırsal kesimlerinde oldukça eski bir geleneksel spordur ve bazıları tarafından bir ulusal spor olarak kabul edilir.[kaynak belirtilmeli] Hornussen bir diğer yerel spordur ve beyzbol ile golf karışımı bir spora benzer.[168] Taş fırlatma da ağır bir taşı fırlatmaya dayanan bir diğer yerel spordur. Bu sporun tarihöncesi dönemlerden beri Alpler'de yaşayan insanlar arasında yapıldığı ileri sürülse de, bu spora ilişkin ilk yazılı kayıtlar 13. yüzyılda Basel'de bulunmuştur. İsviçre, aynı zamanda 83.5 kiloluk Unspunnen taşı denilen bir taşın atıldığı Unspunnen Festivali'nin de merkezidir.[169]
İsviçre mutfağı
İsviçre mutfağı çok yönlüdür. Fondü, raklet veya rösti gibi bazı yemekler ülke genelinde kullanılsa da, her bölgenin, yörenin iklimine ve kültürel farklılıklarına göre değişik türleri gelişmiştir.[170] Geleneksel İsviçre mutfağı diğer Avrupa ülkelerinin mutfaklarına da benzer, Gruyeres ve Emmental vadilerinde tamamen yöresel olan süt ürünleri peynirler bulunur. Bu tür mutfak ürünleri İsviçre'nin batısında oldukça fazla türde bulunur.[171]
Çikolata, 18. yüzyıldan beri İsviçre'de üretilir. 19. yüzyılın sonlarında temperleme gibi birçok teknolojik tekniğin gelişmesi ile İsviçre çikolatasının kalitesi arttı ve dünya çapında oldukça büyük bir ün kazandı. Ayrıca Daniel Peter tarafından 1875 yılında çok büyük bir atılım yapılarak sütlü çikolata icat edildi. Dünya çapında İsviçre en çok çikolata tüketen ülkedir.[172]
İsviçre'de en ünlü alkollü içecek şaraptır.[kaynak belirtilmeli] İsviçre toprak, hava, rakım ve ışık zenginliği sebebi ile üzüm çeşitliliğinde oldukça zengindir. İsviçre şarabı, beyaz şaraplar özellikle Valais ve Vaud şarapları, Cenevre ve Ticino'da üretilmektedir. İsviçre üzüm bağları, Roma döneminden beri dünya çapında ünlüdür. En yaygın çeşitleri Chasselas (Valais Fendant olarak da adlandırılır) ve Pinot Noir'dir. Merlot, Ticino'da üretilen en ünlü çeşitlerdendir.[173][174]
Mimarlık
İsviçre, her iki dünya savaşına da girmeyerek tarafsız kalabildiği için, çok sayıda tarihi anıt hala ayakta durur.
12. yüzyılın Romanesk sanatının güzel örnekleri Basel Manastırı ile Sion, Chur, Cenevre ve Lozan katedrallerinde görülebilir. Bu zengin sanat tarzı iyi korunmuş birçok şato ve kalede de görülebilir.[kaynak belirtilmeli] Schaffhausen, Zug ve Zürih'teki kiliseler Gotik, Einsiedeln Manastırı ile St. Gallen ve Solothurn'daki katedraller ise Barok mimari ürünleridir. Rönesans döneminde ise birçok mimar, özellikle Ticino'da eserler inşa etmiştir.
İsviçre mimarlığının 20. yüzyıldan önceki en önemli mimarı Francesco Borromini (1599-1667), aynı zamanda Barok mimarinin de önemli bir temsilcisidir. 20. yüzyılın en tanınan İsviçreli mimarı ise Le Corbusier adıyla tanınan Charles Edouard Jeanneret (1887-1965) olmuştur. Ünlü mimar Avrupa'dan Hindistan ve Rusya'ya kadar dünyanın pek çok yerinde önemli eserler inşa etti.[175] Günümüz mimarlarından Mario Botta İsviçre ve yurtdışında çok sayıda müze ile kilise, banka ve Lugano terminali gibi eserler inşa etti.[175] Jacques Herzog und Pierre de Meuron'un kurdukları Herzog & de Meuron mimarlık firması da Londra'daki Tate Modern binası ve Çin'deki Pekin Ulusal Stadyumu gibi eserleri inşa etmiş ve 2001 yılında Pritzker Mimarlık Ödülünü almayı başarmıştır. En önemli eseri Therme Vals sayılan Peter Zumthor ise aynı ödülü 2009 yılında alan bir başka İsviçreli mimar oldu.[175]
DiPNOTLAR :
Dipnotlara tr. wikipedia. org sayfasinin İsviçre Konusundan bakabilirsiniz
Kaynak : Wikipedia
Hollanda Krallığı
Hollanda (Felemenkçe: Bu ses hakkında Nederland (yardım·bilgi)), Hollanda Krallığı'nı meydana getiren dört ülkeden biri. Topraklarının çok büyük bir kısmı Batı Avrupa'dadır, ayrıca Karayipler'de üç adası bulunmaktadır.
Hollanda, kuzey ve batıda Kuzey Denizi, güneyde Belçika, doğuda ise Almanya ile komşudur. Hollanda'nın Rotterdam kenti, Avrupa'nın en büyük limanlarından biridir.
Hollanda meşruti monarşi ile yönetilen bir Avrupa ülkesidir. Hollanda nüfus yoğunluğu fazla olan bir ülkedir. Ülke topraklarının çoğunluğu deniz seviyesinin altındadır. Hollanda Avrupa Birliği, NATO, OECD üyesidir. Hollanda aynı zamanda Schengen Bölgesi ve Benelüks topluluğunun bir parçasıdır. Belçika ve Lüksemburg ile birlikte Benelüks ülkelerini oluşturan 3 ülkeden biridir. Ayrıca Kyoto Sözleşmesi'ni imzalamıştır. Ülke Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne, Uluslararası Adalet Divanı'na Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne ve Europol'e ev sahipliği yapmaktadır.
Ülke özellikle peynirleri, yel değirmenleri, bisikletleri, laleleri, Holştayn adı verilen inekleri ve sosyal hakları ile tanınır. Hollanda'da eşcinsel evlilik yasaldır.
Ülke adı
Hollanda ismi aslında sadece ülkenin kuzeybatı kısmından Birleşik Hollanda Krallığı'nın en önemli eyaleti olan Hollanda Eyaleti'nden gelmektedir. Kısaca Hollanda olarak adlandırılmaktadır. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren bu eyalet iki ayrı eyalete bölünmüştür: Kuzey Hollanda (Başkent: Haarlem) ve Güney Hollanda (Başkent Lahey: Den Haag). Felemenkçede "Hollanda" ifadesi sadece bu iki eyalet için kullanılır.
Hollanda'nın dışındaki ülkelerde Hollandalılar genellikle "Hollandalı" olarak adlandırılırlar ve Hollanda turizm endüstrisi ve diğer endüstriler de ülkelerini "Hollanda" olarak pazarlamaktadırlar (hem İngilizcede, hem de Almancada). Hollanda eyaletinden gelmeyen Hollandalılar, ismi veren bölge olan Hollanda'nın ülkenin geri kalan bölümlerinde herkes tarafından sevilmediği için, "Nederland" için "Hollanda" adına ve "Nederlander" için "Hollandalı" adına belli bir antipati beslemektedirler.
İngilizce "Dutch" adı, "duutsc" gibi Orta Hollanda biçimlerinden ortaya çıkmıştır. "Duutcs" ve "dietsc" gibi Orta Hollanda biçimleri halk arasında konuşulan lehçelerin adlarıdır ve bu lehçelerin, yönetimin, bilimin ve kilisenin dili olan Latinceden ayırt edilmesine yaramışlardır. "Dutch" ve "duutsc" biçimleri Almanca bir kelime olan "deutsch" ile bağlantılıdır ve aynı kökenden gelir. Fransızlar ise bu bölgeyi Pays-Bas yani 'alçak ülke' olarak tanımlarlar.
Tarihçe
Utrecht Birliği'ne bağlı Kuzey Hollanda eyaletleri (Güney Hollanda, Zeeland, Utrecht, Gelderland, Overijssel, Groningen ve Friesland) 26 Temmuz 1581'de İspanya kralı II. Felipe'den bağımsızlıklarını ilan ettiler. 1648'de imzalanan Vestfalya Antlaşması'nda Hollanda vilayetlerinin bağımsızlığı tanındı. Bu yaklaşık olarak, daha sonra kurulacak olan Hollanda'nın bulunduğu bölgeydi. Buna karşın, bu bölgenin güneyinde kalan bölgeler, Flanderler dahil olmak üzere, krallıkta kaldı; daha sonra bu bölgede Belçika bağımsızlık kazanmıştır. Bu tarihten sonra Kuzey Hollandalılar ve Güney Hollandalılar olmak üzere iki toplumdan bahsedilmeye başlandı.
Viyana Kongresi kuzey ve güneyi bağımsız bir ülke olan Hollanda Krallığı olarak kısa bir süre için birleştirdi. Ancak güney Hollandalılar (Felemenkliler) 1830'da bağımsızlıklarını Belçika adı altında ilan etmişlerdi bile. ("Belgica" eski bir Roma eyaletinin ismidir, ve Rönesans döneminde bu ifade, kuzey de dahil, Hollanda'nın Latince ismi olarak kullanıldı.)
Hollanda I. Dünya Savaşı boyunca tarafsız kaldı. Ancak II. Dünya Savaşı'nda Alman işgaline uğradı. 10 Mayıs 1940 tarihinde Nazi Almanyası Belçika ve Hollanda'yı işgal etti. Ayrıca 1942 tarihinde Japonya Hollanda'nın bir sömürgesi olan Endonezya'yı işgal etti. Savaş bittikten sonra Endonezya bağımsızlığını ilan etti.
Coğrafya
Ülke üç büyük nehir tarafından iki ana bölgeye bölünür. Bu nehirler Ren ve onun ana kolları olan Waal ile Meuse nehirleridir. Bu nehirler tarihte derebeylikler arasındaki sınırı oluşturduğundan birtakım kültürel farklılıklara yol açmıştır.
Hollanda'nın güneybatısı bir nehir deltasıdır ve Scheldt Nehri'nin iki kolu buradan denize dökülür. Ren nehrinin sadece bir kolu kuzeydoğuya doğru akar, bu da IJssel Nehri'dir ve IJsselmeer'e dökülür. Bu nehir de dil açısından bir bölünme yaratır, nehrin doğusunda yaşayanlar Hollanda Aşağı Saksoncası ağzını konuşurlar.[5]
Ülkenin toprakları Kuvaterner döneminde oluşmuştur. Toprakları genelde alüvyon, buzultaş, çökeller ve kilden oluşur.[6]
Hollanda'nın büyük bölümü deniz seviyesinin altında yer alır. Ülkenin Avrupa'daki topraklarındaki en yüksek nokta 322 metre yüksekliğiyle Vaalserberg tepesidir. 1287 yılında meydana gelen St. Lucia Seli ülkede 50 bin kişinin hayatını kaybetmesine sebep oldu ve bu özelliğiyle tarihteki en ölümcül sellerden biridir.[7] Hollanda'daki son büyük sel 1953 yılında meydana geldi, selde Hollanda'nın tarım yapılan topraklarının %9'u sular altında kaldı, ülkede 1835 kişi hayatını kaybetti.[8]
Ülkede denizden kazanılan çok miktarda toprak mevcuttur. 1930'larda yapılan Zuiderzeewerken çalışmasında, denizden yaklaşık 2500 kilometrekare toprak kazanıldı.[9][10] Denizden toprak kazanma amaçlı çalışmalarda elde edilen arazilere polder adı verilmektedir.[6]
Hollanda büyük şehir ve merkezleri
1 Amsterdam Kuzey Hollanda Nüfus = 798.164 11 Enschede Overijssel Nüfus = 158.741
2 Rotterdam Güney Hollanda Nüfus = 615.752 12 Apeldoorn Gelderland Nüfus = 157.223
3 Lahey Güney Hollanda Nüfus = 504.260 13 Haarlem Kuzey Hollanda Nüfus = 153.225
4 Utrecht Utrecht Nüfus = 321.583 14 Arnhem Gelderland Nüfus = 149.912
5 Eindhoven Kuzey Brabant Nüfus = 218.559 15 Amersfoort Utrecht Nüfus = 149.653
6 Tilburg Kuzey Brabant Nüfus = 208.429 16 Zaanstad Kuzey Hollanda Nüfus = 149.421
7 Groningen Groningen Nüfus = 195.511 17 Haarlemmermeer Kuzey Hollanda Nüfus = 144.117
8 Almere Flevoland Nüfus = 195.019 18 's-Hertogenbosch Kuzey Brabant Nüfus = 142.741
9 Breda Kuzey Brabant Nüfus = 178.366 19 Zoetermeer Güney Hollanda Nüfus = 122.968
10 Nijmegen Gelderland Nüfus = 166.492 20 Zwolle Overijssel Nüfus = 122.415
Ekonomi
Hollanda çok güçlü bir ekonomiye sahiptir ve yüzyıllardır Avrupa ekonomisinde özel bir rol oynamıştır. 16. yüzyıldan beridir gemicilik, balıkçılık, ticaret ve bankacılık Hollanda ekonomisinin en önemli sektörleri olmuştur. Hollanda, dünyanın en fazla ihracat yapan ilk on ülkesinden biridir.
Hollanda dünyadaki 16. en büyük ekonomiye sahiptir ve kişi başına düşen nominal gayri safi yurtiçi hasıla sıralamasında 7. sıradadır. 1997-2000 yılları arasında yıllık büyüme Avrupa ortalamasının oldukça üstünde olan %4 civarında seyretti. 2001-2005 yılları arasında büyüme tüm dünyayla birlikte yavaşlasa da, 2007'nin üçüncü çeyreğinde yeniden %4.1'e çıktı. Eurostat'a göre Hollanda'da işsizlik oranı Ekim 2011 itibarı ile %4.8'dir ve bu Avrupa Birliği ülkeleri arasındaki en düşük orandır.[11]
İdari birimler
Hollanda 12 il (Provincie) ile 3 denizaşırı kamu yönetiminden (openbare lichamen) oluşur.
DiPNOTLAR :
Dipnotlara tr. wikipedia. org sayfasinin Hollanda Konusundan bakabilirsiniz
Kaynak : Wikipedia
İngiltere Birleşik Krallık
İngiltere (İngilizce: England), Birleşik Krallık'ı meydana getiren dört ülkeden en büyük ve merkezî olanı. Avrupa'nın batısında, Büyük Britanya adasında bulunur. İngiltere halkına İngilizler denir.
England adı, 5. yüzyılda Saksonlarla birlikte adayı istila eden Cermen halkı Angluslardan (İngilizce: Angle) kaynaklanır. Angleland (Anglus diyarı) olarak kullanılan isim, zamanla günümüzdeki şekline dönüşmüştür. Ülkeyi tanımlamak için Türkçede kullanılan İngiltere sözcüğü ise İtalyancadaki Inghilterra ve Fransızcadaki Angleterre adlandırmalarına dayanmaktadır. Terra; toprak, arazi anlamlarına gelmektedir.[5]
İngiltere adı günümüzde yaygın olarak uluslararası medyada ve zaman zaman da resmî düzeyde Birleşik Krallık veya Büyük Britanya anlamında kullanılır.[6] İngiltere kavramının siyasi, ekonomik ve kültürel efsanesi yaşamakla birlikte; kendi yerel hükümetleri olan İskoçya, Galler ve Kuzey İrlanda'nın aksine günümüzde İngiltere isimli bir siyasî oluşum veya hükümet yoktur.[7]
Coğrafya
İngiltere, Büyük Britanya adasının merkezi ve güney üçte ikisini kaplar. Kuzeyde İskoçya, Batıda Galler ile komşudur. Britanya takımadalarında Avrupa'ya en yakın olan ülkedir: Fransa'dan en dar kısmı 52 km genişliğinde olan Manş Denizi ile ayrılır. Manş Tüneli, ülkeyi Avrupa Kıtası'na bağlar. Fransa-İngiltere sınırı, kanalın tam ortasından geçer.
İngiltere'nin iklimi değişken bir yapıya sahiptir ve kışlar yumuşak yazlar serin geçer. "Gulf Stream" sıcak su akıntısı iklim üzerinde etkilidir.
İngiltere'nin büyük kısmı alçak tepelerle kaplıdır. Ancak kuzeye doğru biraz daha dağlık bir görünüm alır, Pennine Dağları ülkeyi kuzeyden güneye doğru ikiye ayırır. Buna karşın dağlar fazla yükselmez. En yüksek nokta, 978 m. irtifadaki Scafell Pike zirvesidir.[8] Tepelik bölgeyle dağlık bölge arasındaki sınırı Tees-Exe hattının oluşturduğu kabul edilir. Doğuda düz bir bataklık bölge olan the Fens yer alır. Bataklığın büyük kısmı tarım amacıyla kurutulmuştur.
İngiltere'nin en büyük kentlerinin hangileri olduğu tartışmalı bir konudur. Sıralama "kent" kelimesinin farklı tanımlanmasıyla değişmektedir, oturdukları şehrin önemini yüksek göstermek isteyenler kendilerine uygun tanımı seçmektedir. Ancak hangi tanım esas alınırsa alınsın, Londra İngiltere'nin en büyük kenti olduğu gibi dünyanın da önemli kentleri arasındadır. Özellikle merkezi ve kuzey İngiltere'deki bazı kentler nüfus ve faaliyetler açısından önem taşır: Manchester, Birmingham, Leeds, Liverpool, Newcastle, Sheffield, Bristol, Coventry, Leicester, Nottingham ve Hull gibi.
İngiltere'nin en büyük doğal limanı merkezi güney kıyıda yer alan Poole'dür. Bu limanın, Avustralya'daki Sidney'den sonra, dünyanın en büyük ikinci doğal limanı olduğu iddia edilir.[9]
Tarihçe
İngiltere'nin bilinen ilk yerlileri Keltlerdir. Romalılar, Batı Avrupa'yı istila ederken İngiltere'yi de fethedip (MS 1. yüzyıl) adaya "Britania" adını verdiler. Roma egemenliğinin dört yüzyıl sürmesine karşın ülke bu durumdan fazla etkilenmedi. 5. yüzyıldan itibaren Anglus ve Sakson halklarının karışımından oluşmuş Anglosakson akınları, Keltleri kuzeydeki (İskoçya) ve batıdaki (Galler) dağlık yörelere göç etmek zorunda bıraktı. Bu göçler sonrasında İngiltere büyük ölçüde Anglosakson kültürü etkisine girdi.
Anglosaksonlar 6 ve 7. yüzyıllarda birbirine rakip küçük krallıklar kurdular. 8. yüzyılda Roma İmparatorluğu ve İrlanda’nın etkisiyle Hristiyanlığı kabul ettiler. 795’te başlayan İskandinav istilası 11. yüzyılın başına kadar birkaç defa tekrarlandı. Danimarkalı Büyük Knud, Büyük Britanya adasını tamamen fethetti. Anglosakson hanedanından Edward (1042-1066) Ingıltere'nin bağımsızlığını sağladı.
Ana madde: İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi
Onun ölümü üzerine tahta geçen Harold’u tanımayan Normandiya Dükü I. William (Fatih William diye de bilinir), taht üzerinde hak iddia etti ve ülkeye beş yıl süren savaşlar sonucunda egemen oldu. Normandiya kralları ve özellikle ilk Anjou’lu hükümdarlar Fransa’da geniş ve zengin topraklara sahiptiler. İngiltere Krallığı bir süre Avrupa’da Somme Vadisinden Pirene Dağları'na kadar uzanan büyük bir mülkün uzantısı gibi yaşadı. Norman işgalinin önemli bir sonucu, Anglosakson kültürüyle Fransa'dan gelen Norman kültürünün birbirine karışması oldu. İngiliz dili de bu kültür karışımından önemli ölçüde etkilendi.
Avrupa ile ilişkiler İngiltere Krallığı ile Fransa Krallığı'nı uzun savaşlara sürükledi. Bunların başlıcası 1337-1453 seneleri arasında süren Yüzyıl Savaşlarıdır.
III. Henry, Galler ülkesinde uç beyliklerinin gelişmesini destekledi ve 1170 yılında İrlanda’da "Pale" sömürgeleri kuruldu. Birinci Edward, Galler ülkesini fethetti. Etkisini İskoçya’ya kabul ettirmeyi denedi. 1215'te İngiltere Kralı John'a karşı ayaklanan asiller bu krala zorla Magna Carta adlı bir belge imzalatıp ilk defa o zamana kadar ancak tanrıya karşı yetkileri olduğu kabul edilen kralın halka karşı yetkileri de olduğunu kabul ettirmişlerdir. Bu belgenin insan haklarıyla ilgili ilk yazılı antlaşma olduğu kabul edilir.
Daha sonra 14 ve 15. yüzyıllarda İngiltere Krallığı birtakım sosyal, dini, siyasi karışıklıklara sahne oldu. 1349'da İngiltere'ye gelen "Kara Ölüm" adı verilen Büyük Veba Salgını İngiltere nüfusunun çok büyük bir oranının ölmesine, şehirsel ve kırsal nüfusunun önemli kısımlarının kaybolup ülkenin sosyal ve ekonomik hayatının yeniden değişik kurumlarla yenileşmesine neden olmuştur. 1455-1487 döneminde York Hanedanı taraftarları ile Lancaster Hanedanı taraftarları arasında çıkan iki tarafın amblemi Yorkluların "beyaz gülü" ve Lancasterlıların "kırmızı gülü" dolayısıyla Güller Savaşı adını alan iç savaş İngiltere'yi çok etkilemiştir. Bu savaş sonunda Lancasterlılar galibiyet elde etmiş ve Tudor Hanedanı İngiltere Krallığı'nı eline geçirmiştir.
Tudor Hanedanı Döneminde İngiltere Krallığı güçlenerek İskoçya'yı geride bıraktı. Tudor Hanedanı'ndan VII. Henry ve VIII. Henry (1458-1541), parlamentoyu kullanarak ülkede düzen ve birliği sağlamlaştırdılar, krallık otoritesinin halkın kabullenmesini sağladılar. VIII. Henry kilisede de reform yaptı ve İngiliz deniz gücünü kurdu.
I. Elizabeth (1558-1603) Anglikanizmi İngiltere'nin resmi dini olarak kabul edip Katolik direnişini kırdı. I. Elizabeth 1588 yılında Avrupa'nın en güçlü donanması olan yenilmez İspanyol Armada'sını bozguna uğratarak Britanya İmparatorluğunun temellerini attı. İrlanda'yı İngiltere topraklarına kattı. Saltanatı döneminde edebiyat ve sanatta önemli gelişmeler yaşandı. İ. Elizabeth’in uzun ve başarılı saltanatında İskoçya’da İngiliz etkisinde farklılık görülmeye başlandı. İngiltere'deki "Tudor hanedanı"yla, İskoçya'daki "Stuart hanedanı" arasındaki evlenmeler, iki geleneksel düşmanı birbirine yaklaştırdı.
17. yüzyılda giderek güçlenen İngiltere Krallığı 1607'de kurulan Jamestown kolonisi ile başlayarak Kuzey Amerika'da koloniler kurdu. Birçok İngiliz ya yeni bir hayat yaşamak üzere ya da "Resmi Senetli Hizmetkar" olarak Kuzey Amerika'ya yerleştiler.
1603'te İskoçya Kralı VI. James, I. James adı ile İngiltere kralı oldu ve İngiltere Krallığı için "Stuart Hanedanı"'nı başlattı. 1603'ten 1707'ye kadar hem İskoçya Kralı ve hem de İngiltere Kralı olan aynı kişi, uluslararası hukuka göre iki ayrı devleti idareye başladı.
I. James'in oğlu olan I. Charles döneminde krallığın mali masraflarını karşılama yüzünden 1642-1651'de parlamento ile krallık taraftarları arasında İngiliz İç Savaşı adı verilen bir savaş ortaya çıktı. Parlamento güçleri bir seri savaştan sonra Krallık taraftarlarına hakim geldi. Önce parlamento idaresinde (1649–1653) bir devlet kuruldu. Ocak 1649'da eski kral I. Charles Londra'da idam edildi ve İngiltere bir cumhuriyet haline geçti. Sonra da Oliver Cromwell iktidarında (1653–1659) kısa süren "Commonwealth" adı verilen bir cumhuriyet kuruldu.
Cromwell'in ölümünün ardından parlamento iç karışıklıkları önlemek için 1658'de sürgündeki kral II. Charles'i krallığı yeniden kurmak üzere İngiltere'ye davet etti. 1658'den 1685e kadar Stuart Hanedanı hükümet dönemine "Restorasyon Dönemi" denilmektedir.
Stuart hanedanından II. Charles'in kardeşi olan ve onun yerine 1685'te İngiltere Kralı olan II. James'in katoliklere karşı yakın tutumu dolayısıyla kızı II. Mary ve onun kocası Hollanda Cumhuriyeti Hükümdarı olan III. William "Muhteşem Devrim" adı verilen bir devrimle İngiltere Krallığı'nı ellerine geçirdiler.
İİİ. William'ın krallık döneminden sonra 1702'de kızı Anne (Büyük Britanya) hem İngiltere Kraliçesi hem de İskoçya Kraliçesi olarak tahta geçti. Ayrıca İrlanda Kraliçesi unvanın da taşımaktaydı. 1707 yılında İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı parlamentoları "1707 Birlik Kanunları" adlı kanunlar kabul edip iki krallığı birleştirdiler. Bu yıla kadar ayrı ayrı İngiltere Kraliçesi ve İskoçaya kraliçesi olan Kraliçe Anne yeni kurulan Büyük Britanya devleti kraliçesi oldu. Hukuken Kraliçe Anne ayrı olarak "İrlanda Kraliçesi" unvanını taşımaktaydı. 1800'de çıkarılan "1800 Birlik Kanunu" ile "Büyük Britanya Krallığı" ile "İrlanda Krallığı" birleştirilip "Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı" yani tek bir Birleşik Krallık kurulması bu devlet hukuken ortaya çıkmış oldu.
Ama birçok tarihçi için Birleşik Krallık tarihi 1707'de kurulan "Büyük Britanya" ile başlar.
1707'den sonra Birleşik Krallık'ın tümünün genel tarihi için bkz. Birleşik Krallık tarihi
Nüfus
İngiltere, Birleşik Krallığı oluşturan 4 ülkeden en geniş ve en kalabalık olandır. 60 milyondan fazla olan Birleşik Krallık nüfusunun %85'i (yaklaşık 50 milyon kişi) İngiltere'de yaşamaktadır.
Sosyal hayat
İngiltere’nin nüfusu 57.411.000’dir. Nüfusun % 80’i şehirlerde yaşar. Kilometre kareye 235 kişi ile dünyanın en büyük nüfus yoğunluğuna sahip ülkelerinden biridir. Geri kalan nüfusun yaklaşık 3 milyonu Galler’de, 5,5 milyonu İskoçya’da, 2 milyonu Kuzey İrlanda’da yaşamaktadır.
Halk, geleneklerine çok bağlı bir millet olarak tanınır. Atalarından kalan kraliyet, cumhuriyet olsa bile bugün hâlâ devam etmektedir. Halkın kanunlara ve polise gösterdikleri saygıdan dolayı, İngiliz polisi silah taşımaz, yalnızca tahta bir jop bulundurur. Önemli şehirleri arasında Cambridge, Birmingham, Derby, Ipswich, Liverpool, Nottingham, Northampton, Oxford, Cardiff, Newpord, Tozfaen, Belfast, Down ve Iyrone’dir. Manchester şehri ise kuzeyin başkenti olarak adlandırılmaktadır.
Din
Halkın büyük bir kısmı üzerinde Anglikan kilisesi hâkimdir. İskoçya kilisesinin 1,3 milyon taraftarı vardır. 6 milyon civarında Katolik, Metodist ve Baptist mezhepleri de mevcuttur. Ayrıca Müslüman, Musevi ve Budist dinlerine mensup halk da vardır.
Eğitimi
Birleşik Krallık'ta 5 ila 16 yaş arasında eğitim zorunludur.[10] Öğrencilerin %95’i devlet okullarında ücretsiz eğitim görürler. Ayrıca özel okullar da bulunur. Okulların sayısı 38.000’i bulur. Devlet okullarında ortalama 20 kişiye bir öğretmen düşer. Birleşik Krallık'ta 91 Üniversite[11],115 yüksek okul, ayrıca 700’ü aşkın teknik ve ticari kolej, sanat ve öğretmen okulları gibi çeşitli yüksek eğitim kurumları vardır.
İngiltere’nin en eski üniversitelerinden biri olan Cambridge Üniversitesi çok uzun yıllar önce eğitime açılmıştır. Üniversite kitaplığında iki milyon civarında kitap bulunmaktadır. Diğer eski üniversitesi ise Oxford Üniversitesidir. Ayrıca 1440 yılında kurulan Eton Koleji eski okullardandır. İngiltere'de130 civarında üniversite bulunmaktadır ve bu üniversitelerin birçoğu dünya sıralamasında ilk 100'de yer alır.
İngilizlerin eğitime önem vermeleri, ülkede birçok ilim insanının yetişmesine sebep olmuştur. Ünlü fizikçi Newton, Harvey ve Boyle,Halley, Watson, Dalton, Faraday, Boule, Hawking gibi bilim insanları bu ülkede yetişmişlerdir.
Sağlık
İngiliz sosyal refah sistemi; sağlık hizmetini, personel sosyal hizmetlerini ve sosyal güvenliği ihtiva eder.
Sağlık hizmeti, gelire bakılmaksızın İngiltere'de ikamet eden herkese verilir. Sosyal güvenlik sistemi, muhtaç durumda olan kimselere ve ailelere yardım sağlar. Hükûmet, sağlık hizmetinden doğrudan doğruya sorumludur. Sağlık hizmetleri ve sosyal güvenlik faaliyetleri mahalli sağlık kurulları ve sağlık yetkilileri tarafından yürütülür.
Personel sosyal hizmetlerinden mahalli idareler sorumlu olmakla beraber, bu husustaki prensip ve talimatların tespit edilmesi hükûmetin vazifesidir. Personel sosyal hizmetleri, mahalli idareler ve sosyal yardım kuruluşları tarafından yerine getirilir. Bu hizmetler; yaşlılara, güçsüzlere, özürlülere, özürlü çocuklarla bakıma muhtaç çocuklara verilen hizmetlerdir.
Spor
Birleşik Krallık, futbolun vatanı olarak gösterilir. Ülkede 25.520 spor kulübüne üye 70.000 dolayında futbol takımı ve bu takımlarda yer alan yaklaşık 750.000 lisanslı futbolcu vardır. İngilizlere mahsus olan polo, rugby, hokey, kriket, golf, badmington, squash bu ülkede doğmuştur ve bazıları sadece bu adalar devletlerinde oynanır. Ayrıca İngilizler birçok spor branşlarında başarı göstererek adlarını dünyaya duyurmuşlardır. Birleşik Krallık'ı meydana getiren her ülkenin birer millî takımı vardır.
İngiltere futbolun merkezi olarak adlandırılır.Dünya çapında ün yapan futbol ligi FA Premier League'in anavatanıdır. İngiltere'nin Avrupa kupalarında başarılı olmuş bazı takımları, Liverpool FC, Nottingham Forest, Manchester United FC, Aston Villa FC, Chelsea FC, Arsenal FC, Tottenham Hotspur FC, Everton FC, Newcastle United FC, Leeds United'tır.
İngiltere, FIFA Dünya Kupası'nı kazanan (1966) ülkeler arasındadır.
İngiltere'de her yıl haziran ayında tenis sporunun en eski turnuvası olan Wimbledon Tenis Turnuvası düzenlenmektedir. Ülke ragbi ve kriket sporlarının da beşiği olarak bilinir.
Çevre koruması
İngiltere, Birleşmiş Milletler tarafından düzenlenen çevre konferanslarının hepsine katılmıştır. İngiliz hükûmeti bir çevre fonu kurmuştur. Ayrıca İngiltere’de gönüllü çevre grupları mevcuttur. İngiltere’deki gönüllü kuruluşlar şunlardır:
1) Eski Eserleri Koruma Derneği
2) Eski Anıtları Koruma Derneği
3) Corciya Grubu
4) İskoçya Mimari Eserler Derneği
5) Ulster Mimari Eserler Derneği
6) Viktorya Derneği
7) Britanya Arkeoloji Konseyi
Çevrenin korunması için İngiltere’de kurulan Green Belts’in görevleri şunlardır:
a) İnşaat bölgelerini sınırlamak
b) Kır çevresini korumak
c) Şehirlerin birleşmesini önlemek
ç) Tarihi şehirlerin özel karakterini korumak
d) Şehirlerin ıslahına yardımcı olmak.
İktisat
Çalışan nüfusun %40'ını sanayi kollarındakiler oluşturur. İngiltere sanayi devrimini Avrupa'da ilk gerçekleştiren ülkedir. Sanayi 18. yüzyıl'ın ikinci yarısında zengin taş kömürü yataklarının işletilmesiyle başlamıştır. Günümüzde taşkömürü üretimi azalmıştır (yılda 122 Mt) ve hepsi iç tüketimde kullanılmaktadır. Enerjinin ancak üçte biri kömürden sağlanmaktadır. Buna karşılık hidrokarbon tüketimi artmıştır. Bunun önemli bir bölümü (53 Mt petrol, 40 milyar doğalgaz) Kuzey Denizi'nden çıkartılmaktadır. Yine de yılda 20 Mt petrol dışalımı yapılmaktadır. Elektrik üretimi 288 milyar KWh'yi bulur ve bunun 37 milyar KWh'si nükleer santrallardan sağlanır. Çelik üretimi, çoğu dışarıdan satın alınan demir cevherinden olmak üzere yılda 20 Mt kadardır. Gemi yapımı ve motorlu taşıt endüstrileri çok gelişmiştir (2 milyona yakın taşıt, bunun %80'i binek otosu). Uçak sanayi ile birlikte daha birçok sanayi dalını bunlara eklemek gerekir (takım tezgâhları, tarım ve demiryolu makineleri, elektrikli makineler vb.)
En eski endüstri kolu tekstildir. Ancak eski önemini yitirmiş durumdadır. Bununla birlikte dışarıdan alınan pamuk ve hem yerli hem ithal yünle yılda 90.000 ton pamuklu, 185.000 ton yünlü üretilmektedir. Sentetik tekstil üretimi ise 400.000 ton dolayındadır. Kimya endüstrisi tekstile göre daha yeni olmasına karşın büyük bir hızla gelişmiştir. Petrokimya sanayinin (plastik madde, sentetik iplik, kauçuk, vb.) önemi de diğer kimya dallarına (gübre, boya, sabun, vb. üretimi) göre daha fazladır.
Endüstrinin yanında tarım ikinci plandadır. Çalışan nüfusun ancak %5'i tarım alanındadır. Gerçekte doğal koşullar da tarıma pek elverişli değildir. Yetiştirilen başlıca ürünler; buğday (5-10 Mt), patates, şeker pancarı, sebze ve meyvedir. Hayvancılık, tarıma göre daha geniş bir yer tutar: 15 milyon baş sığır, 30 milyon baş koyun. Yılda 1 Mt balık tutulmaktadır. Yoğun gübre kullanımına karşın tarım üretimi nüfusu beslemeye yetmemektedir.
İngiltere'nin önemli gelir kaynağı eskiden bu yana ticaretti. Sömürgelerden ve geri kalmış ülkelerden alınan hammaddeler işlenerek yine bu ülkelere satıldığından ekonomik zenginlik büyük boyutlara ulaşmıştı. Sömürgeler bağımsızlıklarını kazandıktan sonra bu durum değişmiştir. Bununla birlikte çok uluslu İngiliz şirketleri (British Petroleum, Imperial Chemical Ins. ve Shell gibi) ve büyük bir ticaret filosu ticaret dengesini ülke lehine destekleyici etmenlerdir. Ancak gene de ülke ekonomisi zaman zaman bunalıma düşmekte, bu da toplumsal sorunlara yol açmaktadır. Dolayısıyla İngiltere giderek eski ekonomik gücünü yitirmektedir.
DiPNOTLAR :
Dipnotlara tr. wikipedia. org sayfasinin İngiltere Konusundan bakabilirsiniz
Kaynak : Wikipedia
Fransız Cumhuriyeti
Fransa (Fransızca: France (Bu ses hakkında dinle) [fʁɑ̃s]), ya da resmî adıyla Fransız Cumhuriyeti (Fransızca: République française[3] [ʁepyblik fʁɑ̃sɛz]), ana kara toprakları Batı Avrupa'da bulunan ve dünyanın pek çok bölgesinde denizaşırı toprakları olan bir ülkedir.[4]
Kıta Fransası, güneyde Akdeniz'den kuzeyde Manş Denizi ve Kuzey Denizi'ne, doğuda Ren Nehri'nden batıda Atlas Okyanusu'na kadar yayılan topraklarda yer alır. Fransızlar, ülkelerini topraklarının biçiminden ötürü Altıgen (Fransızca: L'Héxagone, okunuşu: "l'e-gza-gon") olarak adlandırırlar.
Fransa, yönetimde yarı-başkanlık sisteminin uygulandığı üniter bir devlettir. Ülkenin başlıca ilke ve ülküleri İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi'nde açıklanmıştır.
Fransa'nın Avrupa kıtasındaki komşuları Belçika, Lüksemburg, Almanya, İsviçre, İtalya, İspanya, Monako ve Andorra'dır. Akdeniz'de İtalya'ya ait Sardinya adası'ndan sadece 12 km uzaktaki Korsika adası da Fransa'ya aittir. Sahip olduğu denizaşırı illerde de, Fransız Guyanası aracılığıyla Brezilya ve Surinam'a, Saint Martin Adası aracılığıyla da Hollanda Antilleri'ne sınırı vardır. Fransa, Manş Denizi'nde deniz yüzeyinin altından geçen Manş Tüneli'yle Birleşik Krallık'a bağlanmaktadır.
Fransa, 17. yüzyılın ikinci yarısından bu yana dünya genelinde uluslararası ilişkiler alanında önde gelen ülkelerden olmuştur. 18. ve 19. yüzyıllar arasında, Fransa dönemin en büyük sömürge imparatorluklarından birini kurmuştur. Bu dönemlerde Fransa'nın sınırları batı Afrika'dan, güneydoğu Asya'ya kadar uzanmış, etki ettiği bölgelerdeki toplumların kültür ve siyasetlerinde belirgin izler bırakmıştır.
Dünya sıralamasında 6. sırada bulunan nominal gayrisafi yurtiçi hasılası ve 8. sırada yer alan satın alma gücü paritesi ile ileri bir ekonomiye sahiptir ve gelişmiş ülkeler sınıfında yer almaktadır.
İş gezileri için gelenler dâhil, ülkede yirmi dört saatten az kalanlar hariç tutulmak üzere, yıllık olarak ağırladığı yaklaşık 82 milyon turistle Fransa, dünyada en çok ziyaret edilen ülkedir.[5]
Fransa, Avrupa Birliği adlı siyasi ve ekonomik örgütlenmenin kurucu üyelerinden biridir ve birlik üyesi ülkeler içinde yüzölçümü en büyük olanıdır. Ülke, bunun yanında Birleşmiş Milletler'in de kurucu üyelerinden, Frankofon'un, G8 Zirveleri'nin, Latin Birliği'nin ve NATO'nun da katılımcılarındandır. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin beş daimi üyesinden biridir. 360 etkin savaş başlığı ve 59 nükleer santraliyle önemli bir nükleer güçtür.
Köken bilimi
"Fransa" adı, Frankların yurdu anlamına gelen Francia sözcüğüne dayanır. Ancak frank sözcüğünün kökeniyle ilgili pek çok farklı iddia vardır. Bunlardan biri, bu sözcüğün kökeninin ön Germen dillerinde cirit, kargı, mızrak gibi anlamlara gelen frankona dayandığı yönündedir.
Bir başka köken varsayımı da frank teriminin eski Cermen dillerinde özgür anlamına gelen frei sözcüğünden geldiğidir. Frank sözcüğü çağdaş Fransızcada franc biçiminde hâlâ yaşamaktadır ve 2000 yılında Euro Fransa'nın resmî para birimi olana dek Fransa'da kullanılan parayı adlandırmak için de kullanılmıştır. Çağdaş Almancada Fransa bugün bile Frankreich (Türkçe: Frank İmparatorluğu) olarak adlandırılır. Ancak bunu Charlemagne yani Şarlman'ın Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndan ayırt edebilmek için eski olan krallığa Frankenreich (Türkçe: Frankların İmparatorluğu) denir.
Frank sözcüğü Roma İmparatorluğu'nun çöküşünden Orta Çağa kadar daha az yaygın biçimde kullanılagelmiş ancak Hugh Capet'in Fransa Kralı olarak taç giymesinin ardından yaygın biçimde, gelecekte Fransa olarak anılacak Fransa Krallığı'nı anlatmak için kullanılmaya başlanmıştır.
Tarihi
Günümüz Fransa'sının sınırları hemen hemen eskiden Kelt Galyalıları (Fransızca: Celte Gaulois, okunuşu: selt golwa) tarafından yurt edinilen Antik Galya'nın (Fransızca: Gaule, okunuşu: gol) sınırlarıyla aynıdır. Galya, MÖ 1. yüzyılda Roma İmparatoru Julius Caesar tarafından ele geçirilince Galya halkları yavaş yavaş Roma kültürünü ve Roma dilini benimsediler. Daha sonra zamanla bu dil kendi içinde değişerek çağdaş Fransızcanın temellerini oluşurdu. Fransa topraklarında Hristiyanlık ilk olarak MS 2. ve 3. yüzyıllarda görüldü ve sonraki iki yüzyıl içinde öylesine hızlı yayılma olanağı buldu ki, Aziz Jerome yazılarında Galya'nın "sapkınlıktan kurtulmuş" olan tek bölge olduğunu yazdı.
1477'de Fransa, Kırmızı çizgi: Fransa Krallığı'nın sınırları, Açık mavi alanlar: Doğrudan yönetilen kraliyet toprakları.
MS 4. yüzyılda, Galya'nın Ren Nehri kıyısındaki doğu sınırları Germen boyları tarafından yönetiliyordu. Bu topluluklar içinde en etkili olanı, Fransa'ya antik Francie adını da veren Franklardı. Günümüzde kullanılan Fransa adıysa Paris dolaylarında bulunan Capet krallarının yönettiği derebeyliğin bulunduğu bölgenin adından gelir. Roma İmparatorluğu'nun düşüşünden sonra, Avrupa topraklarında yayılan Germen boyları içinde Franklar, Aryanizm'e değil de, Katolikliğe giren ilk topluluklardı. Bu nedenle Fransa'ya “Kilisenin en büyük kızı” (La fille ainée de l’Église) sıfatı verilmiş, Franklar da buna dayanarak kendilerini “Fransa'nın en iyi Hristiyanları” olarak adlandırmışlardır.
Ayrı bir ülke olarak Fransa tarihinin başlamasıysa 843 tarihli Verdun Antlaşması uyarınca Karolenj İmparatorluğu'nun Doğu Frank Krallığı, Batı Frank Krallığı ve Orta Frank Krallığı olarak üçe ayrılmasıyla başladı. Batı Frank Krallığı hemen hemen bugünkü Fransa topraklarını kaplıyordu ve nitekim çağdaş Fransa'nın temelleri bu krallık üzerine kuruldu.
Karolenj Hanedanı Fransa'yı 987 yılında Fransa Dükü ve Paris Kontu Hugh Capet'nin, Fransa kralı olarak taç giymesine kadar yönetti. Onun soyundan gelenler ile Valois ve Bourbon hanedanları da aşamalı bir dizi savaşla ülkede birliği sağladılar. Krallık yönetimi 17. yüzyılda ve kral XIV. Louis'nin döneminde doruğa ulaştı. Bu süreçte Fransa, Avrupa kıtasının en kalabalık ülkesi hâline geldi ve Avrupa kültürü, politikaları ve ekonomisi üzerinde en etkili güçlerden biri oldu. Fransızca dönemin diplomasi dili oldu ve uzun süre bu niteliği koruyarak kaldı. Aydınlanma çağı da büyük ölçüde Fransız entelektüel çevrelerinde gerçekleşti. Fransız bilim insanları 18. yüzyılda büyük bilimsel buluşların altına imzalarını attılar. Ayrıca Fransa bu dönemlerde Afrika, Amerika ve Asya kıtaların da birçok denizaşırı toprak edindi.
Krallıktan cumhuriyete
Bastille hapishanesi baskınının betimlenmesi
Fransa'da krallık sistemi 1789 yılında gerçekleşen Fransız Devrimi'ne dek hüküm sürdü. Fransız Devrimi sırasında dönemin Fransa kralı XVI. Louis ve eşi Marie Antoinette ile onlara yakınlığı olduğu düşünülen yüzlerce Fransız vatandaşı öldürüldü. Kısa süreli bir dizi yönetim denemesinden sonra Napolyon Bonapart 1799'da cumhuriyetin kontrolünü ele aldı ve kendini önce Birinci Konsül, daha sonra, günümüzde Birinci İmparatorluk (1804-1814) adıyla anılan devletin imparatoru ilan etti. Napolyon Savaşları olarak bilinen bir dizi savaşın ardından, Bonaparte ailesinin yardımıyla Napolyon kıta Avrupasının büyük bölümünü ele geçirdi. Yeni elde edilen bu topraklara daha sonra Bonaparte ailesinin üyeleri Fransa'ya bağlı kral olarak atandı.
1815 yılında yapılan Waterloo Savaşı'nda Napolyon'un son yenilgisinden sonra Fransa'da krallık yönetimine geri dönüldü. Ancak bu kez kralın yetkilerine anayasal kısıtlamalar getirildi. 1830 yılında çıkan bir sivil ayaklama olan Temmuz Devrimi'yle Bourbon Hanedanı tümüyle kaldırılarak anayasal krallığa dayanan Temmuz Monarşisi getirildi. Bu yönetim biçimi 1848 yılına dek sürdü. Bu arada kurulan İkinci Cumhuriyet oldukça kısa süreli oldu ve 1852 yılında III. Napolyon İkinci İmparatorluğu kurunca yıkıldı. 1870 yılında başlayan Fransa-Prusya Savaşı'nda yenilen III. Napolyon bunun üzerine tahttan indirildi ve bu yönetim rejimi de Üçüncü Cumhuriyet'in kurulmasıyla fesholundu.
Fransa 17. yüzyıldan başlayarak 1960'lara dek bir sömürge devleti kimliğiyle var oldu. 19. ve 20. yüzyıllarda dünyanın dört bir yanında edindiği sömürge toprakları Fransa'yı İngiltere'den sonra ikinci büyük sömürge imparatorluğu haline getirdi. 1919 ve 1939 yılları arasında gücünün doruklarındayken Fransız Sömürge İmparatorluğu'nun yüz ölçümü 12.347.000 kilometrekareye erişti. Fransa'nın Avrupa'daki toprakları da işin içine katılınca 12.898.000 kilometrekareye ulaşan Fransız egemenlik sahası dünya topraklarının %8.6'sını kaplar durumdaydı.
9 Mayıs 1950 tarihli Schuman Bildirgesi Avrupa Birliği'nin kuruluş atağı olarak tanımlanmaktadır.
I. Dünya Savaşı'ndan da, II. Dünya Savaşı'ndan da galip taraf olarak çıkmasına karşın Fransa büyük bir insan kaybına ve maddi zarara uğramış, Avrupa'daki toprakları her iki savaşta da yer yer ya da tümüyle Alman güçlerince işgal edilmiştir. 1930'lu yıllara Halk Cephesi Hükümeti'nin yaptığı toplumsal yenilikler Fransa'ya damgasını vurmuştur. II. Dünya Savaşının sonrasında Dördüncü Cumhuriyet kurulmuş ve Fransa'nın dünya siyasi ve ekonomik politikalarında etkili bir güç olarak kalabilmesi için ülkenin mevcut durumunun korunmasına çalışılmıştır. Fransa o zamana dek elinde bulundurduğu sömürge topraklarını korumaya çalışmışsa da daha sonra bu konuda sorunlar yaşamıştır. 1946'da Çinhindi'nin yönetimini yeniden ele geçirmek için yapılan harekât Birinci Çinhindi Savaşı'nın çıkmasına neden olmuş ve 1954 yılında Dien Bien Phu Çarpışması'nda Fransız güçleri bölgesel güçlere karşı yenilerek bölgeden çekilmişlerdir. Bundan yalnızca birkaç ay sonra, Fransa Cezayir halkının başlattığı bağımsızlık savaşında yine, hatta daha sert bir direnişle karşı karşıya kalmıştır.
O dönemde Pied-noir adı verilen milyonlarca Avrupa kökenli sakini olan Cezayir'in kontrolünü bırakıp bırakmamak konusunda Fransa'da büyük tartışmalar yaşanmış ve ülke bir iç savaşın eşiğine gelmiştir. 1958 yılında istikrarsız ve zayıf durumda bulunan cumhuriyetin yerine, yeni bir anayasa oluşturulması öngörülerek cumhurbaşkanının yetkilerini artıran ve günümüzde de hâlâ süren Beşinci Cumhuriyet'in kurulması kararına varılmıştır. Kurulan bu son cumhuriyetin başkanlığına Charles de Gaulle gelmiş ve Gaulle Cezayir'deki savaşı bitirecek önlemleri alırken ülkeyi de birlik içinde tutmayı başarmıştır. Cezayir Bağımsızlık Savaşı, Cezayir'in başkenti Cezayir'de yapılan barış görüşmeleriyle 1962'de çözümlenmiş ve bu olay Cezayir'in bağımsız bir ülke olmasıyla son bulmuştur.
Son yarım yüzyıl içinde Fransa'nın Almanya'ya karşı yürüttüğü barışçıl tutum ve iş birliği ilişkileri Avrupa Birliği'nin ekonomik bütünleşmesinde esas teşkil etmiştir. Bu olumlu havanın en önemli sonucu ocak 1999'da Euronun birlik üyesi ülkeler arasında ortak para birimi olarak kabul edilmesi olmuştur. Avrupa Birliği'nin önde gelen güçlerinden olan Fransa'da seçmenler Avrupa Birliği Anayasası oluşturmak için hazırlanan antlaşmayı halkoylamasında reddetmişse de, bu anayasa taslağının kapsadığı hükümleri bir antlaşma içinde uygulamaya sokmayı öngören Lizbon Antlaşması, Şubat 2008'de Fransız Parlamentosu'nda kabul edilmiştir.
Coğrafya
Metropolitan Fransa olarak adlandırılan, ülkenin Avrupa sınırları içinde bulunan bölümü, kıtanın batı bölümünde yer almaktadır. Ancak Fransa; Kuzey Amerika, Karayipler, Güney Amerika, Hint Okyanusu, Büyük Okyanus ve Antarktika'ya yayılan geniş bir coğrafyada çok sayıda il ve özel bölgeye de sahiptir. Bunlardan doğrudan Fransa'ya ait olanlar denizaşırı iller; kendi içlerinde bağımsız, savunma konusunda Fransa ile anlaşmalı olan ortak ülkeler ise collectivités d'outre-mer kısaca COM (Türkçe: Denizaşırı Topluluklar) olarak adlandırılır.
Fransa'nın Avrupa kıtasındaki toprakları 547.030 kilometrekarelik[6] bir alan kaplar. Bu alanla Fransa, Avrupa Birliği içinde İspanya'dan biraz farkla toprak bakımından en büyük ülke sıfatını taşır. Fransa toprakları, batıda ve kuzeyde kıyı ovalarından, güneydoğuda Alp dağ zincirine, iç Fransa'da Massif Central olarak anılan yüksek bölgelere ve güneybatıda Pirenelere kadar uzanan değişik bölgelerde, farklı yer şekillerine sahiptir. Alplerde yer alan ve Batı Avrupa'yla Avrupa Birliği'nin en yüksek noktası olan 4807 metre yüksekliğindeki Mont Blanc, Fransa ile İtalya sınırında yer almaktadır.[7] Kıta Fransası ayrıca Loire Nehri, Garonne Nehri, Seine Nehri ve Rhône Nehri gibi büyük ve karmaşık bir akarsu ağıyla örülmüştür. En alçak noktası deniz yüzeyinin iki metre altında bulunan Camargue deltası içinde yer almaktadır.[7] Yüzölçümü 8.680 kilometrekare olan Korsika adası ise Akdeniz kıyısındaki Nice kentine 128 deniz mili uzaklıktadır.
Denizaşırı iller ve ortak topraklar da işin içine katıldığında Fransa'nın toplam yüzölçümü 674.843 kilometrekaredir. (Antarktika, Adélie Bölgesi hariç) Bu hâliyle Fransa yeryüzünün %0.45'ini kaplar. 11 milyon kilometrekareyle Fransa, Amerika Birleşik Devletleri'nin ardından dünyanın en büyük ikinci münhasır ekonomik bölgesine de sahiptir.
Kıta Fransası, Avrupa ana karasının batısında, 41 ile 51 kuzey paralelleri arasında yer alır. Kuzey ve kuzeybatı kesimlerinde ılıman iklim egemendir ve denizelliğin etkisi iç bölgelerin de iklimlerini biçimlendirmektedir. Güneydoğuda ise Akdeniz iklimi egemendir. Batı kesimler okyanusal iklim etkisi altındadır ve yüksek miktarda yağış alır. Bu bölgelerde kışlar ılık ve yazlar serin geçer. İç kesimlerde sıcak, fırtınalı yazlar ve soğuk ama kurak kışlar görülür. Alplerde ve ülkenin diğer yüksek kesimlerinde Alp iklimi yaşanır. Bu soğuk bölgelerde yılın belirli dönemlerinde sıcaklıklar sıfırın altında seyreder ve yağan kar altı ay yerde kalır.
Yönetim
Fransa Cumhuriyeti, yarı başkanlık sistemiyle yönetilen, köklü bir demokrasi geçmişine sahip üniter bir devlettir. Beşinci Fransa Cumhuriyeti olan günümüz Fransasının anayasası 28 Eylül 1958 yılında yürütülen bir halkoylaması sonucu onaylanmıştır. Bu anayasa parlamentoya oranla devletbaşkanının yetkilerini arttıran yasalar içerir. Fransa'da devlet yönetiminin iki kanadı vardır: Fransa Cumhurbaşkanı ve Hükûmet. Ülkenin cumhurbaşkanı ülke çapında 18 yaşını doldurmuş ve oy kullanma hakkı olan tüm seçmenler tarafından beş yıllık dönem için (eskiden yedi yıl) seçilir. Hükûmet ise cumhurbaşkanı tarafından atanan bir başbakan tarafından yönetilir.
Fransız Parlamentosu iki meclisli bir yasama organıdır: Fransa Ulusal Meclisi (Assemblée Nationale) ve Senato (Sénat). Ulusal meclisteki milletvekilleri geldikleri yerel seçim bölgesini temsil ederler ulusal seçimlerde 5 yıllık süre için seçilirler. Seçilen 577 milletvekili Bourbon Sarayı'nda toplanır. Ulusal meclisin bakanlar kurulunu düşürme yetkisi vardır. Bu nedenle partilerarası koltuk dağılımı hükûmetin kararına doğrudan etki eder. 343 senatör ise tüm Fransa çapında halk tarafından seçilmiş olan belediye meclisi üyelerinden, il (département) yerel meclis üyelerinden, Bölge (Région) yerel meclis üyelerinden oluşan seçmenler tarafından dokuz yıllık bir süre için seçilir. Senato seçimleri her 3 yılda bir yapılır ve her seçimde senatonun üçte biri yenilenir.[9] 2010'dan itibaren senatörler 6 yıllık bir süre için seçilecektir ve yine her üç yılda bir yapılan seçimlerde yarısı yenilenecektir. Senato Lüksemburg Sarayı'nda (Palais du Luxembourg) toplanır. Senato'nun yasama gücü sınırlıdır: Senato ile ulusal meclis arasında anlaşmazlık olması durumunda son söz Ulusal Meclis'e aittir. Meclisin gündemini belirlemede hükûmetin büyük etkisi vardır. Ulusal meclis ve senato birlikte, Versay şatosunda toplanıp Fransa Parlamentosu'nu oluştururlar. Yalnızca anayasa değişikliğiyle ilgili olarak ve uluslararası bazı anlaşmaları onaylamak amacıyla toplanırlar.
Fransa politikaları iki ana politik görüş çevresinde şekillenir: sol görüşlü politikacılar Sosyalist Parti etrafında, sağ görüşlü politikacılar Cumhuriyetçiler etrafında örgütlenmişlerdir. Meclisin yürütme kanadında Sosyalist Parti'ye mensup vekiller çoğunluktadır.
Hukuk
Fransa, çoğunluğu yazılı hükümlerden oluşan bir yazılı (mevzu) hukuk sistemi kullanır. Hukukun üstünlüğü olgusunun temel ilkeleri, I. Napoléon tarafından oluşturulan 1804 tarihli Fransız Medenî Kanunu'nda bulunur. İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi hükümlerince yasalar yalnızca topluma dokuncası bulunan eylemleri yasaklayabilir. Fransız hukukuna göre yasaklara yalnızca gereksinim duyulması hâlinde başvurulur.
Fransız hukuku; özel hukuk ve kamu hukuku olmak üzere iki temel doktrinsel ayrımda incelenir. Özel hukuk, özellikle medenî hukuk ve ticaret hukukunu kapsar. Kamu hukuku ise idare hukuku,ceza hukuku ve anayasa hukuku konularıyla ilgilenir.
Fransa, dinî hukuk kurallarının devlet yönetiminde referans alınmamasını gerektiren laik bir devlet yapılanmasına sahiptir. Bu bağlamda Fransız yasaları hazırlanırken herhangi bir dinî inanç ya da değere göre hareket edilmez. Fransa'da tanrıya ya da dinlere sövmenin ve 1791'de de cinsel eylemleri kısıtlayan yasaların kaldırılmasıyla Fransa hukukunda dinle ilintili herhangi bir yasa kalmamıştır. Ancak genel ahlâk kurallarına aykırı eylemler (contraires aux bonnes mœurs) ve kamu düzenini bozacak eylemler zaman zaman yaptırımlara tâbi tutulmaktadır.
Fransa'da makabline şamil yasalar yasaktır ve hazırlanan yasaların yürürlüğe girmesi için Fransa Resmî Gazetesi'nde (Fransızca: Journal Officiel de la République Française) yayınlanmış olması gerekmektedir.
Dış ilişkiler
Fransa, Birleşmiş Milletler'in kurucu üyelerindendir ve elinde bulundurduğu koşulsuz veto hakkıyla Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin de daimi üyelerinden biri konumundadır. Dünya Ticaret Örgütü, Pasifik Topluluğu ve Hint Okyanusu Komisyonu'nun da üyesidir. Karayip Ülkeleri Birliği'nin işbirlikçi üyesi ve tümüyle ya da kısmen Fransızca konuşan ülkelerin oluşturduğu Uluslararası Frankofoni Örgütü'nün başta gelen katılımcılarındandır.
Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü'nün (OECD), UNESCO'nun, Interpol'ün, Uluslararası Ağırlıklar ve Ölçüler Bürosu'nun genel merkezlerine ev sahipliği yapar. Fransa 1953 yılında Birleşmiş Milletler'den ülkeyi uluslararası düzeyde simgeleyecek bir arma seçmesi için bir talep almış bunun üzerine günümüzde de Fransız pasaportlarının üstünde kullanılmakta olan simge kabul edilmiştir.
Fransa'nın dış ilişkileri büyük ölçüde kurucu üyesi olduğu Avrupa Birliği politikalarınca şekillenmektedir. Avrupa'da her zaman etkili bir güç olan Fransa, 1960'larda Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği'ne girmemesi için politika gütmüş, 1990'larda ise yeniden birleşen Almanya'yla yakın ilişkiler geliştirme yoluna gitmiştir. NATO üyesi de olan Fransa, cumhurbaşkanı Charles de Gaulle döneminde alınan kararla NATO'nun askerî kanadından çıkmıştır. NATO'nun askeri kanadına Nicolas Sarkozy döneminde yeniden katılmıştır. Yine 1990'larda Fransız Polinezyası'nda yaptığı yeraltı nükleer denemelerden ötürü uluslararası alanda büyük eleştirilere maruz kalmıştır. Ülke, 2003 yılında Irak'ın Amerika Birleşik Devletleri'nce işgâl edilmesine şiddetle karşı çıkmıştır. Geçmiş dönemde Afrika'da bulunan sömürgeleri üzerinde günümüzde de çok büyük etkisi bulunmaktadır ve Fildişi Sahili ile Çad'a barışgücü askerleri de göndermiştir.
Askeriye
Fransa, askeri alanda halen dünyanın ve Avrupa'nın en güçlü ülkelerindendir. Yüzyıllara uzanan bir dönem boyunca yerkürenin dört bir yayındaki askeri mevcudiyetiyle dünyanın en güçlü ülkelerinden biri gözüyle bakılan Fransa'nın II. Dünya Savaşı'nda Alman ordusu karşısında yalnızca altı haftalık bir direnişten sonra teslim olması, sadece bu gücün sürekliliğini sekteye uğratmakla kalmamış aynı zamanda Fransa'nın müttefiklerini de korkutmuş ve Fransa'yı işgalden kurtarma seferberliği başlatmalarına önayak olmuştur. Günümüzde Fransa; ABD, Rusya ve Çin'den sonra dünyanın en büyük dördüncü nükleer gücünü elinde bulundurmaktadır. Fransa, 350 bin kişilik askeri personele sahiptir.
31 Temmuz 2007'de Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, Danıştay üyelerinden Jean-Claude Mallet'e Fransa'nın savunmasına yönelik geniş kapsamlı bir gözden geçirme planı üzerinde çalışacak 35 üyeli bir komisyon kurulması direktifini vermiştir. Komisyon ilk çalışma taslağını 2008 başlarında yayınlamıştır. Komisyonun tavsiyeleri doğrultusunda Cumhurbaşkanı Sarkozy, 2008'in yaz aylarından itibaren Fransız savunma siyaseti ve yapılanmasında kökten değişiklikleri başlatmıştır. Avrupa siyasetinde ve güç dengelerinde Soğuk Savaş sonrası meydana gelen değişimlere ayak uydurmak amacıyla, Fransız ordusunun geleneksel odağındaki bölgesel toprakların savunulması doktrini küresel tehdit ortamındaki sorunların üstesinden gelme gayretlerine yöneltilmiştir. Yeniden yapılanma kapsamında, gerek Fransa'nın kent merkezlerinde gerekse Afrika'nın Fransızca konuşulan bölgelerinde tedhiş ağlarının tanımlanması ve imhası Fransız ordusunun birincil görevi haline getirilmiştir. Aynı kapsamda, Fransız güçlerinin yeniden yapılanması ve küresel müdahale kabiliyetine sahip olması için gerekli mali kaynakların sağlanması amacıyla ihtiyaç fazlası üslerin kapatılması ve yeni silah sistemlerine ilişkin projelerin askıya alınması da gündeme gelmiştir. Ayrıca, Fransa'nın eski Cumhurbaşkanı General Charles de Gaulle'ün Mart 1966 tarihinde ülkeyi NATO'nun komuta yapısından çıkarması ve ABD askerlerinin Fransa topraklarından çekilmesini istemesinden 43 yıl sonra, yürürlüğe konan bu tarihi değişim planı çerçevesinde, Sarkozy Mart 2009'da Fransa'nın ittifakın askeri kanadına tam üye sıfatıyla dönme niyetini de açıklamıştır.
Ulaşım
31.840 kilometrelik uzunluğuyla Fransa demiryolu ağı, Batı Avrupa'nın en gelişmişidir. Fransa'da demiryolları Fransa Ulusal Demiryolları Kurumu (Fransızca: Société Nationale des Chemins de fer français, SNCF) tarafından işletilir. Fransız yüksek hızlı trenleri Thalys, Eurostar ve 320 kilometre hıza çıkabilen TGV'dir. Eurotunnel Shuttle ile birlikte Eurostar, Manş Tüneli'nde işleyerek Fransa ile Birleşik Krallık'ı birbirine bağlar. Bunun yanı sıra Fransa, Andorra dışındaki tüm komşularına demiryolu ağıyla bağlıdır. Şehiriçi ve şehirlerarası ulaşımda da yeraltı demiryolu sistemleri ve otobüs hatlarını tamamlayan tramvay hatları oldukça gelişmiştir. Demiryollarının bu denli gelişmiş olmasının başlıca nedeni şehirlerarası yolcu taşımacılığının SNCF'in tekelinde olması, yani özel otobüs firmalarının olmamasıdır.
Fransa'da ayrıca uzunluğu toplamda 893.300 kilometreyi bulan bir karayolu ağı da bulunmaktadır. Başkent Paris ve çevresi en yoğun yol ve otoyol ağıyla örülmüş durumdadır ve ülkenin hemen her köşesiyle doğrudan bağlantısı bulunmaktadır. Fransa'daki yollarda ayrıca komşu ülkeler Belçika, İspanya, Andorra, Monako, İsviçre, Almanya ve İtalya'daki kentlerden gelen yoğun bir de uluslararası trafik vardır. Araçlar için yıllık ruhsat kayıt ücreti ya da yol vergisi alınmamaktadır ancak otoyollara girişlerde gişeler aracılığıyla ücret toplanmaktadır. Yeni araba pazarı büyük ölçüde yerli markaların egemenliğindedir: Renault %23 (Fransa'da 2003 yılında satılan arabalara oranı), Peugeot (%20.1) ve Citroën (%13.5).[10] Fransa dünyanın en uzun köprüsü olan Millau Viyadüğü'ne ev sahipliği yapmaktadır ve ülkede Normandiya Köprüsü gibi pek çok önemli köprü daha bulunur.
Fransa'da yaklaşık olarak 478 adet havaalanı bulunmaktadır. Paris dolaylarındaki Charles de Gaulle Uluslararası Havalimanı ülkedeki en işlek ve en önemli hava ulaşım merkezidir. Bu havalimanı ülkenin emtia ve yolcu ulaşımında en yoğun trafiği üstlenen merkezidir ve Paris'i dünyanın hemen hemen tüm büyük kentlerine bağlar. Air France, ülkenin ulusal ve resmî havayolu kurumu olmasına karşın ülkede pek çok sayıda yerli ve yabancı ulaşım firması da faaliyet gösterir. 10 adet büyük ölçekli limana sahip olan Fransa'nın en büyük limanı Marsilya'da bulunur ve bu liman aynı zamanda Akdeniz'deki en büyük liman olma özelliğini taşır. 14.932 kilometre uzunluğundaki suyolu ağı Fransa'da ulaşımın bir başka türüdür. Midi Kanalı aracılığıyla Akdeniz ve Atlas Okyanusu, Garonne Nehri'nden birbirine bağlanır.
Yönetimsel birimler
1 Paris Île-de-France Nüfus= 2.243.833 11 Rennes Bretonya Nüfus= 207.178 Lyon
Lyon Toulouse Toulouse
2 Marsilya Provence-Alpes-Côte d'Azur Nüfus= 850.726 12 Reims Champagne-Ardenne Nüfus= 179.992
3 Lyon Rhône-Alpes Nüfus= 484.344 13 Le Havre Yukarı Normandiya Nüfus= 175.497
4 Toulouse Midi-Pyrénées Nüfus= 441.802 14 Saint-Étienne Rhône-Alpes Nüfus= 171.260
5 Nice Provence-Alpes-Côte d'Azur Nüfus= 343.304 15 Toulon Provence-Alpes-Côte d'Azur Nüfus= 164.532
6 Nantes Pays de la Loire Nüfus= 284.970 16 Grenoble Rhône-Alpes Nüfus= 155.637
7 Strazburg Alsas Nüfus= 271.782 17 Dijon Burgonya Nüfus= 151.212
8 Montpellier Languedoc-Roussillon Nüfus= 257.351 18 Angers Pays de la Loire Nüfus= 147.571
9 Bordeaux Akitanya Nüfus= 239.157 19 Villeurbanne Rhône-Alpes Nüfus= 145.150
10 Lille Nord-Pas-de-Calais Nüfus= 227.560 20 Saint-Denis Réunion Nüfus= 145.022
Fransa, toplamda 26 yönetimsel bölgeye ayrılmıştır. Bunlardan 22'si metropolitan Fransa olarak anılan, Fransa'nın Avrupa'da kalan toprakları içinde yer alır. 22 bölgeden ana kara dışında kalan tek bölge Korsika Adası'dır. Geri kalan 4 bölge Fransa'nın denizaşırı topraklarındadır. Fransa'da yer alan tüm bu bölgeler ayrıca illere ayrılmıştır. Bu iller genelde alfabetik sıraya göre numaralandırılmıştır. Bu numaralar posta kodlarında ve araç plakalarında kullanılır. Fransa'da département adı verilen 100 il vardır ve bu illerde toplam sayıları 342'yi bulan ilçelere (arrondissement), bunlar da sayıları 4.032 olan kantonlara ayrılmıştır. Fransa'nın en küçük ölçekteki yönetimsel birimi seçilmiş birer başkanca yönetilen ve köy olarak adlandırılabilecek olan komünlerdir. Komünler hiyerarşide kantonların ardından gelirler. Fransa'da yer alan komünlerin sayısı 36.680'dir.
Bu bölgeler, iller ve komünler birer yerel meclise sahiplerdir ve bir yönetici tarafından yönetilirler. Arrondissement adı verilen ilçeler ve kantonlar ise yalnızca belediye çapında yönetilmektedir. Ancak durum geçmişte böyle değildi. 1940'a dek ilçelerin de bir meclisi oluyordu ancak bu uygulama Vichy rejiminde askıya alındı ve Dördüncü Cumhuriyet'in kurulmasıyla 1946 yılında tümüyle ortadan kaldırıldı.
Bölgeler ve iller
Alsace Bas-Rhin, Haut-Rhin
Akitanya Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne, Pyrénées-Atlantiques
Auvergne Allier, Cantal, Haute-Loire, Puy-de-Dôme
Aşağı Normandiya Calvados, Manche, Orne
Burgonya Côte-d'Or, Nièvre, Saône-et-Loire, Yonne
Bretanya Côtes-d'Armor, Finistère, Ille-et-Vilaine, Morbihan
Merkez Cher, Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loiret, Loir-et-Cher
Champagne-Ardenne Ardennes, Aube, Haute-Marne, Marne
Korsika Corse-du-Sud, Haute-Corse
Franche-Comté Doubs, Haute-Saône, Jura, Territoire de Belfort
Yukarı Normandiya Eure, Seine-Maritime
Île-de-France Essonne, Hauts-de-Seine, Paris, Seine-et-Marne, Seine-Saint-Denis, Val-de-Marne, Val-d'Oise, Yvelines
Languedoc-Roussillon Aude, Gard, Hérault, Lozère, Pyrénées-Orientales
Limousin Corrèze, Creuse, Haute-Vienne
Lorraine Meurthe-et-Moselle, Meuse, Moselle, Vosges
Midi-Pyrénées Ariège, Aveyron, Gers, Haute-Garonne, Hautes-Pyrénées, Lot, Tarn, Tarn-et-Garonne
Nord-Pas-de-Calais Nord, Pas-de-Calais
Pays de la Loire Loire-Atlantique, Maine-et-Loire, Mayenne, Sarthe, Vendée
Picardie Aisne, Oise, Somme
Poitou-Charentes Charente, Charente-Maritime, Deux-Sèvres, Vienne
Provence-Alpes-Côte d'Azur Alpes-de-Haute-Provence, Alpes-Maritimes, Bouches-du-Rhône, Hautes-Alpes, Var, Vaucluse
Rhône-Alpes Ain, Ardèche, Drôme, Haute-Savoie, Isère, Loire, Rhône, Savoie
Denizaşırı topraklar
Fransa'nın 100 ili arasından 4'ü; Fransız Guyanası, Guadeloupe, Martinique ve Réunion denizaşırı topraklardır ve hepsi birlikte Fransa Cumhuriyeti'nin ve aynı zamanda Avrupa Birliği'nin birer parçasıdır. Kıta Fransasında yer alan iller ile eşit durumdadırlar.
26 bölge ve 100 ilin yanı sıra, Fransa Cumhuriyeti'nin 6 adet daha denizaşırı aidiyeti vardır. Bunlar, Fransız Polinezyası, Mayotte, Saint Barthélemy, Saint Martin, Saint Pierre ve Miquelon ile Wallis ve Futuna'dır. Bağımsız bir ülke ile Fransa toprağı arası bir durumda bulunan ve dünyada örneği bulunmayan (sui generis) Yeni Kaledonya, Fransa Güney ve Antarktika Toprakları ve Büyük Okyanus'taki Clipperton Adası da büyük Fransa'yı oluşturan topraklardır. Bu yerler Fransa'nın toprakları olmasına karşın, Fransa'nın üyesi olduğu Avrupa Birliği'nin dışında yer alırlar. Fransa'nın Büyük Okyanus'taki topraklarında para birimi olarak frank kullanımı sürmektedir ve değeri avronunkine göre ayarlanmaktadır. Ancak Avrupa Birliği içine dâhil olan 4 denizaşırı il, frank yerine avro kullanmaya geçmiştir.
Ekonomi
Fransa, Avrupa'nın iktisadi açıdan güçlü ülkelerinden olmakla birlikte, yakın dönemde uygulanmaya başlanan iktisadi dünya pazarına uygulama siyasetinde güçlüklerle karşılaştığını 1971-1976 dönemi arasında ticaret bilançosunun 1986 yılı dışında sürekli açık vermiş olması da kanıtlamaktadır. Bu olumsuz nokta bir yana bırakılırsa Fransa, tarım ürünleri bolluğu ve çeşitliliği ile Avrupa Ekonomik Topluluğu içinde birinci sırada, süt ürünleri açısından da dünyada dördüncü sırada (nitekim Fransa tarım- besin sanayi ürünleri dışsatımında dünya ikincisidir) yer almasının yanı sıra, sanayisi de çok güçlü bir ülkedir.
Endüstri, ülke gelirinin çeyreğini ve ticaret kazancının %80`inden fazlasını karşılar. Devlet 1990ların başından beri Fransa Telecom, Fransız Havayolları ve bankalar gibi diğer endüstrilerdeki hisselerini elden çıkarmaya başlamıştır. Yüksek orandaki işsizlik hala Fransa için sorun işgal etmektedir. Fransa, geniş refah imkânlarını ve muazzam devlet bürokrasisini kesmekten kaçınmış ve bütçe açığını kapatmak için savunma harcamalarını kesmeyi ve vergileri yükseltmeyi tercih etmiştir. Fransa, 1 Ocak 1999`daki Euro sistemi referandumuna diğer on Avrupa ülkesi ile birlikte katılmıştır.
Ülkedeki satın alma gücü paritesi 1.871- trilyon $ olup, reel büyüme oranı %3.1'dir. Ülkenin %3.3'ü tarım, %26.1'i sanayi, %70.6'sı hizmet sektöründe çalışmaktadır. Enflasyon oranının tüketici fiyatlarında %2.3 olduğu ülkede iş gücü 27.88 milyon civarındadır. Ülkedeki işsizlik oranı %9.1'dir. Bununla beraber sanayi, makine, kimyasal ürünler, otomobil, metalürji, uçak, elektronik, tekstil, gıda ürünleri, turizm üzerine dayalıdır. Sanayinin büyüme oranı yaklaşık %1.5'tir. Ülkedeki tarım ürünleri buğday, tahıl, şeker pancarı, patates, üzüm, sığır, süt ürünleri, balık gibi alt bölümlere ayrılmaktadır.
Ülkede ihracat miktarı 490 milyar $ olup, ülke; makine ve taşımacılık araçları, uçak, plastik ürünler, kimyasallar, eczacılık ürünleri, demir-çelik ve meşrubat gibi ürünler satmaktadır. Ülkenin en çok ihracat yaptığı ortakları, Almanya %14.7, İspanya %9.7, İtalya %8.7, Birleşik Krallık %8.3, Belçika %7.1, ABD %7.1 şeklindedir. Aynı şekilde ülkedeki ithalat miktarı 529.1 milyar $ olup, ülke; makine ve parçaları, araçlar, ham petrol, uçak, plastik ürünler, kimyasal ürünler almaktadır. Ülkenin ithalat ortakları Almanya %18.9, Belçika %10.7, İtalya %8.3, İspanya %7, Hollanda %6.6, Birleşik Krallık %5.9, ABD %5.1 şeklindedir. Ülkenin dış borç tutarı 3.461 trilyon $ kadardır. Para birimi Euro olan ülkenin mali yılı takvim yılına göre hesaplanmaktadır.
Turizm
Birleşmiş Milletler Turizm Örgütü'nün verilerine göre 2012 yılında kaydedilen 83 milyon turistle Fransa, dünyada en çok ziyaret edilen ülke durumundadır.[11] Fransa'dan sonra gelen ülkeler 67 milyon ile Amerika Birleşik Devletleri ve 57.7 milyonla Çin'dir. Fransa'ya giriş yapan 83 milyon kişi hesaplanırken ülkede yirmi dört saatten az kalan ya da Kuzey Avrupa'dan İtalya, İspanya gibi ülkelere gitmek isteyenlerin otoyollar aracılığıyla yaptıkları kısa süreli yolculuklar sayılmaz. Fransa, tarihî yapıtlarla dolu şehirlere, kumsallara, tatil merkezlerine, kayak alanlarına ve kırsal bölgelere ev sahipliği yapar. Bunların yanı sıra Fransa ayrıca inanç turizmi ile de ön plana çıkar. Hautes-Pyrénées ilinde yer alan Lourdes kenti her yıl milyonlarca turist ağırlar. 2003 yılı verilerine göre Fransa'da en çok turist çeken yapı ve yerler:[12] Eyfel Kulesi (6.2 milyon), Louvre Müzesi (5.7 milyon), Versay Sarayı (2.8 milyon), Musée d'Orsay (2.1 milyon), Arc de Triomphe (1.2 million), Pompidou Merkezi (1.2 milyon), Mont-Saint-Michel (1 milyon), Chambord Şatosu (711,000), Sainte-Chapelle (683,000), Haut-Kœnigsbourg Şatosu (549,000), Puy de Dôme (500,000), Musée Picasso (441,000), Carcassonne (362,000)'dur.
Nüfus bilgileri
Tahminî 65.1 milyonluk nüfusuyla Fransa, dünyada en yüksek nüfusa sahip on dokuzuncu ülke ve Avrupa Birliği içinde Almanya'dan sonra ikinci kalabalık ülkedir. Ülkenin en büyük kentleri, Paris, Marsilya, Lyon, Lille, Toulouse, Nice ve Nantes'dır.
2004 yılında Fransa'nın yıllık nüfus artış hızı %0.68 olarak belirlenmiş ve doğum ve kadın başına düşen çocuk sayısı oranları 2005 yılında da artmayı sürdürmüştür. 2006 yılında, toplam ölümlere karşın 300 bin yeni doğum olmuştur. 2002 yılında kadın başına düşen çocuk sayısı 1.88 iken, 2008 yılında bu sayı 2.02'ye yükselmiştir.[13]
2004 yılında, toplamda 140.033 kişi dış ülkelerden Fransa'ya göç etmiştir. Bunlardan 90.250'si Afrika ülkelerinden, 13.710'u ise Avrupa ülkelerinden gelmiştir.[14] Daha sonraki yıl, 2005'te, dışarıdan alınan göç 135.890'a gerileyerek ufak bir azalma göstermiştir.[15]
Fransa, etnik açıdan geniş çeşitlilik gösteren bir ülkedir. Ülkede yaklaşık 6 milyon Mağripli ve tahminî 2.5 milyon kadar da siyahî yaşamaktadır.[16][17] Günümüzde, Fransa nüfusunun yaklaşık olarak %40'ının tarihin çeşitli dönemlerinde yaşanan göç dalgalarıyla ülkeye gelenlerden oluştuğu düşünülmektedir.[18] Fransa Ulusal Ekonomik Çalışmalar ve İstatistik Enstitüsü (kısaca) INSEE'nin yaptığı anketlere göre Fransa'da 4.9 milyon yabancı ülkelerde doğmuş göçmen vardır ve bunların 2 milyonu Fransız vatandaşlığı hakkı almışlardır.[19] Fransa ayrıca Batı Avrupa'da en çok sığınma hakkı veren ülkedir. 2005 yılında Fransa'ya yaklaşık 50 bin sığınma isteminde bulunulmuştur.[20] Fransa'nın üyesi olduğu Avrupa Birliği'nin serbest dolaşım özgürlüğü, diğer üye ülkeler arasında olduğu gibi Fransa'yı da kapsamaktadır ancak Fransa birlik üyesi Doğu Avrupa ülkelerden gelecek göçü frenlemek için birtakım girişimlerde bulunmuştur.
Türkiye Cumhuriyeti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Yurtdışı İşçi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün resmî verilere göre 31 Aralık 2006 tarihi itibarıyla çifte uyruklu vatandaş sayısı dahil olmak üzere 423.471[1], Fransa'nın 2006 sayımlarına göre ülkede 400.000[2] civarında Türk vatandaşı yaşamaktadır.
Fransa'da uzun yıllardan beri tartışılagelen bir konu da ülke içinde kırsal bölgelerden büyük kentlere yönelik göçtür. 1960-1999 yılları arasındaki süreçte kırsal kesim illerinden on beşi nüfus kaybı yaşamıştır. Bunun en çarpıcı örneği nüfusunun %24'ünü iç göçle yitiren Creuse ili olmuştur.
1992 yılında alınan kararla, Fransa Cumhuriyeti anayasasının 2. maddesi uyarınca, Fransızca Fransa'nın tek resmî dilidir. Bu durumda Fransa Batı Avrupa'da yalnızca bir resmî dili olan tek ülkedir. (Mikrodevletler hariç) Ancak toplam sayıları 77'yi bulan pek çok yöresel dil, lehçe ve azınlık dili Kıta Fransası'nda ve denizaşırı illerde konuşulmaktadır. Yakın zamana dek Fransız hükûmeti ve ulusal eğitim sistemi bu dillerin öğrenimine olanak vermemekteydi ancak günümüzde bu diller kimi okullarda çeşitli düzeylerde öğretilmektedir.[21] Portekizce, İtalyanca, Mağrip Arapçası ve Berber dilleri en çok konuşulan azınlık dillerindendir.
Din ve İnançlar
Fransa, inanç özgürlüğünün anayasal olarak güvence altına alındığı laik bir ülkedir. Ocak 2007'de yürütülen bir anket çalışmasının sonuçlarına göre Fransızların %51'i kendilerini Hristiyanlığın Katolik mezhebi ile ilişkilendirmiş, %31'i agnostik ya da Ateist olduğunu belirtmiş, %10 başka dinlere inandığını dile getirmiş, %4'ü İslam inancına mensup olduğunu, %3'ü Protestan mezhebinden geldiğini, %1'i Yahudi, %1'i de Budist olduğunu söylemiştir.[22][23]
Avrupa ülkelerinde istatistiksel araştırmalar Avrobarometre adlı kuruluşun yürüttüğü daha günel bir çalışmaya göre, Fransız halkının %34'ü bir tanrının varlığına inandığını,%27'si bir tür yaşam gücü ya da kutsal varlığa inandığını, %33'ü ise herhangi bir tanrının varlığına inanmadığını ortaya koymuştur.[24]
Fransa'da yaşayan Müslümanların sayısı konusundaki varsayımlar oldukça değişkendir. 1999 yılında yapılan nüfus sayımı verilerine göre Fransa'da yaşayan ve Müslüman olması olası kişilerin sayısı 3.7 milyon olarak hesaplanmıştır. (O dönemki nüfusun %6.3'ü) Ancak 2003 yılında Fransa İçişleri Bakanlığı'nın yayınladığı ülkedeki tahminî Müslüman sayısı 5-6 milyon olarak açıklanmıştır. Müslüman nüfusu çoğunlukla Arap, Magrib, Siyahî kökenliler ve Türkler oluşturmaktadır. (Nüfusun %8 ilâ 10'u)[25][26] Fransa'da yaşayan Yahudilerin toplam sayısı ise 600 bindir ve Avrupa'daki en büyük Yahudi diasporasıdır.
Fransa'daki laiklik olgusu 1905 yılından bu yana Fransız hükûmetinin herhangi bir dini tanımasına engel olmaktadır. Bunun yerine Fransız hükûmeti yalnızca dinî kurum, dernek ve örgütlenmeleri tanır ve mevcut yasalar uyarınca bu oluşumların politikaya müdahale etmesine engel olur.
Scientology, Tanrı'nın Çocuğu, Moon tarikatı ve Güneş Tapınağı gibi dinî akımlar Fransa'da tarikat olarak görülür ve diğer dinler ile aynı eşit statüye sahip değillerdir.[27] Tarikatlar ise Fransa'da hoş karşılanmayan oluşumlardır.[28]
Dil
Eski bir Fransızca metin örneği
Fransa'nın tek resmî dili Fransızcadır ancak ülkede pek çok yerel dil, lehçe ve azınlık dili de yaygın olarak konuşulur. Bu dilleri konuşanlar çoğunlukla Fransızcayı da akıcı biçimde konuşan iki-dilli kimselerdir. Fransızca Avrupa Birliği'nin, Afrika Birliği'nin ve Birleşmiş Milletler'in de resmî dillerinden biridir.
Fransızca Hint-Avrupa dil ailesinin Romen dilleri koluna bağlıdır. Latin harfleriyle yazılır ancak özel işaret almış pek çok ekleme harf barındırır. Zengin bir sözcük dağarcığına sahiptir. Académie française adıyla anılan Fransız Akademisi tarafından düzenlenir.
Fransa'da Fransızca dışında yetmişin üzerinde dil ve lehçe konuşulur. Bunlardan pek çoğu Franszıca ile yakın akrabadır. Ancak Baskça ve azınlık dilleri tümüyle Fransızcadan farklı olup geniş ölçüde ülkede konuşulmaktadır. Fransa'da konuşulan dillerin dil ailelerine göre dağılımı:
INSEE tarafından yürütülen ve 45.762 kişiyle görüşülerek hazırlanmış anket sonuçları
1 Fransızca 39,360 86%
(18 yaş altı kişiler araştırmaya dâhil edilmemiştir)
2 Cermen dilleri
(Alsasça, Lorraine Frankçası, etc.) 970
(Alsasça: 660;
standart Almanca: 210;
Lorraine Frankçası: 100) 2.12%
(Alsasça: 1.44%;
standart Almanca: 0.46%;
Lorraine Frankçası: 0.22%)
3 Arapça
(özellikle Mağrip Arapçası) 940 2.05%
4 Oksitanca
(Langedokça, Gaskonca, vb) 610
1.33%
5 Portekizce 580 1.27%
6 Oïl dilleri
(Picard dili, Gallo, Poitevin-Saintongeais, vb.) 570
1.25%
7 İtalyanca (ve lehçeleri) 540 1.19%
8 İspanyolca 485 1.06%
9 Bretonca 280
0.61%
10 Diğer diller
(Lehçe, Berber dilleri, Uzakdoğu dilleri, Katalanca, Franko-Provensal, Korsikaca, Baskça, etc.)
2,350
5.12%
Toplam 45,762
(iki ana dilli kişiler yine sayılırsa 46,680) 102%
(2%'si hem Fransızca hem başka dili ana dilleri olarak söyledikleri için iki kez sayılmışlardır.)
Kamu sağlığı
Fransa verilen sağlık hizmetleri, 1997 yılında Dünya Sağlık Örgütü tarafından birinci sırada gösterilmiştir.[29] Sağlık hizmetleri, AIDS, kanser ve kistik fibrozis gibi kronik hastalıkları olan yurttaşlar için genelde ücretsizdir. Fransa'da ortalama beklenen yaşam süresi 79.73'tür.
2007 yılı itibarıyla Fransa'da yaşayan kişilerin 140 bininde HIV/AİDS virüsü bulunmaktadır. Bu da toplum nüfusun %0.4'üne denk gelmektedir.[30]
Tüm diğer Avrupa Birliği üyesi ülkeler gibi Fransa da Avrupa Birliği'nin çevre konusunda hazırladığı yönergeler uyarınca hassas bölgelere yapılan kanalizasyon salınımı belli bir düzeye kadar azaltmak durumundadır. Ancak 2006 yılında Fransa ulaşması gereken noktanın yalnızca %40'ını gerçekleştirebilmiş ve Avrupa Birliği içinde bu kriterlere en az uyan ülkelerden biri olmuştur.[31]
Fransa'da ötanazi yasaktır, ancak kanser hastası Chantal Sébire'in 21 Mart 2008 tarihinde ölümünün ardından otopsi bulgularındaki kuşkular, ülkede ötanazi tartışmalarını yeniden alevlendirmiştir.
Kültür
Fransa kültürü, ülkenin bulunduğu coğrafi konum, komşu uluslarla geliştirilen yoğun ilişkiler ve tarihin çeşitli dönemlerinde yaşanan göç dalgalarıyla şekillenmiştir. Özellikle başkent Paris, ülkenin kültür ve sanat merkezi olma görevini üstlenmiş ve gerek Avrupa'nın gerekse dünyanın en önde gelen kültür merkezlerinden biri olmuştur. Fransız sanatçılar, edebiyatçılar, modacılar günümüzde pek çok alanda önemli yapıtlar vermektedirler. Fransa'nın dışarıdan aldığı yoğun göç ve göçmenlerin ülkelerinden taşıdığı kültür ile Fransa'da günlük yaşamda önemli değişiklikler göze çarpmaktadır. Mutfak ve edebiyat alanlarında öne çıkan bu değişikliklerle Fransa her geçen gün daha çeşitli gelenekler doğmaktadır.
Mimari
Teknik olarak Fransız mimarisi olarak adlandırılabilecek özgün bir mimari türü bulunmasa da tam olarak doğru değildir. Gotik mimari ilk ortaya çıktığında bu şekilde adlandırılmış ancak Gotik teriminin ortaya atılmasıyla bu kullanım daha yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Genel olarak Fransa'da mimari eserler Roma döneminden başlar ve Romanesk (10. yüzyıl), Gotik (Orta Çağ), Barok (18. yüzyıl), Neoklasik (19. yüzyıl) ve çağdaş mimari olarak farklı kategorilerde incelenir.
Eyfel Kulesi, Louvre Müzesi, Notre Dame Katedrali, Chartres Katedrali, Sacré-Cœur Bazilikası, Zafer Takı, Panthéon gibi binalar Fransa'nın en tanınmış mimari yapıtlarıdır.
Edebiyat
Fransız edebiyatı, dünyanın en zengin ve en etkileyici edebiyatlarından biridir. Fransız yazarlar başta epik şiir, lirik şiir, drama ve kurgu olmak üzere yazın türlerinin tümüne katkıda bulunmuşlardır.
Fransız edebiyatı birçok ülkedeki yazarların çalışmalarını derinden etkilemiştir. 1600´larda, Klasisizm denilen Fransız kültürel hareketi tüm Avrupa edebiyatından önemli etki bırakmıştır. 1700´lerin Fransız yazarları Avrupa edebiyatını kontrol altına almışlardı. 1800´ler boyunca, Gerçekçilik (Realizm) ve Sembolizm, birçok dilde yazan yazarların çalışmalarını şekillendirmesine yardımcı olmuştur. 1900´lerde ise, Gerçeküstücülük (Sürrealizm) ve Egzistansiyalizm (Varoluşçuluk) Fransa sınırlarının dışına çıkarak diğer yazarlar, sanatçılar ve düşünürlerin çalışmalarını geniş ölçüde etkilemiştir.
Fransız yazarların birçoğu, biçim, dil, tarz ve geleneğe önem vermiştir ve diğer dillerin yazarlarından daha fazla kurallar ve modellere bağlı kalmıştır. Genelde, Akılcılık (rasyonalizm) Fransız yazınını elinde tutmuştur. Akılcılık, insan eylemlerinde nedenselliği temel alır. Akılcılık; temiz, kendi kendini kontrol edebilen ve sanatsal ustalığa ulaşmış bir yazın yaratmıştır.
Her ne kadar akılcılık Fransız edebiyatında hayatî bir rol oynadıysa da güçlü bir deneysel nitelik zamanla Fransız yazınında öne çıkmıştır. Örneğin 1800´lerin başındaki Romantizm hareketi gibi dönemlerde, bu deneysellik duygu dolu ve bazen de tutkulu bir sanat yaratabilmiştir.
Eğitim
Fransız eğitim sistemi üç ana okul çağına ayrılmıştır: ilköğretim (enseignement primaire), ortaöğretim (enseignement secondaire) ve yükseköğrenim (enseignement supérieur). İlk ve orta derecede öğrenim büyük ölçüde parasızdır ancak ülkede özel okullar da bulunmaktadır. Özellikle ülkenin dört bir yanına yayılmış durumda olan Katolik okulları bu özel okulların başını çekmektedir.
Cumhuriyetçi geleneğin etkisi sonucu eğitim sistemi Fransız Devrimi ile ilan edilen dört temel ilke üzerine kuruludur:
Özgürlük, bazı koşullarda (sözleşmeler) özel kuruluşlara faaliyet olanağı tanır.
Kamu kuruluşlarında eğitim ücretsizdir.
Laik eğitim sistemi kamu eğitiminin yansızlığını güvence altına alır.
6-16 yaş arası kız ve erkek çocuklarının eğitimi zorunludur.
Eğitim örgütü, hiyerarşik ve merkezi bir yapıdadır. Eğitim kurumlarının örgütlenişi, ders saatleri, sistem ve programları Fransa Millî Eğitim Bakanlığı tarafından düzenlenir. Fransa'da okuryazarlık oranı %99'dur. Kıta Fransası'nda bu oran %100'e yakın seyretmektedir. 6.7 milyonu ilköğretimde ve 4.8 milyonu ortaöğretimde olmak üzere Fransa'da toplam 15 milyon öğrenci bulunmaktadır. Fransa'da her yıl eğitime genel bütçeden 64.6 milyon avro ayrılmaktadır.
Spor
Fransa'da spor ilgi odağındadır. Özellikle futbol, ülkede en çok tercih edilen spor dalıdır. FIFA yüzyılın oyuncuları listesinde, Fransa, ülke olarak Brezilya'nın hemen ardında, ikinci sırada yer almaktadır.
Ülke bu sporun dışında hemen hemen her türlü sporda gelişmiştir. Örneğin ragbi, özellikle Paris ve Fransa'nın güneyinde futbolunkine yakın bir popülerliğe sahiptir. Millî ragbi takımı her Ragbi Dünya Kupası'na katılmış ve Altı Ulus Şampiyonası'na katılmaktadır. Fransa millî takımı on altı kez Altı Ulus Şampiyonası'nı kazanmış ve Ragbi Dünya Kupası'nda bir kez finale ulaşmıştır. Ekim 2007'de 2007 Ragbi Dünya Kupası Paris'te sunulmuştur.
Fransa'da düzenlenen ve dünyanın en önemli bisiklet yarışlarından biri olan Tour de France (Fransa Bisiklet Turu) da ülkenin en çok izlenen spor olaylarından biridir.
Mutfak
Fransız mutfağının kökeni Orta Çağlara uzanır. Fransa mutfağı Fransız Devrimi sonrasında Kolonileşme döneminde dünya sahnesindeki kazandığı gücüyle orantılı olarak gelişmiştir. Napolyon Bonapart döneminde ün kazanmış Marie-Antoine Carême (1784-1833) gibi aşçılar haute cuisine (yüksek aşçılık sanatı) denilen özenli bir yemek tarzını geliştirerek Fransız mutfağına büyük katkılarda bulunmuşlardır. Fransız mutfağı Fransa'nın bölgelerine göre büyük farklılıklar gösterir. Kırmızı etten, deniz ürünlerine ve süt ürünlerine kadar çok değişik türlerde besin Fransız mutfağını biçimlendirir. Fransız mutfağının öne çıkan ögeleri şarap ve peynirdir. Fransa her yıl dünyaca ünlü şaraplarını ihraç ederek ekonomisine katkıda bulunduğu gibi tescillenmiş 1000'i aşkın peynir türüyle de dünyanın en önde gelen peynir üreticilerindendir. Fransa'da bağcılık ve şaraplarıyla ön plana çıkan bölgeler Alsace, Bordeaux, Burgonya, Champagne, Korsika, Jura, Languedoc-Roussillon, Loire, Provence, Rhône ve Savoy'dur. Fransa'nın en ünlü peynirleriyse Brie, Camembert ve Rokfor'dur. Fransız mutfağının dünyaya mâlolmuş ya da dünyaca tanınan diğer yemekleri arasında kruvasan, salyangoz yemeği, baget ekmeği, kaz ciğeri ve crème brûlée (krem brule) sayılabilir.
DiPNOTLAR :
Dipnotlara tr. wikipedia. org sayfasinin Fransa Konusundan bakabilirsiniz
Kaynak : Wikipedia
Almanya Federal Cumhuriyeti
Almanya (Almanca: Deutschland, [ˈdɔʏtʃlant]) ya da resmî adıyla Almanya Federal Cumhuriyeti (Almanca: Bu ses hakkında Bundesrepublik Deutschland (yardım·bilgi); [ˈbʊndəsʁepuˌbliːk ˈdɔʏtʃlant]), Orta Avrupa'da bir ülkedir. Kuzeyinde Kuzey Denizi, Danimarka, ve Baltık Denizi; doğusunda Polonya ve Çek Cumhuriyeti; güneyinde Avusturya ve İsviçre; ve batısında Fransa, Lüksemburg, Belçika, ve Hollanda bulunur. Almanya 357.578 km2'lik bir alanı kaplar ve ılıman iklim kuşağının içinde yer alır. Yaklaşık 83 milyon insanın yaşadığı ülke, Avrupa Birliği'ndeki en büyük nüfustur.[5] Berlin başkent ve en büyük şehir, Bonn federal bir şehir. Diğer büyük şehirler Hamburg, Münih ve Köln. Almanya, Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra, dünyanın en çok göç alan ikinci ülkesidir.[6]
100 yılından önce Cermen halkları Cermanya olarak isimlendirilen bölgede yaşamışlardır.[7] 10. yüzyıldan 1806 yılına kadar Cermen bölgeleri Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. 16. yüzyıl boyunca kuzey Almanya bölgeleri, Protestan Reformu'nun merkezi oldu. Cermen halkı ilk olarak 1871'de Fransa-Prusya Savaşı sırasında ulus-devlet haline geldi. II. Dünya Savaşı sonrasında, 1949'da, Almanya savaşı kazanan devletler tarafından iki devlete bölündü. Bu iki devlet 1990 yılında birleşti. Batı Almanya daha sonra adı Avrupa Birliği olan Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun 1957'deki kurucu üyelerindendir. Birleşmeyle Doğu Almanya da 1993'te bu birliğe üye olmuştur. Almanya Schengen bölgesi'nin bir parçası ve Avrupa ortak para birimi Euro'yu 2002'de kabul etmiş durumdadır.
Almanya bir federal parlamenter cumhuriyettir. On altı eyaletten oluşmaktadır (Almanca: Bundesländer). Başkenti ve en büyük şehri Berlin'dir. Almanya Birleşmiş Milletler'e, NATO'ya, G8'e üyedir ve Kyoto Protokolünü imzalamıştır. Almanya 2007 yılına göre, GSYİH'ye göre dünyanın 3. büyük ekonomisi ve en çok ihracat gerçekleştiren ülkesidir. Ülke dünyada gelişme için en çok bağışta bulunan ikinci ülke konumundadır.[8] Buna karşın ülke, askeri harcama bütçesi olarak 6. sıradadır.[9] Ülke, sosyal güvenlik sistemiyle yüksek yaşam seviyesine sahiptir. Almanya, Avrupa meselelerinde yüksek ülke nüfusu ve ekonomik gelişmişliğiyle dünya seviyesinde kilit rol oynamaktadır.[10] Almanya birçok bilim ve teknoloji alanında lider durumda olarak kabul edilmiştir.
Tarihçe
Cermen Kabileleri
Cermen Kabileleri'nin, Tunç Çağı'nda veya Demir Çağı'nın hemen öncesinde ortaya çıktığı sanılmaktadır. MÖ 1. yüzyılda, Güney İskandinavya ve Kuzey Almanya'dan gelen kabileler, güneye, doğuya ve batıya yayılarak Keltlerle, Galyalılarla, Slavlarla, Baltık kabileleriyle ve İran halkları ile ilişkiye girdiler. Erken Cermen tarihi hakkında bilinenler, Roma İmparatorluğu zamanındaki verilerle sınırlıdır.[12]
Augustus yönetimindeki Roma İmparatorluğu zamanında, Romalı General Cermanya'ya saldırılara başladı.Cermen kabileleri bu sırada savaş taktiklerini öğrendiler. Bu esnada kimliklerini muhafaza etmeyi başardılar. 9 yılında,Publius Quinctilius Varus tarafından yönetilen Roma lejyonu, Çeruskerlerin lideri tarafından Varus Savaşında yenildi. Böylece, Tuna ve Ren nehirleri arasında sınırlarına kadar genişledi. 100 civarında talebe, Tacitus'un Cermenler üzerinde yazdığı esere göre, Cermen kabileleri bugünün modern yurtlar Tuna ve Ren Nehri arasındaki bölgeye yerleştiler. 3. yüzyıl civarında birkaç büyük Cermen kabilesi ortaya çıktı. Alamanlar, Franklar, Saksonlar, Frizler, Chattiler, Sicambriler bunlardan bazılarıdır. 260 civarında, Cermen halkları, Tuna'yı geçip Roma kontrolündeki alanlara girmeye başladılar.[13]
Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu (962-1806)
Orta Çağ'ın bölünmüş devletçiklerini Şarlman bir araya getirdi.[14] 25 Aralık 800'de Vatikan'da krallık tacını giyerek Karolenj İmparatorluğu'nu kurdu.[15] 843 yılına gelindiğinde bu devlet üç parçaya ayrıldı ve değişikliklere uğrayarak varlığını 1806 yılına kadar sürdürdü. Devlet, Eider Nehri'nden Akdeniz'e kadar yayıldı. Devlet, Kutsal Roma İmparatorluğu olarak bilinse de, 1448'den itibaren resmi olarak Alman Halkının Kutsal Roma İmparatorluğu (Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicæ) olarak anılmıştır.[16]
Otto Hanedanı (919-1024) döneminde, 962 yılında; Lorraine, Saksonya, Franconia, Suabiya, Türingiya ve Bavyera Düklükleri birleştirildi ve Alman kralına Kutsal Roma Cermen İmparatoru olarak taç giydirildi.[17]Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, Salian sülalesinin (1024-1125) yönetimindeyken Kuzey İtalya'yı ve Burgonya'yı ele geçirdi. Buna karşı imparatorlar, başa geçme konusunda çekişmelere girince güçlerini kaybettiler.[18] Hohenstaufen Hanedanı'nın (1138-1254) yönetimi altında, Alman prensleri, güney ve doğudaki Slav topraklarındaki etkilerini arttırdılar ve bu bölgelere göçü teşvik ettiler (Ostsiedlung).[19] Buraya yerleşen Alman göçmenler Hansa Birliği'ni kurarak ticarette geliştiler ve o günün Avrupa'sına göre, oldukça zengin duruma geldiler.[20]
1356'da ilan edilen fermanla hükümdarlık seçimi ile ilgili birtakım değişiklikler yapıldı. Buna göre kralı, başpiskoposluklardan ve etkili eyaletlerdeki prenslerin katılımıyla oluşan yedi kişilik bir heyet seçecekti.[21] 15. yüzyıldan itibaren, kral sadece Habsburg Hanedanı'na üye kişilerden olmuştur.
1517'de Martin Luther görevini kötüye kullanan Roma Katolik Kilisesi'ne karşı 95 maddelik bir bildiri hazırlayarak Protestan Reformunu başlattı. 1530'dan sonra, Luthercilik Katolik Kilisesi'nden ayrıldı ve birçok Alman Eyaletinde resmi din kabul edildi. Bunun üzerine, Alman ülkesini harap eden Otuz Yıl Savaşları (1618-1648) başladı.[22] Alman eyaletlerindeki nüfus yaklaşık %30 oranında azaldı.[23] 1648'de imzalanan Vestfalya Antlaşması bu din savaşını bitirdi. Savaşın sonunda krallık, birçok bağımsız eyalete ayrıldı. 1740'tan sonra, Avusturya'da hüküm süren Habsburg Hanedanı ve Prusya Devleti, Alman eyaletlerini kendi yanlarına çekip ülkeye tamamen hükmetmeye çalıştılar. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu 1806 yılında Napolyon Savaşları sırasında tamamen yıkıldı.[24]
Restorasyon ve İhtilal (1814-1871)
Napolyon Bonapart'ın tahttan düşmesinden sonra 1814 yılında toplanan Viyana Kongresi'nde alınan kararlarla Alman Konfederasyonu adı altında 39 tane bağımsız Alman eyaleti kuruldu. Bu konfederasyonun liderliğine Avusturya-Macaristan İmparatorluğu seçildi. Viyana Kongresi'ne tepki olarak Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde ayaklanmalar çıktı. Özellikle Almanya'da bilim ve felsefede görülen gelişme ve liberalizm akımı halkların haklarını aramasında temel etken oldu. Bu süreçte Alman halkının çoğunluğu Fransız Devrimi'den ve milliyetçilik akımından etkilendiler. Halk, ulusal birliğin sağlanmasını istiyordu. Seçilen Kurucu Meclis, 13 Mayıs 1848'de Frankfurt'ta bir anayasa hazırlamak için toplandı. 28 Mart 1849'da anayasa kabul edildi. Bu hareketi temsil eden siyah, kırmızı ve altın sarısı renkler daha sonra Almanya Bayrağı'na renk vermiştir.[25]
1848 Devrimleri sonucunda Fransa'da cumhuriyet ilan edildi. Bu hareketin başarıya ulaşması üzerine Alman entelektüeller ve halk da ihtilal başlattılar.[26] Başlangıçta hükümdarlar talep edilen liberal hakları onayladı. Prusya kralı IV. Friedrich Wilhelm'e birtakım hakları alınmış şekilde krallık önerildi. Fakat o, bunu reddetti. Çünkü kabul etseydi, tacı Tanrının inayetinde değil, meclisin huzurunda giyecek ve meclise bağlı olacaktı.[27] Ölümünden sonra yerine I. Wilhelm geçti. 1862 yılında, başbakanlığa Otto von Bismarck'ı atadı. Bismark Danimarka'yla 1864 yılında yapılan savaşta bir kısım yerleri ele geçirdi. Ertesi yıl yapılan savaşlarda Avusturya ordusunu mağlup ederek Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu kurdu. Avusturya bu konfederasyonun dışında bırakıldı.
Alman İmparatorluğu (1871-1918)
Bilinen ulusal temellere dayalı modern Almanya yapılan düzenlemelerle 1871'de kuruldu. Ülkenin kurucusu Prusya Krallığı'ydı. Fransa-Prusya Savaşı'ndan sonra, 18 Ocak 1871'de Versay'da alınan kararlarda imparatorluk ilan edildi.[28] İmparatorluğa Hohenzollern Hanedanı hükmetti. Başkent Berlin yapıldı. İmparatorluk tüm dağınık Alman devletçiklerini içine alarak kuruldu fakat Avusturya bu birliğin dışında bırakıldı. Ülke 1884'ten itibaren Avrupa dışında sömürgeler kurmaya başladı[29].
İmparatorluğun inşası sırasında tahtta olan I. William dış siyasette Almanya'yı diğer büyük devletler gibi güçlü ve güvenli bir duruma getirmek için uğraşmıştır. Fransa'dan diplomatik olarak uzak durulmaya çalışılmış, savaştan kaçınılmıştır. II. Wilhelm döneminde, Almanya, diğer Avrupa güçleri gibi emperyal bir politika izlemiş ve zaman zaman sömürgeleri konusunda komşu devletlerle sürtüşmeye girmiştir. Bu, birtakım dostlukları zedelemiş ve Almanya'ya karşı Fransa, Birleşik Krallık ve Rus İmparatorluğu bir anlaşma imzalayarak kutup oluşturmuştur. Almanya ise sadece Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile ittifak kurabilmiştir.[30]
Almanya'nın emperyal politikası ülke dışına taşmış ve devlet diğer Avrupa güçleri gibi Afrika'nın paylaşımına katılmıştır. Berlin Konferansı'nda bu kıta Avrupa güçlerine pay edilmiştir. Almanya'nın payına Alman Doğu Afrikası, Alman Kuzey-Batı Afrikası, Togo ve Kamerun düştü. Büyük güçler arası Afrika'da olan bu mücadele I. Dünya Savaşı'nın nedenlerinden biri olacaktı[31].
28 Haziran 1914'te, Saraybosna'da Avusturya-Macaristan İmparatorluğu prensi Arşidük Franz Ferdinand'a suikast düzenlenmesi I. Dünya Savaşı'nı başlattı. Almanya'nın aralarında bulunduğu İttifak Devletleri, İtilaf Devletleri'ne karşı 4 yıl süren savaşlar sonucunda başarısız oldu. Almanya'da Kasım 1918'de ihtilal yaşandı ve imparator II. Wilhelm, tahttan feragat etmek zorunda kaldı. 11 Kasım'da ateşkes ilan edildi. 28 Haziran 1919'da Versailles Barış Antlaşması imzalandı. Fakat anlaşma şartları Almanya'yı küçük düşürücü bulundu, bu durum ülkede milliyetçiliği arttırdı ve halk yavaş yavaş nasyonal sosyalizm akımı etrafında birleşmeye başladı.[32]
Weimar Cumhuriyeti (1918-1933)
Başarılı geçen Kasım 1918 ihtilalinin ardından cumhuriyet ilan edildi. Sosyal demokrat Devlet Başkanı Friedrich Ebert tarafından 11 Ağustos 1919'da kuruluşu ilan edilen devlet, adını millî meclisin yeni anayasayı oluşturmak için toplandığı Weimar kentinden alır. Daha önce Rosa Luxemburg ve Karl Liebknecht 1918 yılında Almanya Komünist Partisi'ni kurmuşlardı. Bunun dışında Alman İşçi Partisi ise 5 Ocak 1919'da kuruldu. Parti daha sonra, 24 Şubat 1920'de Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ne dönüşecekti. Bu önemli partilerin dışında kurulmuş olan pek çok parti daha vardı.
Büyük Bunalım'dan, Versailles Antlaşması tarafından dikte edilen ağır barış koşullarından ve uzun bir dizi istikrarsız hükûmetlerden zarar gören Almanya'daki siyasi kitleler, siyasi sistemleri olan parlamenter sistemle kendilerini daha az özdeşleştirmeye başlamışlardı. Yaygın bir sağcı (monarşist, milliyetçi ve nasyonal sosyalist) Dolchstoßlegende yani Almanya'nın I. Dünya Savaşı'nı askeri yenilgi sebebiyle değil de Alman Devrimi sebebiyle kaybettiğini iddia eden bir siyasi mit bu durumu daha da kötüleştirmişti. Diğer taraftan, radikal solcu komünistler, örneğin Spartaküs Birliği, "kapitalist yönetimi" olarak gördükleri sistemi bir "Räterepublik" kurmak amacıyla yıkmak istiyorlardı[33].
Birçok parti tarafından yarı askerî (paramiliter) güçler kurulmuştu ve siyasi sebeplerle binlerce cinayet işlenmişti. Paramiliter güçler seçmenlerin gözünü korkutmakta ve zaten yüksek işsizlik oranları ve yoksulluktan muzdarip olan halkta şiddet ve nefret tohumları ekmekteydiler. Bir dizi başarısız kabineden sonra, Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg, hem pek fazla alternatif görememesinden hem de sağcı danışmanlarının baskısı sebebiyle, 30 Ocak 1933'te Adolf Hitler'i Almanya Şansölyesi olarak atamıştır.[33]
Üçüncü İmparatorluk (1933-1945)
27 Şubat 1933'te, Alman Parlamentosu kundaklandı. Ertesi gün bazı temel demokratik haklar kaldırıldı. Hitler, tüm yasama ve yürütme yetkilerini kendinde topladı. Bununla ilgili karar mecliste alınırken Almanya Sosyal Demokrat Partisi tasarının karşısında durdu; üstelik Almanya Komünist Partisi'nin meclisteki 81 sandalyesi, bu kararın çıkmasına engel olamadı.[34] Yine anayasada yapılan birtakım değişiklikler ülkede tek parti rejiminin ortaya çıkmasını sağladı. Endüstri alanına kotalar konuldu. Böylece sanayi sadece yeteri kadar temel ihtiyaç maddesi üretecek, bunun dışında tüm üretim gücünü silah sanayisine kaydıracaktı.[35] 1936'da Alman birlikleri Versailles Antlaşması'na göre silahsız bölge olan Ren-Ruhr Bölgesi'ne girdiler. Birleşik Krallık Başbakanı Neville Chamberlain'in olayı yatıştırma politikasının yetersiz olduğu görüldü. Bundan cesaret alan Hitler 1938'den itibaren yayılma politikasını uygulamaya başladı. İki cephede birden savaşmaktan çekinen Hitler, Sovyetler Birliği ile, daha sonra kendisinin bozacağı, Molotov-Ribbentrop Saldırmazlık Paktı imzaladı.
1939'da, milliyetçiliğin aşırıya kaçması sonucu Almanya, Polonya'yı, yıldırım savaşı taktiğiyle işgal etti. Bunu takip eden iki günde Büyük Britanya ve Fransa savaş deklarasyonları yayınlayarak Almanya'ya savaş ilan ettiler. Bu, II. Dünya Savaşı'nın başlaması anlamına geliyordu. Almanya çok seri bir biçimde Avrupa'nın önemli bir kısmını direkt ya da dolaylı yoldan kontrol etmeyi başardı.
22 Temmuz 1941'de, Hitler, Sovyetler Birliği ile yapılan paktı tek taraflı feshetti, Doğu Cephesi'ni açtı ve Barbarossa Harekatı'nı başlattı. Kısa bir süre sonra Japon İmparatorluğu, Birleşik Devletler'in Pearl Harbor üssüne saldırı düzenledi. Almanya, Birleşik Devletler'e savaş ilan etti. Alman ordusunun, Sovyetler Birliği'ne karşı savaş başlangıcında hızla geliştirdiği saldırılar Stalingrad Savaşı'yla son buldu. Moskova yolunu açmak için yapılan bu savaşta Alman orduları yenildi. Ardından, Alman orduları doğu cephesinden geri çekilmek zorunda kaldı. Normandiya Çıkarması, savaşın batı cephesindeki dönüm noktası oldu. Müttefik kuvvetleri, Normandiya sahillerine çıkarma yaparak hızlı bir şekilde Alman hakimiyetindeki bölgelerde ilerlediler. Bu, Almanya için savaşın sonu oldu. 8 Mayıs 1945'te Kızıl Ordu, Berlin'i kontrolü altına aldı.
Nasyonal sosyalist hükûmet, daha sonraları Holokost olarak tanımlanacak soykırımla, Yahudileri, komünistleri, Romanları, eşcinselleri, Yehova'nın Şahitleri'ni, politik rakiplerini, papazları, zihinsel engellileri ortadan kaldırma politikası izledi. Üçüncü Reich döneminde yaklaşık on bir milyon kişi Holokost'ta soykırıma uğradı. Bunların altı milyonu Yahudi, üç milyonu Polonyalıydı. II. Dünya Savaşı ve Almanya'nın işlediği soykırımlar, Avrupa'da yaklaşık 35 milyon insanın canına mal oldu.[36]
Bölünme ve Birleşme (1945-1990)
Savaş yaklaşık on milyon asker ve sivil Alman'ın ölümüyle sonuçlanmıştı. Oder Nehri'nin doğusundaki geniş topraklar kaybedilmiş; yeni sınırlar dışında kalan başka ülkelerdeki on beş milyon Alman, bu ülkeler tarafından sınırdışı edilmiş; birçok büyük şehir tahribe uğramıştı. Geriye kalan ulusal bölge ve Berlin, Müttefikler tarafından dört askeri bölgeye ayrılmıştı.
Batı bölgeleri kontrol eden Fransa, Birleşik Krallık ve Birleşik Devletler bölgelerini birleştirip, 23 Mayıs 1949'da Almanya Federal Cumhuriyeti'ni (Bundesrepublik Deutschland, veya BRD) kurdular; 7 Ekim 1949'da, Sovyet bölgesi, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ne (Deutsche Demokratische Republik, veya DDR) dönüştürüldü. Bunlar; "Batı Almanya" ve "Doğu Almanya", ve Berlin'in iki parçası "Batı Berlin" ve "Doğu Berlin" olarak anıldı. Doğu Almanya, Doğu Berlin'i başkent ilan etti, buna karşılık Batı Almanya başkentini Bonn yaptı.
Batı Almanya, Federal Parlamenter Cumhuriyeti ilan etti ve Birleşik Devletler, Fransa ve Birleşik Krallık ile işbirliğine giderek pazar ekonomisine ağırlık verdi. Ülke, 1950'lerin başından itibaren hızla ekonomik gelişme içine girdi. Batı Almanya, aynı zamanda 1955'te NATO'ya katıldı; 1958'de Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun altı kurucu ülkesi arasında yer aldı[37]
Doğu Almanya, Varşova Paktı'nı imzalayarak Sovyetler Birliği'nin askeri ve politik kontrolü altındaki Doğu Bloğu ülkelerinden biri haline geldi. Demokrasi haklarına karşın, politik güç yalnızca önde gelen üyeler (Politburo) tarafından düzenlendi. Güçleri Ministerium für Staatssicherheit tarafından sağlanıyordu, geniş bir alana yayılmış gizli servis ve hükûmetteki Sosyalist Birlik Partisi'nin birçok kenar mahalle organizasyonu toplumdaki her türlü görüşü takip ediyordu. Halkın temel ihtiyaçları çok ucuz fiyatlara devlet tarafından karşılanıyordu. Sovyetler benzeri planlı ekonomi kuruldu; Sonra, Doğu Almanya Karşılıklı Ekonomik Yardımlaşma Konseyi'nin bir üyesi oldu. Ülkenin sosyal programını anlatan ve bunun faydalarından bahseden komünist propagandaya rağmen birçok vatandaş, Batı'daki politik özgürlük ve ekonomik refaha hayranlık duyuyordu.[38] Berlin Duvarı,1961 yılında Doğu Almanya'dan, Batı Almanya'ya kaçışları önlemek üzere inşa edildi ve Soğuk Savaş'ın simgesi oldu.
Doğu ve Batı Almanya arasındaki tansiyon, başbakan Willy Brandt'ın Almanca: Ostpolitik politikası ile azaldı. Doğu Almanya'dan, Batı Almanya'ya yapılan göçlerin artışına karşı Doğu Almanya hükûmeti, sınırlardaki geçiş engellerini hafifletti ve vatandaşlarının Batı Almanya'ya gezilerine izin verdi. Artan halk baskıları karşısında Doğu Almanya, sınırlarını açtı.En nihayetinde, Alman yeniden birleşmesi, 3 Ekim 1990'da sağlandı. Yapılan anlaşmalarla, bu devletleri kuran dört büyük güç haklarından vazgeçti ve Almanya tam bağımsızlığına kavuştu. Berlin ülkenin resmi başkenti ilan edildi, Bonn ise bazı bakanlıkların merkezi oldu.[39]
Birleşmeden beri Almanya, NATO ve Avrupa Birliği içinde aktif rol almaktadır. Almanya Balkanlar'a barış gücü göndermiştir.Ayrıca Alman Ordusu, Afganistan Savaşı'nda Taliban'ın devrilmesinden sonra, güvenliğin sağlanması için Afganistan'a giden NATO ordusu içinde rol üstlenmiştir.[40] Bu askeri harekatlar çok tartışıldı, çünkü II. Dünya Savaşı'ndan sonra ülkenin sadece savunma adına asker bulundurması kabul edilmiş, ülke dışına asker göndermesi, yasalarca engellenmişti. Buna karşın meclis, barış gücü için bunun gerçekleştirilebileceğini kabul etti.
Coğrafya
Almanya sınırları 357,021 km2'lik bir alanı kaplar. Bunun 349,223 km2'si karadan, 7,798 km2'si su kaynaklarından oluşur. Almanya, yüzölçümü bakımından Avrupa'nın yedinci, Dünya'nın altmış üçüncü büyük ülkesi konumundadır. Yükselti; güneydeki Alp Dağları'ndan, kuzeydeki Kuzey Denizi'ne (Nordsee) ve kuzeybatıdaki Baltık Denizi'ne (Ostsee) doğru azalmaktadır. Ülkenin en yüksek noktası, Alpler üzerinde bulunan 2.962 m yükseklikteki Zugspitze noktasıdır. Orta Almanya'daki ağaçlanmış konumdaki yaylalar ile kuzeydeki alçak seviyedeki ovalara ulaşım; Rhine, Tuna ve Elbe[41] gibi, Avrupa'nın bazı önemli büyük nehirleri ile sağlanır.
Almanya sınırlarının çoğunu Avrupa Birliği üyesi ülkelerle paylaşır. Ülkenin komşuları kuzeyde Danimarka, doğuda Polonya ve Çek Cumhuriyeti, güneyde Avusturya ve İsviçre, batıda Fransa ve Lüksemburg, kuzeybatıda Belçika ve Hollanda'dır.
Eyaletler
Almanya; her biri alt bölgelere ayrılmış toplam 14 eyalet (Bundesländer) ve 2 serbest şehir içerir.
Kuzey Ren-Vestfalya Nüfus=17,837,000 Yüzölçümü= 34,148km²
Bayern Nüfus=12,542,000 Yüzölçümü=70,674km²
Baden-Württemberg Nüfus=10,755,000 Yüzölçümü=36,050km²
Niedersachsen Nüfus=7,914,000 Yüzölçümü=47,712km²
Hessen Nüfus=6,066,000 Yüzölçümü=21,137km²
Sachsen Nüfus=4,143,000 Yüzölçümü=18,463km²
Rheinland-Pfalz Nüfus=4,052,803 Yüzölçümü=19,876km²
Berlin Nüfus=3,440,441 Yüzölçümü=891km²
Schleswig-Holstein Nüfus=2,833,000 Yüzölçümü=15,761km²
Brandenburg Nüfus=2,500,000 Yüzölçümü=29,685km²
Sachsen-Anhalt Nüfus=2,331,000 Yüzölçümü=20,574km²
Thüringen Nüfus=2,231,000 Yüzölçümü=16,213km²
Almanya'nın en büyük şehirleri
Almanya’nın ünlü şehirleri ile ilgili açıklamalar verilmektedir.
Berlin Eyaleti – Berlin
Baden Württemberg – Stuggart
Bavyera Eyaleti – Münih
Brandanburg Eyaleti – Potsdam
Bremen Eyaleti – Bremen
Hamburg Eyaleti – Hamburg
Hessen Eyaleti – Wiesbaden
Mecklenburg Eyaleti – Vorpommernschwerin
Aşağı Saksonya Eyaleti – Hannover
Kuzey Ren Vestfalya – Dusseldorf
Renonya Palatina Eyaleti – Mainz
Soarland Eyaleti – Saarbrücken
Saksonya Eyaleti - Dresden
Saksonya Anhalt Eyaleti – Magdeburg
Schleswig Holstein Eyaleti – Kiel
Thücingen Eyaleti – Erfurt
Almanya’nın Diğerlerinden Ayrılan En Önemli Şehirleri
İşlek liman kenti Bremen
Çikolataları, spor merkezleri, festivalleri ve Roma tarihi ile ünlü Köln
Büyük şirketlerin genel merkezlerinin bulunduğu kültür, sanat ve endüstri şehri Dusseldorf
Avrupa Merkez Bankasının da bulunduğu, Almanya’nın en yoğun havalimanına sahip ticaret ve finans merkezi Frankfurt
Avrupa’nın en büyük 2. limanını barındıran ve bir kanal şehri olan Hamburg
Geniş parkları ve yeşillikleri ile ünlü ve aynı zamanda Almanya’nın fuar merkezi olan Hannover
Bavyera Eyaletinde bulunan ve krallar şehri olarak adlandırlan Liepzig
Kültürel zenginliği ve mimari yapısı ile baş döndüren Bavyera eyaletinin başkenti Münih
Bir kaplıca şehri olan Baden
En dağlık bölgelerin yer aldığı Stuggart
Almanya’nın en büyük endüstri şehri ve zengin mutfağı ile ün salmış Nürnberg
İklim
Almanya'nın geneli, nemli batı rüzgarlarının üstünlük kurduğu ılımlı bir iklime sahiptir. İklim; Gulf Stream'in etkisi altındaki Kuzey Atlantik Akıntıları tarafından etkilenmektedir. Bu ısıtıcı sular, Kuzey Denizi sınırlarındaki Jutland Yarımadası ve Ren Bölgesi dahil olmak üzere birçok bölgeyi etkilemektedir. Sonuç olarak kuzeybatı ve kuzey bölgelerinde iklim Ilıman okyanusal iklimdir; yağış yaz boyunca maksimuma çıkmak üzere her dönem sürer[42].
Kışları ılımlı ve yazları serindir, buna karşın sıcaklık çoğu zaman 30°C'yi (86°F) aşabilmektedir. Doğuda ise iklim daha karasaldır; kışlar çok soğuk, yazlar çok sıcak ve kuru olabilmektedir. Orta ve güney Almanya ise farklı olarak karasal ve okyanusal iklim arasında bir geçiş bölgesidir. Yine, en yüksek sıcaklık yazın 30°C'yi (86°F) aşabilmektedir.[43][44]
Biyolojik çeşitlilik
Almanya; Avrupa'nın Orta ve Atlantik bölgelerinde bulunmasıyla birçok hayvan ve bitki çeşidini barındırmaktadır. Ülke, dört ana Ekobölgeye ayrılır: Atlantik ormanları, Baltık ormanları, Orta Avrupa ormanları ve Batı Avrupa ormanları.[45] Almanya'nın geneli, işlenebilir toprak (%33) ve Silvikültürler, ormanlar (%31) ile kaplanmıştır. Sadece %15'lik bir kısım kalıcı çayırlarla kaplıdır.
Bitki ve hayvan çeşidi genellikle Orta Avrupa ile aynıdır. Kayınlar, meşeler ve diğer yaprak döken ağaçlar, ormanların üçte birini teşkil etmektedir; ağaçlandırma ile kozalaklı ağaçlar artış göstermektedir. Ladin ve köknar ağaçları dağların üst kısımlarını domine etmiş durumdadırlar, buna karşı çam ve karaçam, kumlu arazilerde bulunur. Ülkede birçok eğreltiotu, çiçek, mantar ve karayosun çeşidi bulunur. Balık, Kuzey Denizi'nde ve nehirlerde bulunur. Yabani hayvan çeşitleri genel olarak geyik, yaban domuzu, yabani koyun, tilki, porsuk, yabani tavşan ve kunduzdan oluşur. İlkbahar ve sonbaharda birçok çeşit göçmen kuş, Almanya'dan geçer.
Almanya'daki Millî Parklar şunlardır: Schleswig-Holstein Wadden Denizi Ulusal Parkı, Hamburg Wadden Denizi Ulusal Parkı, Aşağı Saksonya Wadden Denizi Ulusal Parkı, Jasmund Ulusal Parkı, Vorpommern Lagün Bölgesi Ulusal Parkı, Müritz Ulusal Parkı, Aşağı Oder Vadisi Ulusal Parkı, Harz Ulusal Parkı, Sakson İsviçre Ulusal Parkı ve Bavyera Ormanı Ulusal Parkı.
Almanya hayvanat bahçeleri, yabani yaşam parkları , sualtı parkları, ve kuş parkları ile ünlüdür.[46] 400'den fazla kayıtlı hayvanat bahçesi ve doğa parkıyla ülke, dünyada bu alanda bir numaradır.[47] Berlin Zoolojik Bahçesi, Almanya'nın en eski ve günümüzde Dünya'nın en çok hayvan çeşidine sahip hayvanat bahçesidir.[48]
Çevre
Almanya, çevre bilinci yerinde bir ülke olarak bilinir.[49] Çoğu Alman, insanın yaptıklarının, Küresel Isınma'nın en önemli nedeni olduğunu bilir.[50] Ülke, Kyoto Protokolü'nü ve birçok diğer çevre güvenliği anlaşmasını imzalayarak, az emisyon standardına uymaya, geri dönüşümü arttırmaya ve yenilenebilir enerji kaynakları kullanımının yaygınlaştırılmasına söz vermiştir.[51]
Alman hükûmeti, çevreye zararlı maddelerin azaltılması yolundaki geniş aktiviteleriyle, bu amaca öncülük etmiştir ve günümüzde de bu aktivitelerin bir sonucu olarak ülkedeki zararlı kimyasal madde oranı azaltılmaktadır.[52] Almanya, kişi başına düşen karbondioksit oranında Avrupa Birliği içinde birinci sırada yer almasına karşı; Avustralya, Kanada, Suudi Arabistan ve Amerika Birleşik Devletleri'ne göre oldukça düşük bir orana sahiptir.
Kömür yakımı ve endüstri atıklarından gelen emisyon, hava kirliliğine sebep olmaktadır. Sülfürik asit tarafından oluşturulan Asit yağmurları, ormanların zarar görmesine neden olmaktadır. Baltık Denizi'ne Doğu Almanya tarafından, kanalizasyon atığı ve endüstri artığı ile oluşturulan kirlilik azaltıldı. Gerhard Schröder yönetimindeki hükûmet zamanında elektrik üretimi adına nükleer enerji kullanımının bitirilmesinin planlandığı açıklandı.
Almanya; Avrupa Birliği ile, AB'nin fauna, flora ve habitat'ının korunması amacıyla çalışmaktadır. Almanya'nın son buzul bölgesinin bulunduğu Alp bölgesindeki buzullar, erimeye maruz kalmaktadır.
Yönetim
Almanya; federal, parlamenter, temsili demokrasili bir cumhuriyettir. Alman politik sistemi 1949'da ilan edilen anayasayla, bilinen adıyla Grundgesetz ile, temellendirilmiştir. Grundgesetz adıyla anılan doküman, Verfassung sözüne (anayasa) karşı tercih edilmiştir; çünkü ülke o zaman iki ayrı devletti ve Grundgesetz'i yazanlar, Almanya birleştiğinde bunun asıl anayasayla değiştirilebileceğini vurgulamak istemişlerdir. Grundgesetz üzerinde değişikliklerin önerilmesi için parlamentonun üçte ikilik çoğunluğu gerekmektedir; temel hakları koruyan maddeleri, güçlerin ayrılığını, federal yapılanmayı ve anayasayı kaldırmaya yönelik teşebbüslere direnişi, daima yasal ve değiştirilemez kılar.[53] Grundgesetz, 1990'daki Alman yeniden birleşmesinden sonra küçük değişikliklerle günümüzde varlığını sürdürmektedir.
Bundeskanzler (Federal Şansölye) -şu an Angela Merkel'dir - hükûmetin başıdır ve yürütmeyi gerçekleştiren kişidir, görevleri itibarıyla Parlamenter demokrasilerdeki başbakan ile benzerdir . Ana yasama organı Bundestag ve on altı eyaleti temsil eden, yasaların yapılmasına katılan anayasal organ Bundesrat, federal yasama organlarıdır. Bu iki yapı yasa yapar. Bundestag'ta 614 milletvekili bulunur. Bu milletvekilleri dört yılda bir seçilir ve Alman halkını temsil eder. Seçim sistemi çoğunluk sistemi ve nispi temsil sisteminin bir karışımıdır. Bundesrat üyeleri on altı eyaletten seçilmiş kişilerden oluşur ve bunlar eyalet kabinelerinde de bulunur. Her eyalet hükûmeti, kendi delegesini herhangi bir zamanda değiştirme hakkına sahiptir.
Bundespräsident (Federal Başkan) -şu an Frank-Walter Steinmeier- Devlet başkanı, sembolik görevleri ve güçleriyle öncelikli yetkilidir. Görevini beş yıllık bir dönem için icra eder. Bir diğer dönem için yeniden seçilebilir. Kısmen Federal Meclis üyeleri, kısmen ise on altı eyaletin parlamentolarınca seçilen ve Federal Meclis üyelerine eşit sayıda üyelerden oluşan bir kurul tarafından seçilir. Bundestag başkanı, protokol bakımından resmi olarak ikinci sırada yer alır. Protokolde üçüncü sırada ise Şansölye gelir. Bundestag tarafında seçilen şansölye, Cumhurbaşkanı tarafından atanır.
1949'dan beri seçimler ve bakanlıklar Hıristiyan Demokrat Birliği ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi tarafından kazanılmıştır. Buna karşı, az bir kesim tarafından desteklenen, liberal parti olan Liberal Demokrat Parti (1949'dan bu yana hep mecliste yer almıştır) ve Birlik 90/Yeşiller (1983'ten bu yana meclistedir) Bundestag'da önemli rol üstlenmektedir[54]. Bu partiler koalisyon hükûmetlerde küçük roller almaktadır.
Dış ilişkiler
Almanya, kuruluşundan beri Avrupa Birliği içinde lider rol oynamaktadır. II. Dünya Savaşı'ndan beri ülke, Fransa ile yakın ilişki içindedir. Bu dostluk özellikle 1980'ler sonunda ve 1990'ların başında, Hristiyan Demokrat Helmut Kohl ve Sosyalist François Mitterrand önderliğinde oldukça güçlendi. Almanya, Avrupalı devletlere yeni teknolojilerin bulunmasında, birleşik ve duyarlı Avrupa politikası oluşturulmasında, defans ve güvenlik cihazları yapımında öncülük etmektedir.[55]
23 Mayıs 1949'dan, Batı Almanya'nın kuruluşundan beri ülke, gerek yakın geçmişi gerekse işgal altına girmesi nedeniyle varolan dış ilişkisindeki zayıflığının farkına vardı.[56] Soğuk Savaş süresince, Almanya'nın Doğu Bloğu tarafındaki parçası, Avrupa'da siyasi anlamdaki Doğu-Batı geriliminin sembolü oldu. Buna karşı 1970'lerde, Willy Brandt'ın Ostpolitiki détentenin ana faktörü oldu .[57] 1999'da, Şansölye Gerhard Schröder'in hükûmeti temel Alman temel dış politikasında farklı bir karar alarak NATO'nun Yugoslavya'ya yaptığı operasyona asker gönderdi. Böylece Alman askerleri, II. Dünya Savaşı'nda beri ilk kez yurtdışına çıkmış oldu.[58]
Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri yakın dosttur.[59] 1948'tee Marshall Planı ile, ABD hükûmeti, Almanya'nın savaş sonrasında tekrar endüstrisinin kurulmasına yardım etmiştir. Ayrıca ABD yine savaş sonrası Almanya'daki yiyecek krizi konusunda yardımlarda bulunmuştur. Irak Savaşı sırasında Almanya, Amerikan hükûmetine soğuk davranarak AB ile ABD'nin ortak hareket etmesine dayanan Atlantisizm tezini bozmuşlardır. Buna karşı iki ülke arasında yakın bir sosyo-kültürel ilişki bulunmaktadır.[60] İki ülke ayrıca ekonomik olarak birbirine oldukça bağımlıdır: Almanya'nın ithalatının %8.8, ihracatının ise %6.6'sı Amerika Birleşik Devletleri'ne aittir.[61] Yine Amerika Birleşik Devletleri %8.8'lik ithalatını, %9.8'lik ihracatını Almanya ile yapar.[61] Bir diğer yakınlık, Amerika'daki etnik gruplarla ilgilidir. Ülkedeki en büyük azınlığı Alman vatandaşları oluşturur.[62]. Ayrıca Kaiserslautern'in yakınlarındaki Ramstein Havaalanı Amerikan Ordusu'nun kendi toprakları dışındaki en büyük üssüdür.[63]
Gelişim yardımları
Federal Almanya Cumhuriyeti'nin gelişim yardımları, resmi ülke politikasından bağımsızdır. Bu yardımlar, Ekonomik Dayanışma ve Gelişme Bakanlığı (BMZ) tarafından düzene konur ve uygulanır. Alman hükûmeti bu yardımları uluslararası bir sorumluluk olarak görür.[64]
Almanya, 2007 yılında gelişim yardımları ve insani yardımlar adına 8.96 milyar Euro kullanmıştır. Bu bir önceki yıl olan 2006'ya göre %5.9 artış demektir. Böylece ülke, Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra en çok bağışta bulunan ülke konumuna gelmiştir.[65] Almanya, her yıl ülke bütçesinin %0,37'sini bu yardımlara harcamaktadır ve hükûmetin 2010 hedefi bunu %0,51'e çıkarmaktır.
Askeriye
Alman Ordusu ya da diğer adıyla Bundeswehr, Kara Kuvvetleri, Deniz Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri ve Merkezi Tıp Servisi'nden oluşur. 2003 yılı verilerine göre ülke GSYİH'nin %1.5'i askeriyeye harcanmaktadır.[41] Askeri hizmet zorunluluğu 2011 yılı itibarıyla kaldırılmıştır. Ordunun çoğunluğu profesyonel asker oluşturur. Barış zamanı; Bundeswehr, savunma bakanı tarafından kontrol edilir. Eğer Almanya bir savaşa katılırsa, bu durumda Alman Şansölyesi Bundeswehrin yönetimini ele alır.[66]
Son düzenlemelerle Bundeswehr'de görevli 170 bin profesyonel asker, 5 ila 12 bin gönüllü asker ve 2 bin 500 aktif yedek güç öngörülmektedir, Bunlar savunma talimlerine katılmaktadırlar ve bir kısmı da yurtdışına yayılmıştır. 2001'den bu yana kadınlar da yasal herhangi bir sınırlama olmaksızın orduya katılabilmetedir. Yaklaşık 14,500 kadın şu anda aktif görevdedir.[67] Bu sayının içinde barış misyonu amacıyla çeşitli ülkelerde bulunan kadın askerler de vardır. Ülkede şu an iki kadın tıp görevlisi general rütbesinde bulunmaktadır.
Ekim 2006'ya göre; Alman Ordusu; yaklaşık 9,000[67] kişilik askeri güçle yurtdışındaki birçok barış gücünün ortağıdır. Bunlardan 1,180 asker Bosna-Hersek'te; 2,844 asker Kosova'da; 750 asker EUFOR bünyesinde Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nde; ve 2,800 asker NATO tarafından oluşturulan ISAF bünyesinde Afganistan'dadır. Şubat 2007'ye göre; Almanya, Afganistan'daki yaklaşık 3,000 ISAF gücüyle Amerika Birleşik Devletleri (14,000) ve Büyük Britanya'nın (5,200) ardından en çok askeri güç gönderen 3. ülke konumunda yer almaktadır.[68] Almanya'da, Amerika Birleşik Devletleri tarafından Büchel'e konuşlandırılmış nükleer silahlar bulunmaktadır.[69]
İstihbarat
Almanya'da istihbarat üç ayaklıdır:
Bundesnachrichtendienst kısaca BND (Federal İstihbarat), yurtdışı istihbarattan sorumludur. Doğrudan Şansölye'ye bağlıdır.
Bundesamt für Verfassungsschutz (Anayasayı Koruma Federal Dairesi) kısaca BfV, ülkenin iç güvenlik ajansıdır ve Federal İçişleri'ne bağlıdır. Eyaletlerin de kendi içişleri bakanlıklarına bağlı anayasayı koruma daireleri mevcuttur. Bunlar da BfV çatısı altında çalışır.
Bundesamt für den militärischen Abschirmdienst, kısaca BAMAD, askeri istihbarat örgütüdür ve Federal Savunma Bakanlığı'na bağlıdır.[70]
Demografi
83 milyonun üzerindeki vatandaşı ile Almanya; Avrupa Birliği içinde en çok nüfusa sahip ülke konumundadır. Buna karşı ülkede doğurganlık oranı, anne başına 1.39 çocuk ile Dünya ortalaması'nın oldukça altındadır.[41] Nüfus 2030 yılına kadar artacak ve 87 milyon civarında olacaktır. Federal İstatistik Ofisi tahminlerine göre nüfus 2050 yılında 69-74 milyon arasında olacaktır (69 milyon yıllık +100,000 göçle; 74 milyon yıllık +200,000 göçle).[71] Almanya birçok büyük şehre sahiptir. Bunlardan en büyükleri Berlin, Hamburg, Münih, Köln, Frankfurt, Stuttgart ve Leipzig. Bununla beraber Almanya'daki birçok kent, birbiriyle kaynaşmış ve geniş yerleşim yerleri meydana getirmiştir. Bunlardan biri de Ren-Ruhr Bölgesidir. Bu bölge; Düsseldorf (KRV'nin başkenti), Köln, Essen, Dortmund, Duisburg ve Bochum şehirlerini kapsar.
Aralık 2004 itibarıyla, Almanya'da yaklaşık 7 milyon yabancı, Alman vatandaşlığına geçmiştir. Ülkede ikamet edenlerinden %19'u yabancı veya yabancı kökenlidir. Yabancı kökenli gençlerin sayısı, yabancı kökenli yaşlıların sayısından fazladır. 15 yaşını aşmış Almanların %30'unun yurtdışında doğmuş en az bir ebeveyni bulunmaktadır. Büyük şehirlerde 5 yaş ve küçük çocukların %60'ının yurtdışında doğmuş en az bir ebeveyni bulunmaktadır.[72]
Ülkedeki en büyük azınlık grubunu (4,5 milyon[73]), Türkiye'den gelmiş insanlar oluşturur. Diğer azınlıklar ise İtalya'dan, Sırbistan'dan, Yunanistan'dan, Polonya'dan ve Hırvatistan'dan gelmiştir.[74][75] Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu listesine göre Almanya, Dünya'da göçmen nüfusu en fazla olan üçüncü ülkesi konumundadır. Bu; Dünya üzerindeki göçmenlerin %5'i yani 191 milyon göçmenin 10 milyonu ya da başka bir tabirle Almanya nüfusunun %12'si demektir.[76] Almanya'nın geçmişte olan fazla zorluk çıkarmayan göç yasaları sayesinde birçok yabancı Alman vatandaşı olmuş ve Alman etniğini tercih etmiştir (Daha çok eski Sovyetler Birliği ülkelerinden). Fakat 2000 yılından itibaren yasalar sertleştirilmiş ve vatandaşlığa geçmek zorlaştırılmştır.[77]
Din
Hristiyanlık, Almanya'da 46 milyon (%56) taraftarla en yaygın olan dini inanıştır.[78] İkinci yaygın inanış ise 3,6 milyon kişi ile İslam dini (%4.4), daha sonra ise her ikisine inanan toplam 200.000 kişi (%0,25) ile Budizm ve Yahudilik gelmektedir. Hinduizm 90.000 inanana sahiptir (%0,1). Almanya'daki diğer tüm dini topluluklar 50.000'den az sayıda (veya %0,05'ten) taraftara sahiptir. Yaklaşık 29,6 milyon Alman ise (%36) herhangi bir dine inanmamaktadır[79].
Hiçbir dine bağlı olmayanlar 31.371.000 % 37.8
Katolikler 23.002.000 % 27.7
Protestanlar 21.141.000 % 25.5
Müslümanlar 4.255.000 % 5.1
Diğer dini gruplar 3.250.000 % 3.9
Toplam 83.019.000 % 100
Protestanlık kuzey ve doğuda; Roma Katolikliği ise güney ve batıda yoğunlaşmaktadır. Tüm inanışlar nüfusun yaklaşık %64'ünü kapsamaktadır. 2005 ile 2013 yılları arasında papalık yapmış olan Papa Benedict XVI Bavyera'da doğmuştur. Ateistler ve agnostikler de dahil herhangi bir inanca dahil olmayan insanlar nüfusun yaklaşık %36'sını oluşturmaktadır ve özellikle eski Doğu Almanya bölgelerinde ve büyük metropol bölgelerinde yaşamaktadırlar.[81]
Çoğu Türkiye'den gelen Sünniler ve Alevilerden oluşan yaklaşık 3.6 milyon Müslüman nüfusu ile birlikte az sayıda da Şii vardır.[82] Ülke nüfusunun %1,7'sini oluşturan, Ortodoks Mezhebi'ne bağlı insanların büyük çoğunluğu Sırplar ve Yunanlardan oluşur.[83] Almanya, Batı Avrupa'nın üçüncü büyük Yahudi nüfusuna sahip ülkesidir.[84] 2004'te, Almanya'ya, İsrail'de olduğu gibi Sovyet cumhuriyetlerinden gelen Yahudi nüfusu, Almanya'nın Birleşmesi sırasındaki rakam olan 30.000 ile karşılaştırıldığında 200.000'den fazla bir sayıya ulaşmıştır. Yahudi nüfusunun ağırlıklı olduğu şehirler arasında Berlin, Frankfurt ve Münih bulunmaktadır.[85] Yaklaşık 250.000 Budist Almanya'da yaşamaktadır ve bunların %50'si Asya göçmenidir.[86]
2005 yılındaki Eurobarometre Anketi'ne göre, Alman halkının %47'si "Bir Yaratıcının var olduğuna inanıyorum" düşüncesini desteklerken, %25'i "Bir çeşit ruh veya hayat kaynağının var olduğuna inanıyorum" ve %25'i de "Herhangi bir ruh, yaratıcı veya hayat kaynağının var olduğuna inanmıyorum" düşüncesini benimsemişlerdir.[87]
Dil
Almanca, Almanya'da resmî ve ağırlıklı olarak konuşulan dildir. Ayrıca bu dil, Avrupa Birliği'ndeki 23 resmî dilden biridir ve Avrupa Komisyonu'nun İngilizce ve Fransızcayla beraber üç çalışma dilinden biridir. Bilinen daha az konuşulan yerel diller ise Danca, Sorbca [88], Romanca, Aşağı Almanca ve Frizcedir. Bu diller, resmî olarak Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Anlaşması tarafından korunmaktadır. Çok kullanılan göçmen dilleri ise Türkçe, Lehçe, Balkan dilleri ve Rusçadır.
Standard Almanca Cermen dilleri grubuna mensuptur ve İngilizce, Felemenkçe ve Frizce ile çok yakın olup aynı sınıflandırmaya sahiptirler. Ayrıca, Standard Almanca az miktarda da Doğu Cermen dilleri (yok olmuşlardır) ve Kuzey Cermen dilleri ile benzerlik göstermektedir. Birçok Almanca kelime Hint-Avrupa dil ailesinin Cermence kolundan türetilmiştir.[89] Önemli azınlık kelimeler ise Latince ve Yunancadan, daha az miktarda da Fransızcadan ve günümüzde de İngilizceden türemektedir. Almanca, Latin alfabesi kullanılarak yazılmaktadır. 26 standart harfe ek olarak, Almanca ä, ö ve ü olmak üzere üç tane umlaut harfe ve Eszett veya scharfes S (keskin S) denilen "ß" harfine sahiptir.
Alman lehçeleri, Standart Almanca'nın farklılaşmasıyla oluşmuştur. Alman lehçeleri geleneksel yerel türlerdir ve farklı Cermen kabilelerinden günümüze ulaşmıştır. Bu lehçelerin birçokları; sadece Standart Almanca bilen birisi tarafından bile, tam olarak anlaşılamamaktadır; çünkü bilinen Almancadan sözlük, fonoloji ve sözdizimi olarak bazı farklılıkları vardır.
Almanca, dünya çapında yaklaşık olarak 100 milyon kişinin anadili ve 80 milyon civarında insanın ise ikinci dilidir. Almanca, Avrupa Birliği içinde yaşayan yaklaşık 90 milyon kişinin (%18) anadilidir. Alman halkının %67'si en az bir yabancı dil ile, %27'si ise kendi dillerinden başka en az iki yabancı dil ile iletişim kurabilmektedirler.[90]
Ekonomi
Almanya Avrupa'nın en büyük ulusal ekonomisi, dünyada üçüncü en büyük gayri safi yurtiçi hasılaya sahip ülke, satın alma gücü paritesine göre beşinci ülke konumundadır;[91] 2007 yılındaki reel büyüme oranı %2.4'tür. Sanayileşmesinden beri ülke; küresel ekonomide bir lokomotif, yenilikçi ve öncü olarak rol almıştır. "Made in Germany" etiketli ihraç malları ülkenin zenginliğindeki ana unsurdur. Almanya 2017 yılındaki $1.401 trilyon dolarlık ihracatıyla Dünya'nın en fazla ihracat yapan ülkesi olmuştur. Ülke; Avro Alanı ülkeleri dahildir ve 165 milyar Euro ticaret fazlasına sahip olmuştur.[92] Toplam gelirinin %70'ini hizmet sektörü, %29.1'ini endüstri alanları ve %0.9'unu da tarım sektörü oluşturmaktadır. Üretilen ürünlerin büyük çoğunluğunu otomobil, makine, metal sanayi ve kimyasal madde kollarındaki mühendislik ürünleri oluşturmaktadır. Almanya dünyadaki rüzgar türbinleri ve güneş enerjisi teknolojisi alanında bir numaralı üreticidir. Her yıl Hannover, Frankfurt ve Berlin gibi birçok Alman şehrinde büyük uluslararası ticaret fuarları ve kongreler düzenlenmektedir.[93]
Dünyanın gelirlerine göre sıralanmış en büyük 500 şirketini gösteren Fortune Global 500 sıralamasında Almanya'dan 37 şirket bulunmaktadır. Bunların en büyük on tanesi Daimler AG, Volkswagen AG, Allianz SE (en fazla kar yapan şirket), Siemens, Deutsche Bank (2. en fazla kar yapan), E.ON, Deutsche Post, Deutsche Telekom, Metro ve BASF'tır.[94] En fazla çalışana sahip şirketler ise Deutsche Post, Robert Bosch GmbH ve Edeka'dır.[95]
Dünya çapında bilinen markaları: Mercedes-Benz, SAP, BMW, Adidas, Audi, Porsche, Volkswagen, ThyssenKrupp, Opel, Lufthansa, Aldi, Lidl ve Nivea'dır.[96]
Almanya; kapalı Avrupa ekonomisi ve politik birleşmenin savunucusudur. Ticari kararlarında ise Avrupa Birliği üyelerinin ve AB tek pazar yasalarının kararları doğrultusunda hareket etmektedir. Almanya, Avrupa'nın genel para birimi olan Euroyu kullanmaktadır ve Almanya'nın para politikası ile ilgili kararları, diğer Avrozonda olan ülkeler gibi Frankfurt'taki Avrupa Merkez Bankası tarafından verilmektedir. 1990 yılındaki yeniden birleşmeden sonra, yaşam standardı ve yıllık gelirler eski Batı Almanya eyaletlerinde yüksekti ve bütün Almanya'da bu standartların korunması sağlanılmaya çalışıldı.[97] Eski Doğu Almanya ekonomisinin modernizasyonu ve batı eyaletlerin standartlarına entegre olması 2019 yılına kadar uzun dönemli olacak şekilde programlanmıştır ve yıllık batıdan doğuya doğru yaklaşık 80 milyar dolar transfer olmaktadır. 2005'ten beri işsizlik oranı düşüşe geçmiştir ve 2008 Haziran ayında son 15 yılın en düşük seviyesine gerileyerek %7.5'a ulaşmıştır.[98] Yüzde oranlar Batı Almanya'dan Doğuya doğru %6.2 ile %12.7 arasında değişmektedir. Şu anki hükûmet sınırlayıcı bir mali politika izleyip kamu sektöründeki işlerde kesintiye gitmişken, Şansölye Angela Merkel hükûmeti işçi pazarı ve refah düzeyi adına bir dizi reform gerçekleştirmiştir.
Banknotlar
2004 yılının ilk altı ayında Almanya’da en çok sahtesi yapılan banknot 50 Avro (%43,6), ardından 20 Avro (%28,2) ve 100 Avro (%21,3) banknotları idi. 500 Avro banknotların sahteleri ise çok nadir görülüyordu. 2004 yılında Avrupa bölgesinde toplamda yaklaşık 594.000 sahte para ortaya çıkarıldı. 2005 yılında bu sayı 579.000 ve 2006 yılında da 565.000’e geriledi. Almanya’da kayıt altına alınan sahtecilik sayısı da son yıllarda (2004) 80.583’den 40.204 (2007)’e geriledi. Avro’nun piyasaya çıkarılma aşamasında çoğu kez sahte 300 ve 1000 Euro (bu banknotların gerçekleri yoktu) banknotların da piyasaya çıkarılması girişiminde bulunuldu ve bazı durumlarda bu girişim başarıyla sonuçlandı. 2006 yılında 20 Avro banknotlar %36'lık oranla en fazla sahtesi yapılan banknottu.
2003 yılında İsviçre banknotlarından 4 Milyon İsviçre frangı değerindeki 8.277 adedinin sahte olduğu saptandı. Nominal değere göre (Tedavüldeki toplam banknot 34 Milyar Frank) hesaplandığında sahte para payı %0,022’dir. 4 Milyon sahte Frank’tan 2,3 Milyon Frank Faksimile-Banknot denen sahte banknotlardır. Bu banknotlar organize kara para aklamada, para teslimatı yapılırken İsviçre banknotlarını tanımayan alıcıları dolandırmada kullanılır. Faksimile-Banknotlar genellikle gerçek banknotların arasına yerleştirilmiş demetler halinde elden çıkarılır.
İsviçre’deki Avro sahteciliği en çok sorun yaşanan konulardan biridir. 2004 yılında 2 Milyon Avro değerinde sahte Avro banknot ve sikkelere el koyuldu. Bunun yanında 1 Milyon Dolar değerinde Dolar sahteciliği de yapılmıştır.
Değer bakımından 100 Frank Banknotlar 2003 yılında %53’lük kullanım oranıyla en geçerli birimdi. Bu birimi %16'lık oranla 50 Frank Banknotlar ve %14’lük oranla 20 Frank banknotlar takip etmektedir. En az sahtesi üretilen banknotlar %2,9 oranıyla 1000 Frank banknotlardır. Ayrıca resmi olarak piyasada bulunmayan 2000 Frank banknotlar da saptanmıştır.
Bazı sahtecilikler öyle belirgindir ki Federal Banka'nın deneyimli görevlileri ve Polise bağlı Sahte Para birimlerindeki görevliler ve para sayma makineleri bu paraları tanıyabilirler.
Altyapı
Avrupa'da merkezi bir konumda bulunması, Almanya'yı önemli bir ulaşım bağlantı noktası haline getirmiştir. Bu durum ülkenin yoğun ve modern ulaşım ağı sayesinde gerçekleşmiştir. Bu ağın en meşhurları, dünyada toplam uzunlukta üçüncü en büyük olan geniş motorlu araç yolu (Otoyol)'dur. Otoyollarda bazı güzergahlar arasında hız sınırlamasının olmaması da önemli bir özelliktir.[99]
Almanya çok merkezli bir hızlı tren ağı kurmuştur. InterCityExpress diğer adıyla ICE genelde komşu ülkelerdeki büyük şehirlere ve mesafelere ulaşım sağlamaktadır. Trenlerin hızları 160 km/sa ile 300 km/sa arasında değişmektedir ve en üst ileri hizmeti Deutsche Bahn vermektedir. Ulaşımlar 30 dakikalık, saatlik veya iki saatte birlik periyotlar şeklinde gerçekleşmedir.[100]
Almanya dünyanın beşinci büyük enerji tüketicisi konumundadır ve 2002 yılında birincil enerji ihtiyacının üçte ikisi ithalâtla karşılanmıştır.[101] Aynı yıl Almanya, Avrupa'nın en büyük elektrik tüketicisi olmuştur: toplam olarak elektrik tüketimi 512.9 terawatt-saat olarak gerçekleşmiştir.[102] Hükümet politikası; güneş, rüzgar enerjisi, biyodizel, hidroelektrik ve jeotermal enerji gibi yenilenebilir enerji kaynaklarının geliştirilmesini vurgulamaktadır.[103] Enerji tasarrufu ölçümünün sonuçlarına göre, enerji verimliliği 1970'lerin başlarından beri gelişmektedir. Hükümet, 2050 yılında ülkenin enerji ihtiyacının yarısını yenilenebilir kaynaklardan karşılama adına bir hedef koymuştur[104].
2000 yılında hükûmet ve Almanya nükleer güç endüstrisi; 2021'e kadar nükleer santralleri kademeli olarak azaltma konusunda anlaşmıştırlar.[105] Fakat yenilenebilir enerji, enerji tüketiminde oldukça düşük paya sahiptir. 2006 yılı enerji tüketiminin kaynaklara göre dağılımı şu şekilde gerçekleşmiştir: akaryakıt (%35.7); kömür (%23.9); doğal gaz (%22.8); nükleer enerji (%12.6); su ve rüzgar gücü (%1.3); diğerleri (%3.7).
Bilim
Almanya geçmişten beri çeşitli bilimsel alanlarda en göze çarpan araştırmaların bazılarına ev sahipliği yapmaktadır.[106] Nobel Ödülü bugüne kadar 101 Alman tarafından alınmıştır.[107] Albert Einstein ve Max Planck'ın çalışmaları modern fiziğin temelleri adına çok önemlidir ve daha sonraları bu çalışmalar Werner Heisenberg ve Max Born tarafından geliştirilmiştir.[108] Bu isimler, daha önceleri yetişmiş Hermann von Helmholtz, Joseph von Fraunhofer ve Daniel Gabriel Fahrenheit gibi isimlerdend etkilenmiştir. Wilhelm Conrad Röntgen X-ışınını keşfetmiştir ve bu hem Almancada hem de diğer dillerde Röntgenstrahlen (Röntgen ışınları) ismiyle anılmıştır. Bu başarı onu, 1901 yılında ilk Nobel Fizik Ödülü kazanan kişisi yapmıştır.[109]
Uzay mühendisi Wernher von Braun, ilk uzay roketini geliştirdi ve daha sonra NASA'nın önde gelen üyelerinden oldu, ABD'nin Apollo programının başarısına öncülük eden Saturn V ay roketini geliştirdi. Heinrich Rudolf Hertz'in elektromanyetik ışın alanındaki çalışmaları, modern telekomünikasyonun gelişiminin temelini oluşturmuştur.[110] 1879 yılında Leipzig Üniversitesi'nde ilk laboratuvarını inşa eden Wilhelm Wundt, Deneysel psikolojinin babası olarak kabul edilmiştir.[111] Alexander von Humboldt'un doğa bilimci ve kaşif olarak yaptığı çalışmalar, biyocoğrafyanın temelini oluşturmuştur.[112]
Carl Friedrich Gauss, David Hilbert, Bernhard Riemann, Gottfried Leibniz, Karl Weierstrass ve Hermann Weyl gibi önemli matematikçiler de Almanya'da doğmuştur. Almanya, Avrupa'da matbaa'yı ilk kuran Johannes Gutenberg, Geiger sayacının yaratıcısı Hans Geiger ve ilk tam otomatik dijital bilgisayarı yapan Konrad Zuse gibi birçok ünlü kâşif ve mühendisin vatanıdır.[113] Ferdinand von Zeppelin, Otto Lilienthal, Gottlieb Daimler, Rudolf Diesel, Hugo Junkers ve Karl Benz gibi Alman mucit, mühendis ve sanayici modern otomotiv ve hava ulaşım teknolojisinin şekillenmesine yardım etmişlerdir.[114][115]
Almanya'daki önemli araştırma birimleri Max Planck Topluluğu, Helmholtz-Gemeinschaft ve Fraunhofer-Gesellschaft'dir. Bu kurumlar bağımsız veya harici olarak üniversite sistemine bağlıdır ve bilimsel üretimlere önemli katkılar sağlamaktadırlar. Prestijli Gottfried Wilhelm Leibniz Ödülü her yıl on bilim adamı veya akademisyene verilmektedir. Her bir ödülün değeri en fazla 2.5 milyon Euro'ye kadar çıkabilmektedir ve bu ödül, dünyada verilen en yüksek ödül değerine sahip araştırma ödüllerinden biridir.[116]
Eğitim
Almanya'da eğitimin idaresinin sorumluluğu, öncelik olarak federal eyaletlerindir. Federal hükûmet eğitim konusunda oldukça küçük bir role sahiptir. İsteğe bağlı olmak üzere anaokulu eğitimi üç ve altı yaş arasındaki tüm çocuklara sağlanmaktadır, sonrasında da en az dokuz yıl sürecek zorunlu eğitim vardır. İlköğretim genelde dört yıl sürmektedir ve devlet okulları bu ilköğretim sürecinde katmanlara ayrılmamıştır. [kaynak belirtilmeli] Buna zıt olarak, orta öğretimde öğretmenlerin öğrencilerin yeteneklerine ve öğretmenlerin tavsiyelerine göre öğrencilerin gidebilecekleri dört çeşit okul bulunmaktadır: Gymnasiuma en yetenekli öğrenciler kayıt olur ve Gymnasium onları üniversite eğitimine hazırlar; eğitim, eyaletlerin sistemine bağlı olarak sekiz veya dokuz yıl sürmektedir; Realschule daha yaygın olarak orta düzey öğrencilere hitap eder ve altı yıl sürer; Hauptschule okulları, öğrencileri mesleki eğitime hazırlar ve Gesamtschule de önceki üç türü kapsayan bir eğitim sistemini benimsemektedir.
OECD bünyesinden sağlanan Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı, OECD ülkeleri ve birkaç partner ülkeden 15 yaşındaki öğrencilerin yeteneklerini değerlendirmesi için tasarlanmıştır. 2006 yılında Alman okul çocukları önceki yıllara göre seviyelerini geliştirdiler ve yapılan istatistik araştırmalara göre bilimsel yeteneklerde ortalamanın oldukça üzerinde 13.sırada olup, matematikte 20.sırada ve okuma yeteneklerinde ise 18.sırada bulunarak ortalamanın ne çok üzerinde, ne de aşağısında kalmışlardır.[117] Almanya'da sosyo-ekonomik durumlar oldukça yüksektir, öğrencilerin performansları da sosyo-ekonomik faktörlerden diğer ülkelere göre daha çok etkilenir.[117]
Üniversiteye girmek için, lise öğrencilerinin Abitur sınavına girmeleri gerekmektedir; ayrıca meslek lisesi diplomasına sahip olan öğrenciler de başvurabilmektedir. Özel bir çıraklık sistemi olan Duale Ausbildung, öğrencilere mesleki eğitimlerini bir şirket bünyesinde sürdürebilmelerine izin vermektedir. Birçok Alman üniversitesi devlete aittir ve öğrencilerden istenen bir dönemlik harç ücreti 50-500 Euro arasında değişmektedir.[118]
Almanya'daki üniversiteler, ülkedeki yüksek eğitim standartlarıyla uluslararası bir saygınlığa sahiptir. THES - QS Dünya Üniversiteler Sıralaması kriterlerine göre 2007 yılında 3 Alman üniversitesi dünyada ilk 100'de yer alırken, ilk 200'de bulunan üniversite sayısı 11 olmuştur.[119]
Kültür
Almanya, tarihte Das Land der Dichter und Denker (şairlerin ve düşünürlerin ülkesi) diye anılır.[120] 2006 yılından bu yana Almanya kendisini Fikirlerin Ülkesi olarak adlandırmaktadır.[121] Alman kültürü, Almanya'nın ulus devlet olarak doğmasından çok önceleri ortaya çıkmıştır ve Almanca konuşulan tüm coğrafyayı etkisi altına almıştır. Köklerinin etkisiyle Almanya'da kültür, Avrupa'daki din ve laiklik gibi zihinsel ve popüler eğilimlerin etkisiyle şekillenmiştir. Bu yüzden Avrupa kültüründen ayrı olarak özel bir Alman geleneği tanımlamak zor olacaktır.[122] Bu yargı bağlamında diğer bir çıkarım da tarihi şahsiyetlerde olacaktır; Wolfgang Amadeus Mozart, Franz Kafka ve Paul Celan modern düşüncede birer Alman yerlisi olmamalarına rağmen, tarihsel durumları, çalışma ve sosyal ilişkilerinin anlaşılmaları açısından Alman kültürel çevresinin içinde değerlendirilmektedirler.
Almanya'da kültürel kurumlardan Federal Eyaletler sorumludur. Mali destek sağlanan 240 tiyatro, yüzlerce senfonik orkestra, binlerce müze ve 25.000'in üzerinde kütüphane, 16 eyalete dağılmış durumdadır. Bu kültürel olanaklar milyonlarca insan tarafından değerlendirilmektedir: Almanya'da her yıl 91 milyon kişi müzeleri ziyaret etmekte, 20 milyon kişi tiyatro ve operaya gitmekte ve 3,6 milyon kişi senfonik orkestraları dinlemektedir.[123]
Almanya, Ludwig van Beethoven, Johann Sebastian Bach, Johannes Brahms ve Richard Wagner gibi dünyaca ünlü klasik müzik bestecilerine sahip çıkmaktadır. 2006'dan itibaren Almanya, dünyadaki beşinci büyük müzik pazarı haline gelmiş ve Kraftwerk, Scorpions, Bausa, Raf Camora, Bonez MC ve Rammstein gibi müzik gruplarıyla pop, rap ve rock müzik üzerinde etkili olmuştur.[124]
Birçok Alman ressam farklı artistik tarzdaki çalışmalarıyla uluslararası bir prestij kazanmıştır. Hans Holbein, Matthias Grünewald, ve Albrecht Dürer Rönesans döneminin, Caspar David Friedrich Romantik Dönemin, Max Ernst'de gerçeküstücülüğün önemli sanatçılarındandır. Almanya'nın Karolenj mimarisi ve Otto mimarisi ile bu alana yaptığı katkılar, Romanesk mimarinin önemli habercileri olmuşlardır. Bölge daha sonraları Gotik, Rönesans ve Barok gibi tarzların önemli çalışmalarının yapıldığı bir mekân haline gelmiştir. Almanya yakın modern akımda özellikle Walter Gropius'un başlattığı Bauhaus akımıyla oldukça önemli bir yer teşkil etmektedir. Aynı zamanda yine Almanyalı olan Ludwig Mies van der Rohe, 20. yüzyılın ikinci yarısında dünyanın en ünlü mimarlarından biri haline gelmiştir. Cam cepheli gökdelenler onun fikridir.[125]
Felsefe
Almanya'nın felsefeye etkisi tarihsel olarak büyük önem arz eder ve birçok unutulmaz Alman filozofu, Orta Çağ'dan beri Batı felsefesine önemli katkılarda bulunmuşlardır. Gottfried Leibniz'in rasyonalizme katkıları; Klasik Alman idealizminin Immanuel Kant, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Friedrich Wilhelm Joseph Schelling ve Johann Gottlieb Fichte tarafından kurulması; Karl Marx ve Friedrich Engels'in Komünist teoriyi formüle etmeleri; Arthur Schopenhauer'un metafiziksel pesimizm derlemesi; Friedrich Nietzsche'in Perspektivizmi geliştirmesi; Martin Heidegger'in varoluşçuluk üzerine çalışmaları; Jürgen Habermas'ın sosyal teorileri; felsefenin gelişmesi adına oldukça etkileyiciydiler.
Alman edebiyatı, Walther von der Vogelweide ve Wolfram von Eschenbach gibi yazarların çalışmalarıyla Orta Çağ'a kadar uzanabilmektedir. Johann Wolfgang von Goethe ve Friedrich Schiller gibi birçok Alman yazar ve şair büyük bir üne sahip olmuşlardır. Grimm Kardeşler tarafından basılan halk masalları, Alman Halk Edebiyatını uluslararası seviyede ün sahibi yapmıştır. 20. yüzyılın etkili yazarları Thomas Mann, Bertolt Brecht, Hermann Hesse, Heinrich Böll, ve Günter Grass'tır.[126]
Medya
Alman televizyon pazarı, 34 milyon TV sahibi ile Avrupa'nın en büyüğüdür. Birçok bölgesel ve ulusal yayın istasyonu federal politik yapısı içinde kablo bağlantıları ile organize edilir. Alman hanehalklarının yaklaşık %90'ı kablolu veya uydu yayınına sahiptir ve izleyicilerin kamu kanallarından özel kanallarına kadar izlemek için birçok seçim olanağı vardır. Ücretli TV hizmetleri, genel TV yayımcıları ZDF ve ARD'nin yaygın dijital kanal imkânı sunmasından dolayı rağbet görmemektedir.[127]
Almanya, Bertelsmann ve Axel Springer AG gibi dünyanın en büyük medya kuruluşlarına ev sahipliği yapmaktadır. Almanya'nın birtakım ücretsiz TV reklamcılığı ağlarının sahipliğini ProSiebenSat1 üstlenmektedir.
Alman kitap pazarında her yıl yaklaşık 60.000 yeni basım yapılmaktadır. Bu rakam tüm dünyada basılan kitapların %18'ine tekabül etmektedir ve böylece Almanya dünyanın 3. büyük kitap üreticisi konumunda bulunmaktadır[kaynak belirtilmeli]. Frankfurt Kitap Fuarı, uluslararası pazar ve ticarette dünyanın en önemli kitap fuarı olarak anılmaktadır ve 500 yılın üzerinde bir zamandır düzenlenmesiyle artık bir gelenek hâline gelmiştir.
Ülke haberleri, İngilizce olarak haber dergisi Der Spiegel, yayımcı Deutsche Welle ve haber sitesi The Local'da yayımlanmaktadır.
Alman internet kullanıcıları tarafından Kasım 2008'de en fazla ziyaret edilen internet siteleri Google, YouTube, eBay, Vikipedi, Yahoo!'dur.[128]
Sinema
Alman sineması, Max Skladanowsky'nin çalışmalarıyla oldukça erken zamanlara dayanmaktadır. Sinema, Weimar Cumhuriyeti yılları boyunca Alman dışavurumcuları Robert Wiene ve Friedrich Wilhelm Murnau ile etkili olmuştur. Avusturya kökenli olup 1926 yılında Alman vatandaşlığına geçen ve savaş öncesi Alman film endüstrisinde kariyeri parlamış olan yönetmen Fritz Lang'ın Hollywood sineması üzerinde büyük bir etkisi olduğu söylenebilir. Sessiz filmi Metropolis (1927) modern anlamda bilim kurgu filmlerinin babası olarak kabul edilir.
1930 yılında Avusturyalı-Amerikan Josef von Sternberg, ilk önemli Alman sesli filmi olan Mavi Melek'i yönetti ve bu film aktris Marlene Dietrich'e dünya çapında bir ün kazandırdı.[129] Walter Ruttmann'ın yönettiği izlenimci belgesel Berlin: Büyük Bir Şehrin Senfonisi, şehir senfonisi türünün ilk önemli örneklerinden biridir. Leni Riefenstahl çalışmalarında yeni estetik öğelere yer vermiş olsa da Nazi dönemi filmleri genel olarak propaganda ağırlıklı olmuştur.[130]
1970 ve 80'li yıllar boyunca, Volker Schlöndorff, Werner Herzog, Wim Wenders ve Rainer Werner Fassbinder gibi Yeni Alman Sineması yönetmenleri, çoğunlukla yaptıkları kışkırtıcı filmlerle uluslararası arenada Batı Almanya sinemasının ilerlemesine engel olmuşlardır.[131]
Daha yakın dönemdeki filmler olan Good Bye Lenin! (2003), Duvara Karşı (2004) ve Der Untergang (Çöküş) (2004) uluslararası camiada önemli başarılar kazanmışlardır. Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü, Alman yapımları olan, 1979 yılında Die Blechtrommel (Teneke Trampet)'a, 2002 yılında Irgendwo in Afrika (Afrika'nın Hiçbir Yerinde)'ye ve 2007 yılında Das Leben der Anderen (Başkalarının Hayatı)'a gitmiştir.[132] En tanınan Alman aktörleri Marlene Dietrich, Klaus Kinski, Hanna Schygulla, Armin Mueller-Stahl, Jürgen Prochnow ve Thomas Kretschmann.
1951'den bu yana her yıl düzenlenen Berlin Film Festivali, dünyanın önde gelen film festivalleri arasındadır. Dünyanın her yerinden gelen filmleri değerlendirmek üzere uluslararası bir jüri yer alır ve kazananlar Altın ve Gümüş Ayı ile ödüllendirilirler.[133] Her yıl düzenlenen Avrupa Film Ödülleri töreni, her iki yılda bir Avrupa Film Akademisi'nin (EFA) bulunduğu şehir olan Berlin'de düzenlenmektedir. Potsdam'daki Babelsberg Stüdyoları, dünyadaki geniş ölçekli film stüdyolarının en eskisidir ve uluslararası film yapımları için bir merkez halindedir.
Spor
Spor, Alman yaşamında önemli bir yer tutmaktadır. Yirmi yedi milyon Alman bir spor kulübüne üyedir ve bunun yanında on iki milyon kişi bireysel olarak bir aktiviteyi takip etmektedir.[134] Futbol, en popüler spor dalıdır. 6,3 milyon resmi üyesiyle Almanya Futbol Birliği (Deutscher Fußball-Bund), dünyada kendi türünde en geniş organizasyon kurumdur.[134] Bundesliga dünyadaki tüm profesyonel spor ligleri arasında en fazla seyirci ortalamasına sahip ligdir. Almanya millî futbol takımı 1954, 1974, 1990 ve 2014 yıllarında FIFA Dünya Kupası'nı ve 1972, 1980 ve 1996 yıllarında da Avrupa Futbol Şampiyonası'nı kazanmıştır. Almanya, FIFA Dünya Kupası'na 1974 ve 2006 yıllarında ve Avrupa Futbol Şampiyonası'na da 1988 yılında ev sahipliği yapmıştır. En başarılı ve ünlü futbolcuları Franz Beckenbauer, Gerd Müller, Jürgen Klinsmann, Lothar Matthäus ve Oliver Kahn'dır. Seyirciler arasında popüler olan diğer spor dalları da hentbol, voleybol, basketbol, buz hokeyi ve tenistir.[134]
Almanya dünyada motorsporlarında öncü ülkelerden biridir. Yarış kazanan arabalar, takımlar ve sürücüler Almanya'dan çıkmaktadır. Tarihteki en başarılı Formula 1 pilotu olan Michael Schumacher, kariyeri boyunca birçok önemli motorsporları rekorlarına imza atmıştır ve 1946 yılından bu yana düzenlenen Formula 1'de en fazla yarış ve şampiyonluk kazanan pilot durumundadır. Tarihteki en fazla kazanan sporculardan biri olup, milyar dolarlık bir servete sahiptir.[135] BMW ve Mercedes üreticileri motorsporlarında öncü takımlardandır. Fransa'da her yıl düzenlenen saygın yarış bir organizasyonu olan Le Mans 24 Saati Porsche 16 kere kazanmıştır.[136]
Alman sporcuları tüm zamanlar Olimpiyat Oyunları madalya sıralamasında Doğu ve Batı Almanya beraber değerlendirildiğinide üçüncü sırada olarak Olimpiyat Oyunlarında en başarılı ülkeleri arasında bulunmaktadır. 2008 Yaz Olimpiyatları'nda Almanya madalya sıralamasında beşinci sırada bulunurken[137] 2006 Kış Olimpiyatlarında ilk sırada yer almıştır.[138] Almanya 1936 yılında Berlin ve 1972 yılında da Münih olmak üzere Yaz Olimpiyat Oyunlarına iki kez ev sahipliği yapmıştır. Kış Olimpiyat Oyunları da 1936 yılında Bavyera'nın ikiz şehirleri olan Garmisch ve Partenkirchen'de gerçekleştirilmiştir.
Alman mutfağı
Alman mutfağı, bölgeden bölgeye farklılık göstermektedir. Bavyera ve Suabiya'nın güney bölgeleri buna örnektir. Bu bölgelerin mutfak kültürü; Avusturya ve İsviçre'ninkine benzerdir. Domuz eti, sığır eti ve kümes hayvanları eti ile yapılan yemek çeşitleri Almanya'da tüketilen yemeklerin önde gelenleridir. Özellikle domuz eti'nin Alman mutfağı'ndaki yeri özeldir.[139] Hemen hemen bütün bölgelerde, yemekler sosisle yenir. En bilindik sosis yiyeceklerinden biri Currywurstdur. Almanya'da 1500'den fazla sosis çeşidi üretilmektedir. En popüler sebzeler patates, lahana, havuç, şalgam, ıspanak ve fasülyedir.[140] Organik gıda satışı bir pazar haline gelmiştir ve satılan ürünlerin %3.0'ünü bu grup besinler oluşturur.Bu bir trend halinde yükselmektedir.[141]
Ünlü bir Alman deyişi şöyle demektedir: "Kahvaltı bir imparator, öğle yemeği bir kral ve akşam yemeği bir fakir gibidir." kahvaltı genelde tahıllı yiyeceklerle ve bal ya da reçelli ekmekle yapılır. Almanların bir kısmı kahvaltıda soğuk yemekleri ya da peynirli ekmeği tercih etmektedir.[142] Ülkede 300'den fazla ekmek çeşidi fırınlarda satılmaktadır.[143]
Başka ülkelerden gelen göçmenler sayesinde, Alman mutfağı ve günlük yemek alışkanlıkları birçok mutfaktan etkilenmiştir. Pizza ve makarna gibi İtalyan yemekleri, Döner gibi Türk ve Arap yemekleri özellikle büyük şehirlerde oldukça yaygın olarak satılmaktadır. Uluslararası burger zincirleri ve Çin restoranları ülkenin birçok yerine yayılmıştır. Hint, Japon ve diğer Asya mutfaklarının popüleritesi artmaktadır. Yüksek profilli dokuz Alman restoranı, restoranları uluslararası derecelendiren Michelin Rehberi tarafından üç yıldızlı olarak ilan edilmiştir. Yine 15 restoran iki yıldız almıştır.[144]
Şarabın ülkenin birçok kesiminde yaygın olmasına rağmen Almanya'nın millî içkisi bira olarak bilinmektedir. Almanya'da kişi başına bira tüketimi yıllara göre düşmesine rağmen, kişi başına yıllık 116 litre ile üst sıralardaki yerini korumaktadır.[145] 18 batı ülkesi üzerinde yapılan araştırmalar sonucunda Almanya; kişi başına alkolsüz içecek tüketimi konusunda 14., kişi başına meyve suyu tüketiminde ise 3. olmuştur.[146] Bunların dışında, mineralli su ve Schorle (meyve suyuyla karıştırılmış) Almanya'da oldukça popülerdir.
Toplum
2006 Dünya Kupası'ndan beri, ülkenin imajı iç ve dış dünyada değişmiştir.[147] Bu turnuvadan sonra, yıllık yapılan Ulusal Marka Göstergesi araştırmasına Almanya üst sıralara tırmanmış ve 2008 yılında liderliğe ulaşmıştır. 20 farklı ülkeden insanlara ülkenin tanınmışlığı; kültür, politika, ihracat, ülkenin insanları, ülkeye turizm, göçmenlerin ilgisini çekme ve yatırımlar açısından sorulmuştur.[148] Bir başka küresel düşünce araştırması BBC tarafından yapılmış ve sonuçta Almanya'nın, 22 önde gelen yatırımcı ülkesi arasında en pozitif etkiye sahip ülke olduğu ortaya çıkmıştır. %56'lık büyük bir grup ülke hakkında pozitif bakış açısına sahipken, %18lik bir kısım ülkeye olumsuz bakmaktadır.[149][150] Almanya'da 3 milyondan fazla Türk yaşamaktadır.[151] Berlin ve Köln olarak bilinir.
Almanya yasal ve toplumsal olarak eşcinsellere karşı toleranslıdır. Medeni birlikteliğe 2001'den beri izin verilmektedir.[152] Geyler ve lezbiyenler yasal olarak eşlerinin biyolojik çocuklarını evlat edinebilir (Üvey çocuk olarak). İki büyük Almanya şehrinin belediye başkanı, gey olduklarını deklare etmiştir.[153]
20. yüzyılın son on yılı boyunca Almanya, göçmenlere karşı tutumunu değiştirmiştir. 90'ların ortasına değin genel düşünce Almanya'nın bir göç ülkesi olmadığı yönündeydi. Buna karşı nüfusun %10'u Alman olmayan kişilerden oluşmaktaydı. Gastarbeiterların (mavi yakalı, misafir işçi) ülkeye girişinin bitmesinden sonra, bu sığınmacılar tolare edildiler. Günümüzde hükûmetin ve Alman toplumunun düşüncesi kontrol altında kalifiye göçmenlerin ülkeye gelişinin kabul edilebilir olduğudur.[154] 1984'te 4,4 milyon olan Almanya'da yaşayan yabancı nüfusu, 2008'de 7,3 milyona çıkmıştır.[155]
2005 yılındaki 58 milyar Euro tatil harcamasıyla Almanya, bu konuda birinci olmuştur. En popüler gezi yerleri Avusturya, İspanya, İtalya ve Fransa'dır.[156]
DiPNOTLAR :
https://tr.wikipedia.org/wiki/Almanya dan bakabilirsiniz
Kaynak : wikipedia
islamisches Hadith mit Buchstaben C anfangen
6 C
6.1 Chancengleichheit
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Keiner von euch darf den Kauf derselben Ware anstreben, die sein Bruder zu kaufen beabsichtigt; und fängt die Ware nicht auf dem Weg ab und wartet, bis sie ihren Platz auf dem Markt eingenommen hat.“ (Bu)
Abdullāh (ra) berichtete:
„Wir fingen die Reitenden auf dem Weg ab und kauften von ihnen Lebensmit-tel, und der Prophet (sas) verbot uns die Ware zu verkaufen, bis wir auf dem Lebensmittelmarkt angekommen waren.“ (Bu)
6.2 Charakter
Āischa (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) pflegte zu sagen:
„O Allah, du hast meine Gestalt schön gemacht, so mache auch meinen Charakter schön.“ (Ha)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Besten im Glauben sind die Besten im Charakter.“ (Dy)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Zwei Eigenschaften vereinen sich nicht bei einem Gläubigen: Geiz und schlechter Charakter.“ (Ti)
Abū Dharr al-Ghifārī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte zu mir:
„Sei gottesfürchtig, wo immer du bist, und lass der schlechten Tat eine gute folgen45; denn diese löscht die andere aus, und behandle die Menschen mit gu-tem Charakter.“ (Ti)
Mālik (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
45 Vgl. Qur’ān, 11:114.
139
„Ich bin entsandt worden, um die Tugenden zu vervollkommnen.“ (Ha)
Masrūq (ra) berichtete:
Wir traten bei Abdullāh ibn Amr (ra) ein, als er mit Muawiya nach Kufa kam. Er erwähnte den Gesandten Allahs (sas) indem er sagte: „Er (der Prophet) üb-te weder schamlose Rede noch verhielt sich schamlos.“
Er fügte hinzu: „Der Gesandte Allahs (sas) sagte: „Zu den besten von euch ge-hören wahrlich diejenigen, die den besten Charakter haben!“ (Bu)
6.3 Charakterzüge
Abū Huraira (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) wurde gefragt: „Wer ist der edelste unter allen Men-schen?“
Und er antwortete: „Derjenige, der am gottesfürchtigsten ist.“
Die Leute sagten: „Nicht danach haben wir dich gefragt.“
Er sagte: „Dann der edelste unter den Menschen ist Yūsuf, der Prophet Allahs, Sohn des Propheten Allahs, Sohn des Freundes Allahs.“
Die Leute sagten: „Nicht danach haben wir dich gefragt.“
Er sagte: „Dann fragt ihr also über die Charakterzüge unter den Arabern? Die Menschen haben verschiedene Charakterzüge. Die besten von ihnen in der Zeit vor dem Islam (Dschāhiliyya), sind auch die besten von ihnen im Islam, wenn sie nur belehrt sind (in Glaubensfragen).“ (Bu)
6.4 Christen
Āischa (ra) und Abdullāh ibn Abbās (ra) berichteten:
Als der Gesandte Allahs (sas) im Sterben lag, nahm er eines seiner Kleidungs-stücke und bedeckte damit sein Gesicht; als dies ihm aber lästig wurde, nahm er es von seinem Gesicht ab und sagte -während er in dieser Lage war:
„Allahs Fluch ist deshalb auf die Juden und die Christen ergangen, weil sie die Gräber ihrer Propheten zu Gebetsstätten gemacht haben.“
Er warnte damit vor der Tat, die sie begangen haben! (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wir sind die Letzten, aber die Ersten am Tage der Auferstehung; sie erhielten ihre Bücher vor uns, und wir erhielten unser Buch zu einem späteren Zeit-
140
punkt. Dieser ist dann der Tag gewesen, über den sie uneinig waren. Da gab Allah uns die Rechtleitung: Den Juden ist es morgen und den Christen ist es übermorgen.“ Dann schwieg er.
(Der Prophet) sagte ferner: „Es ist jedem Muslim eine Pflicht, dass er alle sie-ben Tage einen Tag wählt, an dem er seinen Kopf und seinen Körper wäscht.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Jedes Kind wird mit der Fitra geboren, und seine Eltern machen dann aus ihm entweder einen Juden, einen Christen oder einen Sabäer. Genauso wie das Tier, das ein Tier zur Welt bringt: Siehst du darin Unstimmigkeiten?“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Das Gleichnis der Muslime, Juden und Christen ist wie das eines Mannes, der Leute in seinen Dienst einstellte, damit sie für ihn gegen Lohn eine be-stimmte Arbeit bis zum Anbruch der Dunkelheit verrichten sollten. Diese ar-beiteten bis zur Mittagszeit und sagten zu ihm, dass sie seinen Lohn nicht nö-tig haben. Er stellte daraufhin andere Leute in seinen Dienst ein und sagte zu ihnen, dass sie den Rest des Tages arbeiten sollten und dafür das erhielten, was er mit ihnen vereinbart hatte. Diese arbeiteten aber nur bis zur Fälligkeit des Nachmittagsgebets und legten ihm ihre Arbeit ohne Gegenleistung nieder. Das veranlasste ihn, andere Leute einzustellen, die den Rest des Tages bis zum Sonnenuntergang arbeiteten und dafür den vollständigen Lohn der beiden vo-rangegangenen Parteien erhielten.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) hörte Umar (ra) folgendes auf dem Podest sagen:
Ich hörte den Propheten (sas) sagen: „Rühmet mich nicht wie die Christen den Sohn der Maria rühmten; denn ich bin nichts anderes als ein Diener (Allahs). Sagt also „Allahs Diener und Sein Gesandter.“ (Bu)
Sālim ibn Abdullāh (ra) berichtete von seinem Vater (ra), dass dieser den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hörte:
„Eure Zeitspanne, im Verhältnis zu den vorausgegangenen Generationen, ist wie die Zeitspanne zwischen dem Nachmittagsgebet und dem Sonnenunter-gang: Den Juden wurde die Thora gegeben, und sie arbeiteten bis zur Mittags-zeit, dann gaben sie auf und erhielten dafür jeweils einen Teil des Lohns. Da-nach kamen die Leute des Evangeliums, denen das Evangelium gegeben wur-de, und diese arbeiteten bis zum Nachmittag, dann gaben sie auf und erhielten dafür jeweils einen Teil des Lohns. Uns aber wurde der Qur’ān gegeben und
141
wir arbeiteten bis zum Sonnenuntergang und erhielten dafür jeweils zwei Tei-le des Lohns.
Da sagten diejenigen der beiden Schriften: „O unser Herr, Du hast denjenigen jeweils zwei Teile des Lohns gegeben und uns jeweils nur einen Teil, während wir doch mehr gearbeitet haben.“
Allah, Allmächtig und Erhaben ist Er, sagte: „Habe Ich euch etwa in einem Teil eures Lohns Unrecht getan?“
Sie sagten: „Nein!“ und Allah sagte: „Es ist also Meine Huld, die Ich jedem zukommen lasse, dem Ich will!“(Bu)
islamisches Hadith mit Buchstaben B anfangen
5 B
5.1 Badetuch
Maimūna (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) stellte Wasser für seine Gesamtwaschung (Ghusl) nach dem Geschlechtsverkehr hin; er goss zwei- oder dreimal Wasser mit sei-ner rechten Hand auf seine linke Hand, dann wusch er seinen Genitalbereich; danach schlug er mit seiner Hand, zwei- oder dreimal auf den Boden - oder gegen die Wand -. Dann spülte er Mund und Nase und wusch sein Gesicht und seine beiden Arme, goss dann reichlich Wasser über seinen Kopf und wusch seinen Körper; anschließend rückte er wenig von seiner Stelle und wusch seine beiden Füße. Ich brachte ihm ein Tuch, und er lehnte es nicht ab, fuhr aber fort, das Wasser mit der Hand abzuschütteln.“ (Bu)
5.2 Badr
Abdurrahmān ibn Auf (ra) berichtete:
„Als ich am Tage der Schlacht von Badr in der Reihe der Kämpfer stand, er-blickte ich jeweils an meiner rechten und linken Seite zwei Jungen, um deren Leben ich bangte. Einer von den beiden sagte mir heimlich, so dass sein Ge-fährte dies nicht wahrnehmen konnte: „Onkel! Zeige mir, wo Abū Dschahl (bei den Gegnern) steht!“
Ich erwiderte: „O Sohn meines Bruders! Was willst du mit ihm tun?“
Der Junge antwortete: „Ich gab Allah ein Versprechen, dass ich ihn - falls ich ihn sehe - umbringe oder, dass ich selbst deswegen umkomme!“
Der andere Junge erzählte mir auch dasselbe im Vertrauen, ohne dass sein Ge-fährte dies wahrnahm. Es hat mich sehr gefreut, dass ich zwischen zwei Män-nern dieser Art stand. Ich zeigte den beiden auf ihn, und sie gingen auf ihn so heftig los wie Falken und erschlugen ihn. Es sind die beiden Söhne von Afrā!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) sagte am Tage der Schlacht von Badr:
„O Allah mein Gott, ich flehe Dich um Deinen Bund und Deine Verheißung an. O Allah mein Gott, wenn Du es willst, wirst du nicht angebetet werden.“
Da nahm Abū Bakr (ra) seine Hand und sagte: „Er (Allah) ist dir Genüge!“
93
Der Prophet begab sich dann (zu den Kämpfern) und rezitierte:
„Die Scharen werden alle besiegt werden, und sie werden in die Flucht ge-schlagen (54:45)“.“ (Bu)
5.3 Barmherzigkeit
Āischa (ra) berichtete:
Ein Wüstenaraber kam zum Propheten (sas) und sagte: „Ihr (Muslime) küsst eure Knaben! Wir aber küssen sie nicht!“
Darauf sagte der Prophet (sas): „Ich kann dir nicht helfen, wenn Allah deinem Herzen die Barmherzigkeit entrissen hat!“ (Bu, Mu)
Umar ibn al-Khattāb (ra) berichtete:
Es kamen Frauen aus der Kriegsgefangenschaft zum Propheten (sas). Eine Frau von ihnen machte sich zur Aufgabe, dass sie Milch aus ihrer Brust drück-te, um den Kindern davon zu geben. Als sie einen Knaben sah, nahm sie ihn, drückte ihn fest an ihren Leib und stillte ihn.
Der Prophet (sas) sagte zu uns: „Haltet ihr es für möglich, dass diese Frau ihr Kind ins Feuer werfen würde?“
Wir sagten: „Nein, niemals wird sie es tun können!“
Der Prophet sagte: „Ich schwöre bei Allah, dass Allah gegen Seine Diener noch barmherziger ist, als diese Frau gegen ihr Kind.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Während ein Mann unterwegs war, überkam ihn ein sehr starker Durst. Als er einen Wasserbrunnen sah, kletterte er in ihm hinab und trank von dem Was-ser. Sobald er aber aus dem Brunnen herausgeklettert war, fand er einen Hund, der mit lechzender Zunge aus Durst den Sand fraß.
Der Mann sagte zu sich: „Dieser Hund befindet sich auf Grund des Durstes in der gleichen Lage, in der ich mich zuvor befand.“
Er kletterte dann wieder hinab, füllte seinen Lederstrumpf mit Wasser, hielt diesen mit seinen Zähnen fest (, kletterte hinauf) und ließ den Hund trinken. Allah dankte ihm dann (für diese Tat) und vergab ihm (seine Sünden)!
Die Leute sagten: „O Gesandter Allahs, werden wir auch für die Tiere be-lohnt?“
Der Prophet sagte: „Für jedes Lebewesen werdet ihr belohnt!“ (Bu)
94
Abū Huraira (ra) berichtete, dass er den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hör-te:
„Allah ließ die Barmherzigkeit aus 100 Teilen entstehen, behielt bei Sich davon 99 Teile und sandte nur einen Teil davon auf die Erde hinab. Aus diesem Teil üben die Geschöpfe Barmherzigkeit untereinander aus, so dass eine Pferdestu-te ihren Huf von ihrem Tierbaby hochhebt, damit sie es nicht verletzt!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) stand im Gebet, und wir verrichteten das Gebet hin-ter ihm. Ein Wüstenaraber sagte während des Gebets: „O Allah mein Gott, er-barme Dich meiner und des Muhammads, und erbarme Dich sonst keines an-deren mit uns!“
Als der Prophet (sas) das Gebet beendet hatte, sagte er zum Wüstenaraber: „Du hast wahrlich eine reichliche Sache sehr knapp gehalten!“
Er (der Prophet) meinte damit die Barmherzigkeit Allahs (für alle). (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Nachdem Allah die Schöpfung vollbracht hatte und ihr ihre Bestimmung gab, schrieb Er in Seinem Buch nieder - und dieses befindet sich bei Ihm auf dem Thron: „Wahrlich, Meine Barmherzigkeit überwiegt Meinen Zorn.“ (Bu, Mu, Ti)
Nu’mān ibn Baschīr (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Gewöhnlich findest du die Gläubigen in ihrer Barmherzigkeit, Zuneigung und Mitleid zueinander wie der Körper: Wenn ein Teil davon leidet, reagiert der ganze Körper mit Schlaflosigkeit und Fieber!“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) hatte einen Hād namens Andschasa, der eine schöne Stimm-te hatte.
Der Prophet (sas) sagte zu ihm: „Gehe dabei sanft um, du Andschasa, damit du die gläsernen Gefäße nicht zerbrichst!“
Qatāda fügte hinzu: „Er (der Prophet) meinte die Schwäche der Frauen.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
95
Wir traten mit dem Gesandten Allahs (sas) beim Schmied Abū Saif, dem Pfle-gevater des Ibrāhīm (as) (Sohn des Propheten (sas)), ein. Der Gesandte Allahs (sas) nahm Ibrāhīm zu sich auf, küsste ihn und atmete seinen Geruch ein. Spä-ter traten wir nochmal bei ihm ein, als Ibrāhīm (im Sterben lag und) seine letz-ten Atemzüge aufgab. Da begannen die Tränen des Gesandten Allahs (sas) zu fließen.
Abdurrahmān ibn Auf (ra) sagte dann zu ihm: „(Weinst) du auch, o Gesandter Allahs?“
Der Prophet erwiderte: „O Ibn Auf, das gehört zur Barmherzigkeit!“
Bei einer weiteren Träne fuhr der Prophet (sas) fort: „Wahrlich, das Auge tränt, das Herz trauert und wir sprechen nur Worte, die unserem Herrn wohl-gefällig sind. O Ibrāhīm, wir sind wahrlich bei deinem Abschied von Traurig-keit erfüllt!“ (Bu)
Iyād ibn Hamar berichtete: Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) sagen:
„Drei Arten von Menschen werden Bewohner des Paradieses sein: der recht-schaffene, gerechte Herrscher; der barmherzige Mensch, der sein Herz sanft-mütig jedem muslimischen Verwandten zuwendet; und ein kinderreicher Fa-milienvater, der nicht bei den anderen um Hilfe bettelt.“ (Mu)
Usāma ibn Zaid (ra) berichtete:
Eine der Töchter des Propheten (sas) schickte ihm einen Boten - während ich mit Sa’d und Ubayy mit dem Propheten (sas) war, der ihm sagte: „Sie (deine Tochter) nimmt an, dass ihr Kind stirbt, und du sollst zu ihr kommen.“
Der Prophet ließ ihr den Friedensgruß ausrichten und folgendes sagen:
„Wahrlich, Allah gehört alles, was Er nimmt und was Er gibt, und alles ist bei Ihm vorbestimmt! So soll sie in Erwartung des Lohnes Allahs in Geduld aus-harren.“
Als sie zu ihm abermals den Boten schickte, er solle bei Allah doch kommen, stand der Prophet (sas) auf, und wir mit ihm (und begab sich dorthin). Dort wurde der Junge in seinen Schoß gelegt, während dieser seine letzten Atem-züge von sich gab. Da liefen die Tränen aus den Augen des Propheten (sas).
Sa’d sagte zu ihm: „Was ist das, o Gesandter Allahs?“
Und der Prophet sagte: „Das ist eine Barmherzigkeit, die Allah in die Herzen einiger Seiner Diener einlegt, die Er auserwählt hat. Und Allah erbarmt Sich nur derer von Seinen Dienern, die barmherzig sind.“ (Bu)
Dscharīr ibn Abdullāh (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
96
„Allah wird demjenigen nicht barmherzig sein, bei dem die Menschen kein Erbarmen finden.“ (Bu, Mu, Mik)
5.4 Bart
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Unterscheidet euch von den Götzendienern; lasset den Bart wachsen und schneidet den Schnurrbart kurz.“
Ibn Umar pflegte, wenn er die Pilgerfahrt (Hadsch) oder die Umra vornahm, seinen Bart zu fassen und das an Haar abzuschneiden, was über seine Faust-länge hinausragte. (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Schneidet den Schnurrbart kurz, und lasset den Bart frei wachsen.“ (Bu, Mu)
5.5 Bauchverletzung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Während ein Mann einen Weg entlang ging, sah er einen Dornenzweig auf der Gehstrecke liegen; er räumte ihn aus dem Weg, und für diese Tat dankte ihm Allah in der Weise, dass Er ihm dafür (seine Sünden) vergab.“ –
(Anschließend) sagte der Prophet: „Die Märtyrer sind fünf: einer, der an einer Pest stirbt; einer, der durch eine Bauchverletzung stirbt; einer, der ertrinkt; ei-ner, der unter dem Steinschutt umkommt und einer, der im Kampf auf dem Weg Allahs getötet wird.“
Und der Prophet sagte noch weiter: „Wenn die Menschen die Belohnung für das Sprechen des Gebetsrufs und für das Stehen in der ersten Reihe (beim Gemeinschaftsgebet) kennen und keine andere Möglichkeit finden würden, dies unter sich zu teilen außer durch Auslosung, so würden sie das Los ent-scheiden lassen!“ –
(Anschließend) sagte der Prophet: „Und wenn sie von der Belohnung für die unmittelbare Verrichtung des Mittagsgebets bei dessen Fälligkeit wüssten, so würden sie dafür Wettrennen, und wenn sie von der Belohnung für die Ver-richtung des Nachtgebets und des Morgengebets in der Gemeinschaft wissen würden, so würden sie sich dafür (in die Moschee) begeben, selbst wenn sie bis dahin kriechen müssten!“ (Bu)
5.6 Bedrängnis
Abū Huraira (ra) berichtete vom Propheten (sas) der sagte:
97
„Wer einem Gläubigen eine Bedrängnis von den Bedrängnissen dieser Welt er-leichtert, dem wird Allah eine Bedrängnis von den Bedrängnissen des Tages der Auferstehung erleichtern.
Und wer einem Menschen in einer Geldnot hilft, dem wird Allah in dieser Welt und im Jenseits helfen.
Und wer die Schandtaten eines Muslims deckt, dessen Schandtaten wird Allah in dieser Welt und im Jenseits decken.
Allah ist dem Knecht Beistand, solange der Knecht seinem Bruder Beistand ist.
Wer einen Weg entlang zieht, auf ihm Wissen zu suchen, dem wird Allah da-für einen Weg zum Paradiesgarten ebnen.
Keine Schar versammelt sich in einem der Häuser Allahs, (wo) sie das Buch Allahs vortragen und es miteinander genau studieren, ohne dass sich auf sie die innere Ruhe herablässt, das Erbarmen sie umschließt, die Engel sie umge-ben, und Allah sie denen gegenüber erwähnt, die bei Ihm sind.
Und wen seine Taten verlangsamen, den wird seine Herkunft nicht beschleu-nigen.“ (Mu)
5.7 Bedrückung
Abū Umāma (ra) berichtete:
Einer fragte den Gesandten Allahs (sas): „Was ist Glaube?“
Er antwortete: „Wenn du mit deiner Tat zufrieden und über die Übeltat be-trübt bist, dann bist du ein Gläubiger!“
Darauf sagte der Fragende: „O Gesandter Allahs, und was ist Sünde?“
Er antwortete: „Das, was dich bedrückt, sollst du unterlassen.“ (Ha)
5.8 Bedürftige
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Es gibt keinen unter den Gläubigen, dem ich nicht am allernächsten stehe, sowohl im Diesseits als auch im Jenseits. Leset, wenn ihr wollt: „Der Prophet steht den Gläubigen näher als sie sich selber...“ (33:6). Wer also von den Gläubigen stirbt und Vermögen hinterlässt, so geht dieses an seine gesetzli-chen Erben, gleichwohl wer sie sind. Wer aber Schulden oder Bedürftige hin-terlässt, so sollen diese zu mir kommen; denn ich stehe ihnen am allernächs-ten.“ (Bu)
98
5.9 Beerdigung
Āmir ibn Rabī’a (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn jemand von euch einen Trauerzug sieht und selbst nicht an ihm teil-nimmt, so soll er aufstehen und warten, bis dieser an ihm vorbeigegangen, oder die Totenbahre abgesetzt worden ist.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Zieht zügig mit der Totenbahre voran; denn wenn es sich um einen guten (Toten) handelt, so leistet ihr ihm damit etwas Gutes; und wenn es sich um das Gegenteil handelt, so setzt ihr ein Übel von euren Nacken ab.“ (Bu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn ihr einen Trauerzug seht, so steht auf; und wer mit ihm weiterzieht, der soll sich nicht setzen, bis die Totenbahre abgesetzt worden ist.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Dem Toten folgen (bei seiner Beerdigung) dreierlei, von denen zwei zurück-kehren und eins bei ihm bleibt: Ihm folgen seine Leute, sein Besitz und seine Taten, von denen seine Leute und sein Besitz zurückkehren, und bei ihm blei-ben seine Taten.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
„Wir waren bei der Beerdigung der Tochter des Gesandten Allahs (sas) und sahen, wie der Gesandte Allahs (sas) am Grab saß, und die Tränen aus seinen Augen flössen; er fragte: „Gibt es unter euch einen Mann, der in dieser Nacht keinen Geschlechtsverkehr hatte?“
Abū Talha sagte: „Ich!“ und der Prophet sagte zu ihm: „Dann klettere (in das Grab) hinab!“
Er kletterte darauf in ihr Grab hinab (und erledigte dort die Grabarbeit).“ (Bu)
Umm Atiyya (ra) berichtete:
„Uns (Frauen) wurde (vom Propheten) die Teilnahme an einem Beerdigungs-zug untersagt, jedoch ohne dass dieses (Verbot) streng befolgt wurde.“ (Bu, Mu)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete:
99
Ein Trauerzug ging an uns vorbei. Der Prophet (sas) stand dessentwegen auf und demnach standen wir auch auf.
Wir sagten zu ihm: „O Gesandter Allahs, es handelt sich um einen Trauerzug eines Juden!“
Der Prophet erwiderte: „Wenn ihr einen Trauerzug seht, dann steht auf!“ (Bu)
5.10 Beerdigungszug
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer immer mit einem Beerdigungszug eines Muslims zieht - nur weil er gläubig ist und mit dem Lohn Allahs rechnet - und sich dort solange aufhält, bis das Totengebet verrichtet und die Beerdigung vollzogen worden sind, der kehrt zurück mit einem zweiteiligen Lohn, wobei jeder Teil davon so viel wie der Berg von Uhud ausmacht. Wer jedoch das Totengebet verrichtet und vor der Beerdigung umkehrt, kehrt nur mit einem Teil davon zurück.“ (Bu)
Abū Qatāda ibn Rab’ī al-Ansārī (ra) berichtete:
Während ich mit dem Gesandten Allahs (sas) sprach, ging ein Beerdigungszug an ihm vorbei.
Der Prophet sagte: „Entweder erlöst oder erlöst worden!“
Die Leute fragten: „O Gesandter Allahs, wer wird erlöst und von wem wird die Erlösung sein?“
Er entgegnete: „Der gläubige Diener Allahs wird von den Anstrengungen die-ser Welt und von deren Übel erlöst und in die Barmherzigkeit Allahs einge-hen. Und von einem frevelhaften Menschen werden die Mitmenschen, die Ortschaften, die Pflanzen und die Tiere erlöst.“ (Bu)
Barā ibn Āzib (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) befahl und verbot uns jeweils sieben (Verhaltens-weisen): Er befahl uns, den Kranken zu besuchen, mit einem Beerdigungszug zu gehen, dem Niesenden Barmherzigkeit zu wünschen27, dem Einladenden Folge zu leisten, den Friedensgruß unter den Menschen zu verbreiten, dem Unterdrückten zu helfen und den Schwörenden nicht im Stich zu lassen. Da-gegen verbot er uns, Goldringe zu tragen, aus silbernen Gefäßen zu trinken, auf seidenen Kissen zu sitzen und Kleidung zu tragen, die aus gemischter Sei-de, reiner Seide, Seidenbrokat und Brokat hergestellt ist.“ (Bu)
27 Durch Sprechen des Satzes: Rahimakumullāh (Allah möge Sich eurer erbarmen!).
100
5.11 Befehlshaber
Von Abū Nādschih al-Irbād ibn Sāriya (ra):
Der Gesandte Allahs (sas) hielt uns eine ermahnende Ansprache, von der die Herzen mit Furcht erfüllt wurden und die Augen Tränen vergossen. So sagten wir: „O Gesandter Allahs, dies ist wie eine Abschiedspredigt. Rate uns da-rum.“
Er sagte: „Ich rate euch zur Gottesfurcht Allah gegenüber dem Mächtigen und Erhabenen, und zum Hören und Gehorchen, selbst wenn ein Knecht über euch zum Befehlshaber eingesetzt ist. Wer von euch (lange) am Leben ist, der wird viele Meinungsverschiedenheiten sehen. So haltet euch an meine Sunna und an die Sunna der rechtgeleiteten, rechtschaffenen Nachfolger. Beißt mit den Zäh-nen darauf. Hütet euch vor den neuen Dingen (in Glaubensfragen); denn jede neue Sache ist eine Neuerung, und jede Neuerung ein Irregehen, und jedes Ir-regehen führt ins Höllenfeuer.“ (Da, Ti)
5.12 Begegnung mit Allah
Ubāda ibn as-Sāmit (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer die Begegnung mit Allah liebt, mit dem liebt Allah auch die Begegnung. Und wer die Begegnung mit Allah verabscheut, mit dem verabscheut Allah auch die Begegnung.“
Āischa - oder einige seiner Frauen - sagte: „Wir verwünschen doch den Tod!“
Der Prophet sagte: „Es ist nicht das. Es geht aber darum, wenn ein Gläubiger im Sterben liegt, so wird ihm die frohe Botschaft über das Wohlwollen Allahs und seine ehrwürdige Stellung bei Ihm verkündet. Hier dann wird ihm nichts anderes lieber sein, als das, was ihm nunmehr bevorsteht. Somit liebt er dann die Begegnung mit Allah und Allah liebt die Begegnung mit ihm. Was aber den Ungläubigen angeht, der im Sterben liegt, so werden ihm die Pein und die Bestrafung Allahs verkündet. Hier dann wird er das verabscheuen, was ihm bevorsteht. Somit verabscheut er also die Begegnung mit Allah und Allah ver-abscheut auch die Begegnung mit ihm!“ (Bu)
5.13 Begrüßung
Qatāda (ra) berichtete:
Ich fragte Anas: „War die Begrüßung mit der Hand üblich unter den Gefähr-ten des Propheten (sas)?“
Er antwortete: „Ja!“ (Bu)
101
5.14 Beigesellung Allahs
Anas (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) zu Mu’ādh (ra) sagte:
„Wer immer Allah begegnet, ohne Ihm etwas zur Seite gesellt zu haben, geht ins Paradies ein.“
Mu’ādh sagte: „Soll ich dies nicht den Menschen kund tun, damit sie sich freuen?“
Der Prophet antwortete: „Nein; denn ich fürchte, sie würden sich dann uneif-rig darauf verlassen.“ (Bu)
Abdullāh (ra) berichtete:
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, welche Sünde ist am schwersten?“
Er sagte: „Dass du Allah etwas ebenbürtig machst, während Er dein Schöpfer ist.“
Ich sagte: „Welche dann?“
Er sagte: „Dass du dein Kind tötest, weil du befürchtest, dass es das Essen mit dir teilt.“
Ich sagte: „Welche dann?“
Er sagte: „Dass du Unzucht mit der Ehefrau deines Nachbarn begehst.“
Zur Bestätigung der Aussage des Propheten (sas) offenbarte Allah folgenden Qur’ān-Vers (25:68): „Und die, welche keinen anderen Gott außer Allah an-rufen...“ (Bu)
Abū Bakra (ra) berichtete folgendes von seinem Vater (ra):
Der Gesandte Allahs (sas) sagte: „Soll ich euch nicht die größten aller Sünden nennen?“
Wir sagten: „Doch, o Gesandter Allahs!“
Er sagte: „Es sind drei Dinge: Die Beigesellung Allahs und die Lieblosigkeit gegen die Eltern.“
Er sagte dies während er sich auf den Boden stützte. Da setzte er sich aufrecht und fuhr fort: „Und dazu gehören wahrlich die lügenhafte Aussage und das falsche Zeugnis und wahrlich die lügenhafte Aussage und das falsche Zeug-nis!“
Der Prophet wiederholte dies mehrmals, bis ich dachte, er würde nicht aufhö-ren. (Bu)
102
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Hütet euch vor den vernichtenden Dingen: Der Beigesellung Allahs und der Zauberei.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Haltet euch fern von den sieben vernichtenden Sünden.“
Die Leute sagten: „O Gesandter Allahs, und welche sind diese?“
Er sagte: „Diese sind: Die Beigesellung Allahs, die Zauberei, die Tötung eines Menschen, dessen Leben Allah unantastbar gemacht hat, es sei denn, dies ge-schehe nach dem Recht. Ferner das Verzehren der Zinsen, das Verzehren des Besitzes einer Waise, die Flucht am Tage der Schlacht und die Verleumdung der unbescholtenen, gläubigen und arglosen Frauen.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) wurde über die größten Sünden gefragt, und er sagte:
„(Es sind): Die Beigesellung Allahs (Schirk), das Ungütigsein gegen die Eltern, die Tötung eines Menschen und das falsche Zeugnis.“ (Bu)
Mu’ādh ibn Dschabal (ra) berichtete: Ich sagte:
„O Gesandter Allahs, unterrichte mich über eine Tat, die mich in den Para-diesgarten bringt und mich vom Höllenfeuer trennt.“
Er antwortete: „Du hast nach etwas Bedeutsamem gefragt, und dennoch ist es ein leichtes für den, dem Allah, der Erhabene, es leichtmacht. Diene Allah al-lein und geselle Ihm nichts bei, verrichte das Gebet, entrichte die Zakāh, faste im Ramadān und pilgere zum Hause.“
Dann sagte er: „Soll ich dir nicht die Pforten des Guten zeigen? Das Fasten ist ein Schutz, und das Almosen löscht die Missetat, wie das Wasser das Feuer löscht, und das Gebet eines Menschen mitten in der Nacht.“
Dann rezitierte er: „Sie meiden mit ihren Seiten die Bettstellen“, bis er die Stelle erreichte: „Getan haben“28.
Darauf sagte er: „Soll ich dir nicht über den Anfang der Sache berichten, über ihre Säule und ihren höchsten Gipfel?“
Ich antwortete: „Gewiss, o Gesandter Allahs.“
Er fuhr fort: „Der Anfang der Sache ist der Islam, ihre Säule ist das Gebet und ihr höchster Gipfel ist der Dschihād.“.
28 Vgl. Qur’ān, 32:16.
103
Dann sagte er: „Soll ich dir nicht mitteilen, was die Grundlage zu all dem ist?“
Ich entgegnete: „Gewiss, o Gesandter Allahs.“
Da ergriff er seine Zunge und sagte: „Halte dich damit zurück.“
Ich fragte: „O Prophet Allahs, werden wir getadelt werden wegen dessen, was wir mit ihr sprechen?“
Er sagte: „(Es ist so ernst,) als ob deine Mutter dich verlieren würde, o Muadh Was stürzt denn die Menschen auf ihre Gesichter nieder in das Feuer“ oder er sagte: „auf ihre Nasen“ außer der Ernte ihrer Zungen?“ (Ti)
5.15 Beistand
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Der Muslim ist des Muslims Bruder. Ihn darf er weder unterdrücken noch zugrunde gehen lassen. Wer seinem Bruder in der Not beisteht, dem steht Al-lah in seiner eigenen Not bei.
Und wer einem Muslim eine Sorge abnimmt, dem nimmt Allah eine Sorge von den Sorgen am Tage der Auferstehung ab. Und wer einen Muslim nicht bloß-stellt, den stellt Allah nicht bloß am Tage der Auferstehung.“ (Bu)
5.16 Belehrung
Hudhaifa ibn al-Yamān berichtete:
Die Menschen pflegten, den Gesandten Allahs (sas) über die guten Dinge zu fragen, und ich pflegte ihn über das Übel zu fragen, weil ich befürchtete, dass dieses in mich gelangt.
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, wir befanden uns einst in einer Dschāhiliyya und in einem Übel zugleich, und Allah brachte uns dieses Gute (durch den Is-lam). Wird es nach diesem Guten wieder Übel geben?“
Und er erwiderte: „Ja!“
Ich sagte wieder: „Und wird es nach diesem Übel wieder Gutes geben?“
Er sagte: „Ja! Und es wird Spuren des Verderbens haben.“
Ich fragte: „Und wie sehen seine Spuren des Verderbens aus?“
Er sagte: „Es wird Menschen geben, die die anderen führen, aber nicht mit meiner Rechtleitung; von ihnen wirst du Dinge bejahen und andere verab-scheuen.“
Ich fragte: „Wird es nach diesem Guten wieder Übel geben?“
104
Und er sagte: „Ja! Es wird Leute geben, die die anderen soweit bis zu den To-ren des Höllenfeuers aufrufen, und wer ihnen folgt, den werden sie ins Feuer einführen.“
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, beschreibe sie uns!“
Und er sagte: „Sie gehören äußerlich zu uns und sprechen unsere Sprache.“
Ich sagte: „Was befiehlst du mir, falls ich so etwas erlebe?“
Der Prophet sagte: „Bleibe stets mit der Gemeinschaft der Muslime und mit deren Imām verbunden.“
Ich fragte: „Wie, wenn sie (die Muslime) weder eine Gemeinschaft noch einen Imām haben?“
Er sagte: „Dann verlasse alle diese Gruppen, auch dann, wenn du an dem Stamm eines Baumes mit deinen Zähnen festhalten müsstest, bis der Tod dich ereilt, während du dich noch in diesem Zustand befindest!“ (Bu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete:
Die Frauen sagten zum Propheten (sas): „Die Männer sind bei dir im Vergleich zu uns in der Mehrzahl, so gib uns einen Tag, an dem wir teil an dir haben.“
Da setzte er ihnen einen bestimmten Tag fest, an dem er mit ihnen zusammen-traf, sie lehrte und ihnen seine Anweisungen gab. Mitunter sagte er zu ihnen: „Keine Frau von euch wird drei ihrer Kinder verlieren, ohne dass diese für sie den Schutzwall vor dem Höllenfeuer darstellen!“
Darauf sagte eine Frau: „Gilt dies auch für zwei Kinder?“
Er antwortete: „Auch zwei!“ (Bu)
Anas (ra) berichtete,
dass der Prophet (sas) seine Worte dreimal wiederholte, damit sie so verstan-den werden, wie er sie gemeint hatte; und wenn er zu den Leuten kam, grüßte er sie mit dem Friedensgruß (Salām) und wiederholte diesen dreimal. (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
Während wir mit dem Propheten (sas) in der Moschee saßen, kam ein Mann auf einem Kamel geritten; er ließ das Kamel auf dem Boden der Moschee nie-derruhen, band es an und sprach zu den Anwesenden: „Wer ist von euch Mu-hammad?“
Dies geschah als der Prophet (sas) sich anlehnend unter den Leuten befand.
105
Zu dem Mann wurde gesagt: „Er ist der gutaussehende Mann, der dort sich anlehnend sitzt!“
Da sprach der Mann zu ihm: „O Sohn des Abdulmuttalib!“
Der Prophet (sas) antwortete: „Ja! Das bin ich!“
Der Mann sagte zum Propheten (sas): „Ich will dir viele Fragen stellen und es wird dir unangenehm sein, aber fühle dich nicht unwohl wegen mir!“
Der Prophet sagte: „Frage, was du willst!“
Der Mann sagte: „Ich frage dich im Namen deines Herrn und des Herrn aller deiner Vorgänger: Hat Allah dich zu allen Menschen entsandt?“
Der Prophet antwortete: „Bei Allah, ja!“
Der Mann sagte: „Ich bitte dich im Namen Allahs, mir zu sagen: Hat Allah dir befohlen, dass wir fünf Gebete pro Tag und Nacht verrichten sollen?“
Der Prophet antwortete: „Bei Allah, ja!“
Der Mann sagte: „Ich bitte dich im Namen Allahs, mir zu sagen: Hat Allah dir befohlen, dass wir diesen Monat (Ramadān) im Jahr fasten sollen?“
Der Prophet antwortete: „Bei Allah, ja!“
Der Mann sagte: „Ich bitte dich im Namen Allahs, mir zu sagen: Hat Allah dir befohlen, dass du eine solche Sadaqa von unseren Reichen nimmst, um sie un-ter den Armen zu verteilen?“
Der Prophet (sas) antwortete: „Bei Allah, ja!“
Der Mann sagte daraufhin: „Ich glaube an das, was du gebracht hast, und ich bin der Sendebote für meine Leute, die hinter mir stehen. Ich bin Dimām ibn Tha’laba, Bruder des Banu Sa’d ibn Bakr...“ (Bu)
Ibn Mas’ūd (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Es darf keinen Neid geben, außer in zwei Fällen: Wenn ein Mensch Reichtü-mer besitzt und er diese dorthin bringt, wo sie in gerechter Weise verwendet werden können; und ein Mensch, dem Allah Weisheit gibt, und er mit dieser zur richtigen Entscheidung und zur Belehrung anderer beiträgt!“ (Bu)
Mālik ibn al-Huwairith (ra) berichtete:
Ich kam mit einer Schar von meinem Stamm zum Propheten (sas) und wir hielten uns bei ihm zwanzig Nächte auf. Er war barmherzig und lieb. Als er aber bemerkte, dass wir uns nach unseren Angehörigen sehnten, sagte er:
106
„Kehret zurück und haltet euch auf unter den Euren: unterweist sie und betet; bei der Fälligkeit des Pflichtgebets soll einer von euch zum Gebet rufen und der älteste von euch soll das Gebet leiten.“ (Bu)
5.17 Belustigung
Ibn Abbās (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Zanke nicht mit deinem Bruder, mache dich nicht über ihn lustig und gib ihm kein Versprechen, das du nicht erfüllen kannst.“ (Ti)
5.18 Benennung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Benennt euch mit meinem Namen, doch benennt euch nicht mit meinem Bei-namen. Wer immer mich im Traum sieht, der hat mich sicher gesehen; denn der Schaytan kann nicht in meiner Gestalt erscheinen; und wer über mich lügt, der wird mit Sicherheit seinen Platz im Höllenfeuer einnehmen.“ (Bu)
5.19 Beratung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) folgendes sagte:
„Wenn unter euch die Besten eure Führer und die Reichen die Großzügigsten sind, und wenn ihr eure Angelegenheiten auf Grund gegenseitiger Beratung regeln könnt, dann ist die Erdoberfläche für euch besser als ihr Inneres.
Wenn aber unter euch die Schlechtesten eure Führer und die Reichen die Gei-zigsten sind, und wenn eure Angelegenheiten von euren Frauen bestimmt werden, dann ist das Innere der Erde besser für euch als ihre Oberfläche.“ (Ti)
5.20 Berauschendes
Āischa (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) wurde über den Bit‛ gefragt - und dies ist ein Wein aus Sirup, den die Leute des Jemen gewöhnlich tranken - und der Gesandte Allahs (sas) sagte: „Jedes Getränk, das berauscht, ist verboten (harām).“ (Bu)
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer das Berauschende im Diesseits getrunken, und es dann nicht reumütig unterlassen hat, dem wird es im Jenseits vorenthalten werden.“ (Bu)
107
Anas (ra) berichtete:
„Das Berauschende wurde uns zurzeit verboten, als das Verbot offenbart wurde29; und zu jener Zeit fanden wir (in Medīna) nur sehr wenig vom Wein aus Weintrauben. Unser Berauschendes war gewöhnlich der Wein aus Wein-trauben und der Dattelwein.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
„Ich gab Abū Ubayda, Abū Talha und Ubayy ibn Ka’b Wein aus Weintrauben und Dattelwein (Fadih) zu trinken, als einer kam und sagte: „Alles Berau-schende ist verboten worden!“30
Darauf sagte Abū Talha: „Steh auf Anas, und vergieße es.“
Und ich vergoss es.“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete:
Umar (ra) stand auf, begab sich zum Podest und sagte:
„Sodann, das Berauschende ist verboten worden, und dabei handelt es sich um fünferlei: (Der Wein) aus Weintrauben, Datteln, Sirup, Weizen und Gerste. Und das Berauschende ist alles, was den Menschengeist beeinträchtigt!“ (Bu)
Nāfi ibn Umar (ra) berichtete:
„Das Berauschende wurde verboten31, und in Medīna gab es nichts davon.“ (Bu)
5.21 Beschimpfung
Āischa (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Schimpfet nicht über die Toten; denn sie sind (durch ihre Taten) zu dem ge-langt, das sie vorausgeschickt haben.“ (Bu)
Abdullāh (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Beschimpfung eines jedes Muslims ist eine frevelhafte Tat und gegen ihn zu kämpfen ist Kufr (Unglaube)!“ (Bu)
29 Vgl. Qur’ān, 5:90 f.
30 Vgl. Qur’ān, 5:90 f.
31 Vgl. Qur’ān, 5:90 f.
108
Abdullāh ibn Amr (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Zu den größten Sünden gehört, dass man seine Eltern verflucht!“
Die Leute fragten: „O Gesandter Allahs, und wie kommt es zustande, dass je-mand seine Eltern verflucht?“
Der Prophet erwiderte: „Indem jemand den Vater eines anderen beschimpft, worauf dieser die Beschimpfung dessen Vater erwidert, aber auch indem je-mand die Mutter eines anderen beschimpft, worauf dieser die Beschimpfung dessen Mutter erwidert.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Fasten ist nicht der Verzicht auf Essen und Trinken, sondern der Verzicht auf das Geschwätz und die Beschimpfung anderer Menschen. Wenn also jemand dich beschimpft oder dir Übles tut, so sprich (zweimal): „Wahrlich, ich bin am Fasten, wahrlich, ich bin am Fasten!““ (Hib, Huz)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Das Fasten ist (für den Menschen) ein Schutz; so soll er (während des Fas-tens) weder Schändlichkeit noch Torheit begehen; und wenn jemand ihn zum Zweikampf auffordert oder beschimpft, soll er ihm zweimal sagen: „Ich faste“. Ich schwöre bei Dem, in Dessen Hand mein Leben ist, dass der Geruch aus dem Mund eines Fastenden bei Allah besser ist als Moschus.“
Allah sagte: „Er (der Fastende) stellt Meinetwegen sein Essen und Trinken sowie seine Begierde ein. Das Fasten ist Mir gewidmet, und Ich belohne ent-sprechend; und jede gute Tat wird gleichermaßen zehnfach belohnt.“ (Bu)
5.22 Beschneidung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Abraham (ra) vollzog für sich die Beschneidung, als er im Alter von achtzig Jahren war, und bediente sich dazu der Axt.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
„Als der Prophet (sas) starb, war ich gerade zu jener Zeit beschnitten.“ (Bu)
Sa’īd ibn Dschubair (ra) berichtete:
Ibn Abbās (ra) wurde folgende Frage gestellt: „Wie war es mit dir, als der Pro-phet (sas) starb?“
109
Er sagte: „Ich war gerade zu jener Zeit beschnitten; denn die Männer wurden gewöhnlich erst beschnitten, wenn sie geschlechtsreif geworden waren.“ (Bu)
5.23 Beschuldigung
Abū Dharr (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Niemals wird einer einen anderen einer frevelhaften Tat oder des Unglau-bens bezichtigen, ohne dass dies ihn selbst treffen wird, solange sein Gefährte in Wirklichkeit nicht so ist.“ (Bu)
5.24 Besitz
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer bei anderen Menschen um etwas bettelt, um sein eigenen Besitz zu ver-mehren, der trachtet nach einer Glut (des Höllenfeuers), gleichwohl, ob er nach wenig oder viel gefragt hat.“ (Mu)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wünscht euch nicht das Übel; wünscht euren Kindern nicht das Übel; wünscht nichts Übles, das euren Besitz treffen soll; damit dies nicht zu einer Stunde, in der Allah Seine Gunst gibt, erhört werden kann.“ (Mu)
5.25 Bestrafung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass er den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hör-te:
Eine Ameise biss einen der Propheten, der daraufhin seinen Befehl gab, das ganze Ameisendorf zu verbrennen.
Und Allah gab ihm folgendes ein: „Nur weil dich eine einzige Ameise gebissen hat, hast du dafür eines der Völker verbrennen lassen, das Allah lobpreist?“32 (Bu)
5.26 Betrug
Abū Bakr as-Siddīq (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Allah verflucht denjenigen, der einem Gläubigen Schaden zufügt oder ihn betrügt.“ (Ti)
32 Vgl. Qur’ān, 6:38.
110
5.27 Betteln
Hakīm ibn Hizām (ra) berichtete:
Ich bettelte den Gesandten Allahs (sas) an, und er gab mir; dann bettelte ich ihn nochmal an, und er gab mir; dann bettelte ich ihn (zum dritten Mal) an, und er gab mir. Anschließend sagte er: „O Hakīm, die Güter (dieser Welt) sind wahrlich grünschön und süß. Wer sich diese mit guten Vorsätzen erwirbt, dem werden sie segensreich sein. Und wer diese aus Habgier und schlechten Vorsätzen nimmt, dem werden sie ohne Segen sein. Es ist gleich demjenigen, der isst und nie satt wird. Die (gebende) obere Hand ist besser als die (neh-mende) untere Hand!“
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, ich schwöre bei Dem, Der dich mit der Wahr-heit entsandt hat: ich werde nach (diesem Vorfall mit) dir von keinem Men-schen etwas abbetteln, bis ich von dieser Welt scheide!“
Es geschah danach, dass Abū Bakr Hakīm zu sich rief, um ihm etwas zu geben und dieser ablehnte, etwas von ihm anzunehmen. Es geschah auch, dass Umar Hakīm zu sich rief, um ihm etwas zu geben und dieser nichts von ihm an-nahm.
Umar sagte: „Euch, ihr Muslime, mache ich zu Zeugen über Hakīm, dem ich seinen Anteil an der Beute anbiete und er ablehnt, diesen anzunehmen.“
Hakīm blieb dabei, dass er seit diesem Vorfall mit dem Gesandten Allahs (sas) von keinem Menschen etwas erbettelte, bis er starb. (Bu)
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Der Mensch hört nicht auf zu betteln, bis er am Tage der Auferstehung auf-treten und kein Fleischfetzchen mehr in seinem Gesicht haben wird.“ (Bu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete:
Einige Leute von den Ansār bettelten den Gesandten Allahs (sas) an, und er gab ihnen. Sie bettelten ihn abermals an, und er gab ihnen weiter. Als sie ihn nochmal anbettelten, gab er ihnen wieder, bis alles ausging, was er besaß; dann sagte er zu ihnen:
„Wenn ich etwas an Gütern besäße, so würde ich es euch nie vorenthalten. Und wer immer sich zurückhält, dem erspart Allah das Erbetteln bei den an-deren. Und wer immer sich genügsam verhält, dem gibt Allah reichlich. Wer sich geduldig verhält, dem gibt Allah die Kraft dazu. Keinem wird etwas Bes-seres und Reichlicheres gegeben als die Geduld.“ (Bu)
Thaubān (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
111
„Wer mir garantiert, dass er bei den Menschen um nichts bettelt, dem garan-tiere ich das Paradies.“
Ich sagte: „Ich, o Gesandter Allahs!“
Und danach habe ich bei keinem mehr um etwas gebettelt. (Na)
5.28 Bettruhe
Āischa (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) pflegte, wenn er zu Bett ging, in seine Hände zu pusten und die beiden Schutz-Suren (113 und 114) zu rezitieren, alsdann mit den beiden auf seinem Körper zu streichen.“ (Bu)
Abū Barza (ra) berichtete,
dass der Gesandte Allahs (sas) nicht mochte, vor dem Nachtgebet ins Bett zu gehen und nach der Verrichtung desselben zu reden. (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn jemand von euch zu Bett gehen will, soll er vorher sein Bett (von Fremdkörpern) mit seinem Lendentuch befreien; denn er weiß nicht, was sich darauf in seiner Abwesenheit gesetzt hat; dann soll er anschließend sprechen:
„In Deinem Namen, o mein Herr, lege ich meine Körperseite, und durch Dich hebe ich sie wieder hoch. Wenn Du meine Seele zurückbehältst, so erbarme Dich ihrer, und wenn Du sie wieder schickst, so bewahre sie (vor jedem Übel), wie Du Deine recht-schaffenen Diener davor bewahrst.““ (Bu)
Barā ibn Āzib (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte zu mir:
„Wenn du zu Bett gehen willst, so wasche dich in der Weise, wie du dies für das Gebet gewöhnlich tust, lege dich dann hin auf deine rechte Seite und sprich:
„O Allah mein Gott, ich bin Dir mit meinem Angesicht ergeben, und meine Angele-genheit überlasse ich Dir, und meinen Rücken lehne ich an Dich, nur wohlwollend und aus Furcht vor Dir; denn es gibt keine Zuflucht und Rettung vor Dir, außer bei Dir.
O Allah mein Gott, ich glaube an Dein Buch, das Du offenbart hast, und an Deinen Propheten, den Du entsandt hast.“
Stirbst du dann in derselben Nacht, so stirbst du auf der natürlichen Grundla-ge des Glaubens; mache diese Worte aber auch als Letztes, was du sprichst.“ Ich habe diese dem Propheten (sas) wieder vorgetragen, und als ich den Satz
112
„O Allah mein Gott, ich glaube an Dein Buch, das Du offenbart hast...“, sagte ich „und Deinen Gesandten...“ und der Prophet bemerkte dazu: „Nein, „...und an Deinen Propheten, den Du entsandt hast“.“ (Bu)
5.29 Beute
Dschābir Ihn Abdullāh (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Mir sind fünf (Besonderheiten) gegeben worden, welche keinem der anderen Propheten vor mir gegeben wurden:
Mein Sieg über den Feind wurde durch Schrecken gemacht, dessen Wirksam-keit der Entfernung von einer einmonatigen Marschreise entspricht.
Die Erde wurde mir sowohl als Gebetsstätte als auch als Reinigungsmittel ge-macht; und wenn jemand von meiner Umma das Gebet bei seiner Fälligkeit verrichten will, der kann es dort und überall verrichten, wo er sich gerade be-findet.
Die Kriegsbeute ist mir erlaubt;
und im Gegensatz zu den früheren Propheten, die nur zu ihren eigenen Leu-ten entsandt wurden, bin ich für die Menschheit allesamt entsandt worden.33
Und mir wurde die Fürsprache (am Jüngsten Tag) gegeben.“ (Bu)
5.30 Beweislast
Nach Ibn Abbās (ra) sagte der Gesandte Allahs (sas):
„Wenn man den Menschen immer gäbe, worauf sie Anspruch erheben, so würden die Leute die Besitztümer der anderen und ihr Blut fordern. Aber das Erbringen der Beweislast obliegt dem Kläger, und der Eid dem, der (die For-derung) leugnet.“ (Bai)
5.31 Bewohner des Höllenfeuers
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Zu den Bewohnern des Paradieses wird (am Tage des Jüngsten Gerichts) ge-sagt: „Ihr Bewohner des Paradieses! Es ist nunmehr Ewigkeit und kein Sterben mehr!“
Und zu den Bewohnern des Höllenfeuers wird gesagt: „Ihr Bewohner des Höl-lenfeuers! Es ist nunmehr Ewigkeit und kein Sterben mehr!““ (Bu)
33 Vgl. Qur’ān, 21:107.
113
5.32 Bienenhonig
Abū Sa’īd (ra) berichtete:
Ein Mann kam zum Propheten (sas) und sagte: „Mein Bruder klagt über Bauchschmerzen!“
Der Prophet sagte zu ihm: „Gib ihm Bienenhonig(-Wasser) zu trinken.“
Als der Mann zu ihm abermals mit derselben Nachricht kam, sagte der Pro-phet zu ihm: „Gib ihm Bienenhonig(-Wasser) zu trinken.“
Und als der Mann zum dritten Mal in derselben Sache zu ihm kam, sagte der Prophet: „Gib ihm Bienenhonig(-Wasser) zu trinken.“
Dann kam der Mann noch einmal und berichtete dem Propheten, dass er dies doch tat (und sein Bruder immer noch Schmerzen hat). Da sagte der Prophet zu ihm: „Allah sagt die Wahrheit, und der Bauch deines Bruders hat gelogen. Gib ihm Bienenhonig(-Wasser) zu trinken.“34
Der Mann gab seinem Bruder endlich dieses Getränk, und er wurde dadurch geheilt. (Bu)
5.33 Bilderverbot
Āischa (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) kam eines Tages von einer Reise zurück, während ich einen Vorhang mit Bildern auf hing. Er befahl mir, diesen herunterzureißen, und ich riss ihn auch herunter.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete:
„Ich kaufte einmal einen Stoff mit Bildern. Als der Prophet (sas) kam, blieb er an der Tür stehen und trat nicht ein. Ich sagte zu ihm: „Ich bin ja bereit, mich reumütig zu Allah zu bekennen, wenn du mir sagst, was ich für eine Sünde begangen habe!“
Er erwiderte: „Was ist das für ein Stoff?“
Ich sagte: „Damit du dich entweder darauf setzt oder ihn als Kopfkissen ver-wendest.“
Er sagte: „Wahrlich, diejenigen, die diese Bilder gemacht haben, werden am Tage der Auferstehung bestraft. Zu ihnen wird gesagt werden: „Macht das le-bendig, was ihr geschaffen habt!“
Auch die Engel betreten keine Wohnung, in der sich ein Bild befindet.“ (Bu)
34 Vgl. Qur’ān, 16:69.
114
Āischa (ra) berichtete:
Umm Habība und Umm Salama erwähnten in der Gegenwart des Propheten (sas) eine Kirche, in der es Bilder bzw. Skulpturen gab, die sie in Abessinien gesehen hatten, und der Prophet sagte: „Dies sind diejenigen Leute, die - wenn ein rechtschaffener Mensch unter ihnen stirbt - auf seinem Grab eine Gebetsstätte errichten und diese mit solchen Bildern bzw. Skulpturen verse-hen. Diese sind die schlimmsten Menschen bei Allah am Tage der Auferste-hung.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Āischa (ra) besaß einen Vorhang mit Bildern, mit dem sie einen Teil ihrer Wohnung abschirmte.
Der Prophet (sas) sagte zu ihr: „Beseitige diesen deinen Vorhang; denn seine Bilder hören nicht auf, mich im Gebet abzulenken.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Es gab bei Āischa einen Vorhang, mit dem sie einen Teil ihrer Wohnung ab-schirmte.
Der Prophet (sas) sagte zu ihr: „Lass diesen vor mir verschwinden; denn seine Bilder hören nicht auf mich beim Gebet zu stören!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete: Ich hörte Muhammad (sas) sagen:
„Wer immer in dieser Welt ein Bild macht, wird am Tage der Auferstehung aufgefordert werden die Seele in das Bild einzuhauchen, und er wird keine Seele hinein hauchen können!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Ich hörte Abū Talha sagen, dass der Gesandte Allahs (sas) folgendes sagte:
„Die Engel betreten keine Wohnung, in der es einen Hund bzw. ein Bild und / oder eine Skulptur gibt.“ (Bu)
Sālim (ra) berichtete von seinem Vater (ra), dass dieser sagte:
Dschibrīl verabredete sich mit dem Propheten (sas) erschien jedoch nicht zu der Zeit, zu der er erwartet wurde. Diese Situation fiel dem Propheten (sas) sehr schwer und ließ ihn aus seiner Wohnung hinausgehen. Draußen sah er Dschibrīl und klagte ihm, was er Schweres empfunden hatte. Da sagte
115
Dschibrīl zu ihm: „Wir (Engel) betreten keine Wohnung, in der sich ein Bild oder ein Hund befindet.“ (Bu)
5.34 Bittgebet
Āischa (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) pflegte zu sagen:
„O Allah, lass mich sowohl zu jenen gehörend sein, die voller Freude sind, wenn sie Gutes schaffen, als auch zu jenen gehörend sein, die um Vergebung bitten, wenn sie Übeltaten begangen haben.“ (Bai)
Āischa (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) pflegte, wenn er einen Kranken besuchte oder die-ser zu ihm gebracht wurde, zu sagen:
„Nimm die Schmerzen, o Herr der Menschen! Heile; denn Du bist Der, Der wirklich heilt. Es gibt kein Heilen außer Deinem Heilen; denn da kann nichts vom Leid blei-ben.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) befahl (mir), die Heilwirkung gegen den bösen Blick durch Neid (Hasad) durch ein entsprechendes Bittgebet (Ruqya) zu erreichen.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) pflegte, wenn er die Zufluchtnahme bei Allah für manch ei-nen (Kranken) in seiner Familie sprechen wollte, mit seiner rechten Hand auf ihm zu streichen und zu sprechen:
„O Herr der Menschen, nimm die Schmerzen! Heile; denn Du bist Der, Der wirklich heilt. Es gibt kein Heilen außer Deinem Heilen; denn da kann nichts vom Leid blei-ben.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete:
„Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) wie er während des Gebets Zuflucht (bei Allah) vor den Wirren des falschen Propheten (Daddschāl) suchte.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete:
Ich hörte den Propheten (sas) - während er sich an mich anlehnte, sagen:
116
„O Allah, vergib mir, erbarme Dich meiner und lass mich zu Deiner Allerhöchsten Gegenwart gehen!“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete: Ich sagte:
„O Gesandter Allahs, was würdest du mir (für ein Bittgebet) empfehlen, wenn ich weiß, in welcher Nacht Lailatu-l-Qadr ist. Was soll ich sagen?“
Er sagte: Sprich dann: „
O Allah, mein Gott! Wahrlich Du bist Der Allvergebende, und Du liebst die Verge-bung, so vergib mir!“ (Ha, Ma, Ti)
Āischa (ra), Gattin des Propheten (sas), berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) pflegte im Gebet folgendes Bittgebet zu sprechen:
„O Allah, ich suche wahrhaftig Zuflucht bei Dir vor der Pein im Grab; und ich suche Zuflucht bei Dir vor den Wirren des falschen Messias; und ich suche Zuflucht bei Dir vor der Versuchung zu Lebzeiten und vor der Versuchung im Sterben. O Allah mein Gott, ich suche wahrhaftig Zuflucht bei Dir vor Sündhaftigkeit und Überschuldung.“
Einer sagte zu ihm: „Es geschieht so oft, dass du Zuflucht vor der Überschul-dung suchst!“
Und der Prophet erwiderte: „Wenn der Mensch überschuldet ist, pflegt er zu lügen, wenn er spricht, aber auch das nicht zu erfüllen, was er verspricht!“ (Bu)
Abdulazīz (ra) berichtete:
Ich trat zusammen mit Thābit bei Anas ibn Mālik (ra) ein, und Thābit sagte: „O Abū Hamza, ich bin krank!“
Da sagte Anas (ra) zu ihm: „Soll ich dich nicht mit einem entsprechenden Bitt-gebet um Heilung (Ruqya) behandeln, mit dem der Gesandte Allahs (sas) ver-fuhr?“
Er erwiderte: „Doch!“
Anas (ra) sprach dann:
„O Allah, Herr der Menschen, Vertilger aller Schmerzen! Heile; denn Du bist Der, Der wirklich heilt. Es ist keiner da, der heilt außer Dir! Denn da kann nichts vom Leid bleiben.“ (Bu)
Abdullāh ibn Amr (ra) berichtete: Abū Bakr as-Siddīq sagte zum Propheten (sas):
„Bringe mir ein Bittgebet bei, das ich in meinem Gebet sprechen kann!“
117
Der Prophet sagte: Sprich:
„O Allah mein Gott! Wahrlich, ich habe mir selbst viel Unrecht zugefügt, und keiner ist da, der die Sünden vergibt, außer Dir; so vergib mir und mache dies als eine be-scherte Vergebung von Dir, und erbarme Dich meiner; denn Du bist wahrlich Der Allvergebende, Der Allbarmherzige.“ (Bu)
Abdullāh ibn Amr ibn al-Ās (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Dem Fastenden steht ein Bittgebet zu, das (von Allah) nicht zurückgewiesen wird.“ (Mal)
Abdullāh ibn Busr (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Glückselig ist derjenige, der (im Jenseits) auf seiner Buchseite viele Bitten um Vergebung finden wird.“ (Na)
Talha (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) hat bei der Sichtung des Neumondes Bittgebete gesprochen. Er sagte zum Beispiel:
„O Neumond, du bringst das Gute und das Rechte, ich glaube an Den, Der dich er-schaffen hat. O Allah, lass Ramadān beginnen in Glück, Gnade, Wohlergehen und Frieden! Mein Herr und dein Herr (o Mond) ist Allah.“ (Dy)
Abū al-Abbās Abdullāh ibn Abbās (ra) berichtete:
Ich war eines Tages hinter dem Propheten (sas) und er sagte:
„O Jüngling, ich lehre dich einige Worte: Bewahre Allah, dann bewahrt Er dich. Bewahre Allah, dann findest du Ihn vor dir. Wenn du bittest, dann (er)bitte von Allah. Wenn du Hilfe suchst, dann suche Hilfe bei Allah. Und wisse, dass die Gemeinschaft, wenn sie sich versammelt, dir in einer Sache zu nutzen, sie dir nur in etwas nutzt, dass Allah schon für dich niedergeschrieben hat, und dass sie, wenn sie sich versammelt, dir in einer Sache zu schaden, sie dir nur in etwas schadet, das Allah schon für dich niedergeschrieben hat. Die Schreibrohre sind hochgehoben und die Schreibblätter getrocknet.“ (Ti)
Abū Bakr as-Siddīq (ra) sagte zum Gesandten Allahs (sas):
„Lehre mich ein Bittgebet (Dua), das ich in meinem Gebet sprechen kann!“
Der Prophet sagte: Sprich:
118
„O Allah mein Gott, ich habe gegen mich selbst viel Unrecht getan - und keiner vergibt die Sünden außer Dir -, so vergib mir und mache dies als Begnadigung von Dir, und erbarme Dich meiner; denn wahrlich, Du bist der Allvergebende, der All-barmherzige!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete,
dass der Gesandte Allahs (sas) (von den Vorzügen) des Freitags sprach und (in diesem Zusammenhang) sagte:
„Es gibt im Verlauf dieses Tages eine Zeitspanne, in welcher sich kein musli-mischer Diener im Gebet befindet und Allah um etwas bittet, ohne dass Allah ihm das gibt, worum er bittet.“
Und der Prophet gab mit seiner Hand ein Zeichen, um zu zeigen, wie kurz auch diese Zeitspanne sein mag. (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Allah lässt wahrlich einige Seiner Engel auf den Straßen herumgehen, um denjenigen nachzuspüren, die Allahs gedenken. Wenn sie Leute finden, die Allahs gedenken, rufen sie sich gegenseitig zu und sagen: „Kommt her zu eu-rem Anliegen!“
Da begeben sie sich zu ihnen und umschirmen sie mit ihren Flügeln in der Weise, dass sie unmittelbar mit dem ersten Himmel verbunden werden. Hier dann fragt sie Allah, Der Allmächtige und Erhabene - und Er ist wohl wissen-der als sie: „Was sprechen Meine Diener?“
Die Engel antworten: „Sie preisen Dich, rühmen Deine Größe, loben Dich und verherrlichen Dich.“
Er sagt: „Haben sie Mich gesehen?“
Sie sagen: „Nein! Bei Allah, sie haben Dich nicht gesehen.“
Er sagt: „Und was würden sie tun, wenn sie Mich gesehen hätten?“
Sie sagen: „Wenn sie Dich gesehen hätten, würden sie Dich umso mehr anbe-ten, Dich umso mehr verherrlichen und Dich umso mehr preisen.“
Er sagt: „Und worum bitten sie Mich?“
Sie sagen: „Sie bitten Dich um das Paradies.“
Er sagt: „Und haben sie es gesehen?“
Sie sagen: „Nein! Bei Allah, sie haben es nicht gesehen, o Herr.“
Er sagt: „Und wie denn, wenn sie es gesehen hätten?“
119
Sie sagen: „Wenn sie es gesehen hätten, würden sie kräftiger darauf harren, stärker danach verlangen, und es mehr und mehr begehren.“
Er sagt: „Und wovor suchen sie Zuflucht bei Mir?“
Sie sagen: „Vor dem Höllenfeuer.“
Er sagt: „Und haben sie es gesehen?“
Sie sagen: „Nein! Bei Allah, sie haben es nicht gesehen, o Herr.“
Er sagt: „Und wie denn, wenn sie es gesehen hätten?“
Sie sagen: „Wenn sie es gesehen hätten, würden sie mit aller Kraft davon ren-nen und sich stärker davor fürchten.“
Er sagt: „Ich mache euch zu Zeugen, dass Ich ihnen vergeben habe.“
Einer der Engel sagt: „Unter ihnen befindet sich doch einer, der nicht zu ihnen gehört; denn er kam nur, um etwas zu erledigen.“
Allah sagt zu ihm: „Sie sind diejenigen, mit denen er gesessen hat; und derje-nige, der mit ihnen sitzt, soll nicht unglücklich sein.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Das Bittgebet eines jeden von euch wird erhört, wenn er es nicht voreilig auf-gibt, indem er sagt: „Ich habe das Bittgebet gesprochen und es ist mir nicht er-füllt worden!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Für jeden Propheten gibt es ein bestimmtes Bittgebet, das von Allah erfüllt wurde. Ich aber will mein Bittgebet solange aufheben, bis ich dieses als Für-sprache für meine Umma im Jenseits spreche.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) pflegte zwischen dem Takbīr (beim Eröffnen des Gebets) und der Rezitation (Qirā’a) des Qur’ān einen Augenblick zu schwei-gen...
Ich sagte zu ihm: „O Gesandter Allahs, mögen dir mein Vater und meine Mut-ter dafür geopfert werden, wenn du mir sagst, was du da während deines Schweigens zwischen dem Takbīr und der Rezitation (Qirā’a) liest!“
Er antwortete: Ich sage:
„O Allah, mache zwischen mir und meinen Sünden eine Entfernung wie solche, die Du zwischen dem Osten und dem Westen gemacht hast; o Allah, mache mich von al-
120
len Sünden frei, wie ein weißes Kleid von dem Schmutz gereinigt wird; o Allah, wa-sche meine Sünden ab mit Wasser, Schnee und Hagel.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Keiner von euch soll sagen: „O Allah mein Gott, vergib mir, wenn Du willst, o Allah mein Gott, erbarme Dich meiner, wenn Du willst“.
Er soll sich für seine Sache entscheiden; denn es gibt keinen, der Allah dazu nötigen kann.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Unser Herr, Der Segensreiche und Erhabene, wendet Sich gnädig in jeder Nacht unserem ersten Himmel zu, wenn das letzte Drittel der Nacht übrig bleibt, und spricht:
„Wer ruft Mich an, damit Ich ihm entgegenkomme? Wer bittet Mich, damit Ich ihm gebe? Wer bittet Mich um Vergebung, damit Ich ihm vergebe?“ (Bu, Ma, Ti)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer spricht „Gepriesen sei Allah und alles Lob gebührt Ihm“ einhundert Mal an einem Tag, dem werden alle seine Sünden getilgt, auch dann, wenn sie so viel wären wie der Meeresschaum.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer spricht „Kein Gott ist da außer Allah, Dem Einzigen, Der keinen Partner hat. Ihm gehört das Reich, und Ihm gebührt alles Lob, und Er ist über alle Dinge Mächtig“ einhundert Mal an einem Tag, dem wird dies so viel an Lohn sein, wie für die Freilassung von zehn Sklaven. Ihm werden dafür einhundert gute Taten gut-geschrieben, und von ihm werden einhundert schlechte Taten getilgt; zusätz-lich wirken diese Worte für ihn als ein Schutz vor Satan an diesem ganzen Tag, bis er sich zur Nachtruhe begibt. Kein Mensch wird etwas Besseres vor-bringen, als derjenige, der diese Worte gesprochen hat, es sei denn, dass einer mehr davon spricht als der andere.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) pflegte - wenn er während des Gebets seinen Kopf nach der Verbeugung wieder erhob - zu sagen: „sami‛a-llāhu liman hamidah, Rabbanā walaka-l-hamd“, (Allah hört den, der Ihn lobpreist, o unser Herr, und
121
Dir gebührt alles Lob) und darauf sprach er Bittgebete für einige Leute, die er auch beim Namen nannte; er sagte (z. B):
„O Allah, rette Walīd ibn al-Walīd und Salama ibn Hischām und Ayyāsch ibn Abī Rabī’a sowie alle Unterdrückten unter den Gläubigen. O Allah, erhöhe Deinen gewal-tigen Druck auf die Mudar und mach ihnen diese Jahre zu heillosen Jahren, wie die Jahre von Yūsuf.“
Damals standen die östlichen Bewohner der Mudar als Widersacher des Pro-pheten.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Allah, der Erhabene, ist gut und nimmt nur Gutes an. Allah hat den Gläubigen befohlen, was Er den Gesandten befohlen hat, und der Erhabene hat gesagt: „O ihr Gesandten, esst von den guten Dingen und tut Rechtes“35. Und der Erhabene hat gesagt: „O ihr Gläubigen, esst von den guten Dingen, mit de-nen Wir euch versorgt haben“.36
Danach erzählte er von einem Mann, der eine lange Reise machte, mit unge-kämmtem Haar, staubbedeckt, der seine Hände zum Himmel streckte (und rief): „O Herr, o Herr!“ und seine Speise war von Verbotenem, sein Trank von Verbotenem, sein Gewand von Verbotenem, und er war mit Verbotenem er-nährt. Wie sollte er da erhört werden! (Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Allahs Zorn kommt auf denjenigen herab, der an Ihn keine Bittgebete rich-tet.“37 (Ti)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Bittgebete eines Dieners Allahs werden immer erhört, solange er nicht um Sündhaftes oder um Feindseligkeit zwischen Verwandten bittet.“ (Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Drei Bittgebete werden bestimmt erhört: das Bittgebet eines Vaters, das Bitt-gebet eines Reisenden und das Bittgebet eines Unterdrückten.“ (Da, Ma)
Abū Huraira (ra) berichtete:
35 Vgl. Qur’ān, 23:51.
36 Vgl. Qur’ān, 2:172.
37 Vgl. Qur’ān, 25:77.
122
Der Gesandte Allahs (sas) sprach gewöhnlich folgendes Bittgebet:
„O Allah mein Gott, ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Peinigung im Grab und vor der Peinigung im Höllenfeuer und vor der Versuchung zu Lebzeiten und beim Tod und vor den Wirren des falschen Messias.“ (Bu)
Barā ibn Āzib (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) folgendes zu ihm sagte:
Wenn du zu Bett gehen willst, so wasche dich, wie du dich gewöhnlich für das Gebet wäschst; dann lege dich auf deine rechte Seite und sprich:
„O Allah mein Gott, Dir ergebe ich mich mit meinem Antlitz, und in Deine Hand le-ge ich alle meine Angelegenheiten. Bei Dir suche ich meinen Schutz im Verlangen nach Dir und in Furcht vor Dir; denn es gibt keine Geborgenheit und keine Rettung vor Dir außer bei Dir. Ich glaube an Dein Buch, das Du offenbart hast, und an Deinen Propheten, den Du entsandt hast.“
Wenn du danach sterben solltest, so stirbst du mit dem Glauben der Fitra. So mache diese zu den letzten Worten, die du sprichst.
Barā sagte darauf: Ich werde sie üben: „... und an Deinen Gesandten, den Du ent-sandt hast!“
Der Prophet sagte: „Nein! und an Deinen Propheten, den Du entsandt hast!“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Das vom Propheten (sas) am meisten gesprochene Bittgebet war:
„Unser Herr, gib uns Gutes im Diesseits und Gutes im Jenseits und behüte uns vor der Pein des Höllenfeuers!“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) hob seine Hände (beim Bittgebet) so, dass wir die helle Haut seiner beiden Achseln sehen konnten.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Umm Sulaim sagte zum Propheten (sas): „Anas (ra) ist dein Diener!“
Er sagte: „O Allah mein Gott, vermehre seine Güter und seine Kinder und segne das, was Du ihm gegeben hast!“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
123
„Der Prophet (sas) pflegte seine Hände zu keinem seiner Bittgebete zu erhe-ben, mit Ausnahme des Bittgebets um Wasser. Da erhob er gewöhnlich seine Hände in der Weise, dass die hellen Stellen seiner Achselhöhlen zu sehen wa-ren.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn jemand von euch ein Bittgebet sprechen will, soll er um seine Angele-genheit mit Entschlossenheit bitten, und er soll nicht sagen: „O Allah mein Gott, wenn Du willst, gib mir“; denn es gibt keinen, der Allah dazu nötigen kann.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) hatte gewöhnlich seine Hände in keinem seiner Bittgebete (Dua) erhoben, mit Ausnahme des Bittgebets um Wasser (Istisqā); in diesem Fall hob er seine Hände so (hoch), dass die hellen Hautstellen seiner Achselhöhlen gesehen werden konnten.“
Und Abū Mūsa (ra) sagte: „Der Prophet (sas) sprach ein Bittgebet und erhob dabei seine beiden Hände.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete: Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) sagen:
Allah, der Erhabene, hat gesagt:
„O Sohn Adams, solange du Mich anflehst und Mich bittest38, vergebe Ich dir, was von dir ist, und beachte es nicht.
O Sohn Adams, wenn auch deine Missetaten bis zu den Wolken des Himmels reichten, und du Mich um Vergebung bittest, so vergebe Ich dir.
O Sohn Adams, wenn du Mir Sünden brächtest, nahezu gleich der gesamten Erde, und du Mir nichts beigesellst, würde Ich dir gewiss nahezu gleicherma-ßen Vergebung entgegen bringen.“ (Ti)
Ibn Abbās (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) folgendes zu sagen pflegte:
„Ich nehme meine Zuflucht bei deiner Erhabenheit, bei Dir, außer Dem kein Gott da ist, bei Dem, Der nicht stirbt, und die Dschinn und die Menschen sterben.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Der Prophet Allahs (sas) pflegte bei Bedrängnis zu sprechen:
38 Vgl. Qur’ān, 25:77.
124
„Kein Gott ist da außer Allah, Dem Allmächtigen, Dem Nachsichtigen. Es ist kein Gott außer Allah, Dem Herrn der Himmel und der Erde und Dem Herrn des Ehr-würdigen Throns.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) pflegte, wenn er in der Nacht betete, folgendes Bittgebet zu sprechen:
„O Allah mein Gott, Dir gebührt alles Lob. Du bist das Licht der Himmel und der Er-de und dessen, was sich in ihnen befindet. Und alles Lob gebührt ja Dir, da Du Der Erhalter der Himmel und der Erde und dessen, was sich in ihnen befindet, bist. Und alles Lob gebührt ja Dir; denn Du bist Die Wahrheit, Deine Verheißung ist die Wahr-heit, Dein Wort ist wahr, die Begegnung mit Dir ist wahr, das Paradies ist wahr, das Höllenfeuer ist wahr, die Stunde ist wahr, die Propheten sind wahr, und Muhammad ist wahr. O Allah mein Gott, Dir ergebe ich mich, auf Dich vertraue ich, an Dich glaube ich, zu Dir kehre ich bußfertig zurück, wegen Dir streite ich mit anderen, und Dich nehme ich zum Richter aller Dinge. So vergib mir alles, was ich begangen habe, und was ich noch begehen werde sowie was ich im Geheimen verberge, und was ich of-fenkundig tue. Du bist wahrlich Der, Der mit allem Guten zuvorkommt, und Du bist wahrlich Der, Der die Macht zum Aufschieben aller Dinge besitzt. Kein Gott ist da außer Dir.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Ich übernachtete bei Maimūna, und als der Prophet kam, erledigte er seine Notdurft, wusch anschließend sein Gesicht und seine Hände und schlief. Er stand wieder nach einer Zeit auf und ging zum Wasserschlauch, öffnete des-sen Hals und wusch sich für das Gebet in gemäßigter Weise, d.h. er ver-brauchte nicht viel Wasser, dennoch wusch er sich richtig. Er fing an, das Ge-bet zu verrichten. Ich streckte mich, damit er nicht merkte, dass ich ihn die ganze Zeit gemieden hatte. Dann wusch ich mich fürs Gebet, und als er wie-der aufstand, um weiter zu beten, stellte ich mich auf seine linke Seite. Da nahm er mein Ohr in die Hand und führte mich auf seine rechte Seite. Sein Gebet betrug insgesamt dreizehn Rak’a. Danach legte er sich hin und schlief, bis sein Atem hörbar wurde - und dies geschah gewöhnlich, wenn er schlief -. Dann rief Bilāl zum Gebet. Darauf verrichtete er das Gebet, ohne seine Ge-betswäsche (Wudū) zu wiederholen. In seinem Bittgebet (Dua) pflegte er fol-gendes zu sprechen:
„O Allah mein Gott, gib mir Licht in mein Herz, Licht in meine Augen, Licht in mei-ne Ohren, auf meine rechte Seite Licht, auf meine linke Seite Licht, über mir Licht, un-ter mir Licht, hinter mir Licht und schenke mir Licht.“
125
Kuraib aber fügte hinzu: „Und andere sieben Dinge sind im Gedächtnis der Menschen noch erhalten.“
Später traf ich einen Mann von den Kindern des al-Abbās, der mir diese Dinge nannte. Er erwähnte noch „...in meine Nerven, in mein Fleisch, in mein Blut, in mein Haar, in meine Haut“ und noch andere zwei Teile.“ (Bu)
Ibn Abī Aufa (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) pflegte, wenn jemand zu ihm eine Sadaqa überbrachte, zu sagen: „O Allah mein Gott, segne die Familie des Soundso.“
Und als mein Vater zu ihm kam, sagte er: „O Allah mein Gott, segne die Familie des Abi Aufa.“ (Bu)
Ibn Abī Mūsa (ra) berichtete von seinem Vater (ra), dass der Prophet (sas) das fol-gende Bittgebet sprach:
„Mein Herr, vergib mir meine Fehltritte und meine Unwissenheit, meine Überschrei-tungen in all meinen Angelegenheiten und auch das, was Du besser kennst als ich. O Allah, mein Gott, vergib mir meine Sünden und all meine (Missetaten, die) ich vor-sätzlich, unwissentlich und ernstlich beging; und ich gebe zu, dass diese alle bei mir sind. O Allah mein Gott, vergib mir all meine (Missetaten, die) ich einst beging und künftig begehen werde, und was ich von diesen heimlich und offenkundig tue. Du bist mit Deiner Gnade zuvorkommend und gewährst Aufschub für alles, und Du bist über alle Dinge Mächtig.“ (Bu)
Schaddād ibn Aus (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Das höchste aller Bittgebete um Vergebung ist, dass der Bittende folgendes sagt:
„O Allah, Du bist mein Gott. Kein Gott ist da außer Dir. Du erschufst mich und ich bin Dein Diener. Ich halte fest an meinem Bund mit Dir und an meinem Versprechen an Dich, solange ich dies einzuhalten vermag. Ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor dem Übel, das ich begangen habe, und gebe in aller Dankbarkeit Deine Huld an mich zu sowie ich meine Schuld zugebe. Vergebe mir; denn keiner ist da außer Dir, der die Sünden vergibt.“
Wer dieses Bittgebet an einem Teil des Tages spricht und an dessen Inhalt fest glaubt, alsdann an diesem Tag vor Anbruch der Nacht stirbt, der gehört zu den Bewohnern des Paradieses. Und wer dieses Bittgebet an einem Teil der Nacht spricht und an dessen Inhalt fest glaubt, alsdann vor Anbruch des Mor-gens stirbt, der gehört zu den Bewohnern des Paradieses.“ (Bu)
126
Umm Salama (ra) berichtete,
dass der Prophet (sas) ein junges Mädchen in ihrer Wohnung sah, auf deren Gesicht ein Farbfleck war.
Er sagte: „Suchet für sie die Heilwirkung durch ein entsprechendes Bittgebet (Ruqya); denn sie wurde von einem bösen Blick getroffen.“ (Bu)
Wārid (ra), Sklave des Mughīra ibn Schu’ba (ra), berichtete:
Mughīra schrieb an Muawiya ibn Abī Sufyān, dass der Gesandte Allahs (sas) nach der Beendigung jedes Gebets mit dem Taslīm, folgendes zu sagen pflegte:
„Es ist kein Gott da außer Allah Dem Einzigen, Der keinen Partner hat. Ihm gehört das Reich, und Ihm gebührt alles Lob, und Er ist über alle Dinge Mächtig. O Allah mein Gott, es gibt keinen, der das vorenthält, was Du gegeben hast, und es gibt kei-nen, der das gibt, was Du vorenthalten hast. Reichtum nützt dann nicht; denn von Dir kommt der Reichtum.“ (Bu)
Thaubān (ra) berichtete:
Wenn der Gesandte Allahs (sas) sich vom Gebet abwandte, sprach er dreimal ein Bittgebet um Vergebung und sagte:
„O Allah, Du bist der Friede, von Dir kommt der Friede, gesegnet bist Du, voller Ma-jestät und Ehre.“ (Mu)
Dscharīr (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte zu mir:
„Willst du mich nicht von dieser Halasa erlösen?“
Diese Halasa war eine Skulptur, die von den Menschen angebetet wurde, und wurde al-Kaaba al-Yamaniyya (die jemenitische Kaaba) genannt.
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, ich bin ein Mann, der sich nicht auf dem Rü-cken des Pferdes halten kann!“
Darauf schlug er mit seiner Hand gegen meine Brust und sagte: „O Allah mein Gott, lass ihn halten, und lasse ihn andere rechtführen und leite ihn recht.“
Danach zog ich in einer Schar von fünfzig Mann aus meinem Stamm Ahmas aus.... Ich kam dort an und setzte sie in Brand.
Anschließend kehrte ich zum Propheten (sas) zurück und sagte: „O Gesandter Allahs! Bei Allah, ich bin nicht eher zu dir gekommen, als bis ich sie hinter mir wie ein räudiges Kamel ließ.“
Er sprach dafür ein Bittgebet für Ahmas und ihre Pferde. (Bu)
127
5.35 Bittgebet um Eingebung zur richtigen Entscheidung
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) lehrte uns, um Eingebung zur richtigen Entschei-dung (bei Allah) zu bitten, wie er uns auch die Suren des Qur’ān lehrte, indem er sagte: „Wenn einer von euch etwas vorhat, dann soll er ein Gebet verrich-ten, das aus zwei Rak’a besteht und nicht zu den Pflichtgebeten gehört, und anschließend sprechen:
„Allāhumma innī astakhīruka bi-ilmika, wa astaqdiruka bi-qudratika, wa-as’aluka min fadlikal-azīm. Fa innaka taqdiru wa-lā aqdir, wa-ta’lamu wa-lā a’lam, wa anta Allāmu-l-ghuyūb. Allāhumma, in kunta ta’lamu anna hādha-l-amra khairun lī fī dīnī wa-ma‛āschi, wa-āqibati amri (oder sagt: ādschili amrī wa-ādschilihi), faqdurhu lī, wa-yassirhu lī, thumma bārik li fīh. Wa ‘in kunta ta’lamu anna hādha-l-amra scharrun lī fi dīni wa-ma‛āschi, wa-āqibati amri (oder sagt: ādschili amrī wa-ādschilihi), fas-rifhu anni was-rifni anhu, waqdur liyal-khaira haithu kān, thumma-rad-dini bih.“39
Dann nennt er sein Anliegen.“ (Bu)
5.36 Blick
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wahrlich, Allah bestimmte dem Sohn Adams seinen Anteil an Unzucht vor, den er unausweichlich begehen wird: Denn die Unzucht der Augen ist der Blick, die Unzucht der Zunge ist ihre Aussprache. Der Mensch wünscht und begehrt. Maßgebend jedoch ist, ob die Geschlechtsteile bei entsprechender Wahrnehmung benutzt werden, oder nicht.“ (Bu)
5.37 Blicke
Anas ibn Mālik (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Was wollen die Leute, die ihre Blicke während ihres Gebets hoch gegen den Himmel richten?“
39 Auf Deutsch: „O Allah mein Gott, ich bitte Dich um die Eingebung der richtigen Entscheidung aufgrund Deines Wissens; ich bitte Dich um Kraft (zur Durchführung des Vorhabens) durch Deine Kraft, und ich bitte Dich um Deine unermessliche Güte. Du hast ja die Kraft (dazu) und ich nicht. Du weißt (alles), und ich weiß nicht(s); und nur Du kennst das Verborgene! O Allah mein Gott! Wenn Du weißt, dass diese Angelegenheit gut ist, für mich, für meinen Glauben, für meine Lebensführung und für mein Ende (oder sagt: für mein diesseitiges und jenseitiges Leben), so bestimme sie mir und erleichtere sie mir, sie zu erreichen! Und gib mir dann Deinen Segen dazu! Weißt Du aber, dass diese Angelegenheit schlecht ist, für mich, für meinen Glauben, für meine Lebensführung und für mein Ende (oder sagt: für mein diesseitiges und jenseitiges Leben), so wende sie von mir ab und halte mich von ihr fern! Bestimme mir Gutes, wo immer dies auch sei, und mache mich dann zufrieden damit!“
128
Diese seine Aussage wurde immer wieder heftiger, bis er sagte: „Entweder hören sie damit auf, oder es wird ihnen die Sehkraft weggenommen!“ (Bu)
Ubāda ibn as-Sāmit (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Garantiert mir sechserlei, so garantiere ich euch das Paradies: Redet die Wahrheit, und wenn ihr etwas versprecht, so haltet euer Versprechen, und gebt das Treuhandgut zurück, wenn es euch anvertraut wurde; hütet eure Scham, senkt eure Blicke und haltet euch vom Übel zurück.“ (Bai)
5.38 Blicken
Abdullāh ibn Abbās (ra) berichtete:
„Als Fadl hinter dem Gesandten Allahs (sas) ritt, kam eine Frau vom Stamm Hat’am, und Fadl begann, sie anzuschauen, während sie ebenfalls damit be-gann, ihn anzuschauen. Der Prophet (sas) drehte das Gesicht von al-Fadl in die andere Richtung.
Die Frau sagte dann: „O Gesandter Allahs, die Pilgerfahrt, die Allah Seinen Dienern zur Pflicht gemacht hat, wurde verkündet, als mein Vater sehr alt war und sich auf dem Reittier nicht mehr festhalten konnte. Darf ich den Hadsch für ihn vornehmen?“
Der Prophet antwortete: „Ja!“
Und dies geschah während der letzten Pilgerfahrt.“
5.39 Blinde
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
Wahrlich, Allah sagte: „Wenn Ich Meinen Diener an seinen beiden geliebten Augen prüfe, und er sich dabei geduldig verhält, gebe Ich ihm das Paradies als Ersatz dafür.“ (Bu)
5.40 Blut
Abdurrahmān ibn Abī Bakra (ra) berichtete
von seinem Vater, wie er sich daran erinnerte, als der Prophet (sas) auf seinem Kamel saß, während ein anderer Mensch die Kamelzügel festhielt.
Der Prophet fragte: „Welcher Tag ist heute?“
(Abdurrahmāns Vater sagte:) „Wir schwiegen, weil wir dachten, er würde dem Tag einen anderen Namen geben; er sagte aber: „Ist heute nicht der Tag des Opferfestes?“
129
Wir sagten: „Doch!“, dann sagte er: „Welcher Monat ist dieser?“
Wir schwiegen, weil wir dachten, er würde dem Monat einen anderen Namen geben, er sagte aber: „Ist dieser nicht (der heilige Monat) Dhul-Hiddscha?“
Wir sagten: „Doch!“
Dann sagte er: „Wahrlich, euer Blut, eure Güter und eure Ehre sind unter euch genauso heilig, wie es heute der Fall ist, an diesem eurem Tag, in diesem eu-rem Monat, in dieser eurer Ortschaft. Der Anwesende soll dem Abwesenden davon berichten; denn es mag sein, dass der Anwesende einem anderen be-richtet, der dies mehr begreift als er selbst.“ (Bu)
5.41 Blutsverwandtschaft
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, der soll seinem Gast Gastfreund-schaft erweisen. Und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, der soll die Bindung zu seiner Blutsverwandtschaft pflegen. Und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, der soll Gutes sprechen oder schweigen.“ (Bu)
5.42 Blutvergießen
Abdullāh ibn Mas’ūd (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Das erste, über das zwischen den Menschen (am Tage des Jüngsten Gerichts) gerichtet werden wird, ist das Blutvergießen!“ (Bu, Mu)
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Der Muslim bleibt stets unbedrängt im Rahmen seiner Religion, solange er kein widerrechtliches Blutvergießen begangen hat.“ (Bu)
5.43 Böser Blick
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Der böse Blick ist wahr!“, und dass er die Tätowierung verbot. (Bu)
5.44 Botschaft
Abū Huraira (ra) berichtete, dass er den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hör-te:
„Vom Prophetentum bleibt nichts mehr übrig, außer den frohen Botschaften.“
Die Leute fragten: „Und was sind die frohen Botschaften?“
130
Er sagte: „Es sind die guten Traumgesichter.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Wer an Allah und Seinen Gesandten glaubt, das Gebet verrichtet und im Ramadān fastet, der hat gegenüber Allah ein Recht darauf, dass Er ihn ins Pa-radies eintreten lässt, gleichwohl, ob er auf dem Weg Allahs den Dschihād un-ternahm oder in seinem Land daheim saß, wo er geboren wurde.“
Die Leute sagten: „O Gesandter Allahs! Sollen wir nicht den Menschen diese frohe Botschaft verkündigen?“
Darauf fuhr der Prophet fort: „Wahrlich, es gibt im Paradies einhundert Rang-stufen, die Allah für diejenigen vorbereitete, die auf dem Weg Allahs den Dschihād unternahmen, und zwischen der einen Stufe und der anderen ist ei-ne Entfernung, wie zwischen Himmel und Erde. Wenn ihr also Allah darum bittet, so bittet um den Firdaus; denn dieser liegt mitten im Paradies oder auf der höchsten Ebene des Paradieses... und darüber befindet sich der Thron des Allerbarmers, und dort entspringen die Flüsse des Paradieses.“ (Bu)
5.45 Brauchtum
Abdullāh (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte folgendes zu uns:
„Wahrlich, ihr werdet nach mir Brauchtümer und Dinge sehen, die ihr verab-scheut.“
Die Leute sagten: „O Gesandter Allahs, was befiehlst du uns dann?“
Der Prophet antwortete: „Ihr erfüllt eure Verpflichtungen gegenüber den an-deren und bittet Allah um das, was euch an Rechten zusteht.“ (Bu)
Abdullāh (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Zu uns gehört nicht derjenige, der seine Wangen schlägt, sein Hemd zerreißt und das Brauchtum der Dschāhiliyya40 heraufbeschwört!“ (Bu)
Abū Sa’īd (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Ihr werdet gewiss das Brauchtum derjenigen vor euch Handspanne für Handspanne und Ellenlänge für Ellenlänge befolgen, bis ihr ihnen auch dann nachgeht, wenn sie durch das Loch eines Dabb durchgehen würden!“
Wir sagten: „O Gesandter Allahs, die Juden und die Christen (meinst du)?“
Und er antwortete: „Wen sonst?“ (Bu)
40 Zeit der Unwissenheit vor dem Islam.
131
Ibn Mas’ūd (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Es werden eines Tages Brauchtümer und Dinge im Gange sein, die ihr verab-scheut.“
Die Leute sagten zu ihm: „O Gesandter Allahs, was befiehlst du uns dann?“
Der Prophet antwortete: „Ihr erfüllt eure Verpflichtungen und bittet Allah um das, was euch an Rechten zusteht.“ (Bu)
5.46 Braut
Sahl ibn Sa’d (ra) berichtete:
„Abū Usaid as-Sā’idī lud den Gesandten Allahs (sas) zu seiner Hochzeit ein, auf welcher seine Frau die Hochzeitsgäste bediente, obwohl sie selbst die Braut war. Wisset ihr, was sie dem Gesandten Allahs (sas) zu trinken gab? Sie legte für ihn in der Nacht zuvor Datteln ins Wasser, und als er mit dem Essen fertig war, gab sie ihm das Dattelwasser zu trinken.“ (Bu)
5.47 Brautgabe
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
Abdurrahmān ibn Auf, kam zum Gesandten Allahs (sas) und auf seinem Kör-per waren gelbe Spuren (der Henna) zu sehen. Der Gesandte Allahs (sas) frag-te ihn nach dem Grund, und er gab an, dass er eine Frau von den Ansār gehei-ratet habe.
Der Prophet fragte ihn: „Was hast du ihr (für eine Brautgabe) gegeben?“
Er sagte: „So viel vom Gold, wie das Gewicht eines Dattelkerns.“
Da erwiderte der Gesandte Allahs (sas): „Gib ein Festmahl, mindestens mit ei-nem Schaf!“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) verbot den Sighar. Und Sighar ist, wenn ein Mann seine Tochter einem anderen Mann mit der Bedingung zur Frau gibt, dass die-ser ihm auch seine Tochter zur Ehefrau gibt, und dass die Aufhebung einer Zahlung des Brautgeldes auf Gegenseitigkeit beruht.“ (Bu)
Sahl ibn Sa’d (ra) berichtete:
Eine Frau bot sich dem Propheten (sas) (für die Ehe mit ihm) an. Darauf sagte ein Mann zu ihm: „O Gesandter Allahs, gib sie mir zur Frau!“
Der Prophet fragte ihn: „Was bietest du ihr (als Brautgabe) an?“
132
Er sagte: „Ich habe nichts.“
Der Prophet sagte zu ihm: „Geh und suche einen Ring, sei dieser auch aus Ei-sen!“
Der Mann ging dann, kam aber zurück und sagte: „Nein, bei Allah! Nichts ha-be ich gefunden, nicht einmal einen Ring aus Eisen. Aber hier ist mein Lenden-tuch, von dem sie die Hälfte besitzen kann.“
Der Mann besaß aber kein Oberkleid dazu, und der Prophet (sas) sagte zu ihm: „Was soll die Frau mit deinem Lendentuch machen? Wenn du es anhast, so hat sie nichts auf ihrem Leibe; und wenn sie es anhat, hast du selbst nichts auf deinem Leibe.“
Der Mann setzte sich, und als es aber lange dauerte, stand er auf. Als der Pro-phet (sas) ihn nochmal sah, rief er ihn zu sich und sagte zu ihm: „Was hast du vom Qur’ān (auswendig gelernt?)“
Der Mann sagte: „Ich behalte noch die Sure Soundso und die Sure Soundso“
Er nannte ihm dann mehrere Suren.
Da sagte der Prophet (sas) zu ihm: „Wir geben sie dir (zur Ehefrau) für das, was du von dem Qur’ān behalten hast.“ (Bu)
5.48 Bruderkrieg
Ahnaf ibn Qais (ra) berichtete:
Als ich mich auf dem Weg befand, um jenem Mann (Alī ibn Abī Tālib) zu Hil-fe zu kommen, sah mich Abū Bakr und fragte: „Wohin gehst du?“
Ich antwortete: „Ich will diesem Mann helfen!“
Da sagte er: „Kehre um; denn ich habe den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hören: „Wenn zwei Muslime mit dem Schwert gegeneinander kämpfen, werden beide, der Tötende und der Getötete, in das Höllenfeuer gehen.““
Als ich fragte: „O Gesandter Allahs! Das ist für den Tötenden, doch warum für den Getöteten?“, da antwortete er: „Auch dieser hatte sehr ernst den Vorsatz, seinen Gefährten zu töten!“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wehe euch! Kehrt nicht nach mir zum Unglauben zurück, indem die einen von euch die Nacken der anderen abschlagen.“ (Bu)
5.49 Brüderlichkeit
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
133
„Keiner von euch darf den Kauf derselben Ware anstreben, die sein Bruder zu kaufen beabsichtigt.“ (Bu)
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Keiner von euch darf den Kauf derselben Ware anstreben, die sein Bruder zu kaufen beabsichtigt; und fanget die Ware nicht auf dem Weg ab und wartet, bis sie ihren Platz auf dem Markt eingenommen hat.“ (Bu)
Abdullāh (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Solange ihr (Menschen) zu dritt seid, sollen nicht zwei davon ein vertrauli-ches Gespräch unter Ausschluss des dritten führen, bis ihr wieder mit anderen Menschen zusammenkommt; denn dies macht ihn traurig!“ (Bu)
Abū Hamza Anas ibn Mālik (ra) dem Knecht des Gesandten Allahs (sas): Der Pro-phet (sas) sagte:
„Keiner von euch ist gläubig, bis er für seinen Bruder wünscht, was er für sich selbst wünscht.“ (Bu, Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Hütet euch vor Verdächtigungen; denn Verdächtigung ist die größte aller Lügen; sucht nicht mit Vorbedacht nach euren Fehlern und spioniert einander nicht nach. Seid einander nicht neidisch und missgünstig, wendet euch nicht voneinander ab und seid Allahs Diener, brüderlich zueinander.“ (Bu, Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Keiner von euch darf auf seinen Bruder mit einer Waffe zeigen; denn er weiß nicht, ob Satan die Bewegung seiner Hand so beeinflusst (, dass er seinen Bru-der damit umbringt) und selbst dadurch in eine Grube des Höllenfeuers fällt.“ (Bu, Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer seinem Bruder Unrecht, hinsichtlich der Verletzung seiner Ehre oder sonst irgendetwas zugefügt hat, der soll schon heute für eine Wiedergutma-chung sorgen, ehe der Tag kommt, an dem diese durch (Wiedergutmachung mit) Dinar und Dirham nicht mehr möglich sein wird; und an dem von seinen guten Taten so viel abgeschnitten wird, wie sein Unrecht ausmacht, und wenn ihm keine guten Taten zugeschrieben worden sind, dann wird ersatzweise et-
134
was von den Übeltaten seines Gegners genommen und (zugunsten) des ande-ren gelegt.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Keiner Frau ist es (von Allah) erlaubt, dass sie die Scheidung ihrer Schwester verlangt, um deren Feld für sich selbst räumen zu lassen. Denn es wird ihr von Allah nur das zuteilwerden, was für sie vorbestimmt ist.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) verbot den Handel zwischen einem Sesshaften und einem Nomaden und sagte: „Betreibt kein Scheingeschäft (Nadschas); und kei-ner von euch darf den Kauf derselben Ware anstreben, die sein Bruder zu kau-fen beabsichtigt noch um die Hand einer Frau werben, deren Verlobung mit seinem Bruder bevorsteht. Und die Frau darf nicht die Scheidung ihrer Schwester bewirken, um an ihrer Stelle zu sein.“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) pflegte, wenn jemand zu ihm kam, um zu betteln oder um etwas zu bitten, zu sagen:
„Übt Fürbitte für einander, damit ihr dafür (von Allah) belohnt werdet. Möge Allah dies durch die Zunge Seines Propheten gelten lassen!“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Der Gläubige ist dem Gläubigen wie ein Mauerwerk: Ein Teil davon hält den anderen fest.“
Anschließend verschränkte er (demonstrativ) seine Hände ineinander.
Und dies geschah während der Prophet (sas) da saß, und ein Mann kam, um etwas zu bitten. Der Prophet wandte sich mit seinem Gesicht uns zu und sag-te: „Übt Fürbitte für einander, damit ihr dafür (von Allah) belohnt werdet. Möge Allah dies durch die Zunge Seines Propheten gelten lassen!“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Wahrlich, der Gläubige ist für den Gläubigen wie ein Mauerwerk; ein Teil hält den anderen fest.“
Und er schob demonstrativ seine Finger ineinander. (Bu, Mu)
135
Abū Dharr (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Halte keine gute Tat für gering, auch wenn diese darin besteht, dass du dei-nen Bruder mit freundlichem Gesicht empfängst.“ (Mu)
Barā (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) befahl uns, den Schwörenden bei der Durchsetzung seines Schwurs zu unterstützen.“41. (Bu)
Miqdām ibn Ma’dīkarib (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Wenn einer seinen Bruder liebt, soll er ihm sagen, dass er ihn liebt.“ (Ha)
Anas (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Keiner von euch darf sich als gläubig ansehen, bis er seinem Bruder auch dasselbe gönnt, was er sich selbst gönnt.“ (Bu, Mu)
Anas (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Hilf deinem Bruder, ob er Unrecht begeht oder unter Unrecht leidet!“
Einer fragte: „O Gesandter Allahs, diesem helfen wir, wenn er unter Unrecht leidet. Aber wie können wir ihm helfen, wenn er selbst das Unrecht begeht?“
Der Prophet erwiderte: „Indem du seine Hände mit Tatkraft vom Unrecht ab-hältst. Dies ist eine Hilfe für ihn!“ (Bu, Mu)
Anas (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Hilf deinem Bruder, ob er Unrecht begeht oder unter Unrecht leidet!“
Einer fragte: „O Gesandter Allahs, diesem helfen wir, wenn er unter Unrecht leidet. Aber wie können wir ihm helfen, wenn er selbst Unrecht begeht?“
Der Prophet erwiderte: „Indem du seine Hände mit der Tatkraft vom Unrecht abhältst!“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) verbot, dass jemand Datteln paarweise verzehrt.42 Wenn er jedoch von seinen Gefährten die Erlaubnis dafür eingeholt hat, (so kann er dies tun).“ (Bu)
41 Nur im guten Sinne und bei völlig legitimen Dingen.
136
Ibn Umar (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) verbot, dass sich einer von uns zum Kauf einer Ware be-gibt, die sein Bruder zu kaufen beabsichtigt, und dass sich einer von uns um die Hand einer Frau bewirbt, deren Verlobung mit seinem Bruder bevorsteht, es sei denn der Verlobte sieht von der Heirat ab, oder er erlaubt ihm diese.“ (Bu)
Wathīla (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Sei nicht schadensfroh gegenüber deinem Bruder, da Allah ihm sonst Gnade erweist und dich mit Unheil trifft.“ (Ti)
Dschabala (ra) berichtete:
„Es herrschte bei uns in Medīna eine Hungersnot, und Ibn az-Zubair pflegte uns mit Datteln43 zu beschenken; und als Ibn Umar (ra) an uns vorbeiging, sag-te er: „Esset nicht paarweise; denn der Prophet (sas) verbot das paarweise Es-sen (von Datteln), es sei denn, dass der eine seinen Bruder um Erlaubnis dafür bittet.“ (Bu)
5.50 Bruderschaft
Aun ibn Abī Dschuhaifa (ra) berichtete, dass er von seinem Vater folgendes hörte:
Der Prophet (sas) stiftete Bruderschaft zwischen Salmān und Abū-d-Dardā. Eines Tages besuchte Salmān (seinen Bruder) Abū-d-Dardā und sah, dass (sei-ne Frau) Ummu-d-Dardā ungepflegte Kleidung trug. Salmān fragte sie: „Was ist mit dir los?“
Sie sagte ihm: „Dein Bruder Abū-d-Dardā hat dieser Welt eine Absage erteilt.“
Als später Abū-d-Dardā bei Salmān zu Besuch war, bereitete dieser ein Essen für ihn vor und sagte zu ihm: „Iss (mit mir)!“
Abū-d-Dardā antwortete: „Ich bin am Fasten!“
42 Die Datteln stellten zu jener Zeit ein Grundnahrungsmittel für die ganze Bevölkerung dar, und das „paarweise Essen“ durch den einen, den anderen Beteiligten, unter denen sich Greise, Kinder, Kranke und Schwerbehinderte befinden, Ungerechtigkeit bedeutet. Es ist daher ratsam, bei Hungernöten und ähnlichen Zuständen, Rücksicht gegenüber der schwachen Schicht in der Gesellschaft zu nehmen.
43 Die Datteln stellten zu jener Zeit ein Grundnahrungsmittel für die ganze Bevölkerung dar, und das „paarweise Essen“ durch den einen, den anderen Beteiligten, unter denen sich Greise, Kinder, Kranke und Schwerbehinderte befinden, Ungerechtigkeit bedeutet. Es ist daher ratsam, bei Hungernöten und ähnlichen Zuständen, Rücksicht gegenüber der schwachen Schicht in der Gesellschaft zu nehmen.
137
Salmān entgegnete: „Ich werde das Essen nicht berühren, bis du selbst mit mir isst!“44
Da aß Abū-d-Dardā mit ihm. Als die Nacht kam, entfernte sich Abū-d-Dardā, um zu beten.
Salmān sagte zu ihm: „Lege dich hin und schlafe!“
Abū-d-Dardā legte sich hin und schlief. Nach einer Weile stand er auf, um zu beten.
Salmān sagte abermals zu ihm: „Lege dich wieder hin und schlafe!“
Im letzten Teil der Nacht sagte Salmān zu ihm: „Jetzt darfst du aufstehen!“
Hier dann verrichteten die beiden das Gebet zusammen, und Salmān sagte an-schließend: „Wahrlich, dein Herr hat Rechte dir gegenüber; und für deinen Körper gibt es auch Rechte, die du berücksichtigen sollst. Und die Deinen ha-ben Recht auf dich, so gib jedem Berechtigten sein Recht. Abū-d-Dardā kam dann zum Propheten (sas) und erzählte ihm davon. Der Prophet (sas) sagte zu ihm: „Salmān sagte die Wahrheit!“ (Bu, Ti)
5.51 Busra
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Stunde wird nicht eintreffen, bis ein Feuer aus dem Land des Hidschāz herauskommt und die Kamelhälse in Busra (in Palästina) beleuchtet!“ (Bu)
5.52 Byzanz
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Chosro (König von Persien) wird zugrundegehen, und nach ihm wird es kei-nen Chosro mehr geben. Und der Kaiser (von Byzanz) wird auch mit Sicher-heit zugrundegehen, und nach ihm wird es keinen Kaiser mehr geben. Was aber ihre Schätze angeht, so werden diese mit Sicherheit auf dem Weg Allahs verteilt werden!“ (Bu)
44 Dabei handelt es sich
islamisches Hadith mit Buchstaben A anfangen
4 A
4.1 Abdullāh ibn Mas’ūd (ra)
Masrūq (ra) berichtete: Abdullāh (ibn Mas’ūd) (ra) sagte:
„Ich schwöre bei Allah, außer Dem kein anderer Gott da ist, dass es keine Sure gibt, die von dem Buche Allahs herabgesandt wurde, ohne dass ich am besten wusste, wo sie herabgesandt worden ist. Und es gibt keine Āya (Qur’ān-Vers) von dem Buche Allahs, die herabgesandt wurde, ohne dass ich am besten wusste, zu welchem Anlass diese herabgesandt worden ist. Und wenn ich wüsste, dass es einen Menschen gäbe, der das Buch Allahs besser als ich ken-nen würde, und er wäre durch eine Kamelreise erreichbar, so wäre ich zu ihm geritten!“ (Bu)
Masrūq (ra) berichtete:
Abdullāh ibn Amr erwähnte einmal den Namen von Abdullāh ibn Mas’ūd und fügte hinzu: Ich höre nicht auf, ihn zu lieben; denn ich hörte den Prophe-ten (sas) sagen:
„Nehmet den Qur’ān von vier (Männern): Abdullāh ibn Mas’ūd, Sālim, Mu’ādh und Ubayy ibn Ka’b!“ (Bu)
Schaqīq ibn Salama (ra) berichtete:
Abdullāh ibn Mas’ūd hielt uns einmal eine Rede, in der er sagte:
„Bei Allah, ich vernahm aus dem Munde des Gesandten Allahs (sas) mehr als siebzig Suren, und ich schwöre bei Allah, dass die Gefährten des Propheten (sas) bereits wissen, dass ich zwar zu denjenigen unter ihnen gehöre, die das meiste Wissen über das Buch Allahs besitzen, nicht aber der beste von ihnen bin!“
Anschließend begab ich mich zu den verschiedenen Gesprächskreisen, um die Reaktion darüber zu hören, und ich habe keine Äußerung gehört, die eine sol-che widerlegte. (Bu)
4.2 Abendessen
Āischa (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn das Abendessen mit der Fälligkeit des Gebets bereit steht, so fanget ihr mit dem Essen an.“ (Bu)
47
Anas (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn das Abendessen bereit steht, so fangt mit dem Essen vor dem Abend-gebet an und seid nicht hastig beim Essen.“ (Bu, Mu)
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn bei einem von euch das Abendessen bereit steht und gleichzeitig zur Verrichtung des Gebetes gerufen wird, so fanget ihr mit dem Essen an und be-eilt euch nicht, bis dies (das Essen) zu Ende ist.“
Bei Ibn Umar wurde das Essen hingestellt, und es traf gerade zu, dass mit der Verrichtung des Gebetes begonnen wurde, und er ging erst zum Gebet, als er mit seinem Essen fertig war, obwohl er dabei die Stimme des Imām mit der Qur’ān-Rezitation hörte. (Bu)
4.3 Abendgebet
Anas ibn Mālik (ra) sagte:
„Wenn der Gebetsrufer aufhörte, standen einige Gefährten des Propheten (sas) im Gebet und bevorzugten dabei die Nähe der Tragpfeiler als Schutzstel-le. Sie hielten sich solange bei der Verrichtung der zwei Rak’a vor dem Abend-gebet auf, bis der Prophet (sas) herauskam. Zu diesem Zeitpunkt war zwi-schen dem Gebetsruf und der Iqāma eine nicht allzu lange Zeit.“ (Bu)
Salama (ra) berichtete:
„Wir verrichteten das Abendgebet mit dem Propheten (sas) wenn die Sonne hinter ihrem Versteck verschwand.“ (Bu)
4.4 Aberglaube
Abdullāh (ra) sagte:
„Keiner von euch soll für Satan einen Anteil seines Gebets machen, indem er glaubt, es sei ihm Pflicht, seine Gebetsstelle nur von der rechten Seite zu ver-lassen; denn ich habe oft den Propheten (sas) gesehen, dass er seine Gebets-stelle von der linken Seite verließ.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Von meiner Gemeinde gehen 70.000 (siebzigtausend) ohne Rechenschaft ins Paradies. Sie sind diejenigen, die weder die Zauberer aufsuchen noch aber-gläubisch sind und auf Allah vertrauen.“ (Mu)
48
4.5 Abfall vom Islam (Apostasie)
Abdullāh (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Das Blut eines Muslims, der bezeugt hat, dass kein Gott da ist außer Allah (lā ilāha illa-llāh) darf nicht vergossen werden, außer in einem der drei Fälle: Im Fall der Wiedervergeltung für Mord, im Fall der Unzucht durch einen Verhei-rateten, und wenn derjenige von seinem Glauben abfällt und seine Bindung zur Gemeinschaft (der Muslime) löst.“ (Bu)
Ikrima (ra) berichtete,
dass Alī (ra) einige Leute verbrannte. Als Ibn Abbās davon erfuhr, sagte er:
An seiner Stelle hätte ich sie nicht verbrannt; denn der Prophet (sas) sagte: „Vollzieht keine Strafe, mit der Allah Selbst bestraft.“
Und ich hätte sie hingerichtet, wie der Prophet (sas) sagte:
„Wer seine Religion ändert, den sollt ihr töten!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Als der Gesandte Allahs (sas) starb, und Abū Bakr (zu seinem Nachfolger) wurde, und es geschah, dass einige unter den Arabern durch den Abfall vom Islam ungläubig wurden, sagte Umar zu Abū Bakr: „Wie kannst du gegen Menschen kämpfen, wo doch der Prophet (sas) sagte: „Mir wurde der Befehl erteilt, dass ich die Menschen solange bekämpfe, bis sie die Worte sprechen: lā ilāha illa-llāh (kein Gott ist da außer Allah). Wer dies ausspricht, der nimmt sein Vermögen und sich selbst in Schutz vor mir - es sei denn, es läge ein Ver-stoß gegen das Recht vor - und die Abrechnung mit ihm ist Allah überlas-sen!““
Abū Bakr erwiderte: „Bei Allah, ich werde jeden bekämpfen, der einen Unter-schied zwischen Gebet und Zakāh macht; denn die Zakāh ist das Recht (der Armen) auf Güter. Bei Allah, wenn sie die Abgabe einer kleinen Ziege verwei-gern würden, welche sie an den Gesandten Allahs (sas) geleistet haben, so werde ich gegen sie wegen dieser Weigerung kämpfen.“
Umar sagte: „Ich schwöre dann bei Allah, dass Allah das Herz des Abū Bakr (mit der richtigen Entscheidung) erleuchte, und dadurch habe ich es erkannt, dass dies das Wahre ist.“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete:
49
Ein Mann trat zum Islam über, und danach trat er zum Judentum über. Da kam Mu’ādh ibn Dschabal - während sich dieser bei mir aufhielt - und sagte: „Was ist mit diesem?“
Ich sagte: „Er trat zum Islam über, und danach trat er zum Judentum über.“
Mu’ādh sagte: „Ich werde mich nicht hinsetzen, bis ich ihn umgebracht habe; dies ist das Rechtsurteil des Gesandten Allahs (sas).“ (Bu)
Abū Dharr (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer sich von der Gemeinschaft (der Muslime) um eine Handspanne entfernt, der hat in der Tat den Bund des Islam von seinem Nacken abgeworfen.“ (Ha)
Ibn Mas’ūd (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Das Blut eines Muslims (zu vergießen) ist nicht erlaubt, außer in einem dieser drei (Fälle): (im Fall) des verheirateten Ehebrechers, (im Fall von) Leben um Leben, und (im Fall) desjenigen, der seinen Glauben verlässt und sich von der Gemeinschaft trennt.“ (Bu, Mu)
4.6 Abgeschiedenheit
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete:
Ein Wüstenaraber kam zum Propheten (sas) und sagte:
„O Gesandter Allahs, welcher Mensch ist besser als die anderen?“
Der Prophet sagte: „Der Mensch, der den Dschihād mit seinem Leben und sei-nem Vermögen unternimmt; und ein Mensch, der in einer von den Menschen entfernten Gegend lebt, um dort seinen Herrn anzubeten und die anderen Mitmenschen vor seinen üblen Taten zu verschonen.“ (Bu)
4.7 Ablehnung
Dschābir (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) wurde niemals um etwas gebeten, und er sagte „nein“!“ (Bu, Mu)
4.8 Abmachung
Abdullāh ibn Amr (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer immer die folgenden vier Eigenschaften besitzt, ist ein reiner Heuchler, und wer nur eine der vier Eigenschaften hat, besitzt so lange eine heuchleri-
50
sche Eigenschaft, bis er diese aufgibt: Wenn man ihm etwas anvertraut, ver-hält er sich untreu; wenn er spricht, lügt er; wenn er eine vertragliche Abma-chung schließt, erfüllt er sie nicht; und wenn er mit jemandem streitet, be-nimmt er sich unverschämt.“ (Bu)
Alī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Gläubigen sind alle gleich, und sie halten zusammen gegen jeden Außen-stehenden (Nicht-Muslim); und der Schutzvertrag, den der geringste unter ih-nen abgeschlossen hat, ist für alle verbindlich. Wahrlich, kein Gläubiger wird für die Tötung eines Ungläubigen getötet, und auch keiner, der eine Abma-chung getroffen hat, solange er sich an die Abmachung hält.“ (Ha, Na)
4.9 Abneigung
Āischa (ra) berichtete, dass sie den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Die Seelen sind Soldaten im Einsatz. Die gleichartigen unter ihnen ziehen sich an, und die verschiedenartigen gehen auseinander.“ (Bu)
4.10 Abraham (a.s.)
Abdullāh ibn Zaid (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wahrlich, Ibrāhīm erklärte Mekka für ein Schutzgebiet und sprach dafür ein Bittgebet; und ich erkläre Medīna genauso für ein Schutzgebiet, wie Ibrāhīm Mekka für ein Schutzgebiet erklärt hat. Ich sprach für Medīna ein Bittgebet um Segen, wie Ibrāhīm um Segen für Mekka erbeten hatte.“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Der Edle, Sohn des Edlen, Sohn des Edlen, Sohn des Edlen, ist Yūsuf, Sohn des Jakob, Sohn des Isaak, Sohn des Abraham (as).“ (Bu)
4.11 Abschiedspilgerfahrt (Haddschatu-l-wadā)
Dscharīr (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte zu mir während der Abschiedspil-gerfahrt (Haddschatu-l-wadā):
Lass die Menschen (diese meine folgenden Wörter) aufmerksam hören: „Keh-ret nicht nach mir in den Unglauben zurück, indem die einen von euch die Nacken der anderen abschlagen!“ (Bu)
51
Yahyā ibn Husain (ra) berichtete über seine Großmutter Umm al-Husain (ra), dass sie folgendes sagte:
Ich vollzog mit dem Gesandten Allahs (sas) die Abschiedspilgerfahrt. Der Ge-sandte Allahs (sas) hielt eine lange Rede, in der er unter anderem sagte:
„Wenn ein hässlich aussehender Sklave - ich dachte, er sagte auch: dunkelhäu-tiger - zu eurem Oberhaupt bestimmt wird und euch gemäß dem Buche Al-lahs führt, dann folgt ihm und leistet ihm Gehorsam.“ (Mu, Na)
4.12 Abschreckung
Abū Mas’ūd al-Ansārī (ra) berichtete: Ein Mann sagte:
„O Gesandter Allahs, ich kann kaum das Gebet hinter dem Mann Soundso aushaken, weil er das Gebet übermäßig in die Länge zieht.“
Niemals erlebte ich, dass der Prophet (sas) in einer Anweisung so verärgert war, wie an jenem Tag; denn er sagte:
„O ihr Menschen, ihr seid abschreckend. Wer die Menschen im Gebet leitet, der soll es in erträglicher Weise tun; denn unter diesen befindet sich der Kran-ke, der Schwache und derjenige, der einiges zu erledigen hat.“ (Bu)
Abū Mas’ūd (ra) berichtete: Ein Mann sagte:
„Ich schwöre bei Allah, o Gesandter Allahs, dass ich deshalb nicht zum Mor-gengebet komme, wegen dem Soundso, der das Gebet in die Länge zieht, wenn er es für uns leitet.“
Ich habe den Gesandten Allahs (sas) niemals bei der Erteilung einer Anwei-sung so verärgert gesehen, wie an jenem Tag; denn er sagte anschließend:
„Unter euch gibt es solche, die (die Menschen) abschrecken! Wer von euch die Menschen im Gebet leitet, der soll es kürzer fassen; denn unter ihnen befinden sich Schwache, Kranke und andere, die einige Besorgungen erledigen wollen.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Macht es leicht und erschwert nicht; bringt frohe Kunde und schreckt nicht ab.“ (Bu)
4.13 Abstammung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
52
„Bei einer Heirat wird die Frau gewöhnlich wegen viererlei Gründe begehrt sein: Wegen ihres Vermögens, ihrer Abstammung, ihrer Schönheit und ihrer Frömmigkeit. Nehmet also einen glücklichen Ausgang mit der Frau, die fromm ist, damit deine Hände zu einem beachtlichen Gewinn gelangen.“ (Bu)
4.14 Abtrünnige
Ibn Abbās (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer von seinem Āmir (Führer) etwas erlebt, das ihm zuwider ist, soll sich gedulden; denn wer sich von der Führungsmacht um eine Handbreite distan-ziert (und stirbt), der stirbt im Zustand des Brauchtums der Dschāhiliyya!“ (Bu)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) folgendes zu Ka’b ibn Ughra (ra) sagte:
„Allah möge dich vor der Herrschaft der Toren schützen!“
Ka’b sagte: „Was ist die Herrschaft der Toren?“
Der Prophet sagte: „Leute, die nach mir kommen und weder meine Leitung noch meine Sunna befolgen. Und diejenigen, die Lügen dieser Leute glauben und ihnen bei der Ausübung ihrer Ungerechtigkeit helfen, gehören nicht zu mir, noch gehöre ich zu ihnen, und sie werden auch nicht meinen Haud errei-chen.“ (Ha, Na)
4.15 Abū Bakr (ra)
Amr ibn al-Ās (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) entsandte mich mit dem Heer nach Dhāt as-Salāsil und gab mir den Oberbefehl über die Truppen. Ich kam zu ihm und sagte:
„Welchen Menschen liebst du am meisten?“
Er sagte: „Āischa!“
Ich sagte: „Wen unter den Männern?“
Er sagte: „Ihren Vater!“
Ich sagte: „Wen sonst?“
Er sagte: „Umar ibn al-Khattāb!“
Danach nannte er weitere Männer. (Bu)
Abū Bakr (ra) berichtete:
53
Ich sagte zum Propheten (sas) als ich (mit ihm) in der Berghöhle war: „Wenn einer von ihnen unter seine Füße blicken würde, würde er uns sehen!“
Er erwiderte: „Was hältst du, o Abū Bakr, von zwei (Menschen), bei denen Al-lah ein Dritter ist?“ (Bu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) hielt eine Rede, in der er sagte: „Wahrlich, Allah hat einem Seiner Diener die Wahl zwischen der Welt und dem, was sich bei Ihm befindet, gestellt, und dieser Diener entschied sich für das, was sich bei Allah befindet.“
Da weinte Abū Bakr, und wir staunten über sein Weinen, das deswegen aus-gelöst wurde, weil der Gesandte Allahs (sas) nur von einem Diener sprach, dem etwas zur Wahl gestellt wurde! Siehe, der Gesandte Allahs (sas) war es, dem die Wahl gestellt wurde, und siehe, Abū Bakr war derjenige unter uns, der es am meisten ahnte.
Der Gesandte Allahs (sas) fuhr fort: „Derjenige unter den Menschen, der mir treuen Einsatz mit seiner Person und mit seinem Vermögen leistete, war Abū Bakr. Wenn ich einen besten Freund außer Allah nehmen würde, würde ich Abū Bakr nehmen. Es handelt sich jedoch um die Brüderlichkeit und die Zu-neigung zueinander im Islam. In dieser Moschee soll es keine Tür mehr geben, die nicht zugemauert werden soll, mit Ausnahme der Tür von Abū Bakr.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) ging den Berg Uhud hinauf und in seiner Begleitung waren Abū Bakr, Umar und Uthmān. Da bebte der Berg unter ihnen und der Prophet schlug mit seinem Fuß darauf und sagte:
„Sei ruhig Uhud! Denn auf dir befindet sich niemand, außer einem Propheten, einem Wahrhaftigen (Siddīq) und zwei Märtyrern!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn ich einen besten Freund nehmen würde, würde ich Abū Bakr (ra) nehmen. Er ist vielmehr mein Bruder (im Islam) und mein Gefährte.“ (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete:
„Wenn wir zur Zeit des Propheten (sas) von der Vorzüglichkeit der Menschen sprachen, gaben wir den Vorrang Abū Bakr, dann Umar ibn al-Khattāb, dann Uthmān ibn Affān.“ (Bu)
54
Muhammad ibn Dschubair ibn Mut’im (ra) berichtete von seinem Vater (ra), dass dieser sagte:
Eine Frau kam (mit einem Anliegen von ihr) zum Propheten (sas) und er ver-langte von ihr, dass sie noch mal kommen solle. Sie sagte zu ihm: „Was mache ich, wenn ich komme und dich nicht mehr finde?“
Sie sprach so, als ob sie den Tod meinte!
Er (sas) sagte zu ihr: „Wenn du mich nicht findest, dann gehe zu Abū Bakr!“ (Bu)
4.16 Abū Lahab
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Abū Lahab, Allahs Fluch auf ihm, sagte zum Propheten (sas): „Du sollst zu-grunde gehen für den ganzen Tag!“
Darauf wurde folgender Qur’ān-Vers offenbart: „Zugrunde gehen sollen die Hände Abū Lahabs. Und (auch er selbst) soll zugrunde gehen...“ (111:1 f.)“ (Bu)
4.17 Abū Talha (ra)
Abū Talha (ra) berichtete:
„Ich gehörte zu denjenigen, die vom Schlaf am Tage der Schlacht von Uhud so überwältigt wurden, dass das Schwert mehrmals aus meiner Hand herunter-fiel.1 Es fiel herunter, und ich nahm es wieder auf, und es fiel abermals herun-ter, und ich nahm es wieder auf.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Als sich manche Leute am Tage der Schlacht von Uhud vom Propheten (sas) entfernten, blieb Abū Talha mit seinem Schild standhaft als Schutzwall vor dem Propheten (sas). Er (Abū Talha) war ein guter und starker Bogenschütze, der an jenem Tag zwei oder drei Bogen (unter seiner Zugstärke) brach. Man-che Männer kamen gewöhnlich zum Propheten mit einem Pfeilbehälter, und er sagte zu ihnen: „Legt sie bereit für Abū Talha.“
Der Prophet (sas) beobachtete zwecks Aufsicht die Kämpfer und Abū Talha sagte zu ihm: „Mein Vater und meine Mutter mögen für dich zum Opfer fal-len! Halte die Aufsicht nicht, damit dich kein Pfeil des Feindes trifft. Mein Le-ben setze ich für dein Leben ein! An jenem Tag sah ich die hochgekrempelten Ärmel und die Fußringe von Āischa bint Abī Bakr und Umm Sulaim, während
1 Vgl. Qur’ān, 3:154.
55
sie die Wasserschläuche aufstützten und diese in den Mund der Leute ausgos-sen, alsdann zurückkehrten, um diese nachzufüllen, alsdann noch mal zu kommen und diese wiederum in den Mund der Leute auszugießen! Es kam auch vor, dass das Schwert aus der Hand von Abū Talha entweder zwei- oder dreimal herunterfiel.“ (Bu)
4.18 Abū Tālib
Abbās ibn Abdu-l-Muttalib (ra) berichtete:
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, ob du etwas Nützliches für Abū Tālib machen könntest? Denn er umgab dich mit seinem Schutz und reagierte zornig mit den anderen wegen dir!“
Der Prophet sagte: „Ja! Er ist in einer flachen Stelle im Höllenfeuer. Wäre es nicht wegen mir, so wäre er in der tiefsten Tiefe im Höllenfeuer.“ (Bu)
4.19 Abū Ubayda ibn al-Dscharrāh (ra)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Für jedes Volk gibt es Deinen Treuhänder und unser Treuhänder - für dich meine Umma - ist Abū Ubayda ibn al-Dscharrāh.“ (Bu)
4.20 Abwehren
Nu’mān ibn Baschīr (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Das Gleichnis eines Menschen, der die Gebote Allahs einhält und desjenigen, der diese missachtet, ist denjenigen gleich, die ihre Plätze auf einem Schiff durch das Los teilten: Einige von ihnen erhielten die oberen Plätze und die an-deren die unteren. Es geschah dann, dass diejenigen, die sich unten aufhielten, immer an den Leuten vorbeigehen mussten, die sich oben befanden, um Trinkwasser zu holen.
Da sagten diese: „Was haltet ihr davon, wenn wir ein Loch in unser Abteil bohrten und die Leute über uns nicht mehr belästigen?“
Wenn die Leute (oben) dies zulassen würden, was die anderen zu tun beab-sichtigen, so würden alle zusammen zugrunde gehen; und wenn sie sie mit der Tatkraft davon abhalten würden, so retteten sie sich selbst und alle ande-ren mit.“ (Bu)
4.21 Abwenden
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
56
„Schürt keinen gegenseitigen Hass unter euch. Seid einander nicht neidisch. Wendet euch nicht voneinander ab und seid Allahs Diener, brüderlich zuei-nander. Es ist dem Muslim nicht erlaubt, seinen Bruder länger als drei Tage zu meiden.“ (Bu)
Von Abū Huraira (ra): Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Beneidet einander nicht und überbietet einander (beim Handel) nicht, hasst einander nicht, wendet euch nicht voneinander ab, unterbietet einander (beim Kauf) nicht, sondern seid Diener Allahs, Brüder. Der Muslim ist Bruder des Muslims; er fügt ihm kein Unrecht zu und lässt ihn nicht im Stich, er belügt ihn nicht und verachtet ihn nicht. Die Gottesfurcht ist hier“ - und er zeigte dreimal auf seine Brust.
„Es genügt dem Menschen an Schlechtem, dass er seinen Bruder, den Muslim, verachtet. Alles am Muslim ist dem anderen Muslim heilig: sein Blut, sein Be-sitz und seine Ehre.“ (Mu)
4.22 Achselhaare
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Zur Fitra gehören fünf Dinge: Die Beschneidung, das Abrasieren der Scham-haare, das Kurzschneiden des Schnurrbarts, das Schneiden der (Finger- und Fuß-)Nägel und das Auszupfen der Achselhaare.“ (Bu)
4.23 Achtung
Ibn Abbās (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Zu uns gehört derjenige nicht, der sich nicht der Kleinen erbarmt, der nicht den Alten Achtung schenkt, nicht zum Guten auffordert und nicht das Übel verwehrt.“ (Ti)
4.24 Adam (a.s.)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Allah erschuf Adam in einer Körpergröße von sechzig Ellenlängen und sagte zu ihm: „Geh hin und grüße die anwesenden Engel mit dem Friedensgruß (Salām) und höre zu, wie sie dich begrüßen, und dies ist der Gruß deiner Nachkommen.“
Adam sagte: „As-Salāmu alaikum (Der Friede sei auf euch)!“ Sie erwiderten: „As-Salāmu alaika wa-rahmatu-llah (Auf dir sei der Friede und die Barmherzig-
57
keit Allahs).“ Und sie haben für ihn die Worte „die Barmherzigkeit Allahs“ hin-zugefügt.
Es wird dann geschehen, dass jeder, der ins Paradies eingehen wird, die Ge-stalt von Adam einnimmt. Seit damals bis zur heutigen Zeit ist die Menschen-gestalt immer weniger geworden.“ (Bu)
4.25 Ad-Daddschāl (Falscher Messias)
Āischa (ra) berichtete:
„Ich hörte den Gesandten Allahs (sas), dass er seine Zuflucht (bei Allah) vor dem Daddschāl (dem falschen Messias) nahm.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„An den Eingängen von Medīna befinden sich Engel. Daher drängen weder die Pest noch der Daddschāl hinein.“ (Bu)
4.26 Aderlass
Anas ibn Mālik (ra) wurde folgende Frage gestellt:
„Habt ihr es verabscheut, einen Fastenden durch Aderlass zu behandeln?“
Er erwiderte: „Nein, mit Ausnahme, wenn eine Körperschwäche vorhanden war!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) ließ sich durch Aderlass behandeln, während er sich im Ihrām-Zustand befand; und er ließ sich ebenfalls durch Aderlass behandeln, während er fastete.“ (Bu)
4.27 Adoption
Abū Dharr (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Es gibt keinen Menschen, der seine Zugehörigkeit zu einem anderen außer seinem Vater behauptet - und er handelt dabei wissentlich -, der nicht dadurch den Glauben an Allah abgelegt hat. Und wer seine Zugehörigkeit zu Leuten behauptet, mit denen er keine verwandtschaftliche Bindung gemeinsam hat, der soll seinen Platz im Höllenfeuer einnehmen.“ (Bu)
Wāthila ibn al-Asqa (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
58
„Zu den großen Lügen gehört wahrlich, dass der Mensch seine Zugehörigkeit zu einem anderen außer seinem Vater behauptet, oder dass seine Augen etwas blicken, was sie nicht blicken dürfen, oder dass er über den Gesandten Allahs (sas) etwas berichtet, was er nicht gesagt hat.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Sprechet euch nicht los von euren Vätern; und wer sich dann von seinem Va-ter losspricht, der ist dem Unglauben verfallen.“ (Bu)
Sa’īd (ra) berichtete: Ich hörte den Propheten (sas) sagen:
„Demjenigen, der seine Zugehörigkeit zu einem anderen außer seinem eige-nen Vater zulässt, während er weiß, dass dieser nicht sein Vater ist, wird das Paradies verwehrt.“
Als ich dies Abū Bakra (ra) erwähnte, sagte er zu mir: „Ich (bestätige es) auch. Meine Ohren haben es gehört und mein Herz hat es aufgenommen vom Ge-sandten Allahs (sas)!“ (Bu)
4.28 Ahlu-d-Dhimma
Abdullāh ibn Amr (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer einen Menschen tötet, dessen Schutz unter vertraglicher Abmachung (mit den Muslimen) steht, wird (am Tage des Jüngsten Gerichts) nicht einmal den Duft des Paradieses einatmen dürfen; und sein Duft ist wahrlich aus einer Entfernung von einer vierzigjährigen Reise wahrzunehmen!“ (Bu)
4.29 Ähnlichkeit
Umm Salama (ra) berichtete: Umm Sulaim (ra) kam zum Gesandten Allahs (sas) und sagte:
„O Gesandter Allahs! Allah ist nicht schamhaft vor der Wahrheit! Ist die Frau zum Ghusl verpflichtet, wenn sie im Traum ihren geschlechtlichen Höhepunkt erlebt?“
Der Prophet (sas) sagte: „Wenn sie dabei das Flüssige findet!“
Da verhüllte sich Umm Salama, d.h. sie verdeckte ihr Gesicht, und sagte:
„O Gesandter Allahs, hat eine Frau wirklich eine solche Flüssigkeit, wenn sie ihren geschlechtlichen Höhepunkt erlebt?“
Der Prophet sagte: „Ja! Sei nicht unbeholfen. Wie kommt es dann, dass ihr Kind ihr ähnlich aussieht?“ (Bu)
59
4.30 Āischa (ra)
Āischa (ra) berichtete,
dass der Gesandte Allahs (sas) - während er an seiner Krankheit litt, an der er auch später starb, oft folgende Frage stellte:
„Wo bin ich morgen? Wo bin ich morgen?“
Er meinte (und erwartete) damit seinen gemeinsamen Tag mit Āischa. Dies veranlasste seine anderen Frauen, es zuzubilligen, dass er dort bleiben möge, wo er es gern hätte. Da entschied er sich für die Wohnung von Āischa und blieb dort, bis er bei ihr starb.
Āischa selbst erzählte davon: „Er starb also an dem Tag, an dem er die Runde bei mir in meiner Wohnung machte. Allah nahm ihn dann in dem Augenblick zurück, als sein Kopf an meiner Brust unter meinem Kinn lag und sich sein Speichel mit dem meinigen (durch einen Kuss) vermischte.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete,
dass der Prophet (sas) seine Eheschließung mit ihr vornahm, als sie sechs Jahre alt war, und mit ihr die ehelichen Beziehungen erst unterhielt, als sie neun Jahre alt war, und dass die Ehe mit ihm insgesamt neun Jahre dauerte (bis er starb). (Bu)
Āischa (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte zu mir:
Ich habe dich im Traum gesehen. Der Engel brachte dich eingehüllt in einem Seidentuch und sagte zu mir: „Das ist deine Frau!“
Ich nahm das Tuch von deinem Gesicht ab und sah, dass du diese Frau bist. Da sagte ich zu mir: „Wenn dieses (Vorzeichen) von Allah ist, so wird Er es vollenden.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte zu mir:
„Ich weiß doch genau, wann du mit mir zufrieden bist, und wann du mit mir unzufrieden bist!“
Ich erwiderte: „Und wie kannst du dies feststellen?“
Da entgegnete er: „Wenn du mit mir zufrieden bist, sagst du: „Nein, beim Herrn des Muhammad!“ Und wenn du über mich verärgert bist, sagst du: „Nein, beim Herrn des Ibrāhīm (Abraham).“
Ich sagte zu ihm: „Das stimmt! Bei Allah, o Gesandter Allahs, ich vermied da-bei nichts anderes als deinen Namen auszusprechen!“ (Bu)
60
Ibn Abbās (ra) berichtete,
dass Umar eines Tages bei Hafsa eintrat und zu ihr sagte:
„Du darfst dich nicht von derjenigen betören lassen, die von der Liebe des Ge-sandten Allahs (sas) zu ihr wegen ihrer Schönheit stolz ist!“
- Und er meinte damit Āischa. Als sie (Hafsa) dies dem Gesandten Allahs (sas) erzählte, lächelte er. (Bu)
4.31 Al-Aqaba
Ubāda ibn as-Sāmit (ra), der an der Schlacht von Badr teilgenommen und zu den Gruppenführern (Naqīb) in der Nacht von Aqaba gehört hatte, berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) sagte vor einer Gruppe seiner Gefährten, die sich um ihn scharte: „Leistet mir den Treueschwur, dass ihr Allah weder etwas zur Seite stellt noch stiehlt noch Unzucht begeht noch eure Kinder tötet noch Schändlichkeiten durch eure Hände und zwischen euren Beinen begeht, und dass ihr euch mir gegenüber im guten Sinne nicht ungehorsam verhaltet. Wer von euch dies erfüllt, der hat seinen Lohn von Allah zu erwarten, und wer immer etwas davon begeht und dafür eine Strafe in dieser Welt erleidet, so gilt diese für ihn als Sühne. Begeht einer aber eine Tat davon und wird von Allah vor der Öffentlichkeit geschützt, so ist das Urteil bei Allah: wenn Er will, vergibt Er ihm; und wenn Er will, bestraft Er ihn.“
So haben wir aufgrund dessen den Treueschwur geleistet. (Bu)
4.32 Al-Baqara
Abū Mas’ūd (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wer die letzten beiden Qur’ān-Verse aus Sure al-Baqara (Nr. 2) in einer Nacht rezitiert, dem werden diese genügend sein.“ (Bu)
4.33 Al-Ansār
Anas (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Die Ansār zu lieben, ist ein Zeichen des Glaubens, und die Ansār zu hassen ist ein Zeichen der Heuchelei.“ (Bu)
4.34 Al-Fātiha
Ubāda ibn as-Sāmit (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Es zählt kein Gebet für denjenigen, der die Eröffnende Sure (al-Fātiha) des Qur’ān nicht rezitiert hat.“ (Bu)
61
4.35 al-Hasan und al-Husain
Abū Huraira (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) küsste (sein Enkelkind) Hasan ibn Alī in der Ge-genwart von Aqra ibn Habis at-Tamīmi, der dort saß.
Al-Aqra sagte: „Ich habe zehn Kinder, und nie habe ich eines von ihnen ge-küsst!“
Der Gesandte Allahs (sas) schaute ihn an und sagte: „Wer nicht barmherzig ist, der findet auch kein Erbarmen.“ (Bu)
Abū Nu’m (ra) berichtete:
Ich war zugegen bei Ibn Umar, als ein Mann ihn über (die Reinheit) des Blutes einer Mücke fragte.
Ibn Umar (ra) fragte ihn: „Woher kommst du?“
Der Mann erwiderte: „Ich gehöre zu den Bewohnern des Irak.“
Ibn Umar (ra) sagte zu den Anwesenden: „Schaut euch diesen Mann an, der über das Blut der Mücke fragt, während sie (die Bewohner des Irak) den Sohn (Enkel Husain) des Propheten (sas) ermordeten, und ich hörte den Propheten (sas) sagen: „Sie beide2 sind meine beiden Duftpflanzen aus dieser Welt!““ (Bu)
Usāma ibn Zaid (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) pflegte mich (als Kind) auf seinen Oberschenkel und Hasan ibn Alī auf den anderen Oberschenkel zu setzen, dann uns beide zu-sammenzudrücken und zu sagen:
„O Allah mein Gott, erbarme Dich beider; denn ich erbarme mich ihrer.“ (Bu)
4.36 Al-Khawāridsch
Yusair ibn Amr berichtete: Ich fragte Suhail ibn Hunaif:
„Hast du jemals von dem Propheten (sas) gehört, dass er über die Khawāridsch etwas äußerte?“
Er sagte: „Ich hörte ihn sagen, indem er zugleich mit seiner Hand in Richtung des Irak zeigte: „Von dort werden Leute sprießen, die zwar den Qur’ān lesen, ohne jedoch, dass seine Wirkung etwas über ihren Brustkorb hinaus erreichen
2 Es handelt sich um Hasan (ra) und Husain (ra), die beiden Enkelkinder des Propheten (sas) von sei-ner Tochter Fatima.
62
wird; sie werden den Islam ruckartig verlassen, wie wenn ein Pfeil mit dem Bogen geschossen wird.““ (Bu)
4.37 Al-Hudaibiyya
Yazīd ibn Abū Ubaid (ra) berichtete: Ich fragte Salama (ra):
„Für was habt ihr dem Propheten (sas) am Tage der Hudaibiya den Treue Eid geleistet?“
Er sagte: „Für den Tod!“ (Bu)
4.38 Al-Kabāth
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete:
Wir waren zusammen mit dem Gesandten Allahs (sas) in Marri-z-Zahrān, um al-Kabāth zu ernten.
Er sagte zu uns: „Holt die dunklen davon; denn diese sind die besten.
(Einer fragte:) „Hast du jemals Schafe gehütet?“
Der Prophet antwortete: „Ja! Es gab keinen Propheten, der nicht diese gehütet hätte.“ (Bu)
4.39 Alkohol
Āischa (ra) berichtete:
„Als die letzten Verse der (2.) Sure al-Baqara offenbart wurden, rezitierte sie der Prophet (sas) in der Moschee und verbot anschließend den Handel mit dem Alkohol.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Dem Gesandten Allahs (sas) wurden während seiner Nachtreise (Isrā) nach Je-rusalem zwei Trinkgefäße gebracht. Das eine von den beiden enthielt Alkohol, und das andere enthielt Milch. Der Prophet schaute die beiden an und nahm dann das Gefäß mit der Milch.
Darauf sagte Dschibrīl zu ihm: „Alles Lob gebührt Allah, dass Er dich zu der natürlichen Veranlagung rechtgeleitet hat. Hättest du den Alkohol genom-men, so wäre deine Umma irregegangen!“ (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
63
„Zu den Vorzeichen der Stunde gehört, dass das (göttliche) Wissen ver-schwindet, die Unwissenheit herrscht, der Alkohol gewöhnlich getrunken und die Unzucht (Zina) offenkundig wird.“ (Bu)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete: Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) folgen-des sagen, als er in Mekka im Jahre der Eroberung war:
„Wahrlich, Allah verbietet, und auch Sein Gesandter, den Handel mit dem Al-kohol, den verendeten Tieren, dem Schwein und den Götzenbildern (bzw. Götzenfiguren).“
Darauf wurde ihm folgende Frage gestellt: „O Gesandter Allahs, wie ist es mit dem Fett der verendeten Tiere? Denn damit werden Schiffe angestrichen und Leder gepflegt und von den Menschen als Brennstoff für ihre Lampen ge-braucht.“
Der Prophet sagte: „Nein! Das ist verboten!“
Dann sagte der Gesandte Allahs (sas): „Allah verfluche die Juden; denn Allah hat ihnen wahrlich das Fett dieser Tiere verboten und sie sammelten es, ver-kauften es und verzehrten den Erlös davon.“ (Bu)
4.40 Alkoholtrinken
Uqba ibn al-Hārith (ra) berichtete:
„An-Nu‛aimān - oder Ibn an-Nu‛aimān - wurde betrunken vorgeführt, und der Prophet (sas) ließ die Leute, die sich zu jener Zeit im Hause befanden, ihn schlagen; sie schlugen ihn dann, und ich gehörte selbst zu denjenigen, die ihn mit Schuhen schlugen.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Derjenige, der Unzucht begeht, begeht diese nicht in dem Augenblick, in dem er an Allah glaubt. Und derjenige, der Alkohol trinkt, trinkt ihn nicht in dem Augenblick, in dem er an Allah glaubt. Und derjenige, der Diebstahl begeht, begeht diesen nicht in dem Augenblick, in dem er an Allah glaubt. Und derjenige, der sich eine Sache widerrechtlich aneignet, wobei die Men-schen ihn missachtend anschauen, begeht diese Tat nicht in dem Augenblick, in dem er an Allah glaubt.“ (Bu, Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Ein Mann, der Alkohol trank, wurde dem Propheten (sas) vorgeführt, und er sagte: „Schlaget ihn!“
64
Einige von uns schlugen mit der Hand, andere mit dem eigenen Schuh oder mit dem eigenen Kleidungsstück. Als er wegging sagten einige Leute: „Allah möge dich mit deiner Schande im Stich lassen!“
Der Prophet aber sagte: „Ihr dürft das nicht sagen, damit ihr Satan nicht gegen ihn helft!“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
„Die Bestrafung wegen des Alkoholtrinkens wurde von dem Propheten (sas) durch Schlagen mit Palmzweigen und Schuhen vollzogen; und Abū Bakr voll-zog sie mit vierzig Peitschenhieben.“ (Bu)
Sā’ib ibn Yazīd berichtete:
„Uns wurde gewöhnlich zu Lebzeiten des Gesandten Allahs (sas) und zur Amtszeit von Abū Bakr und zu Beginn der Amtszeit im Kalifat von Umar, der-jenige gebracht, der Alkohol getrunken hatte, und wir machten uns an ihn, schlugen ihn mit unseren Händen, Schuhen und Kleidungsstücken. Aber ge-gen Ende der Amtszeit von Umar, ließ er in einem solchen Fall mit vierzig Peitschenhieben bestrafen. Als aber die Leute immer unbändiger wurden und sich frevelhafter benahmen, bestrafte er sie mit 80 Peitschenhieben.“ (Bu)
4.41 Allmacht Allahs
Nach Abū Dharr al-Ghifārī (ra) ist nach dem Gesandten Allahs (sas) unter dem, was er von seinem Herrn, dem Mächtigen und Erhabenen berichtet, dass Er gesagt hat:
„O Meine Knechte, Ich habe Mir Selbst die Ungerechtigkeit untersagt und ha-be sie auch euch untersagt, so tut einander kein Unrecht.
O Meine Knechte, ihr alle geht in die Irre, außer dem, den Ich recht leite; so er-bittet die Rechtleitung von Mir, dann leite Ich euch.
O Meine Knechte, ihr seid alle hungrig, außer dem, den Ich speise; so erbittet Speise von Mir, dann speise Ich euch.
O Meine Knechte, ihr seid alle nackt, außer dem, den Ich kleide; so bittet Mich um Kleidung, dann kleide Ich euch.
O Meine Knechte, ihr begeht in der Nacht und am Tage Verfehlungen, und Ich vergebe alle Missetaten; so bittet Mich um Vergebung, dann vergebe Ich euch.
O Meine Knechte, ihr vermögt Mir nicht zu schaden, und so werdet ihr Mir nicht schaden, und ihr vermögt Mir nicht zu nutzen, und so werdet ihr Mir nicht nutzen.
65
O Meine Knechte, wenn der erste unter euch und der letzte unter euch, die Menschen unter euch und die Dschinn unter euch so frommen Herzens wären wie der Frömmste unter euch, so vermehrte dies Meine Herrschaft nicht.
O Meine Knechte, wenn der erste unter euch und der letzte unter euch, die Menschen unter euch und die Dschinn unter euch so sündigen Herzens wären wie der Sündigste unter euch, so verringerte dies Meine Herrschaft nicht.
O Meine Knechte, wenn der erste unter euch und der letzte unter euch, die Menschen unter euch und die Dschinn unter euch, auf einer einzigen Ebene stünden und sie Mich bäten, und wenn Ich dann jedem einzelnen gäbe, wo-rum er Mich bäte, so verminderte das nicht, was bei Mir ist, um mehr als das, was eine Nadel vermindert, wenn sie ins Meer getaucht wird.
O Meine Knechte, es sind (allein) eure Taten, die Ich euch anrechne, danach gebe Ich euch für sie in vollem Maß. Wer also auf Gutes stößt, der lobe Allah, und wer auf etwas anderes stößt, der tadele niemanden außer sich selbst.“ (Mu)
4.42 Almosen
Hakīm ibn Hizām (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Die obere Hand ist besser als die untere Hand.3 Beginne mit demjenigen, den du unterhältst; und das beste Almosen ist das, was man nach der Befriedigung seiner Bedürfnisse gibt. Und wer immer sich zurückhält, dem erspart Allah das Erbetteln bei den anderen. Und wer immer sich genügsam verhält, dem gibt Allah reichlich.“ (Bu)
Hāritha ibn Wahb (ra) berichtete: Ich hörte den Propheten (sas) sagen:
„Gebt Almosen; denn es wird eine Zeit auf euch zukommen, in der der Mensch mit seinem Almosen umhergeht und zu dessen Abgabe keine Emp-fänger findet. Man wird zu ihm sagen: „Wärst du gestern damit gekommen, hätte ich es von dir angenommen; heute aber habe ich es nicht mehr nötig.““ (Bu)
Atā (ra) sagte: Ich bezeuge, dass Ibn Abbās (ra) folgendes berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) kam heraus, während Bilāl ihn begleitete. Er (der Prophet) ging (zu den Frauen), weil er dachte, sie hätten seine Predigt nicht hören können. So trug er sie ihnen vor und wies sie an, Almosen zu geben. Die Frauen spendeten daraufhin: einige warfen ihre Ohrringe, andere ihre Ringe, und Bilāl nahm diese im Zipfel seines Gewandes auf.“ (Bu)
3 Die obere Hand ist die spendende und die und die untere Hand ist die bettelnde.
66
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete:
Der Gesandte Allahs (sas) hielt eine Ansprache auf dem Podest und erwähnte das Almosen, die Genügsamkeit und das Betteln; er sagte: „Die obere Hand ist besser als die untere Hand; denn die obere Hand ist die Spendende und die untere Hand ist die Bettelnde.“ (Bu)
Adī ibn Hātim (ra) berichtete:
Ich befand mich in Gegenwart des Gesandten Allahs (sas) als zwei Männer zu ihm kamen: Der eine von den beiden klagte über Armut, während der andere über Wegelagerei klagte.
Der Gesandte Allahs (sas) sagte: „Was die Wegelagerei angeht, so wird es nicht mehr allzu lange Zeit dauern, bis die Kamel-Karawanen nach Mekka ohne Begleitschutz aufbrechen.
Was aber die Armut angeht, so wird die Stunde (des Weltuntergangs) nicht kommen, bis der eine von euch mit seinem Almosen umhergeht und keinen finden wird, der es von ihm annimmt.
(Es wird die Zeit kommen, in der) bestimmt jeder von euch vor Allah stehen wird, ohne jegliche Verschleierung zwischen ihm und Ihm, aber auch ohne Dolmetscher, der für ihn die Sprache übersetzen soll.
Diesem wird dann gesagt: „Habe Ich dir nicht Reichtum gegeben?“ und er wird mit Sicherheit sagen: „Doch!“
Diesem wird abermals gesagt: „Habe Ich zu dir keinen Gesandten entsandt?“ und er wird mit Sicherheit sagen: „Doch!“
Dieser schaut dann zu seiner Rechten und sieht nichts anderes als das Höllen-feuer; alsdann schaut er zu seiner Linken und sieht nichts anderes als das Höl-lenfeuer. Also soll sich ein jeder von euch vor dem Höllenfeuer schützen, und wäre es nur mit einer halben Dattel; und wenn er diese nicht finden kann, dann mindestens mit einem guten Wort.“ (Bu)
Abū Buradas Großvater (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Einem jeden Muslim obliegt die Abgabe einer Sadaqa.“
Die Leute fragten: „O Prophet Allahs, und wie, wenn man nichts hat?“
Der Prophet antwortete: „Er soll mit seinen Händen arbeiten und etwas ver-dienen, wovon er für sich selbst Nutzen hat und eine Sadaqa gibt!“
Die Leute fragten: „Und wie, wenn man keine Arbeit findet?“
Der Prophet antwortete: „Er soll dann einem Behinderten in seiner Not hel-fen!“
67
Die Leute fragten: „Und wie, wenn man keinen findet?“
Der Prophet antwortete: „Er soll dann mit guten Taten umgehen und sich vom Übel fernhalten; denn dies ist von ihm eine Sadaqa!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer von euch bei al-Lat und al-Uzza geschworen hat, der soll „lā ilāha illa-llāh (kein Gott ist da außer Allah)“ sprechen; und wer zu seinem Gefährten sagt: „Komm, ich will mit dir Glückspiel betreiben!“, der soll ein Almosen (Sadaqa) ausgeben.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Eine Frau darf nicht fasten4, während ihr Mann anwesend ist, es sei denn mit seiner Erlaubnis. Ferner darf sie keinem den Eintritt in seine Wohnung gewäh-ren, es sei denn mit seiner Erlaubnis. Und was sie immer ohne seine Erlaubnis an Spende (aus seinem Geld) gibt, so wird ihm die Hälfte des Lohnes zuteil sein.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Jedem Menschen obliegt die Pflicht einer Sadaqa für jedes Gelenk seines Kör-pers und an jedem Tag, an dem die Sonne scheint; und das Schlichten zwi-schen den Menschen ist von ihm eine geleistete Sadaqa.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
Wer von gleicher Sache auf dem Weg Allahs zweimal spendet, dem wird (am Tage des Jüngsten Gerichts) von den Toren des Paradieses zugerufen: „O Die-ner Allahs, das war gut!“
Wer einst (im Diesseits) zu den Betenden gehörte, der wird zum Eintreten durch das Tor des Gebets ausgerufen.
Und wer einst zu den Leuten des Dschihād gehörte, der wird zum Eintreten durch das Tor des Dschihād ausgerufen.
Und wer zu den Fastenden gehörte, der wird zum Eintreten durch das Ar-Rayyān-Tor ausgerufen.
Und wer zu den Spendenden gehörte, der wird zum Eintreten durch das Tor der Sadaqa ausgerufen.“
4 Hier handelt es sich um das freiwillige Fasten außerhalb des Fastenmonats Ramadān.
68
Abū Bakr sagte: „Mein Vater und meine Mutter mögen für dich als Opfer sein, o Gesandter Allahs! Es ist einhellig für denjenigen, der zum Eintreten durch eines dieser Tore ausgerufen wird. Wird es auch einige geben, die zum Eintre-ten durch alle diese Tore ausgerufen werden?“
Der Prophet antwortete: „Ja! Und ich hoffe, dass du zu ihnen gehören wirst!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Dem Muslim obliegt keine Sadaqa5 für sein Pferd und seinen Sklaven.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Hasan (Enkelkind des Propheten (sas)), Sohn des Alī (ra), nahm (als Kind) eine Dattel aus der Sadaqa und steckte sie in seinen Mund; da sagte der Prophet (sas) zu ihm: „Kich, kich (Bah, bah)“, damit er sie wegwerfe.
Dann sagte er zu ihm: „Hast du nicht gemerkt, dass wir6 von der Sadaqa nicht essen dürfen?“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn der Mensch stirbt, hören seine Taten auf, außer dreierlei: einem dauer-haften Almosen, einem nützlichen Wissen und einem rechtschaffenen Kind, das für ihn Bittgebete spricht.“ (Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete:
Ein Mann sagte zum Propheten (sas): „O Gesandter Allahs, welcher Almosen (Sadaqa) ist am besten?“
Der Prophet antwortete: „Dass du Almosen gibst, während du noch gesund bist und auf deinen Besitz beharrst, den Reichtum erhoffst und die Armut fürchtest, und dass du nicht solange abwartest, bis die Seele kurz vor dem Verlassen des Körpers im Halse steckt, und du nunmehr sagst „für den So-undso so viel und für den Soundso so viel“ und in Wirklichkeit war es in der Tat für den Soundso (durch die Abgabe des Almosens) genauso viel gewe-sen.“ (Bu)
Abū Huraira (ra): Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
5 Der Begriff „Sadaqa“ steht in diesem Hadīth identisch mit „Zakāh“.
6 Dieses „wir“ bezieht sich auf den Propheten Muhammad (sas) und die Mitglieder seiner Familie.
69
„Jedem Glied des Menschen obliegt ein Almosen; jeden Tag, an dem die Sonne aufgeht. Zwischen Zweien Gerechtigkeit zu stiften, ist ein Almosen, einem Mann mit seinem Reittier zu helfen, ihn darauf zu heben, oder sein Gepäck darauf zu heben, ist ein Almosen. Das gute Wort ist ein Almosen, und mit je-dem Schritt, den du zum Gebet gehst, gibst du ein Almosen, und ein Übel aus dem Weg zu räumen, ist ein Almosen.“7 (Bu, Mu)
Von Abū Mālik al-Hārith ibn Āsim al-Asch’arī (ra): Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Reinheit ist die Hälfte des Glaubens. Alhamdulillāh (alles Lob gebührt Al-lah) füllt die Waage, und Subhānallāh (gepriesen sei Allah) und Alhamdulillāh füllen, was zwischen Himmel und Erde ist. Das Gebet ist Licht, Almosen ein Beweis, Geduld eine Erleuchtung, und der Qur’ān ein Beweis für oder gegen dich. Jedermann geht in den Tag und verkauft sich selbst und bringt (entwe-der) seine Befreiung oder sein Verderben (herbei).“ (Mu)
Abū Mas’ūd al-Ansārī (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Wenn der Muslim etwas von seinem Vermögen für den Unterhalt seiner Fa-milie ausgibt, in Erwartung auf den Lohn Allahs, dem werden seine Ausgaben gleich dem Lohn einer Sadaqa (Almosen) bewertet.“ (Bu)
Abū Mūsa (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Es wird bestimmt auf die Menschen eine Zeit zukommen, in der der eine mit seiner Spende aus Gold umhergeht und keinen findet, der diese von ihm an-nimmt; und der Mann wird gesehen, wie vierzig Frauen ihm folgen, die Schutz bei ihm suchen, und zwar wegen der geringen Zahl der Männer und der Vielzahl der Frauen.“ (Bu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn jemand zu seinen Lebzeiten ein Almosen in der Höhe eines Dirhams ausgibt, ist besser für ihn, als wenn er einhundert davon als Almosen im Ster-ben spendet.“ (Da)
Abū Dharr (ra) berichtete:
Einige Gefährten des Gesandten Allahs (sas) sagten zum Propheten (sas): „O Gesandter Allahs, die Reichen haben den Lohn für sich genommen; sie beten,
7 Nach diesem Hadīth soll der Mensch laufend ein Segen auf Erden für die menschliche Gesellschaft sein.
70
wie wir beten und fasten, wie wir fasten, und sie geben Almosen von den Überschüssen ihrer Besitztümer.“
Er entgegnete: „Hat Allah für euch nicht bereits festgesetzt, was ihr an Almo-sen gebt? Jede Tasbīha ist ein Almosen, jede Takbīra ist ein Almosen, jede Tahmīda ist ein Almosen, jede Tahlīla ist ein Almosen, das Anhalten zum Guten ist ein Almosen, und das Untersagen von verbotenen Handlungen ist ein Al-mosen, und das Beiwohnen eines jeden von euch ist ein Almosen.“
Sie fragten: „O Gesandter Allahs, wenn einer von uns seine Begierde stillt, wird er dann etwa dafür belohnt?“ worauf er antwortete: „Was meint ihr wohl, wenn er sie auf verbotene Weise stillen würde, nähme er da nicht eine Sündenlast auf sich? Und ebenso, wenn er sie auf erlaubte Weise stillt, wird er (dafür) belohnt.“ (Mu)
Mughīra ibn Schu’ba (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Allah hat euch wahrlich folgendes verboten: die Lieblosigkeit gegen die Müt-ter, die Verwehrung einer milden Gabe und deren unrechtmäßige Einnahme und die Tötung der Mädchen. Und Allah verabscheut von euch ferner das Ge-schwätz, die häufige Stellung von Fragen und die Verschwendung des Ver-mögens (bzw. des Geldes und der Güter)!“ (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Kein Muslim wird einen Baum einpflanzen oder die Saat in die Erde senken, wovon Vögel, Menschen oder Tiere verzehren, ohne dass er dafür (von Allah) den Lohn eines Almosens (Sadaqa) erhalten wird...“ (Bu)
Anas (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) ging an einer Dattel vorbei, die auf dem Weg lag, und sagte:
„Wenn ich keine Bedenken hätte, dass diese Dattel zum Almosen gehört, hätte ich sie gegessen!“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Die Mutter von Sa’d ibn Ubāda (ra) starb zu der Zeit, als er von ihr abwesend war. Er sagte zum Propheten: „O Gesandter Allahs, meine Mutter ist in mei-ner Abwesenheit gestorben. Würde es ihr etwas nützen, wenn ich etwas als Almosen an ihrer Stelle ausgebe?“
Der Prophet sagte: „Ja!“
71
Da sagte Sa’d: „Ich mache dich dafür zum Zeugen, dass ich die beiden Obst-gärten von Mihraf als wohltätige Stiftung in ihrem Namen mache.“ (Bu)
Sa’d (ra) berichtete: Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen:
„Wer betet, um dabei von den Leuten gesehen zu werden, hat Allah beigesellt; und wer fastet, um dabei von den Leuten gesehen zu werden, hat Allah beige-sellt; und wer Almosen gibt, um dabei von den Leuten gesehen zu werden, hat Allah beigesellt.“ (Ha)
Salmān ibn Āmir (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Eine milde Gabe an einen Armen ist ein Almosen und diese an einen Ver-wandten hat eine Doppelfunktion: Almosen und Festigung der Ver-wandtschaftsbande.“ (Na, Ti)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) stand am Festtag des Fastenbrechens (Īdu-l-fitr) auf und fing erst mit dem Gebet an; dann hielt er die Predigt. Als er diese beendet hat-te, kam er herunter und begab sich zu den Frauen. Er ermahnte sie, während er sich auf die Hand von Bilāl stützte, der seinerseits sein Gewand offen hielt, und die Frauen warfen ihre Almosen (Sadaqa) hinein...“ (Bu)
Dschābir ibn Abdullāh (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Jede gute Tat ist eine Sadaqa.“ (Bu)
4.43 Alter
Abdullāh (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) zeichnete ein Rechteck und zog durch dessen Mitte eine Li-nie, die über seine Kontur hinausragte. Er zeichnete noch dazu kürzere Linien, die seitlich zu dem Teil standen, das sich innerhalb des Rechtecks befand, und sagte: „Das ist der Mensch und das ist seine Lebensdauer, von der er umgeben ist.... Was aber davon hinausragt ist seine Hoffnung, während die kürzeren Linien die Ereignisse darstellen, die ihn treffen werden. Wenn ihn ein Teil da-von nicht trifft, so trifft ihn das andere, und wenn das andere ihn nicht trifft, so trifft ihn das eine.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
72
„Allah gab dem Menschen genug Zeit, um sich zu entschuldigen, indem Er sein Lebensalter verlängerte, bis er sechzig Jahre alt wurde.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass er den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hör-te:
„Das Herz eines alten Menschen bleibt jung mit zwei Dingen: Mit der Liebe zu Hab und Gut und mit der Liebe zum langen Leben.“ (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Das Alter des Sohnes Adams schreitet vor, und mit ihm schreiten ebenfalls zwei Dinge vor: die Liebe zu Hab und Gut und die Liebe zum langen Leben.“ (Bu)
Mus’ab ibn Sa’d (ra) berichtete:
Sa’d ibn Abī Waqqās (ra) gebot gewöhnlich folgende fünf Dinge und erwähnte sie bezogen auf den Propheten (sas):
„O Allah, mein Gott, ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor dem Geiz, und ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Feigheit, und ich nehme meine Zuflucht bei Dir davor, dass ich einem schlimmen Alter verfalle, und ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor einer Versuchung in dieser Welt, und ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Pein im Grab.“ (Bu)
Salmān al-Fārisī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Das Schicksal wird nur durch Bittgebete abgewehrt, und das Alter wird nur durch rechtschaffene Taten verlängert.“ (Ti)
4.44 Altersschwäche
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Prophet Allahs (sas) folgendes zu sagen pflegte:
„O Allah mein Gott, ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Unfähigkeit und der Trägheit, vor der Feigheit und der Altersschwäche; und ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Pein im Grab; und ich nehme meine Zuflucht bei Dir vor der Versuchung zu Lebzeiten und beim Sterben.“ (Bu)
4.45 Alī ibn Abī Tālib (ra)
Ibrāhīm ibn Sa’d (ra) berichtete von seinem Vater, dass dieser sagte:
73
Der Prophet (sas) sagte zu Alī:
„Bist du damit zufrieden, dass du mir gegenüber die Stellung einnimmst, die einst Harun (Aaron) gegenüber Mūsa (Moses) einnahm?“ (Bu)
4.46 Āmīn
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn der Imām sagt „ghairi-l-maghdūbi ‘alaihim wala-d-dāllīn (Qur’ān 1:7)“, so sagt ihr „āmīn“; denn demjenigen, von dem „āmīn“ gerade mit dem „Āmīn“ der Engel ausgesprochen wird, werden alle von ihm in der Vergan-genheit begangenen Sünden vergeben.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Prophet (sas) sagte:
„Wenn der Imām „Āmīn“ sagt, so sagt ihr auch „Āmīn“; denn demjenigen, von dem „Āmīn“ gerade mit dem „Āmīn“ der Engel ausgesprochen wird, werden alle von ihm in der Vergangenheit begangenen Sünden vergeben.“
Und Abū Schihāb sagte: „Und der Gesandte Allahs (sas) pflegte „āmīn“ zu sa-gen.“ (Bu)
4.47 Analverkehr
Ibn Abbās (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Allah, der Allmächtige und Erhabene, schaut (am Tage der Auferstehung) keinen an, der mit einem anderen den Analverkehr gemacht hat.“ (Ti)
4.48 Anarchie
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn zwei zum Kalifen ernannt wurden, so tötet den letzteren von ihnen.“8 (Mu)
4.49 Andacht
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Sieben (Arten von Menschen) wird Allah am Tage (der Auferstehung) be-schirmen, an dem kein anderer Schutz außer Seinem Schutz sein wird. (Diese sind): Der gerechte Imām; ein junger Mann, der in der Anbetung seines Herrn aufgewachsen ist; ein Mann, dessen Herz an den Moscheen hing; zwei Men-
8 Denn dadurch kann ein Bürgerkrieg und Blutvergießen unter den Gläubigen zustande kommen.
74
schen, die einander um Allahs willen liebten, indem sie sich deswegen trafen und verabschiedeten; ein Mann, den eine angesehene und schöne Frau verfüh-ren wollte, und er zu ihr sagte: „Ich fürchte Allah“; und ein Mensch, der im geheimen so spendete, dass seine linke Hand nicht erfuhr, was seine rechte Hand gegeben hatte; und ein Mensch, der nur Allahs so in Abgeschiedenheit gedachte, dass ihm die Tränen aus den Augen stürzten.“ (Bu)
4.50 Andersgläubige
Asmā bint Abī Bakr (ra) berichtete:
Meine Mutter kam wohlwollend zu mir, und dies geschah zu Lebzeiten des Propheten (sas). Ich fragte den Propheten (sas):
„Soll ich die Bindung zu meiner Mutter aufrechterhalten?“
Und er sagte: „Ja!“
Ibn Uyaina sagte: Darauf offenbarte Allah, der Erhabene:
„Allah verbietet euch nicht, gegen jene, die euch nicht des Glaubens wegen bekämpft haben... (60:8)“ (Bu)
4.51 Änderung der Schöpfung
Alqama (ra) berichtete: Abdullāh (ra) sagte:
„Allah verfluche diejenigen Frauen, die andere Frauen tätowieren, sich täto-wieren lassen, ihre Augenbrauen entfernen, ihre Zähne abfeilen lassen, um de-ren Zwischenräume kosmetisch zu vergrößern, und dadurch Allahs Schöp-fung zu ändern pflegen!“
Diese Äußerung bekam eine Frau aus dem Stamm Banu Asad zu hören, die als Umm Ya’qūb bekannt war. Sie kam zu Abdullāh (ra) und sagte: „Ich erfuhr, dass du solche und solche verflucht hattest.“
Er entgegnete: „Und warum soll ich nicht diejenigen verfluchen, die der Ge-sandte Allahs (sas) verflucht hatte, und dies befindet sich doch im Buche Al-lahs!“
Die Frau erwiderte: „Ich habe alles gelesen, was sich zwischen den zwei Buch-deckeln befindet, und da fand ich nichts davon, was du sagst.“
Er sagte zu ihr: „Wenn du es wirklich gelesen hättest, so hättest du das gefun-den! Hast du darin folgendes nicht gelesen: „Und was euch der Gesandte gibt, das nehmet an, und was er euch untersagt, dessen enthaltet euch... (59:7)“?“
Sie sagte: „Doch!“
Er sagte: „Er (der Prophet) hat dies doch verboten.“
75
Die Frau hielt ihm vor: „Ich sehe, dass deine Frau dies tut!“
Er sagte zu ihr: „Geh hinein und sehe selbst nach.“ Da ging die Frau in sein Haus, sah nach, und fand nichts von dem, was sie erzählte.
Er fuhr dann fort: „Wäre dies der Fall gewesen, so hätte ich mit ihr nichts Ge-meinsames gehabt!“ (Bu)
4.52 Angriff
Anas (ra) berichtete:
„Der Gesandte Allahs (sas) pflegte - wenn er einen Angriff wider den Gegner zu unternehmen beabsichtigte - den Angriff erst am Morgen zu beginnen. Wenn er dort den Gebetsruf hörte, sah er davon ab, und wenn er keinen Ge-betsruf hörte, stürmte er nach dem Morgengebet. Demnach kamen wir (zum Angriff) in Khaibar in der Nacht an.“ (Bu)
4.53 Anstandsregel
Itbān ibn Mālik (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) war bei mir zu Hause auf Besuch und sagte zu mir:
„In welchem Teil deiner Wohnung hast du es gern, dass ich dort für dich be-te?“
Da zeigte ich ihm den Platz, und der Prophet (sas) sprach zunächst den Takbīr; wir bildeten eine Reihe hinter ihm, und er betete zwei Rak’a.“ (Bu)
Abū Mas’ūd al-Ansārī (ra) berichtete:
Ein Mann von den Ansār namens Abū Suhaib, der einen Diener, von Beruf Fleischer, hatte, kam zum Propheten (sas) als er sich unter seinen Gefährten befand, und merkte am Gesicht des Propheten (sas) dass er hungrig war. Er begab sich zu seinem Diener, dem Fleischer, und sagte zu ihm:
„Bereite für mich ein Essen zu, das für fünf Personen ausreicht, damit ich den Propheten (sas) als einen von den fünf, dazu einladen kann.“
Der Diener bereitete für ihn das Essen zu, ging dann zum Propheten und lud ihn dazu ein. Es geschah aber, dass ein Mann ihnen nachging und der Prophet (sas) sagte:
„O Abū Suhaib, ein Mann geht uns nach. Wenn du willst, erlaubst du es ihm (mit uns zu kommen) und wenn du willst, lässt du ihn gehen.“
Abū Suhaib sagte: „Nein! Ich erlaube es ihm.“ (Bu)
76
Mahmūd ibn ar-Rabī al-Ansārī (ra) berichtete, dass der blinde Itbān ibn Mālik seine Leute im Gebet zu leiten pflegte, und dass er eines Tages zum Gesandten Allahs (sas) sagte:
„O Gesandter Allahs, manchmal ist es sehr dunkel und regnet in Strömen, und ich bin ein erblindeter Mann. Ich bitte dich daher, o Gesandter Allahs, dass du das Gebet an einem Platz in meiner Wohnung verrichtest, den ich dann zu ei-ner Gebetsstätte mache.“
Der Gesandte Allahs (sas) kam dann zu ihm und sagte:
„Wo hättest du es gern, dass ich das Gebet verrichte?“
Er zeigte dann auf einen Platz in der Wohnung, und der Gesandte Allahs (sas) verrichtete dort das Gebet. (Bu)
Umm Salama (ra) sagte:
„Sobald der Gesandte Allahs (sas) das Gebet beendete, standen die Frauen unmittelbar nach dem Taslīm auf, und der Prophet blieb noch eine Weile sit-zen, ehe er aufstand.“
Ibn Schihāb (ra) fügte hinzu: „Ich begründe dies damit - und Allah weiß es am besten, dass der Prophet mit seinem Abwarten beabsichtigte, den Frauen Ge-legenheit zu geben, um ihren Weg nach außen zu finden, ohne dass sie von denjenigen eingeholt werden, die hinausgehen.“ (Bu)
4.54 Ansteckungsgefahr
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Lasset keinen Kranken zu einem Gesunden eintreten!“ (Bu)
4.55 Anstrengung
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Niemals wird der Muslim Anstrengung, Krankheit, Trübsal, Kummer, Übel oder Schaden erleiden, sogar wenn ihn nur ein Dorn sticht, ohne dass Allah ihm dies als Sühne für seine Sünden zurechnet.“ (Bu)
4.56 Arafa
Uqba ibn Āmir (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Der Tag von Arafa, der Tag des Opferfestes und die darauffolgenden Tage sind (zusammen) unser Fest - o ihr Leute des Islam. Es sind Tage, in denen ge-gessen und getrunken wird.“ (Bu, Na, Ti)
77
4.57 Arbeit
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Ich schwöre bei Dem, in Dessen Hand mein Leben ist, dass es für den einen von euch besser ist, sein Seil zu nehmen und damit auf seinem Rücken ein Bündel Brennholz herbeizubringen, als wenn er zu einem anderen geht und diesen anbettelt, der ihm entweder etwas gibt oder nichts gibt.“ (Bu)
Rāfi ibn Khadīdsch (ra) berichtete:
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, was ist der beste Erwerb?“
Er sagte: „Die Arbeit eines Menschen mit eigenen Händen, und jeder Handel, der von Allah angenommen ist.“ (Ha)
4.58 Arbeiter
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Gebt dem Arbeiter seinen Lohn, bevor sein Schweiß getrocknet ist.“ (Ma)
4.59 Arbeiterlohn
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte: Allah sagte:
„Ich werde Selbst für drei Arten von Menschen am Tage der Auferstehung ein Gegner sein: Für einen Menschen, der ein Versprechen durch einen Schwur in Meinem Namen abgab und danach untreu handelte; und für einen Menschen, der einen Freien (als Sklaven) verkaufte und den Erlös davon unterschlug; und für einen Menschen, der einen anderen in seinen Dienst einstellte und ihm für die von ihm geleistete Arbeit keinen Lohn zahlte.“ (Bu)
4.60 Arbeitslohn
Miqdām (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Niemals hat einer etwas Besseres verzehrt als eine Nahrung, die er aus dem Arbeitslohn seiner Hände erwarb. Und David, der Prophet Allahs (as), ernähr-te sich von dem Arbeitslohn seiner Hände.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
„Der Prophet (sas) ließ sich durch Aderlass behandeln und gab dem Behan-delnden seinen Lohn; und hätte er dies als verwerflich angesehen, so hätte er ihm keinen Lohn gegeben.“ (Bu)
78
4.61 Arme
Imrān ibn Husain (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Ich warf einen Blick auf das Innere des Paradieses und sah, dass die meisten seiner Bewohner die Armen sind. Und ich warf einen Blick auf das Innere des Höllenfeuers und sah, dass die meisten seiner Bewohner die Frauen sind.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Derjenige, der für eine Witwe und für einen Armen sorgt, ist (dem Lohn nach) demjenigen gleich, der auf dem Wege Allahs kämpft, oder demjenigen, der die ganze Nacht betet oder den ganzen Tag fastet!“ (Bu)
Abū Huraira (ra) sagte:
Die Armen kamen zum Propheten (sas) und sagten: „Die Wohlhabenden, wel-che viel Geld besitzen, beanspruchen die höchsten Stellungen und die im-merwährende Wonne (im Paradies): sie beten wie wir beten, fasten wie wir fasten und besitzen Geld im Überfluss, von dem sie die Pilgerfahrt (Hadsch) und die besuchsweise Pilgerfahrt (Umra) finanzieren können; und vielmehr leisten sie davon für den Kampf (Dschihād) und für die Almosen (Sadaqa)!“
Der Prophet sagte zu ihnen: „Lasset mich euch etwas nennen, mit dem ihr wenn ihr es vollzieht - das einholt, was die anderen vorleisteten, und mit dem euch kein anderer einholt, und mit dem ihr zu den Besten unter denjenigen gehört, unter denen ihr euch befindet - es sei denn, dass ein anderer es tut -: Ihr sprecht den Tasbīh, den Tahmīd und den Takbīr jeweils 33mal nach jedem Gebet.“
Unter uns herrschte Uneinigkeit: Einige von uns sagten: „Wir sprechen den Tasbīh 33-mal, den Tahmīd 33-mal, und den Takbīr 34-mal!“
Da erkundigte ich mich beim Propheten, und er sagte: „Sprich „Subhānallāh“ und „Alhamdulillāh“ und „Allāhu akbar“ so oft, bis du von allen insgesamt 33-mal vollbringst!“ (Bu)
Usāma (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Ich stand vor dem Tor des Paradieses und stellte fest, dass die meisten, die dort eintraten, die Armen waren, während die Reichen davon ausgesperrt wurden; nur über die Leute des Höllenfeuers wurde ein Befehl erlassen, um sie ins Höllenfeuer abzuführen. Da stand ich vor dem Tor des Höllenfeuers und stellte fest, dass die meisten, die dort eintraten, die Frauen waren.“ (Bu)
79
4.62 Armut
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Arm ist nicht derjenige, der bei den Menschen die Runde macht und mit ei-nem oder zwei Stück Brot oder mit einer Dattel oder mit zwei Datteln fortge-schickt wird.
Arm ist vielmehr derjenige, der keinen Ausweg findet, um sich aus der Not er-lösen zu können; er ist derjenige, auf den keiner aufmerksam sein wird, um ihm eine Sadaqa zu geben; er ist aber auch nicht derjenige, der (beim Vorbei-gehen der Menschen) aufsteht und sie anbettelt.“ (Bu, Mu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Arm ist nicht der, der mit einer Mahlzeit oder die zwei Mahlzeiten fortge-schickt wird. Arm ist vielmehr derjenige, der nichts hat und sich trotzdem schamhaft verhält, oder nicht bei den anderen Menschen um etwas bettelt.“ (Bu)
4.63 Ar-Rayyān
Sahl (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Es gibt im Paradies ein Tor, das Rayyān heißt, durch das die Fastenden am Tage der Auferstehung eintreten werden, und kein anderer außer ihnen wird hindurch eintreten.
(An jenem Tage) wird ausgerufen: „Wo sind die Fastenden?“
Da stehen diese dann auf, und sonst kein anderer außer ihnen wird hineintre-ten. Wenn sie darin sind, wird das Tor geschlossen, und danach tritt keiner mehr durch dieses ein.“ (Bu, Mu)
4.64 Āschūrā
Sālim berichtete, dass sein Vater (ra) sagte: Der Prophet (sas) sagte:
„Am Tage der Āschūrā kann jeder fasten, wer fasten will.“ (Bu)
4.65 Āsiya (as)
Abū Mūsa (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
80
„Unter den Männern gibt es viele, die vollkommen waren; und unter den Frauen waren nur Āsiya, die Frau des Pharao und Maryam9 (Maria), Tochter des Imrān, vollkommen. Was aber die Vorzüglichkeit von Āischa angeht, so ist diese wie die Vorzüglichkeit eines Fleischgerichts über alle anderen Speisear-ten.“ (Bu)
4.66 At-Tahiyyāt
Abdullāh (ra) berichtete:
Wenn wir hinter dem Propheten (sas) beteten, sagten wir: „As-Salām (der Friede) sei auf Dschibrīl und Mikail, as-Salām sei auf Soundso und Soundso.“
Da schaute uns der Gesandte Allahs (sas) an und sagte: „Wahrlich, Allah Selbst ist as-Salām! Wenn jemand von euch betet, der soll sagen: „At-Tahiyyātu lillāhi wa-s-salāwatu wa-t-taiyibāt as-Salāmu alaika ay-yuha-n-nabiyyu wa-rahmatu-llāhi wa-barakātuh, as-Salāmu alainā wa ala ibādi-llāhi-s-sālihīn“ - denn, wenn ihr dies sprechet, trifft es jeden aufrichtigen Diener im Himmel und auf Erden - “Aschhadu allā ilāha illa-llāh, wa aschhadu anna Muhammadan abduhu wa-rasūluh.“10
Danach kann der Betende von den Bittgebeten das auswählen, was ihm davon am besten gefällt.“ (Bu)
4.67 Auferstehung
Hudhaifa (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) pflegte, wenn er zu Bett gehen wollte, folgendes zu sagen:
„In Deinem Namen sterbe ich, und lebe ich weiter.“
Und wenn er aufstand, sagte er:
„Alles Lob gebührt Allah, Der uns wieder ins Leben schickte, nachdem Er uns sterben ließ, und bei Ihm ist die Auferstehung.“ (Bu)
Āischa (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Ihr werdet (am Tage des Jüngsten Gerichts) barfüßig, nackt, und (bei Män-nern) mit der Vorhaut versammelt.“
9 Ihren Namen trägt die Sure 19 im Qur’ān. Diese Ehrung kommt von ihrem Schöpfer Selbst, Der in dieser Sure eine Reihe von Propheten erwähnt. Dass sie ausdrücklich „Tochter des Imrān“ ist, wird noch eine Ehre durch ihre Abstammung hinzugefügt; denn Sure 3 trägt auch diesen Namen.
10 Auf Deutsch: „Alle Ehrenbezeigungen, Gebete und gute Taten gebühren Allah. Der Friede sei auf dir, o Pro-phet, und die Barmherzigkeit Allahs und Sein Segen. Der Friede sei auf uns und auf den rechtschaffenen Die-nern Allahs. Ich bezeuge, dass kein da ist außer Allah und ich bezeuge, dass Muhammad Sein Diener und Ge-sandter ist.“
81
Āischa (ra) berichtete weiter: Ich sagte: „O Gesandter Allahs, Männer und Frauen sehen sich gegenseitig an?“
Der Prophet erwiderte: „Das Ereignis wird gewaltiger sein, als dass sich die Menschen dafür interessieren würden!“11 (Bu)
Abdullāh ibn Umar (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Für jeden Veruntreuer gibt es am Tage der Auferstehung eine Erkennungs-fahne, mit der er erkannt wird.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Es gibt keinen Verwundeten, dessen Verletzung auf dem Wege Allahs verur-sacht wurde, der nicht am Tage der Auferstehung blutend auftreten wird. Die Farbe ist die Blutfarbe, der Geruch aber ist der Moschusduft.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass er den Gesandten Allahs (sas) folgendes sagen hör-te:
Allah wird (am Tag der Auferstehung) die Erde in den Griff nehmen, die Himmel mit Seiner Rechten zusammenrollen und sprechen: „Ich bin der Kö-nig! Wo sind die Könige der Erde?“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte: Allah, Erhaben ist Er, sagte:
„Der Sohn Adams beleidigt Mich, und er darf Mich weder beleidigen noch der Lüge bezichtigen; und dies steht ihm auch nicht zu!
Was seine Beleidigung angeht, so, weil er behauptet, Ich hätte einen Sohn; und was die Bezichtigung der Lüge angeht, so, weil er sagt: „Er wird mich nicht wieder zurückbringen, wie Er mich anfangs erschuf.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Die Menschen werden am Tage der Auferstehung so schwitzen, dass ihr Schweiß den Boden 70 Ellenlängen durchsickert und sie bis zu den Ohren be-deckt.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
11 Vgl. Qur’ān-Vers 10:34.
82
„Die Sonne und der Mond werden am Tage der Auferstehung verhüllt sein.“ (Bu)
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
„Du wirst am Tage der Auferstehung finden, dass zu den schlimmsten Men-schen bei Allah derjenige gehört der zwei Gesichter hat, indem er zu diesen Menschen mit dem einen Gesicht und zu jenen Menschen mit einem anderen Gesicht kommt.“ (Bu)
Abū Qatāda (ra) berichtete: Ich hörte den Gesandten Allahs (sas) sagen:
„Wer einem Armen Aufschub seiner Schulden gewährt oder ihm diese erlässt, dem nimmt Allah eine Not von den Nöten am Tage der Auferstehung.“ (Mu)
Abū Sa’īd al-Khudrī (ra) berichtete:
Einige Menschen fragten zur Zeit des Propheten (sas): „O Gesandter Allahs, werden wir unsern Herrn am Tage der Auferstehung sehen?“
Der Prophet (sas) sagte: „Ja! Werdet ihr etwas erleiden, wenn ihr die Sonne in der Mittagszeit seht, sogar wenn das Sonnenlicht wolkenlos strahlt?“
Die Leuten sagten: „Nein!“
Der Prophet sagte: „Werdet ihr etwas erleiden, wenn ihr den Vollmond in der Nacht seht, sogar wenn das Mondlicht wolkenlos strahlt?“
Die Leuten sagten: „Nein!“
Der Prophet sagte: „Ihr werdet, wenn ihr Allah am Tage der Auferstehung an-schauet, genauso wenig erleiden, wie dies der Fall ist, wenn ihr eines von den beiden anschaut. Wenn es mit dem Tag der Auferstehung soweit ist, ergeht durch einen Rufer der Befehl, dass jedes Volk dem folgen soll, was es einst an-zubeten pflegte. Es wird dann von denjenigen, die etwas außer Allah unter den Götzen und den Statuen angebetet hatten, keiner mehr da sein, da sie hin-tereinander ins Höllenfeuer hinab fallen werden. Danach werden nur diejeni-gen übrigbleiben, die Allah angebetet hatten, seien diese Wohltäter, Übeltäter oder Angehörige der früheren Generationen unter den Leuten der Schrift!
Die Juden werden dann ausgerufen und gefragt: „Wen habt ihr angebetet?“ Sie werden sagen: „Wir haben Uzair (Esra), den Sohn Allahs, angebetet!“
Die Antwort wird lauten: „Ihr lügt! Allah hat Sich niemals eine Gefährtin oder einen Sohn genommen. Was erwartet ihr denn?“
Die Juden werden sagen: „Wir sind durstig, o Herr, so gib uns etwas zu trin-ken!“
83
Durch ein Zeichen wird der Befehl ergehen, dass ihnen nichts zu trinken ge-geben werden soll. Dann werden sie zum Höllenfeuer geführt, das einer Luft-spiegelung gleicht, wobei ein Teil von ihm das andere zerschmettert. Ins Feuer werden sie dann hintereinander hinab fallen.
Dann werden die Christen ausgerufen und gefragt: „Wen habt ihr angebetet?“
Sie werden sagen: „Wir haben Jesus, den Sohn Allahs angebetet!“
Die Antwort wird lauten: „Ihr lügt! Allah hat Sich niemals eine Gefährtin oder einen Sohn genommen. Was erwartet ihr dann?“
Und mit ihnen wird genauso verfahren, wie mit denjenigen vor ihnen.
Es werden dann nur diejenigen übrigbleiben, die nur Allah angebetet hatten seien diese Wohltäter oder Übeltäter gewesen. Zu diesen rückt dann der Herr der Welten näher als in der Entfernung der bisherigen Erscheinung, die sie zuvor wahrgenommen hatten. Zu ihnen wird dann gesagt: „Was erwartet ihr? Jedes Volk soll dem folgen, was es anzubeten pflegte!“
Sie werden sagen: „Wir verließen die Menschen im irdischen Leben in einem Zustand, in dem wir auf ihre Hilfe angewiesen waren, dennoch haben wir auf deren Freundschaft verzichtet. Wir warten auf unseren Herrn, Den wir ange-betet haben!“
Allah wird dann zu ihnen sagen: „Ich bin euer Herr!“
Da werden sie sagen: „Wir stellen Allah niemals etwas zur Seite.“
Und sie werden diese ihre Aussage zwei- oder dreimal wiederholen.“ (Bu)
Nu’mān (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Unter denjenigen, die mit der geringsten Pein am Tage der Auferstehung be-straft werden, ist derjenige, unter dessen Fußsohlen jeweils eine Feuerglut ge-stellt wird, von der sein Kopf kocht.“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
Allah, Der Hocherhabene spricht (am Tage der Auferstehung) zu demjenigen unter den Höllenbewohnern, der mit der geringsten Pein bestraft wird: „Wenn du auf der Erde noch etwas besessen hättest, würdest du dich damit freikau-fen?“
Dieser sagt: „Ja!“
Allah spricht dann zu ihm: „Ich verlangte von dir etwas Leichteres, als du noch in den Lenden Adams warst, nämlich dass du Mir nichts beigesellst,
84
doch du hieltest dich an nichts anderem fest, als dass du Mir beigeselltest.“12 (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete:
Ein Mann sagte: „O Prophet Allahs, wie wird ein Ungläubiger (am Tage der Auferstehung) auf seinem Gesicht zum Versammlungsort geführt?“
Der Prophet sagte: „Ist Der, Der ihn in der Welt auf zwei Beinen laufen ließ, nicht imstande, ihn am Tage der Auferstehung auf seinem Gesicht laufen zu lassen?“
Qatāda meldete sich daraufhin und sagte: „Doch, bei der Allmacht unseres Herrn!“13 (Bu)
Anas (ra) berichtete, dass der Prophet (sas) sagte:
Die Gläubigen werden am Tage der Auferstehung versammelt und zueinan-der sagen: „Sollten wir nicht jemanden suchen, der für uns Fürsprache bei un-serem Herrn einlegt?“
Sie begeben sich bald zu Adam und sagen zu ihm: „Du bist der Urvater aller Menschen, den Allah mit Seiner Hand erschuf und vor ihm die Engel sich nie-derwerfen ließ. Er lehrte dich aber auch die Namen aller Dinge.14 So lege für uns bei deinem Herrn Fürsprache ein, womit Er uns von dieser unserer Lage erlösen möge.“
Adam erwidert: „Dazu bin ich nicht der Richtige für euch!“
Er erwähnt dann seine Sünde15, schämt sich und fährt fort: „Suchet Noah auf; denn er ist der erste Gesandte, den Allah zu allen Bewohnern dieser Erde ge-schickt hatte.“
Wenn sie bei ihm ankommen, sagt er zu ihnen: „Dazu bin ich nicht der Richti-ge für euch!“
Er erwähnt dann seine Bitte an seinen Herrn, worüber er kein Wissen hatte16, schämt sich und fährt fort: „Suchet dann den Freund des Allerbarmers auf.“
Wenn sie bei ihm (Abraham) ankommen, sagt er zu ihnen: „Dazu bin ich nicht der Richtige für euch! Suchet Moses auf; denn es handelt sich bei ihm um ei-nen Diener, zu dem Allah sprach17 und ihm die Thora gab.“18
12 Vgl. dazu Qur’ān-Vers 7:172 und 36:60.
13 Vgl. Qur’ān-Verse: 17:97 und 25:34 im Zusammenhang der oben gestellten Frage.
14 Vgl. Qur’ān, 32:3 f.
15 Vgl. Qur’ān, 17:19 f.
16 Vgl. Qur’ān, 11:45 f.
17 Vgl. Qur’ān, 4:164.
18 Vgl. Qur’ān, 2:53.
85
Wenn sie bei ihm ankommen, sagt er zu ihnen: „Dazu bin ich nicht der Richti-ge für euch!“
Er erwähnt dann, dass er einen Menschen erschlug, ohne dass dieser einen anderen erschlagen hatte, schämt sich dann dafür vor seinem Herrn und fährt fort: „Suchet dann Jesus auf; denn er ist der Diener Allahs, Sein Gesandter, ein Wort von Allah und ein Geist von Ihm.“19
Wenn sie bei ihm ankommen, dann sagt er zu ihnen: „Dazu bin ich nicht der Richtige für euch! Suchet dann Muhammad (sas) auf; denn er ist ein Diener, dem Allah vergangene und spätere Sünden vergeben hatte.“
Nunmehr kommen sie zu mir, und ich begebe mich zunächst zu meinem Herrn, um die Erlaubnis dafür zu erbitten, und Er erlaubt es. Und wenn ich dann meinen Herrn sehe, falle ich anbetend nieder. (In diesem Zustand) lässt Er mich, solange Er will.
Dann wird zu mir gesprochen: „Erhebe dein Haupt und trage deine Bitte vor; denn diese wird gewährt. Und sprich; denn dein Wort wird gehört.20 Und lege Fürsprache ein; denn von dir wird die Fürsprache angenommen.“
Da erhebe ich mein Haupt und spreche Ihm ein Lob, das Er Selbst mir bei-bringt.21 Danach lege ich Fürsprache ein, und Er legt mir eine Zahl von Men-schen fest, die ich das Paradies betreten lassen darf. Dann kehre ich zu Ihm abermals zurück. Und wenn ich meinen Herrn sehe, geschieht dasselbe, wie beim ersten Mal. Wenn ich diesmal die Fürsprache einlege, legt Er mir eine Zahl von Menschen fest, die ich das Paradies betreten lassen darf. Ich lasse diese dann ins Paradies eintreten und kehre zum dritten Mal zurück. Beim vierten Male sage ich dann: „Es gibt im Höllenfeuer keine mehr außer denje-nigen, deren Einsperrung im Qur’ān in alle Ewigkeit vorbestimmt worden ist.“ (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Ihr werdet wahrlich Allah so begegnen: barfüßig, nackt, zu Fuß und (bei Männern) mit der Vorhaut.“22 (Bu)
Ibn Abbās (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) stand auf, um uns eine Rede zu halten, und sagte: „Ihr wer-det wahrlich Allah so begegnen: barfüßig, nackt, und (bei Männern) mit der
19 Vgl. Qur’ān, 4:171.
20 Vgl. Qur’ān, 20:109; 34:23.
21 Ähnlich wie im Qur’ān 2:37 als Adam (as) Wörter von seinem Herrn empfing, die er aussprach und ihm wurde danach vergeben.
22 Für die Begründung siehe Qur’ān -Vers 10:34.
86
Vorhaut: „Allah ist es, Der die Schöpfung hervorbringt und sie sich wieder-holen lässt. (10:34).“
Es wird geschehen, dass Ibrāhīm al-Khalīl (Abraham der Freund Allahs) unter allen Geschöpfen der erste sein wird, der bekleidet werden wird.
Es wird auch geschehen, dass einige Leute aus meiner Umma nach links23 ge-führt werden, worauf ich sagen werde: „O Herr! Diese sind doch meine Ge-fährten!“
Und Allah wird sagen: „Du hast keine Kenntnis davon, was sie nach dir be-gangen haben!“
Ich werde dann die Worte sprechen, die einst der rechtschaffene Diener24 Al-lahs gesagt hatte: „Und ich war ihr Zeuge, solange ich unter ihnen weilte,... „
Danach wird mir gesagt: „Sie hörten nicht auf, sich davon abzuwenden.“25 (Bu)
Ibn Umar (ra) berichtete,
dass der Prophet (sas) in Bezug auf „..., an einem großen Tag, an dem die Menschen vor dem Herrn der Welten stehen werden... (83:5 f.)“ sagte: „Jeder von ihnen wird bis zur Hälfte seiner Ohren in seinem eigenen Schweiß ste-hen.“ (Bu)
Sahl ibn Sa’d (ra) berichtete, dass er den Propheten (sas) folgendes sagen hörte:
„Die Menschen werden am Tage der Auferstehung auf einem weißen staubi-gen Boden versammelt, der wie die Oberfläche des weißen Mehls aussieht.“
Sahl (ra) - oder ein anderer als er - fügte hinzu: „Darauf findet keiner ein Orientierungsmerkmal für sich!“ (Bu)
Anas ibn Mālik (ra) berichtete, dass der Prophet Allahs (sas) folgendes zu sagen pflegte:
Der Ungläubige wird am Tage der Auferstehung vorgeführt und zu ihm wird gesagt: „Was hältst du davon, wenn du die Erde voll Gold besessen hättest, hättest du alles zu deiner Erlösung hergegeben?“
Er wird sagen: „Ja!“
23 Über die Leute der linken Seite am Tage der Auferstehung vgl. Qur’ān-Vers 56:41.
24 Diese sind die Worte Jesu (as), die im Qur’ān-Vers 5:117 vorkommen; es empfiehlt sich dort ab Vers Nr. 116 zu lesen.
25 D.h. der Sache Allahs den Rücken zu kehren.
87
Zu ihm wird gesagt: „Einst wurde von dir das verlangt, was noch leichter war als dies.“ (Bu)
Thābit ibn ad-Dahhāk (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer immer in einer Form eines anderen Glaubens als des Islam schwört, der ist bei dem, was er spricht. Und kein Mensch vermag ein Gelöbnis zur Weih-gabe einer Sache versprechen, die er nicht besitzt. Und wer mit einem Gegen-stand Selbstmord begeht, mit dem wird er am Tage der Auferstehung gepei-nigt werden. Und wer einen Gläubigen verflucht, der handelt genauso, als ob er ihn getötet hätte, und wer dem anderen den Kufr (Unglauben) vorwirft, der handelt auch so, als ob er ihn getötet hätte.“ (Bu)
4.68 Auflehnung gegen Allah
Von Abū Huraira (ra): Der Gesandte Allahs (sas) sagte: Allah, der Erhabene hat ge-sagt:
„Wer einen Mir Nahestehenden befehdet, dem habe Ich (damit) den Krieg er-klärt.
Mein Knecht nähert sich Mir nicht mit etwas, das Ich mehr liebe als das, was Ich ihm als Pflicht auferlegte. Mein Knecht fährt fort, sich Mir durch nicht vor-geschriebene Werke zu nähern, bis Ich ihn liebe.
Und wenn Ich ihn liebe, bin Ich sein Hören, mit dem er hört, sein Sehen, mit dem er sieht, seine Hand, mit der er zupackt, sein Fuß, mit dem er geht.
Wenn er Mich (um etwas) bittet, werde Ich es ihm gewiss gewähren, und wenn er Mich um Schutz bittet, werde Ich ihm gewiss Zuflucht geben.“ (Bu)
4.69 Aufrichtigkeit
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wenn ihr das Totengebet verrichtet, so seid aufrichtig im Bittgebet für den Toten.“ (Mik)
Abū Sufyān (ra) berichtete: Heraklius sagte zu mir:
„Ich fragte dich über das, wozu er (Muhammad) euch auffordert und du gabst an, dass er von euch das Beten, die Aufrichtigkeit, die Sittsamkeit, die Treue zum Vertrag sowie die Aushändigung der Sache zur Treuhand, verlangte.... und dies sind aber die Eigenschaften eines Propheten!“ (Bu)
Nach Abū Ruqayya Tamīm ibn Aus ad-Dārī (ra) sagte der Prophet (sas):
88
„Religion ist Aufrichtigkeit.“
Wir fragten: „Wem gegenüber?“
Er sagte: „Gegenüber Allah, Seinem Buch, Seinem Gesandten, den Führern und der breiten Masse der Muslime.“ (Mu)
Dscharīr Ihn Abdullāh al-Badschāllī (ra) berichtete:
„Ich schwor dem Gesandten Allahs (sas) Gehorsam und Treue zu leisten, und der Gesandte Allahs (sas) fügte hinzu: „Soweit du es vermagst.“
Und er befahl mir noch hinzu, jedem Muslim den aufrichtigen Rat zu geben.“ (Bu, Mu)
4.70 Aufstand
Auf ibn Mālik al-Aschdscha’ī (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) folgen-des sagte:
„Die besten eurer Führer sind diejenigen, die ihr liebt und die euch lieben, und für die ihr betet und die für euch beten. Und die schlechtesten eurer Führer sind diejenigen, die ihr hasst und die euch hassen, und die ihr verflucht und die euch verfluchen.“
Daraufhin sagten wir: „O Gesandter Allahs, sollen wir uns ihnen nicht in die-sem Falle widersetzen?“
Er antwortete: „Nein! Nicht solange sie mit euch das Gebet verrichten! Nein! Nicht solange sie mit euch das Gebet verrichten! Fürwahr, wer von einem an-deren regiert wird und sieht, dass dieser sich gegen Allah versündigt, so soll er diese Sünde gegen Allah hassen, er darf jedoch nicht den Gehorsam verwei-gern.“ (Mu)
4.71 Augenstechen
As-Sā’idī (ra) berichtete:
Ein Mann guckte durch ein Loch in der Tür des Gesandten Allahs (sas) als er (der Gesandte Allahs) gerade einen spitzen Gegenstand in der Hand hatte, mit dem er seinen Kopf kratzte.
Als der Gesandte Allahs (sas) ihn sah, sagte er zu ihm: „Wenn ich gewusst hät-te, dass du mich beobachtest, hätte ich dein Auge damit gestochen!“
89
Der Gesandte Allahs (sas) fuhr dann fort: „Die Erlaubnis26 um Einlass wurde aus keinem anderen Grund zur Pflicht gemacht als wegen des Einblicks (in die Privatsphäre eines Wohnbereichs).“ (Bu)
4.72 Augenverletzung
Abū Huraira (ra) berichtete: Abū al-Qāsim (sas) sagte:
„Wenn jemand bei dir (in deine Wohnung) ohne deine Erlaubnis guckt, und du auf ihn einen Stein wirfst und damit sein Auge ausschlägst, machst du dich deswegen nicht strafbar.“ (Bu)
4.73 Ausdauer
Abū Bakr ibn Abdurrahmān (ra) berichtete:
„Ich habe den Gesandten Allahs (sas) gesehen, als er fastete und wegen der großen Hitze und dem starken Durst Wasser auf sein Haupt goss.“ (Da, Mal)
4.74 Ausgeben
Abū Huraira (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte: Allah sprach:
„Gib aus, du Sohn Adams; dann sorge Ich für dich weiter!“ (Bu)
4.75 Ausgewogenheit
Abdullāh ibn Amr (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte zu mir:
„Mir wurde berichtet, dass du in (dem größten Teil) der Nacht betest und tagsüber fastest.“
Ich sagte: „Es ist wahr, o Gesandter Allahs!“
Der Gesandte Allahs sagte: „Du sollst (an einem Tag) fasten und (an dem an-deren) essen, beten und schlafen; denn dein Körper hat dir gegenüber Recht (auf Ruhe), und deine Frau hat dir gegenüber Recht (auf eheliche Bindung), und auch dein Gast hat dir gegenüber Anspruch (auf das Gastrecht). Es ge-nügt dir, wenn du in jedem Monat drei Tage fastest.“
Ich bestand auf mehr als das, und er nannte mir etwas mehr. Ich sagte zu ihm: „O Gesandter Allahs, ich habe Kraft!“
Er sagte: „Dann faste in jeder Woche drei Tage!“ Ich bestand auf mehr als das, und er nannte mir etwas mehr. Ich sagte: „O Gesandter Allahs, ich habe noch mehr Kraft!“
26 Vgl. Qur’ān, 24:27.
90
Er sagte: „Dann faste wie Dāwūd (David), der Prophet Allahs, gefastet hat, aber überschreite dieses Fasten nicht!“
Ich sagte: „O Gesandter Allahs, und wie hat Dāwūd (sas) gefastet?“
Er erwiderte: „Er hat wechselweise an einem Tage gefastet und an dem ande-ren Tage nicht gefastet.“ (Bu, Da, Ha)
4.76 Auslachen
Abdullāh ibn Zam’a (ra) berichtete:
Der Prophet (sas) verbot, dass einer den anderen deshalb auslacht, weil dieser etwas von sich abließ.
Er sagte auch: „Wie kommt das, dass der eine von euch seine Frau wie einen Ochsen schlägt, alsdann sie danach vielleicht umarmt?“ (Bu)
4.77 Ausrüstung
Zaid ibn Khālid (ra) berichtete, dass der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer einen Kämpfer auf dem Weg Allahs ausgerüstet hat, der hat (mit ihm) gekämpft, und wer die Interessen eines Kämpfers auf dem Weg Allahs im gu-ten Sinne wahrgenommen hat, der hat (mit ihm) gekämpft.“ (Bu)
4.78 Äußerlichkeit
Sahl berichtete:
Ein Mann ging an dem Gesandten Allahs (sas) vorbei.
Der Prophet fragte die Anwesenden: „Was haltet ihr von diesem Mann?“
Die Leute sagten: „Er ist eher der Mann, dem - wenn er um die Hand einer Frau bittet - die Frau zur Ehe gegeben wird, und wenn er für jemanden spricht, von ihm die Fürsprache angenommen wird, und wenn er spricht, wird man ihm gern zuhören!“
Der Prophet schwieg, bis ein Mann von den armen Muslimen vorbeiging. Der Prophet fragte: „Was haltet ihr von diesem Mann?“
Die Leute sagten: „Er ist eher der Mann, dem - wenn er um die Hand einer Frau bittet - die Frau zur Ehe nicht gegeben wird, und wenn er für jemanden spricht, von ihm die Fürsprache nicht angenommen wird, und wenn er spricht, dem wird man nicht gern zuhören!“
Da sagte der Gesandte Allahs (sas) zu den Leuten: „Dieser (letzte) wäre besser als die ganze Erde, wenn sie von Männern in der Art des (ersten) Mannes voll wäre.“ (Bu)
91
4.79 Auswanderung
Abū Mūsa (ra) sagte:
Einige Leute sagten: „O Gesandter Allahs! Wer lebt den Islam am besten?“
Er antwortete: „Derjenige, vor dessen Zunge und Hand die Muslime sicher sind.“ (Bu)
Hārith al-Asch’arī (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Ich befehle euch fünf Dinge: ständig in der Gemeinschaft zu bleiben, Gehor-sam und Folgsamkeit gegenüber dem Führer, die Auswanderung und die An-strengung auf dem Wege Allahs; denn wahrlich, wer sich auch nur eine Hand-spanne von der Gemeinschaft der Muslime entfernt, der hat sich vom Bund des Islam losgelöst, es sei denn, er kehrt wieder in die Gemeinschaft zurück. Und derjenige, der die Muslime dazu auffordert, einem (dem Islam wider-rechtlichen) Brauch der Unwissenheit (der vorislamischen Zeit) zu folgen, der wird ins Höllenfeuer eingehen, auch wenn er gefastet und gebetet hat, und behauptet, dass er ein Muslim sei.“ (Ha, Ti)
4.80 Ausweg
Abū Huraira (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer einem Gläubigen eine Bedrängnis von den Bedrängnissen dieser Welt nimmt, dem nimmt Allah eine Bedrängnis von den Bedrängnissen des Tages der Auferstehung. Und wer einem Bedrängten einen Ausweg verschafft, dem verschafft Allah den Ausweg im Diesseits und im Jenseits. Und wer einen Muslim schützt, den schützt Allah im Diesseits und im Jenseits; und Allah hilft Seinem Diener, so lange Sein Diener seinem Bruder hilft. Und wer einen Weg einschlägt, um Wissen zu erlangen, dem erleichtert Allah den Weg ins Paradies.“ (Mu)
Ibn Abbās (ra) berichtete: Der Gesandte Allahs (sas) sagte:
„Wer stets Allah um Vergebung bittet, dem zeigt Allah bei jeder Bedrängnis einen Ausweg auf, erspart ihm jegliche Sorge und beschert ihm Versorgung in der Weise, von der er nie gewusst und mit der er nie gerechnet hat.“ (Da, Ma)
Temel Hadis Kitaplari, temel hadis kaynakları, ve sahipleri
Sahih-i Buhari
Sahih-i Müslim
Sünen-i Nesai
Sünen-i Tirmizi
Sünen-i Ebu Davut
Sünen-i İbn Mace
Bunlar ehl-i Sünnetin sağlam güvenilir hadisçileridir.
Hadis ilminde hadisler ravisine, senedine, doğruluğuna, geliş şekline göre sınıflara ayrılır.
Esas olarak üç hadis türü vardır:
Sahih (صحيح) hadîs: Ravi ve senet itibariyle kesinlikle şüphesiz gelen hadisler.
Hasen ('حسن) hadîs: Yazılışında kusur bulunan hadisler.
Zayıf (ضعيف) hadîs: Senedinde ve metninde bir illet bulunan hadisler.
Uydurulmuş sözlere ise mevzu denilmektedir.
Hadis, Kur'an'dan sonra ikinci kaynaktır. Kur'an'ın tefsirinde hadis
başlıca kaynaktır. Hadis, sünnetin yaslandığı kaynaktır. İslam
mezheplerinin doğuşunda hadisler farklılıklara yol açan birer fıkıh
usulü kaynağı da sayılır.
İslam'da Kütüb-i sitte denilen temel hadis kitapları:
İmam Buhari
Müslim
Ebu Davud
Tirmizi
İmam Nesâi
İbn Mace'nin yazdığı kitaplardır.
Buhari ve Müslim'e sahihayn denilir, Sahihleri ile meşhur iki hadis
yazarıdır. Diğer dört hadis yazarının kitapları Sünendir. Diğer hadîs
kitabı türleri: Cami, Müsned, Mucem, Müstedrek, Mustahrec, Cüz, Tabakat.
Hadîs ilimleri usul ve esastan meydana gelir: Usuli Hadis, hadislerin
ravisini, senedini, metnini araştıran ilim dalıdır. Hadisi kimin
rivayet ettiğini, hadisin kesintili olup olmadığını, metnin doğruluğunu
araştırır. Alt ilim dalları vardır.
Cerh ve Ta'dil, raviyi redd (cerh) veya duzeltmeyi (tadil) ele alır.
Rical, ravilerin hayatını ele alır.
Hadis ihtilafı, birbiriyle çelişen hadisleri karşılaştırır.
İlelilhadis, hadisin doğruluğunu zedeleyen gizli noktaları aydınlatır.
Sünnet: Hazreti Peygamberin hayat tarzı ve dini mirası, hüküm çıkarılan hadisler,
peygamberin, sonra ashabının, sonra tabiinin, sonra ümmetin örnek aldığı usul
Sünnetullah: Allah'ın hükmü ve yasaları
Metluv vahiy: Kuranı Kerim
Gayri metluv vahiy: Hadisler
Siret: Hazreti Muhammed'in hayatı, ahlakı, dış görünüşü (çoğulu siyer)
Hadis: Hazreti Muhammed'in söz, iş ve takrirleri, ayetlerin tefsiri, haber, Kuran'ın tatbikatı, vahyi gayri metluv
Eser: Ashabın sözlerinin de içinde olduğu hadis
Haber: Kuran, hadis, ashab ictihadı ve diğer bilgilerin tümü
Ashab: Hazreti Muhammed'in zamanında yaşayıp, onunla görüşmüş, müslüman ve aklı başında insanlar
Tabiin: Ashab zamanında yaşayanlar
Tebeut Tabiin: Tabiinden hadis nakledenler
Mütevatir: Hazreti Muhammed'in zamanına şahit olmuş kişilerin ittifakla bildirdikleri söz
Meşhur: Hazreti Muhammed'in zamanında değil, tabiin ve sonrakilerce tevatürle nakledilmiş söz
Vahid Haber: Bir veya birkaç kişinin naklettiği söz (fıkıhta delil hükmüne geçmez)
Gayri sahih: Karışık söz, neshe uğramış (zayıf ama uydurma değildir)
Mevzu: Uydurma, gerçek dışı (nakli bile günahtır)
İstinbat: Hüküm çıkarma
Muhaddis: Hadis bilimci (hadislerin anlamından çok ifade ve sağlamlığına bakar)
Fakih: Hadisin sebebi, siyakı, maksadı ve delaleti ile meşgul olan kişi
İsrailiyat: Mevzu söz, uydurmalar
Sıhhat: Hadiste aranan doğruluk şartı (akla
aykırılık, Kurana aykırılık, İslam'ın ruhuna aykırılık, fıtrata ve
tabiata aykırılık, tarihe aykırılık yönünden)
Kezzabin: Yalancılar
La tectemiu ümmeti aled dalale: Ümmetin, dalalet üzerinde
birleşmeyeceğini ifade eden cümle (topyekün herkes hata yapamaz
anlamında)
Nesh: Bir hadisin diğerinin zorluğunu hafifletmesi
Rivayet: Dedi, rivayet etti, haber verdi, bildirdi ifadeleriyle belirli kişilerin belirli şartlarla bir metni kaynağına götüren zincir
Tedvin: Derleme
Dirayet: Ebu Hanife'nin sıhhat için mana
rivayetini kabul etmemesi, söz zincirinde ravinin şurasını
hatırlamıyorum dediği durum, usul ve metin incelemesi, Ebu Hanife'nin 17
hadise tam intibakı.
İmla: Söyleyerek yazdırma
Tevsik: Doğruluğu kanıtlama
Yemin: Hadis rivayet edene önce yemin ettirmek (Halife Ali'nin uyguladığı bir yöntemdir)
Sika: Güvenilir
Garib: Şaz, bir kişiden gelen nakil
Hadis Rivayet Eden Başlıca Sahabeler
Ebu Hureyre - 5374 hadis
Abdullah ibn Ömer - 2630 hadis
Enes bin Malik - 2286 hadis
Ayşe - 2210 hadis
İbn-i Abbas - 1660 hadis
Cabir bin Abdullah - 1540 hadis
Ebu Said el-Hudri - 1170 hadis.[2]
Hz. Muhammed hakkında hadisleri
Peygamber, "Benden Kur’an haricinde hiç bir şey yazmayınız. Kur'an'dan
başka benden bir şey yazmış olan varsa onu derhal imha etsin. Benden bir
hadis rivayet ediniz; bunun bir mahzuru yoktur; benim söylemediğim bir
şeyi kim bile bile bana isnad ederse, cehennemdeki yerini
hazırlasın."[3] dediği rivayet edilmektedir.
Ne zaman ki, Kur'an-ı Kerim ayetlerinin çoğunluğu nazil oldu; birçok
hafızlar tarafından ezberlendi ve artık başka bir şeyle karışması
hususundaki endişe ortadan kalktı; işte o zaman İslam Peygamberi
Muhammed'in, hadislerin yazılabileceğini ifade ederek, "İlmi (hadisi)
yazı ile tespit ediniz."[4] dediği de rivayet olunmaktadır.
Sahih-i Buhari
Sahih-i Müslim
Sünen-i Nesai
Sünen-i Tirmizi
Sünen-i Ebu Davut
Sünen-i İbn Mace
Bunlar ehl-i Sünnetin sağlam güvenilir hadisçileridir.
Hadis ilminde hadisler ravisine, senedine, doğruluğuna, geliş şekline göre sınıflara ayrılır.
Esas olarak üç hadis türü vardır:
Sahih (صحيح) hadîs: Ravi ve senet itibariyle kesinlikle şüphesiz gelen hadisler.
Hasen ('حسن) hadîs: Yazılışında kusur bulunan hadisler.
Zayıf (ضعيف) hadîs: Senedinde ve metninde bir illet bulunan hadisler.
Uydurulmuş sözlere ise mevzu denilmektedir.
Hadis, Kur'an'dan sonra ikinci kaynaktır. Kur'an'ın tefsirinde hadis
başlıca kaynaktır. Hadis, sünnetin yaslandığı kaynaktır. İslam
mezheplerinin doğuşunda hadisler farklılıklara yol açan birer fıkıh
usulü kaynağı da sayılır.
İslam'da Kütüb-i sitte denilen temel hadis kitapları:
İmam Buhari
Müslim
Ebu Davud
Tirmizi
İmam Nesâi
İbn Mace'nin yazdığı kitaplardır.
Buhari ve Müslim'e sahihayn denilir, Sahihleri ile meşhur iki hadis
yazarıdır. Diğer dört hadis yazarının kitapları Sünendir. Diğer hadîs
kitabı türleri: Cami, Müsned, Mucem, Müstedrek, Mustahrec, Cüz, Tabakat.
Hadîs ilimleri usul ve esastan meydana gelir: Usuli Hadis, hadislerin
ravisini, senedini, metnini araştıran ilim dalıdır. Hadisi kimin
rivayet ettiğini, hadisin kesintili olup olmadığını, metnin doğruluğunu
araştırır. Alt ilim dalları vardır.
Cerh ve Ta'dil, raviyi redd (cerh) veya duzeltmeyi (tadil) ele alır.
Rical, ravilerin hayatını ele alır.
Hadis ihtilafı, birbiriyle çelişen hadisleri karşılaştırır.
İlelilhadis, hadisin doğruluğunu zedeleyen gizli noktaları aydınlatır.
Sünnet: Hazreti Peygamberin hayat tarzı ve dini mirası, hüküm çıkarılan hadisler,
peygamberin, sonra ashabının, sonra tabiinin, sonra ümmetin örnek aldığı usul
Sünnetullah: Allah'ın hükmü ve yasaları
Metluv vahiy: Kuranı Kerim
Gayri metluv vahiy: Hadisler
Siret: Hazreti Muhammed'in hayatı, ahlakı, dış görünüşü (çoğulu siyer)
Hadis: Hazreti Muhammed'in söz, iş ve takrirleri, ayetlerin tefsiri, haber, Kuran'ın tatbikatı, vahyi gayri metluv
Eser: Ashabın sözlerinin de içinde olduğu hadis
Haber: Kuran, hadis, ashab ictihadı ve diğer bilgilerin tümü
Ashab: Hazreti Muhammed'in zamanında yaşayıp, onunla görüşmüş, müslüman ve aklı başında insanlar
Tabiin: Ashab zamanında yaşayanlar
Tebeut Tabiin: Tabiinden hadis nakledenler
Mütevatir: Hazreti Muhammed'in zamanına şahit olmuş kişilerin ittifakla bildirdikleri söz
Meşhur: Hazreti Muhammed'in zamanında değil, tabiin ve sonrakilerce tevatürle nakledilmiş söz
Vahid Haber: Bir veya birkaç kişinin naklettiği söz (fıkıhta delil hükmüne geçmez)
Gayri sahih: Karışık söz, neshe uğramış (zayıf ama uydurma değildir)
Mevzu: Uydurma, gerçek dışı (nakli bile günahtır)
İstinbat: Hüküm çıkarma
Muhaddis: Hadis bilimci (hadislerin anlamından çok ifade ve sağlamlığına bakar)
Fakih: Hadisin sebebi, siyakı, maksadı ve delaleti ile meşgul olan kişi
İsrailiyat: Mevzu söz, uydurmalar
Sıhhat: Hadiste aranan doğruluk şartı (akla
aykırılık, Kurana aykırılık, İslam'ın ruhuna aykırılık, fıtrata ve
tabiata aykırılık, tarihe aykırılık yönünden)
Kezzabin: Yalancılar
La tectemiu ümmeti aled dalale: Ümmetin, dalalet üzerinde
birleşmeyeceğini ifade eden cümle (topyekün herkes hata yapamaz
anlamında)
Nesh: Bir hadisin diğerinin zorluğunu hafifletmesi
Rivayet: Dedi, rivayet etti, haber verdi, bildirdi ifadeleriyle belirli kişilerin belirli şartlarla bir metni kaynağına götüren zincir
Tedvin: Derleme
Dirayet: Ebu Hanife'nin sıhhat için mana
rivayetini kabul etmemesi, söz zincirinde ravinin şurasını
hatırlamıyorum dediği durum, usul ve metin incelemesi, Ebu Hanife'nin 17
hadise tam intibakı.
İmla: Söyleyerek yazdırma
Tevsik: Doğruluğu kanıtlama
Yemin: Hadis rivayet edene önce yemin ettirmek (Halife Ali'nin uyguladığı bir yöntemdir)
Sika: Güvenilir
Garib: Şaz, bir kişiden gelen nakil
Hadis Rivayet Eden Başlıca Sahabeler
Ebu Hureyre - 5374 hadis
Abdullah ibn Ömer - 2630 hadis
Enes bin Malik - 2286 hadis
Ayşe - 2210 hadis
İbn-i Abbas - 1660 hadis
Cabir bin Abdullah - 1540 hadis
Ebu Said el-Hudri - 1170 hadis.[2]
Hz. Muhammed hakkında hadisleri
Peygamber, "Benden Kur’an haricinde hiç bir şey yazmayınız. Kur'an'dan
başka benden bir şey yazmış olan varsa onu derhal imha etsin. Benden bir
hadis rivayet ediniz; bunun bir mahzuru yoktur; benim söylemediğim bir
şeyi kim bile bile bana isnad ederse, cehennemdeki yerini
hazırlasın."[3] dediği rivayet edilmektedir.
Ne zaman ki, Kur'an-ı Kerim ayetlerinin çoğunluğu nazil oldu; birçok
hafızlar tarafından ezberlendi ve artık başka bir şeyle karışması
hususundaki endişe ortadan kalktı; işte o zaman İslam Peygamberi
Muhammed'in, hadislerin yazılabileceğini ifade ederek, "İlmi (hadisi)
yazı ile tespit ediniz."[4] dediği de rivayet olunmaktadır.
ALLAH
BAYRAK
WEB-TUNCA
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN