MUHAMMED
BAYRAK
| Welcome, Guest |
|
You have to register before you can post on our site. |
| Forum Statistics |
|
» Members: 7 » Latest member: Muhammed » Forum threads: 5,306 » Forum posts: 5,910 Full Statistics |
DOWNLOADEN
AYET
FELSEFEMiZ
Raşit Tunca Sözü
GÜZEL SÖZ
Peygamber Efendimiz’in uykusu nasıldı? Uyku adapları nelerdir?
Bir Müslüman’ın hayatının her anında rehberi, klavuzu Peygamber Efendimiz (asm) ve sünnet-i seniyye olmalıdır. Elbette o zatın hareketleri ittiba edilecek en güzel numuneler, takip edilecek en sağlam rehberler ve düstur kabul edilecek en muhkem kanunlardır. O'nun (asm) harekatında ifrat yahut tefrit bulunmamakta daima en güzel en orta yol görünmektedir. Uykunun en uygun şekil ve zamanlarını öğrenmek ve uykumuzu bu vesile ile de hayatımızı verimli hale getirebilmek için de elbette Resulullah'ın (asm) bu konudaki adaplarına bakmak gereklidir.
Öncelikle şunu belirtmelidir ki sünnet-i seniyyenin kaynağı üçtür. Peygamber Efendimiz’in sözleri, fiilleri ve halleridir. Uyku adabına dair sünnet-i seniyyelerin bir kısmının kaynağı Peygamber Efendimiz’in (asm) tavsiyeleri olmakla birlikte, bir kısmının kaynağı ise fiilleridir.
Peygamber Efendimiz bize yatsıdan sonra hemen yatmamızı, günün en bereketli vakitleri olan sabah namazından sonraki vakitlerde uyumamamızı tavsiye eder, rızka engel olduğu ve aklı azalttığı konusunda uyarır. Peygamber Efendimiz’in (asm) bu vakitlerde yapılan işler ve bu saatlerde uyanık olanlar için duaları vardır.
“Allah'ım! Ümmetime sabah vaktini bereketli kıl.” (Tirmizi, Ahmed Bin Hanbel)
İbn-i Ömer (ra) anlatıyor:
Resulullah (asm) şöyle dua buyurdular:
“Allah’ım, ümmetine, günün ilk vakitlerin(de yaptıkları iş)i bereketlendir.”
Gündüzün tam ortasındaki kaylule uykusu evliya ve enbiyaların ahlakından, gündüzün sonunda (ikindiden sonra) uyumanın ise tembellik olduğunu haber vermektedir.
Peygamber Efendimiz (asm) çok uyumaya ve miskinliğe karşı ümmetini uyarmıştır
“Ümmetimin üzerine korktuklarının en korkuncu; Karnının büyüklüğü, uykuya devam, tembellik ve yakinin zayıflığıdır.” (Cabir, Ramuz El Ehadis)
“Şeytanın sürmesi de vardır. Yalayıp, koklayıp, keyiflenecek şeyi de vardır. (Besmeleyle yersen şeytanın zayıflar.) Uykuyu çok uyursan gözleri sürmeli olur. Yalanın varsa yalanır. Ve öfkelendiğin kadarda enfiyesini çeker.” (Enes, Ramuz El Ehadis)
Peygamber Efendimiz’in uyku adabında sadece dikkat edilmesi gereken mesele uyku miktarı değil, aynı zamanda hangi vakitlerde uyuyup, hangi vakitlerde uyanık kaldığıdır. Zira uykunun verimli olduğu vakitleri yakalamak çok önemlidir.
Peygamber Efendimiz’in (asm) uyku vakitleri:
Gece uykusu:
“Fahr-i Kainat Efendimiz, yatsı namazından önce yatmazlar, namazdan sonra da oturmazlardı. Ancak düğün merasimi olması, misafir bulunması ve teheccüt namazını kılması gibi hallerde, duruma göre geç yatarlardı” (Peygamberimiz'in Şemaili)
El-Esved (ra):
"Ben Aişe'ye:
“Peygamber'in gece namazı nasıldı?" diye sordum. Aişe şöyle cevap verdi:
“Resulullah gecenin evvelinde uyurdu. Gecenin sonunda da kalkar, namaz kılardı.
(Namazdan) sonra da yatağına dönerdi. Müezzin ezan okumaya başlayınca sıçrayıp kalkardı. Eğer kendisine bir ihtiyaç olmuşsa yıkanır, (yıkanmaya ihtiyaç) yoksa abdest alır ve (mescide) çıkardı.” (Buhari)
“Sabah namazını kıldıktan sonra uyumayın, rızkınızı aramaya çalışın!” (Taberani)
“Hak Tela rızıkları, fecr ile güneşin doğacağı vakitler arasında verir.” (Beyhaki)
Kaylule uykusu:
Kaylule öğle vakti 20-30 dakika uyumak demektir. Peygamber Efendimiz öğlen namazından sonra bir miktar uyur, ümmetine “kaylule” denilen bu gündüz uykusunu terk etmemeyi tavsiye ederdi.
“Öğleyin kaylule yapınız. Muhakkak şeytanlar öğle vaktinde kaylule yapmazlar.” (Müslim)
“Sahur yemeği ile gündüz tutacağınız oruca; öyle uykusuyla da kaylule teheccüt namazına kuvvet kazanın.” (İbn-i Mace)
“Biz Resulullah'la cumayı kılar sonra da kaylule (öğle uykusu) yapardık.” (Buhari, Müslim Ebu Davud)
“Kaylule uykusu sünnet-i seniyyedir. Duha (kuşluk) vaktinden, öğleden biraz sonraya kadardır. Bu uyku gece kıyamına sebebiyet verdiği için sünnettir. Bu uyku hem ömrü, hem rızkı tezyide medardır. Çünkü yarım saat kaylule, iki saat gece uykusuna muadil gelir. Demek, ömrüne hergün bir buçuk saat ilâve ediyor. Rızık için çalışmak müddetine, yine bir buçuk saati, ölümün kardeşi olan uykunun elinden kurtarıp yaşatıyor ve çalışmak zamanına ilave ediyor.” (Lemalar, 28. Lema)
Kaylule yapan insan, bir sünneti ihya ettiği gibi aynı zamanda dinç olur, gece namazlarını, teheccüdü veya sabah namazını kılacak gücü kendinde bulur.
Peygamber Efendimiz’in (asm) uyumayı uygun görmediği vakitler:
Gaylule uykusu:
Fecirden sonra, ta kerahet vakti bitinceye kadardır. Bu uyku, rızkın noksaniyetine ve bereketsizliğine hadisçe sebebiyet verdiği için, sünnete zıttır. Çünkü rızık için çalışmanın en münasip zamanı, serinlik vaktidir. Bu vakit geçtikten sonra bir rehavet oluşur. O günkü çalışmaya ve dolayısıyla da rızka zarar verdiği gibi, bereketsizliğe de sebebiyet verdiği, çok tecrübelerle sabit olmuştur. (Lemalar, 28. Lema)
“Sabah uykusu rızka manidir.” (Beyhaki)
Feylule uykusu:
İkindi namazından sonra, akşam vaktine kadardır. Bu uyku ömrün noksaniyetine, yani, uykudan gelen sersemlik cihetiyle, o günkü ömrü nevm-âlûd (uykulu), yarı uyku kısacık bir şekil aldığından, maddi bir noksaniyet gösterdiği gibi, manevi cihetiyle de, o gün hayatının maddi ve manevi neticesi genellikle ikindiden sonra ortaya çıktığından, o vakti uykuyla geçirmek, o neticeyi görmemek hükmüne geçtiğinden, güya o günü yaşamamış gibi oluyor. (Lemalar, 28. Lema)
“Rızıkların dağılması sabah namazından sonra olur. Manevi rızıkların dağılması ise ikindi namazından sonradır. Bu iki vakitte uyumamaya dikkat etmelidir! (El-Envar)
Peygamber Efendimiz’in uykusu nasıldı? Uyku adapları nelerdir?
Uyurken Peygamber Efendimiz’in (asm) adaplarına uymak sünnet-i seniyye sevabı kazandırmakla birlikte, uykuyu Resulullah'ın (asm) uykusuna göre düzenlemeye de yardımcı olacaktır.
Konu hakkında bilgi almak için tıklayınız.
Güne dinç başlamaya vesile; teheccüt namazı
Peygamber Efendimiz (asm) kendisine farz olan gece namazını (teheccüt) asla terk etmez, kılamadığı zaman kazasını yapardı. Bu namazı çokça övmüş, ümmetine tavsiye ederek güne dinç başlamaya vesile olduğunu belirtmiştir.
“Resulullah buyurdular ki:
"Size geceleyin kalkmayı tavsiye ederim. Çünkü o, sizden önce yaşayan salihlerin adetidir; Rabbinize yakınlık (vesilesi)dir; günahlardan koruyucudur; kötülüklere kefarettir, bedenden hastalığı kovucudur." (Tirmizi)
Ebu Hureyre'den (ra):
“Resulullah'ın şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:
"Sizden biriniz uyuduğu vakit şeytan, onun ense köküne üç düğüm vurur. Her düğümün bulunduğu yere;
"Haydi uyu, gecen uzun ola!" (diyerek) vurur. Eğer o kimse uykudan uyandığı vakit Allah'ı
Zikir ederse bir düğüm çözülür. Abdest alırsa bir düğüm daha çözülür. Namaz kılacak olursa bir düğüm daha çözülür ve gönlü rahat olarak sabahlar. Yoksa pis ve tembel olarak sabahlar."
(Ebu Davud)
"Ya Ebu Hureyre! Eğer hayatta iken, ölünce, mezarda ve yeniden dirilince Allah'ın rahmetinin seninle birlikte olmasını istiyorsan, geceleyin Allah rızası için kalk, namaz kıl.
Ya Ebu Hureyre! Evinin köşelerinde namaz kılarsan evinin aydınlığı gökte takım yıldızları gibi ve dünya halkı için de yıldız gibi olur.” (İmam-ı Gazali)
"Geceleyin kılınan iki rekattık namaz insanoğlu için dünyadan ve dünyada bulunan her şeyden daha yararlıdır. Ümmetime zor gelmese iki rekat gece namazını üzerlerine farz kılardım." (İmam-ı Gazali
Sünnet-i seniyyenin her birinde pek çok faydalar, hikmetler bulunur
Sünnet-i seniyyenin her birinde muhakkak pek çok hikmet ve fayda bulunmaktadır. Bu hikmet ve faydaların bir kısmı bilinmekte, bir kısmı 14 asır sonra henüz anlaşılmakta, bazıları ise hala bilinmemektedir. Uyku sünnetlerini ve Resulullah'ın uyuduğu vakitleri araştıran bilim adamları bu adapların insanın fıtratına en uygun ve sağlık açısından en faydalı olduğunu açıklamışlardır.
Uzmanlar geceleyin Peygamber Efendimiz’in (asm) uyuduğu vakitlerinin % 200 verimli olduğunu bu vakitlerde 3 saatlik uykunun dahi 6 saate bedel olduğu için yeterli olduğunu açıklamaktadırlar. Kaylule uykusunun ise % 400 verimli olup yarım saat uykunun 2 saat kadar verimli olduğunu böylece -sünnete uygun olarak- uyuyan kişilerin hiçbir şekilde uykusuzluk hissetmeyeceklerini ifade etmektedirler.
Gece 3’ten sonraki –teheccüt vakti- vakitlerde ise uykunun verimi % 50lere düşmekte, ne kadar çok olsa da yeterli gelmeyecektir.
Görüldüğü üzere sünnet-i seniyye çerçevesinde bir uyku kişiyi gayet dinç, enerjik ve sağlıklı tutmaya kafi iken, sünnete muhalif olarak uyumak ise daha ziyade uyumaya sevk etmekte ve hiçbir şekilde verimli olmamaktadır. Bu mesele gecenin geç saatlerinde uyumaya başlayıp gündüz öğlene kadar uyusa da dinlenemeyen kişilerin durumunu da izah etmektedir.
Şunu da belirtelim ki; bir mümin için sünnet-i seniyyeye uymakdaki gaye elbette bu fayda ve maslahatları elde etmek değil, sünnetin nurundan istifade etmek, ihya sevabı kazanmak ve Allah'ın rızasına kavuşmak olmalıdır.
Allah’a emanet olunuz…
“Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine anasından babasından da evlâdından da daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz.” Hadisini nasıl anlamalıyız?
Bir insanın gerçek mümin olması için, Peygamberi kendi anne babasından daha fazla sevme mecburiyeti koyulmasına gerek var mıdır? - Bir peygamberin, "Beni annenden daha fazla sevmelisin." demesi, biraz bencilce bir düşünce örneği olmuyor mu?
İlgili Hadisin meali şöyledir:
“Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine babasından da evlâdından da daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz.” (Buhari, İman 7)
Bu hadis, şu ayetin bir açıklaması mahiyetindedir:
“De ki: Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, hısım akrabanız kazandığınız mallar, kesada uğramasından korktuğunuz ticaret, hoşlandığınız meskenler size Allah’tan, Resûlünden ve Allah yolunda cihad etmekten daha sevgili ise, artık Allah emrini getirinceye kadar bekleyin. Allah fâsıklar topluluğunu hidayete erdirmez.” (Tevbe, 9/24)
Görüldüğü gibi peygamber sevgisi ile ilgili ayet ve hadis tam bir bütünlük arz etmektedir. Bir Müslüman için Allah ve Resulünün sevgisi her şeyden önce gelir. Çünkü bu sevgiyi isteyen Allah’tır. Hz. Muhammed (asm) de Elçi olarak Allah’ın indirdiği ayetleriyle bildirdiği gibi, hadisleriyle de açıklamaktadır.
- Hz. Peygamber (asm)'in şahsının sevilmesini istemesi, kendi nefsi için değildir. Onun -zaten her mümin tarafından sevilen sayılan- şahsına karşı böyle bir sevgi istemesi, peygamberlik şahsiyeti ile ilgilidir. İnsanları Allah’a iman etmeye davet eden, her türlü şirkten uzaklaştıran, kula kul olmaktan kurtaran, cennet gibi ebedî bir mükâfatı vaad eden, dünya ve ahiret mutluluğunu netice veren bir din ortaya koyan, onun bu peygamber olan şahsiyetidir. İnsanları -tek kelimeyle- hakiki insanlık mertebesine yükselten onun bu mânevî şahsiyetinin sevilmesinin, imanla yakından bir bağlantısı vardır. İnsan onu sevdikçe imanını pekiştirmiş olur.
Evet, Hz. Peygamberi (asm) sevmek Allah namına olduğu için doğrudan Allah’ı sevmek demektir. Allah’ı sevmek her şeyden üstün olduğuna göre, o sevgiyi gösteren peygamberi sevmek de her şeye tercih edilmelidir.
Hz. Muhammed (asm) müminlerin hayat modelidir. Onlar için canlı bir örnektir. Bu modelliğin güçlü olması, onu sevmekle doğru orantılıdır.
“Ey Resulüm, de ki: 'Ey insanlar, eğer Allah’ı seviyorsanız, gelin bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah gafurdur, rahimdir/çok affedicidir, engin merhamet ve ihsan sahibidir!..'”(Âl-i İmran, 3/31)
mealindeki ayette Hz. Muhammed (asm)’i sevmenin, ona tabi olmanın mahiyetini görebiliriz.
Kur’an-ı Kerim’de Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:
“De ki: Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, hısım akrabanız kazandığınız mallar, kesada uğramasından korktuğunuz ticaret, hoşlandığınız meskenler size Allah’tan, Resûlünden ve Allah yolunda cihad etmekten daha sevgili ise, artık Allah emrini getirinceye kadar bekleyin. Allah fâsıklar topluluğunu hidayete erdirmez.” (Tevbe, 9/24)
“Peygamber, müminlere kendi canlarından daha yakındır. Eşleri de onların analarıdır…” (Ahzab, 33/6)
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de şöyle buyurmuştur:
“Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine babasından da, evlâdından da daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz.” (Buhari, İman, 7)
Enes b. Mâlik radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:
“Üç özellik vardır ki; bunlar kimde bulunursa o, imanın tadını tatmış demektir:
1. Allah ve Resulünü, herkesten fazla sevmek.
2. Sevdiğini Allah için sevmek.
3. Allah kendisini küfür bataklığından kurtardıktan sonra tekrar küfre dönmeyi, ateşe atılmak gibi çirkin ve tehlikeli görmek.” (Buhârî, İman 9, 14, İkrah 1, Edeb 42; Müslim, İman 67.)
Görüldüğü gibi Peygamber sevgisi ile ilgili ayet ve hadisler tam bir bütünlük arz etmektedir. Bir Müslüman için Allah ve Resulünün sevgisi her şeyden önce gelir.
İnsanlık âleminden eğer tüm duyguları çekip alabilseydik sadece makine yığınları kalırdı geriye. Sevmeyen, özlemeyen, acımayan, merhamet etmeyen robotik yığınlar. Anneleri anne yapan asil duyguların hiçbiri kalmazdı annelerde. Sanatçıları ölümsüz yapan müzik, estetik, romantizm, şiir, edebiyat vs. gibi tüm duygusal aktiviteleri de yaşamımızdan çıkarmamız gerekecekti. Böyle bir yaşamı düşünebiliyor musunuz? Bu anlamda duygular ne kadar önemli. Peki, duyguların hepsi kalsın yalnız sevgiyi çekip alalım deseydik. O zaman da müspet anlamda birbirine bir şey hissetmeyen ama daha çok kin, düşmanlık, nefret, kıskançlık gibi duygular içinde çekişip duran, savaşan mutsuz bir insanlık kalacaktı geride. Sevginin toplum içindeki önemini anlamak için gerçekten bir gücümüz olsaydı, böyle bir deneyi yapmayı başarabilseydik bunu çok iyi anlayabilirdik; ama eminim böyle bir toplumda yaşamayı kimse istemezdi. Nitekim dünya üzerinde özellikle Müslümanların yaşadığı coğrafya uzun yıllardır böyle bencillik, kin, nefret, sevgisizlik duygularının yıkımı ile kan ve gözyaşı içinde.
İşte çevremizde insanlık adına, iyilik ve güzellik namına ne görüyorsak bunların hepsinin temelinde sevgi duygusu veya neticesinde sevgiden filizlenen şefkat, merhamet gibi duyguların etkisi yatmaktadır. Bunun farkında olmak lazım. Farkında olmak lazım ki bu duyguları besleyip büyütelim, çoğaltalım ve düşmanlıklar yerine bu duyguları ekelim gönüllere. Sevmek ve sevilmek, toplumlar ve fertler için ekmek gibi su gibi ihtiyaç… Bu duygular fıtraten de var içimizde. Ama şartlar bazen bu duyguları öyle tüketir ki sevgisiz kalır insan ve böyle bir yeteneğinin olmadığını düşünmeye başlar, hatta inanır buna. İşte burası bence en büyük tehlike… O sebeple sevgiyi unutanlara tekrar hatırlatmak, bu duyguyu bir vesileyle yitirmiş kaybetmiş insanlara yeniden kazandırmak ve topluma yaymak, teknolojik gelişmelerden, maddi refahtan ve eğitimimizin vazgeçilmezi sanılan matematik, fizik, kimyadan daha önemlidir aslında tüm yaşamımızda.
Bütün güzelliklerin olduğu gibi, sevginin de asıl kaynağı yalnız Allah’tır (c.c). O’nu sevip itaat etmek ise en azından şükran borcudur bizlere. Yaradan’a karşı sevgi ve bağlılık tüm canlılarda fıtraten mevcuttur. Bu nedenle bütün semavi dinler ve aynı kaynaktan gelen İslam dini, Allah sevgisi ile beraber tüm mahlûkatı sevmeyi en önemli bir ibadet olarak bildirir müminlerine. Sevgi duygusu, Allah’ın “Vedûd” isminin tüm canlılar üzerindeki bir tecellisidir. Yani canlıların birbirlerine ve yavrularına karşı olan sevgisi Allah’ın “Vedûd” isminin bir tecellisidir. Peygamberler de tevhitle beraber daha çok sevgi, şefkat, merhamet, gibi güzel hasletleri öne çıkarmak ve toplumlara bu duyguları yeniden kazandırmak ve hatırlatmak için gönderilmişlerdir. Nitekim son semavi kitap olan Kur’ân-ı Kerîm’de de sevgiyi, merhameti ibadet olarak emreden ayetler ve yine hadis kitaplarında bu minvalde hadisler öyle kabarıktır ki bu gerçeği görmezden gelmek mümkün değildir.
Allah (c.c) deyince gönle sevgi, şefkat, merhamet hisleri dolmalıdır önce, korku değil. Ama bunu kazanamadık ve kazandıramadık Müslüman nesillere. Bugün, İslam dini sevgi ile anılması gerekirken şiddetle anılan bir din haline geldi. Din düşmanlarının bu algıda katkısı olsa da Müslümanların katkısı daha büyük. Bu sebeple bu yanlış algıyı düzeltmek Müslümanların üzerinde önemli bir görev ve hesabı verilmesi gereken büyük bir vebaldir.
Müminler önce en çok Allah’ı sevmeliler, sonra O’nun Rasulü’nü, sonra birbirlerini, sonra tüm mahlukatı... Bu sevgilere işaret eden ayetler de hadisler de çok fazla…
İşte, müminleri gönülden birbirine bağlayan güçlü bağa, yani sevgiye işaret eden açık ayeti kerimeler ve kutlu nebînin sözlerinden misaller:
“…Allah onları sever, onlar da Allah’ı severler…” (Mâide, 5/54)
“(Rasulüm) De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” (Âl-i İmrân, 3/31)
“Ve (Allah), onların kalplerini birleştirmiştir. Sen yeryüzünde bulunan her şeyi verseydin, yine onların gönüllerini birleştiremezdin; fakat Allah onların aralarını bulup kaynaştırdı. Çünkü O, mutlak galiptir, hikmet sahibidir.” (Enfâl, 8/63)
Allahu Teâlâ kıyamet gününde; “Benim için birbirlerini sevenler nerede? Onları, gölgemden başka gölge bulunmayan bir günde Arşın gölgesinde gölgelendireceğim.” buyuracak. (Müslim, Birr ve Sıla, 161)
“Allahu Teâlâ buyurdu ki: Benim için birbirlerini ziyaret eden, benim için birbirlerine iyilik ve ihsanda bulunanlara sevgim vacib oldu.” (Taberani)
“İman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olamazsınız.” (Müslim, İman)
“Ben kendisine; ailesinden, malından ve bütün insanlardan daha sevgili olmadıkça hiçbir kul (kâmil) iman etmiş olmaz.” (Müslim)
Görüldüğü gibi; “Ey müminler! Allah’ı, O’nun kutlu elçisini ve birbirinizi sevin. Sevmezseniz imanınız makbul değil. Sevmek için emek harcayın. Sevgiyi yayın ki mükâfatı da o nispette çok büyük olacak.” diyor ayetler ve hadisler açıkça.
Bu kısa girişten sonra, genel olarak makalelerimde yaptığım gibi yine bu konuda da gönlü sevgiden ve merhametten yana deryalar misali zengin, asrımızın çok önemli ve kıymetli âlimi, ilim, hikmet ve irfan ehli Seyyid Şenel İlhan Beyefendi’nin sohbetlerinden derlediğim sevgiyle alakalı paylaşımlarla okuyucumuzu aydınlatmak istiyorum.
Sevgi Nedir ?
Sevgi, gönlün iyilik gördüğü şeye kendiliğinden meylidir. Yine sevgi, güzel olana, kâmil olana gönlün tabii meylidir. Sevginin kategorileri vardır. Öz sevgi: İnsan kendini ve kendine ait olan şeyleri sever. Kendine ait olmasa da güzelliği ve kemâlâtı sever, kendine yapılan iyiliği sever, kendine benzeyen şeyleri sever. Tanımadan da sever, gizli sebeplerden sever…
Sevgi Yeteneği Herkeste Var mıdır ?
Sevgisini hissetmeyen insanların “Demek ki bende sevgi yeteneği yok.” gibi bir gerekçeye sığınarak sevgisiz bi şekilde yaşama devam etmeleri ve değişmek için çabayı terk etmeleri yersizdir.
Sevgi yeteneği herkeste vardır. Yoksa ayetlerin ve hadislerin bizden sevmemizi istemeleri anlamsız ve adaletsiz olurdu. Çünkü Allah (c.c), kulundan yapamayacağı şeyleri istemez. İnsanlar da bunun farkındandır ki kendini ve kendine ait olan değerleri, kendine yapılan iyilikleri ve iyilik yapanları sever; yine güzelliği, güzel olan şeyleri sever. Yaratılışında bu yetenek vardır. Bizler de bu gerçeği yaşamımızdan hisseder, biliriz. İnsanların kalplerine böyle bir yeteneğin verildiği ayette şöyle geçer.
“Kadınlar, oğullar, yük yük altın ve gümüş, salma atlar, davarlar ve ekinler gibi nefsin şiddetle arzuladığı şeyler insana süslü gösterildi. Bunlar dünya hayatının geçimliğidir. Oysa asıl varılacak güzel yer ancak Allah’ın katındadır.”(Âl-i İmrân, 3/14)
Bu ayette ifade edilen şeyleri herkes sever, bu konuda kimse itiraz edemez. Sevme yeteneği demek ki herkeste vardır. Bu sevgiyi içimizde akan bir dere gibi düşünüp bu derenin yatağını değiştirmek ve sevmemiz gereken alanlara yönlendirmek bizim sorumluluk alanımızdır. Bir çiftçi gibi, bu da bilgi ve emek ister.
Sevgi Yeteneği Varsa Sevgisizliğin Sebebi Nedir ?
Sevgisizliğin veya daha açık bir şekilde sevgimizi saklamanın ve sevmemiz gereken kişilere ve alanlara yönlendiremeyişimizin en önemli sebebi, eğitim hataları ve yetişme bozukluklarıdır. Aileler olarak bu gerçeğin farkında olamadık. Çocuklarımızı yetiştirirken onların önüne hep dünyalık maddi hedefler koyduk. Etiketini, kariyerini, parasını düşündük ama ahlakını, sevgisini, merhametini hesap etmedik. Çocukları büyüttük ama yetiştirmedik. Özellikle kendini koruması için “Bencil ol!” diye tavsiyelerde bulunduk. Böylece hem yalnızlığa, asosyalliğe hem sevgisizliğe ellerimizle ittiğimizi fark edemedik bile. Sevgimizi, çocuklarımızdan anlamsız sebeplerle esirgedik, sevdik ama söyleyemedik. Gelenekler, ahlaki kuralların ve psikolojik gerçeklerin önüne geçti. Hâlâ bazı toplumlarda çocuklar, dedelerin veya büyüklerin yanında anası-babası tarafından kucağa alınıp sevilmez. İşte şeytanın ilhamı olduğu açık, garip kültürlerle sevgisizliğe meydan verdik. Sevilmeyen çocuk, sevmeyi nasıl öğrenecek?
Bizim toplumumuzda bu mesele ciddi bir faciadır. Sevgiyi açıklamak, sevdiğini söylemek; acizlik, zayıflık gibi bir kültür yerleşmiştir. Ne çocuklarımıza ne arkadaşlarımıza ne eşlerimize sevgimizi belli ediyoruz. Bunu açıkça ifade etmekten çekinen, utanan garip bir toplum olduk. Bunların İslam’la alakası elbette ki asla yok. Hazreti Peygamber’in eşlerine, çocuklarına, torunlarına, arkadaşlarına ve tüm ümmetine olan sevgisi ortada iken, bunu nasıl görmezden geldik anlamıyorum. Şeytanın ahlakı olan sevgisizlik ahlakını ve bunun ürettiği nefret kültürünü hep birden değiştirmek ve sevgi ahlakını ve sevgi kültürünü yaymak, bu zamanda Allah (c.c) için en önemli hizmettir.
Bizde Mevcut Olan Sevgi Yeteneğini Nasıl Açığa Çıkarabiliriz ?
Bu mesele önce doğru bilgi, sonra emek ve gayret ister. Birinci önemli bilgi; sevgi yeteneğimiz olduğunu bilmek ve buna inanmaktır. İkincisi; bunları nasıl ortaya koymamız gerektiğini bilmektir.
Bununla ilgili Kur’ân’ın ve Efendimiz’in (sav) tavsiyelerine kulak vermek, bu konuda ehil âlimleri dinlemek gerekir.
Sevgiyi doğuran ve çoğaltan amellerden bazıları şu hadis-i şeriflerde bildirilmiştir:
“Aranızda selamı yayarsanız birbirinizi seversiniz!” (Müslim)
“Birbirine kin gütmeyen iki Müslüman birbiriyle musafaha ederse elleri henüz ayrılmadan, Cenab-ı Hakk, her ikisinin de günahlarını mağfiret eder. Yine içinde kin olmadan Müslüman kardeşine sevgiyle bakanlar, günahları bağışlanmadan evlerine dönmezler.” (İbni Neccar)
“Musafahalaşın ki kalplerinizden kin duyguları yok olsun!” (İbni Adiy)
“Hediyeleşin ki muhabbetiniz (sevginiz) artsın!” (Taberani)
“Hediye dostluğu artırır, kırgınlığı giderir.” (Ebu Nuaym)
“Ziyareti aralıklı yap ki muhabbeti artırasın!” (Bezzar)
Bu hadislerden de açıkça anlaşılıyor ki güzel ahlakın tamamı, güzel olan davranışların tekrarı ile ahlak haline gelebilir. Cimri, cömertlik yapa yapa cömert, kibirli mütevazı, bencil kişi sencil, sevgi hissetmeyen de sevgi dolu olur. “Sevmiyorum” sözcüğünü, Allah’ın buğz edin dediği şeylerin dışında, tamamen hayatımızdan çıkarmamız gerekir. İnsanların birçoğu iradesiyle sevgisizliği tercih ediyor. Sevgi potansiyeli olduğu halde sevgisini ortaya koymak için hareket etmiyor. Bu tipler asosyal insanlardır. İnsanın terakkisi ve irşadı için sevgi olmazsa olmazdır. Yemek içmek nasıl bedenimize gıda oluyorsa sevgi de öyledir, ruhumuz bununla gıdalanır.
İnsanları sevmemek ve geçinememek; başkalarında kusur aramaktan, onları yerli yersiz tenkit etmekten, bencillik ve enaniyetten ileri gelir. Bir kişinin küçük bir kusuruna takılıp o kişideki yüzlerce iyiliği görmemek ve bu sebepten o kişiye buğz edip onunla geçinememek, onu sevmemek, arayı soğutmak anlaşılır değildir. Sevmek için bakalım çevremize; sevmek için bakarsak sevmemize yardım edecek bir sürü güzellikler görürüz. Zira tamamen kötü ya da kötülük yoktur. Her kötünün illa ki sevilecek bir yönü de vardır. Baktığımız yer önemlidir. Şeytanda bile bazı güzel özellikler bulur sayabilirim. Mesela inadı, âbidliği, ilmi yok muydu? Bunlar kötü değerler mi?
İnsanlara merhamet etmek ve sevgiyle bakmak lazım… Duygular çok önemli. Hem Allah (c.c) ile ilişkilerde hem eş, dost ve arkadaş ilişkilerinde duygular olmazsa olmaz. Duyguları açığa çıkarmak için kabir ziyareti yapmak, öksüzlerin başını okşamak, hasta ziyareti yapmak, yetimlere harçlık vermek, hediyeleşmek, aranmadan aramak... İşte bu davranışların tekrarı sevgi, şefkat ve merhamet hislerinin üstünü açar. Bunları yapan insan, zamanla nasıl bu güzel duygularla dolduğuna bizzat şahit olacaktır. Bu ahlak işleri bisiklete binmeye benzer; önce zordur sonra alışırsın ve öğrenirsin. Bisiklete binmek bir daha unutulmaz. İşte bunun gibi, güzel ahlak da insanda yerleşir kalır. Yani güzel duygular ve güzel ahlak mücadele ile ele geçer. Bunları; namaz gibi, oruç gibi bir ibadet olarak hatta onlardan daha faziletli bir amel olarak görmek lazım ki hadis-i şerifler bu konuda çoktur.
Niye sevmediğimizin hesabı bir gün sorulacak. Allah için sevmeyi ve buğz etmeyi öğrenmeliyiz. Birbirimizi sevmemiz noktasında bir örnek verelim; Allah’ın kullarını sevmesindeki yöntemi bize örnek olsun. Allah’ın (c.c) kullarına olan sevgisini şu örnekle anlaşılır hale getirebiliriz: Bir babanın iki evladı olsun. Biri çok çalışkan ama namaz, amel, ibadet yok. Baba bunun çalışkanlığını sever ama amel yapmamasını sevmez. Diğer oğlu da çok namaz kılıp amel yapıyor, ancak tembel. Onun da tembelliğini sevmez, ibadete düşkünlüğünü sever. İşte Allah da (c.c) böyledir. Mesela Edison’un lambayı bulmasını sever ama küfrünü sevmez. Allah, kâfirin de güzel yönlerini, çalışkanlığını ve toplum için yaptığı faydalı buluşlarını, sanatını sever. Ancak küfrünü, imansızlığını sevmez. Bir kişi günah işlemiş veya bize karşı bir kusuru olmuş. O kişiyi hemen kusuru ile aynı mı görmek lazım! Günahını kişiliğine indirgemek, böyle yapıp o kişiyi sevememek adalete sığar mı? Allah bunun hesabını sorar. İyilik ve sevmek aslında karşılık bekleyerek de olmamalı. Karşılıklı olursa menfaat alışverişi olur. Herkese iyi olalım. Dostluk, menfaat üzerine kurulmaz; fedakârlık üzerine kurulur. Biz hizmet edersek biz verirsek dostluk zor olmaz. Akıllı insan herkesle iyi geçinen, dostluk kurabilen kimsedir. Bir hadis-i şerifte; “Aklın başı, insanlarla güzel geçinmek, onların sevgisini kazanmaktır.” (İbni Asakir) buyrulmuştur.
Sevgisiz insan, önce sevmeyi sevmekten başlamalı. İnsanların arasında sevmemeyi sevenler var. Sevmeyi sevmek; sevmeyi taklit etmek ve bunu arzulamakla olur. Sevgisizliğin zıddını yapan, sevgiyi elde eder. Cıvıl cıvıl olmak, neşeli olmak, insanları mutlu etmek için çabalamak, insanı sevgi dolu ve mutlu yapar. Akıllı insan sevgisiz bile olsa nezaketli olur, en azından düşman kazanmaz, dostları çoğaltır. Dostluklar hem ahirette hem dünyada en önemli kazanımlardır. Cennetin tadı, yakınlar ve dostlarla çıkacak...
İçimizdeki Allah (c.c) sevgisini derinleştirmek ve artırmak için ne yapabiliriz?
Allah’ı (c.c) sevmek imanın şartlarından, her şeyden çok sevmek de kâmil imanın şartlarındandır. Sevgisiz iman yavandır; çünkü imanın zevk ve tadına sevgi yoluyla varılır. Zaten imanın tadına varmanın sevgiden başka bir yolu da yoktur. Felsefî iman ile İslam’daki imanı ayıran nokta da buradadır: Felsefî imanda zevk ve haz aranmaz; çünkü o aklî bir çıkarımdan ibarettir. Ancak, İslam’ın öğrettiği imanda kalp için zevk ve tat vardır. Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuşlardır:
“Kimde üç şey bulunursa imanın tadını tatmış olur: Allah ve Rasulü, kendisine, her şeyden daha sevgili olmak; başka insanları sadece Allah için sevmek; küfre dönmekten ateşe atılacakmışçasına hoşlanmamak.”
Allah’ı (c.c) sevmemiz, Allah’ın da bizi sevdiğini gösteren en açık delildir. Ama sevmenin kanıtı yalnızca sözlerle olmaz. Bu itirafların; sevgilinin gönlüne girmek ve orada kalmak için çekilen sıkıntılar, fedakârlıklar vs. şeklinde eylemsel tezahürleri olması gerekir. Maşuk, âşıkta bunları görmek ister. Rabbimiz, âşıklarının iddialarını kanıtlamak için yapmaları gerekenleri Kur’ân’da tek tek saymış ve O’nun gönlüne girmenin yollarını açıklamıştır.
“(Ey Muhammed!) De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin…” (Âl-i İmrân, 3/31) Bu ayette Allah (c.c), insanların kendisini sevmesinin alameti ve kendisinin de onları sevmesinin şartı olarak Rasul’e bağlanmayı zikretmiştir. Bu nedenle Rasul’ün getirdiklerine bağlanmadığı görülen kimsenin, Allah’ı (c.c) sevme iddiası yalandır.
“De ki: Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, aşiretiniz, kazandığınız mallar, kesada uğramasından korktuğunuz bir ticaret ve beğendiğiniz meskenler, size Allah’tan, Peygamberi’nden ve O’nun yolunda cihattan daha sevgili ise artık Allah’ın emri gelinceye kadar bekleyin! Allah, fasık topluluğunu doğru yola erdirmez.” (Tevbe, 9/24)
Her kim, bu ayette zikredilenlerden herhangi birisine itaati, Allah (c.c) ve Rasulü’ne itaatten önde görürse bu kimse için Allah (c.c) ve Rasulü, bu zikredilenlerden daha sevgili değil demektir. Böyle yapmasına rağmen hâlâ Allah (c.c) ve Rasulü’nün sevgisinin onlara olan sevgisinden daha üstün olduğunu söylüyorsa işte o kimse sözünde yalancıdır.
İnsan sevmediğine teslim olmaz; teslimiyet ve tevekkül sevince olur. Allah (c.c) yolunda Peygamber’i ve hizmeti daha çok sevemezsek gerekli olan kâmil imanı elde etmemiş oluruz. En çok Allah’ı seveceğiz ve en yakınımız ya da akrabamız gibi Rabbimiz’le yaşayacağız. Yani masada otururken arkadaşlarımızı saydığımız gibi Allah’ı da yanımızda sayacağız. Böyle düşünürsek, arkadaşımızın yanında nasıl günah işlemiyorsak Allah bize baka baka da günahlara dalamayız. Allah’ı böyle somut olarak algılayalım, ama bunun yanına anne sevgisini ve şefkatini de koyalım. İşte Allah (c.c) ile ilişkiler sağlıklı bir zemine ancak böyle oturmuş olur.
Allah’ı insanlara despot bir güç gibi tanıtıyorlar. Allah kullarına karşı, hadislerde geçen anne örneğindeki gibi çok merhametli ve şefkatlidir. Allah’ı kullarına sevdirmek lazımdır. Zaten bu, Müslüman’ın görevleri arasındadır. Allah ile ilişkilerde kilit duygu; sevginin yanında bir de acz ve fakr duygusudur. Bir çocuk nasıl ki anne ve babasına karşı istek ve arzular içerisinde yanaşıyor ve davranış sergiliyorsa biz de öyle olabiliriz. Annemizden beklediğimiz merhamet ve şefkati, Rabbimiz’den bekleyerek O’na sığınalım ve ondan isteyelim. Çocukların durumunu düşünelim; hep annelerden ister ve eteğine yapışırlar. Biz de Allah’tan böyle isteyelim. Kur’an okuyup ağlayalım. “Ağlayamıyorsanız da ağlamaya çabalayın.” diyor Efendimiz. Kur’ân okumak Allah ile konuşmadır. Her halükârda Allah (c.c) ile diyalog da olmalı. Namaz ile, Kur’ân ile, zikir ve tefekkürle… Mesela namaz, Allah ile kucaklaşmaktır. O yüzden Peygamberimiz’in ve O’un yolunda giden büyüklerin nefes aldığı tek yer namazdır. Namazları böyle kılmaya çalışalım. Namazı Allah (c.c) ile buluşma ve kucaklaşma olarak görelim. Niye, zaten namaz mü’minin miracı değil mi? Miraç’ta Allah Rasûlü, Allah ile nasıl konuştu ve görüştü ise namaz da işte öyledir; Allah’ın huzuruna çıkmaktır. Bu sebeple namazda Allah’tan başka bir şey bizim için daha önemli olmamalı. Allah (c.c) ile ilişkilerimiz kuru ilkelerle olmamalıdır. Bunun içinde sevgi ve korku dediğimiz duygular olmalıdır. Yoksa kuru ilkeler insanı bir yere kadar götürür. Allah (c.c) Kur’ân’da şeytanı niye hep örnek veriyor? Şeytanın durumuna düşmeyelim diye. Sevmeden olmaz, sevince teslimiyet de olur çünkü. Şeytan kendini daha çok sevdi ve Allah’ın isteği ona emir olarak gelince nefsinin peşinden gitti. Mantıksal analizler yaparak, o topraktan ben ateşten diyerek Allah’ın emrini dinlemedi, kibir ve isyanını ortaya koyarak lanetlendi. Bu isyanında sevgisizliğinin katkısı büyüktür. Neticede Allah (c.c) ile olan ilişkilerimiz soyut olmaktan çıkıp bizle yaşayan bir zât gibi değilse ilişkilerimiz bozuk demektir. Ne yapacağız? Aczimizin ve fakrımızın farkına varacak ve “Lebbeyk Allahım!” diyeceğiz.
Tövbe suresi 24. ayette Rabbimiz; “De ki: Babalarınız, oğullarınız… size Allah yolunda cihattan daha sevgiliyse...” diyor, ama “anneleriniz” demiyor. Burada bir incelik var. Anne sevgisi Allah sevgisi gibi aynı frekanstadır. Bu ayette, Allah (c.c) ile ilişkilerimizde annemizle olan ilişki gibi bir diyaloga işaret vardır. Anneden mesaj veriyor ama annelerden de 70 kat daha fazla kullarına karşı şefkat ve merhametlidir diye hadiste hatırlatılıyor. Bu örnekten hareketle Allah’ın (c.c) bizi ne kadar çok sevdiğini duygudaşlık kurarak hissedelim. İşte bu tür sıcak duyguları Rabbimiz’e karşı hissetmek, aramızdaki olması gereken ilişkiyi mekaniklik ve soğukluktan çıkaracak, kulluk boyutunda daha sıcak, gerçekçi ve sıhhatli bir zemine oturtacaktır inşallah.
Kulluğumuzu bu boyuta taşıyabilmek dua ve temennisiyle Allah’a (c.c) emanet olun.
ALINTI
"Seven, sevdigine, sevdigini söylesin" diye bir hadis var mıdır açıklaması nasıldır?
Mikdam İbnu Mâdikerib (radıyallâhu anh) anlatıyor:
"Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:
"Biriniz kardeşini (Allah için) seviyorsa, ona sevdiğini söylesin." [Ebû Dâvud, Edeb 122, (5124); Tirmizî, Zühd 54, (2393).]
Hadisin Açıklaması:
1. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm), burada bir kimseye ziyade bir sevgi duyduğumuz takdirde bunu kendisine söylememizi tavsiye buyurmaktadır. Şârihler, bu haber verme ile, karşılıklı olarak sevginin artacağını, o sebeple Resulullah'ın bu tavsiyede bulunduğunu belirtirler.
Hattâbî: "Hadisin ma'nâsı sevişmeye, kaynaşmaya bir teşviktir. Zira kişi, kardeşine kendisini sevdiğini haber verince, bu sâyede onun kalbinin kendine meyletmesini sağlar ve sevgisini celbeder." der.
Hattabî, hadisten şu ma'nâyı istihrac eder:
"Eğer kişi bilirse ki seviliyor, kendisini sevenin nasihatini kabul eder. İçinde bulunduğu bir ayıbı terketmesi veya kendinden vâki olan hatayı düzeltmesi için haber verince bunu reddetmez, kabul eder. Eğer bunu önceden bilmezse, hakkında suizan etmiş olmasına zâhib olur ve nasihatini kabul etmez. Hatta bu durum arada soğukluğa ve düşmanlığa sebep olabilir."
Bağdadî der ki: "Bu teşvik, sevginin Allah için olması şartına bağlıdır. Dünyevî bir tamah veya hevâ için olan sevginin bildirilmesi mevzubahis değildir. Dünya ve ihsan için sevgi izhâr etmek bir dalkavukluk ve düşüklüktür."
Hadisle ilgili olarak Münâvî şu hususa dikkat çeker:
"Hadisin zahiri kadınlara şâmil değildir. Çünkü hadiste geçen ahad احد kelimesi erkekler için kullanılır, vâhid ma'nâsındadır. Kadınlar kastedilseydi ihdâ اِِحْدَى demesi gerekirdi. Ancak, tağlib yoluyla kadına da şâmil kılınabilir. Betahsis erkeğin zikri, çoğunlukla hitabın onlara gelmesi sebebiyledir. Bu durumda bir kadın, diğer bir kadını Allah için sevecek olursa, sevdiğini ona söylemesi mendubtur."
2. Bağdâdî'den de kaydettiğimiz üzere, sevgiden maksad Allah için sevmektir. Sadedinde olduğumuz hadisin metninde bu kayıt yoksa da başka hadislerde gelmiştir. Resulullah ısrarla, tekrarla mü'minleri, Allah için birbirlerini sevmeye teşvik etmiştir.
Münâvî: "Mü'min, mü'min kardeşini onda bulunan güzel sıfatları sebebiyle sevmelidir." der ve devam eder: "Çünkü âlî himmet ve yüce ahlâk sâhiplerinin şe'ni, onlarda bulunan bu makbul sıfatlar sebebiyle sevgidir, muhabbettir. Çünkü onlar, zâtlarında buldukları kemâl sebebiyle bu hasletlerde kendilerine iştirak edenleri severler. Böylece onlar, hakikat-ı hâlde kendi zâtları ve sıfatlarından başka bir şeyi sevmiş olmuyorlar. Aynı şekilde, bunu zâtî muhabbete şümûlü de iddia edilmiştir, yeter ki fâsid maksadlardan ârî olsun."
Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor:
"Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) 'ın yanında bir adam vardı. Derken oradan birisi geçti. (Aleyhissalâtu vesselâm'ın yanındaki):
"Ey Allah'ın Resulü! Ben şu geçeni seviyorum." dedi.
"Pekiyi kendisine haber verdin mi?" diye Aleyhissalâtu vesselâm sordu.
"Hayır!" deyince,
"Ona haber ver!" dedi. Adam kalkıp, gidene yetişti ve:
"Seni Allah için seviyorum!" dedi. Adam da:
"Kendisi adına beni sevdiğin Zât da seni sevsin!" diye mukabelede bulundu." [Ebû Dâvud, Edeb 122, (5125).]
Sorularla İslamiyet
İki günü eşit olan zarardadır, sözü hadis midir, nasıl yorumlamalıyız?
Soru Detayı
- Peygamber Efendimizin ''İki günü eşit olan zarardadır.'' hadis-i şerifini nasıl yorumlamalıyız?
- Bu sözü ehli dünya çerçevesinde kar ve zarar kapsamında mı yoksa ahiret hayatımız için biriktirdiğimiz azığımız dahilinde mi değerlendirmeliyiz?
- Ayrıca bu rivayetin kaynakları ve sıhhat derecesi nedir?
oguzkemocuk tarafından Çar, 29/10/2014 - 11:34 tarihinde gönderildi
Cevap
Değerli kardeşimiz,
- Bu hadisi Deylemi Hz. Ali’den merfu olarak -zayıf bir senetle- rivayet etmiştir.
Aliyyulkari, bu hadise “el-Mevduatu’l-Kübra” adlı eserinde yer vermiştir.
Bu ifade tarzı daha çok Abdulaziz b. Ruvvad adlı bir zatın rüyada Peygamber Efendimiz (asm)'den işittiği belirtilmiştir. (bk. Aclunî, Keşfu’l-Hafa, 2/276)
İmam Gazali de bunu İhya’sına almıştır. (İhya, 4/335) Ancak Zeynu’l-Iraki de bu hadisin kaynağı Abdulaziz b. Ruvvad’ın rüyası olduğu belirtmiştir.(Tahricu Ahadisi’l-İhya, -İhya ile birlikte-, a.g.y)
- Bu sözü, daha geniş bir manada ele alıp, dünya ve ahiretle ilgili faydalı işler konusunda “iki günü bir olan kimsenin zararda olduğu” şeklinde anlamak mümkündür.
Bununla beraber meseleyi sadece ahiret bazında ele alıp “dini ameller konusunda iki günü müsavi olan kimsenin aldanmış ve zarar etmiş olur” şeklinde de anlamak mümkündür.
Kanaatimize göre geniş manada "faydalı olan dünyevi ve uhrevi işler" şeklinde anlamak daha isabetlidir. Çünkü dünyevi dediğimiz faydalı işlerin hepsi de ahirette değerlendirmeye alınacağından aynı zamanda uhrevidir.
- Peki bu ifadeyi, her gün bir ibadet veya bir işi artırarak devam etmek şeklinde anlamak mümkün müdür?
İslam dininde farzlar bellidir. Bunları artırmak veya eksiltmek mümkün değildir. Sünnetler de bellidir. Bunları da artırmak eksiltmek mümkün değildir.
Ayrıca, bir insanın sayı olarak her gün bir işini artırarak hayatına devam etmesi de mümkün değildir. İleriki hayatında bunu yapması düşünülemez.
Mesela her gün iki rekat nafile namazı fazla kılmaya çalışan bir insan bir sene sonra veya on sene sonra kaç rekat kılması gerekir ve bu mümkün müdür?
Öncelikli olarak bu sözden Peygamberimizin ümmetini çalışmaya teşvik ettiği anlaşılmaktadır. Çalışmanın nasıl olması gerektiği ifade edilmektedir. Yani eldeki ile yetinip tembellik edilmemelidir. Çalışmada bir süreklilik ve ilerleme kaydedilmesi istenmektedir. Müslümanların dünde, geçmişte yaşamamaları gerektiğine yapılan bir vurgudur.
Diğer taraftan, çalışmanın niceliğinden daha çok nitelikte artırılması gerektiğine bir vurgu vardır. Çünkü bir işi sayı olarak hayatı boyunca artırarak yapmak, ileri zamanlarda o işi yapamamak anlamına gelecektir. Yani yapılan işte niyette, ihlasta, hassasiyette, kalitede ilerlemek demektir.
Yine bu hadis ile insan için verilen ilahi makamların ve nimetlerin bir sınırının olmadığı, insana bu yolla gösterilen makamlara yetişmek ve bir sonraki nimetten istifade etmek için sürekli bir gayret ve azim içinde olmak gerektiği anlatılmaktadır. Yerinde saymanın insanın yapısıyla uygun olmadığına ve yaratılışına ters olduğuna vurgu yapılmaktadır.
Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet
"Sevdiğini ölçülü sev, Kızdığında ölçülü kız" Sözü hadis midir? Hadis ise kaynağını belirtir misiniz?
Vaazlarda çokça duyduğumuz bir söz hakkında sormak istiyorum: "Sevdiğini ölçülü sev, bir gün düşmanın olur; sırrını dışarı verir. Buğz ettiğine de ölçülü buğz et, bir gün dostun olur; söylediğinden utanırsın." Bu söz, hadis midir? Hadis ise kaynağını belirtir misiniz?
Ebû Hureyre radıyallahu anhtan rivayete göre, şöyle demiştir:
”Sevdiğini ölçülü sev, belki bir gün düşmanın olabilir. Kızdığına da ölçülü kız, belki bir gün dostun olabilir.” (Tirmizî, Birr ve’s-Sıla, 60)
Tirmizî: “Bu hadis garîb (senedinin bir veya birkaç tabakasında râvî adedi bire düşen hadis) olup, sadece bu senetle ve bu şekliyle bilmekteyiz. Eyyûb’ten başka senet ile de rivayet edilmiş olup Hasan b. Cafer’den gelmiştir. Ali’den gelen bir isnadla bu kimsenin rivayet ettiği hadis zayıftır. Sahih olan rivayet, bu hadisin Ali’den mevkuf olarak yapılan rivayetidir.”
Bu rivayet, aşağıdaki ayetle birlikte düşünüldüğünde daha da bir anlam kazanmaktadır:
“İyilikle kötülük bir olmaz. O halde sen kötülüğü en güzel tarzda uzaklaştırmaya bak. Bir de bakarsın ki seninle kendisi arasında düşmanlık olan kişi candan, sıcak bir dost oluvermiş!” (Fussilet, 41/34)
-----Etiketler-----
Sevdiğini ölçülü sev, Kızdığında ölçülü kız, Sözü hadis midir?, Hadis ise, kaynağını belirtir misiniz?,
Düşman - Düşman olmak ve Düşmanlık ile ilgili Ayet Hadis ve Güzel Sözler
Kuranda geçen düşman ile ilgili ayetler
[attachment=132194]
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
Fakat Şeytan, oradan ikisinin ayağını kaydırdı ve böylece onları içinde bulundukları (durum)dan çıkardı. Biz de: "Kiminiz kiminize düşman olarak inin, sizin için yeryüzünde belli bir vakte kadar bir yerleşim ve meta vardır" dedik.
(BAKARA SURESİ / 36)
Sonra (yine) siz, birbirinizi öldürüyor, bir bölümünüzü yurtlarından sürüp-çıkarıyor ve günah ve düşmanlıkla aleyhlerinde ittifaklar kuruyor ve size esir olarak geldiklerinde onlarla fidyeleşiyordunuz. Oysa onları çıkarmanız, size haram kılınmıştı. Yoksa siz, Kitabın bir bölümüne inanıp da bir bölümünü inkâr mı ediyorsunuz? Artık sizden böyle yapanların dünya hayatındaki cezası aşağılık olmaktan başka değildir; kıyamet gününde de azabın en şiddetli olanına uğratılacaklardır. Allah, yaptıklarınızdan gafil değildir.
(BAKARA SURESİ / 85)
De ki: "Cibril'e kim düşman ise, (bilsin ki) gerçekten onu (Kitabı), Allah'ın izniyle kendinden öncekileri doğrulayıcı ve mü'minler için hidayet ve müjde verici olarak senin kalbine indiren O'dur.
(BAKARA SURESİ / 97)
Her kim Allah'a, meleklerine, elçilerine, Cibril'e ve Mikail'e düşman ise, artık şüphesiz Allah da kafirlerin düşmanıdır."
(BAKARA SURESİ / 98)
Ey insanlar, yeryüzünde olan şeyleri helal ve temiz olarak yiyin ve şeytanın adımlarını izlemeyin. Gerçekte o, sizin için apaçık bir düşmandır.
(BAKARA SURESİ / 168)
(Yeryüzünde) Fitne kalmayıncaya ve din (yalnız) Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer vazgeçerlerse, artık zulüm yapanlardan başkasına karşı düşmanlık yoktur.
(BAKARA SURESİ / 193)
İnsanlardan öylesi vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna gider ve kalbindekine rağmen Allah'ı şahid getirir; oysa o azılı bir düşmandır.
(BAKARA SURESİ / 204)
Ey iman edenler, hepiniz topluca "barış ve güvenliğe (Silm'e, İslam'a) girin ve şeytanın adımlarını izlemeyin. Çünkü o, size apaçık bir düşmandır.
(BAKARA SURESİ / 208)
Allah'ın ipine hepiniz sımsıkı sarılın. Dağılıp ayrılmayın. Ve Allah'ın sizin üzenizdeki nimetini hatırlayın. Hani siz düşmanlar idiniz. O, kalplerinizin arasını uzlaştırıp-ısındırdı ve siz O'nun nimetiyle kardeşler olarak sabahladınız. Yine siz, tam ateş çukurunun kıyısındayken, oradan sizi kurtardı. Umulur ki hidayete erersiniz diye, Allah, size ayetlerini böyle açıklar.
(AL-İ İMRAN SURESİ / 103)
Ey iman edenler, sizden olmayanları sırdaş edinmeyin. Onlar size kötülük ve zarar vermeye çalışıyor, size zorlu bir sıkıntı verecek şeyden hoşlanırlar. Buğz (ve düşmanlıkları) ağızlarından dışa vurmuştur, sinelerinin gizli tuttukları ise, daha büyüktür. Size ayetlerimizi açıkladık; belki akıl erdirirsiniz.
(AL-İ İMRAN SURESİ / 118)
Allah, sizin düşmanlarınızı daha iyi bilendir; bir veli (en güvenilir bir dost) olarak Allah yeter, bir yardımcı olarak da Allah yeter.
(NİSA SURESİ / 45)
Bir mü'mine, -hata sonucu olması dışında- bir başka mü'mini öldürmesi yakışmaz. Kim bir mü'mini 'hata sonucu' öldürürse, mü'min bir köleyi özgürlüğüne kavuşturması ve ailesine teslim edilecek bir diyeti vermesi gerekir. Onların (bunu) sadaka olarak bağışlamaları başka. Eğer o, mü'min olduğu halde size düşman olan bir topluluktan ise, bu durumda mü'min bir köleyi özgürlüğe kavuşturması gerekir. Şayet kendileriyle aranızda andlaşma olan bir topluluktan ise, bu durumda ailesine bir diyet ödemek ve bir mü'min köleyi özgürlüğe kavuşturmak gerekir. (Diyet ve köle özgürlüğü için gereken imkanı) Bulamayan ise, kesintisiz olarak iki ay oruç tutmalıdır. Bu, Allah'tan bir tevbedir. Allah bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
(NİSA SURESİ / 92)
Yeryüzünde adım attığınızda (yolculuğa ya da savaşa çıktığınızda), kafirlerin size bir kötülük yapmalarından korkarsanız, namazı kısaltmanızda sizin için bir sakınca yoktur. Şüphesiz kafirler, sizin apaçık düşmanlarınızdır.
(NİSA SURESİ / 101)
Ve: "Biz hristiyanlarız" diyenlerden kesin söz (misak) almıştık. Sonunda onlar kendilerine hatırlatılan şeyden (yararlanıp) pay almayı unuttular. Böylece biz de, kıyamete kadar aralarında kin ve düşmanlık saldık. Allah, yapageldikleri şeyi onlara haber verecektir. (MAİDE SURESİ / 14)
Onlardan çoğunun günahta, düşmanlıkta ve haram yiyicilikte çabalarına hız kattıklarını görürsün. Yapmakta oldukları ne kötüdür.
(MAİDE SURESİ / 62)
Yahudiler: "Allah'ın eli sıkıdır" dediler. Onların elleri bağlandı ve söylediklerinden dolayı lanetlendiler. Hayır; O'nun iki eli açıktır, nasıl dilerse infak eder. Andolsun, Rabbinden sana indirilen, onlardan çoğunun taşkınlıklarını ve inkârlarını arttıracaktır. Biz de onların arasına kıyamet gününe kadar sürecek düşmanlık ve kin salıverdik. Onlar ne zaman savaş amacıyla bir ateş alevlendirdilerse Allah onu söndürmüştür. Yeryüzünde bozgunculuğa çalışırlar. Allah ise bozguncuları sevmez.
(MAİDE SURESİ / 64)
Andolsun, insanlar içinde, mü'minlere en şiddetli düşman olarak yahudileri ve müşrikleri bulursun. Onlardan, iman edenlere sevgi bakımından en yakın olarak da: "Hristiyanlarız" diyenleri bulursun. Bu, onlardan (birtakım) papaz ve rahiplerin olması ve onların gerçekte büyüklük taslamamaları nedeniyledir.
(MAİDE SURESİ / 82)
Gerçekten şeytan, içki ve kumarla aranıza düşmanlık ve kin düşürmek, sizi, Allah'ı anmaktan ve namazdan alıkoymak ister. Artık vazgeçtiniz değil mi?
(MAİDE SURESİ / 91)
Böylece her peygambere, insan ve cin şeytanlarından bir düşman kıldık. Onlardan bazısı bazısını aldatmak için yaldızlı sözler fısıldarlar. Rabbin dileseydi bunu yapmazlardı. Öyleyse onları yalan olarak düzmekte olduklarıyla başbaşa bırak.
(EN'AM SURESİ / 112)
Hayvanlardan yük taşıyan ve (yünlerinden, tüylerinden) döşek yapılanları da (yaratan O'dur). Allah'ın size rızık olarak verdiklerinden yiyin ve şeytanın adımlarına uymayın. Çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır.
(EN'AM SURESİ / 142)
Böylece onları aldatarak düşürdü. Ağacı tattıkları anda ise, ayıp yerleri kendilerine beliriverdi ve üzerlerini cennet yapraklarından örtmeye başladılar. (O zaman) Rableri kendilerine seslendi: "Ben sizi bu ağaçtan menetmemiş miydim? Ve şeytanın sizin gerçekten apaçık bir düşmanınız olduğunu söylememiş miydim?"
(A'RAF SURESİ / 22)
(Allah) Dedi ki: "Kiminiz kiminize düşman olarak inin. Yeryüzünde belli bir vakte kadar sizin için bir yerleşim ve meta (geçim) vardır."
(A'RAF SURESİ / 24)
Dediler ki: "Sen bize gelmeden önce de, geldikten sonra da eziyete uğratıldık." (Musa "Umulur ki, Rabbiniz düşmanınızı helak edecek ve sizleri yeryüzünde halifeler (egemenler) kılacak, böylece nasıl davranacağınızı gözleyecek" dedi.
(A'RAF SURESİ / 129)
Musa kavmine oldukça kızgın, üzgün olarak döndüğünde onlara: "Beni arkamdan, ne kötü temsil ettiniz? Rabbinizin emrini çabuklaştırdınız, öyle mi?" dedi. Levhaları bıraktı ve kardeşini başından tutup kendisine doğru çekiyordu (ki Harun ona "Annem oğlu, bu topluluk beni zayıflattı (hırpalayıp güçsüzleştirdi) ve neredeyse beni öldürmeye giriştiler. Bari sen düşmanları sevindirecek bir şey yapma ve beni bu zalimler topluluğuyla birlikte kılma (sayma)" dedi.
(A'RAF SURESİ / 150)
Onlara karşı gücünüzün yettiği kadar kuvvet ve besili atlar hazırlayın. Bununla, Allah'ın düşmanı ve sizin düşmanınızı ve bunların dışında sizin bilmeyip Allah'ın bildiği diğer (düşmanları) korkutup-caydırasınız. Allah yolunda her ne infak ederseniz, size 'eksiksiz olarak ödenir' ve siz haksızlığa uğratılmazsınız.
(ENFAL SURESİ / 60)
Bundan böyle, Allah seni onlardan bir topluluğun yanına döndürür de, (yine savaşa) çıkmak için senden izin isterlerse, de ki: "Kesin olarak benimle hiç bir zaman (savaşa) çıkamazsınız ve kesin olarak benimle bir düşmana karşı savaşamazsınız. Çünkü siz oturmayı ilk defa hoş gördünüz; öyleyse geride kalanlarla birlikte oturun."
(TEVBE SURESİ / 83)
İbrahim'in babası için bağışlanma dilemesi, yalnızca ona verdiği bir söz dolayısıyla idi. Kendisine, onun gerçekten Allah'a düşman olduğu açıklanınca ondan uzaklaştı. Doğrusu İbrahim, çok duygulu, yumuşak huyluydu.
(TEVBE SURESİ / 114)
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
Medine halkına ve çevresindeki bedevilere, Allah'ın elçisinden geri kalmaları, kendi nefislerini onun nefsine tercih etmeleri yakışmaz. Bu, gerçekten onların Allah yolunda bir susuzluk, bir yorgunluk, 'dayanılmaz bir açlık' (çekmeleri), kâfirleri 'kin ve öfkeyle ayaklandıracak' bir yere ayak basmaları ve düşmana karşı bir başarı kazanmaları karşılığında, mutlaka onlara bununla salih bir amel yazılmış olması nedeniyledir. Şüphesiz Allah, iyilik yapanların ecrini kaybetmez.
(TEVBE SURESİ / 120)
Biz, İsrailoğullarını denizden geçirdik; Firavun ve askerleri azgınlıkla ve düşmanlıkla peşlerine düştü. Sular onu boğacak düzeye erişince (Firavun): "İsrailoğullarının kendisine inandığı (ilahtan) başka ilah olmadığına inandım ve ben de müslümanlardanım" dedi.
(YUNUS SURESİ / 90)
(Babası) Demişti ki: "Oğlum, rüyanı kardeşlerine anlatma, yoksa sana bir tuzak kurarlar. Çünkü şeytan, insan için apaçık bir düşmandır."
(YUSUF SURESİ / 5)
İnsanı bir damla sudan yarattı, buna rağmen o, apaçık bir düşmandır.
(NAHL SURESİ / 4)
Sonra (Allah) kıyamet günü onları aşağılık kılacak ve diyecek ki: "Haklarında (mü'minlere karşı) düşman kesildiğiniz ortaklarım hani nerede?" Kendilerine ilim verilenler, dediler ki: "Bugün, gerçekten aşağılanma ve kötülük kafirlerin üstünedir."
(NAHL SURESİ / 27)
Kullarıma, sözün en güzel olanını söylemelerini söyle. Çünkü şeytan aralarını açıp bozmaktadır. Şüphesiz şeytan insanın açıkça bir düşmanıdır.
(İSRA SURESİ / 53)
Hani meleklere: "Adem'e secde edin" demiştik; İblis'in dışında (diğerleri) secde etmişlerdi. O cinlerdendi, böylelikle Rabbinin emrinden dışarı çıkmıştı. Bu durumda Beni bırakıp onu ve onun soyunu veliler mi edineceksiniz? Oysa onlar sizin düşmanlarınızdır. (Bu,) Zalimler için ne kadar kötü bir (tercih) değiştirmedir.
(KEHF SURESİ / 50)
"Onu sandığın içine koy, suya bırak, böylece su onu sahile bıraksın; onu benim de düşmanım, onun da düşmanı olan biri alacaktır. Gözümün önünde yetiştirilmen için, kendimden sana bir sevgi yönelttim."
(TAHA SURESİ / 39)
Ey İsrailoğulları, andolsun, sizi düşmanlarınızdan kurtardık. Tur'un sağ yanında sizinle vaadleştik ve üzerinize kudret helvasıyla bıldırcın indirdik.
(TAHA SURESİ / 80)
Bunun üzerine dedik ki: "Ey Adem, bu gerçekten sana ve eşine düşmandır; sakın sizi cennetten sürüp çıkarmasın, sonra mutsuz olursun."
(TAHA SURESİ / 117)
Dedi ki: "Kiminiz kiminize düşman olarak, hepiniz ordan inin. Artık size benden bir yol gösterici gelecektir; kim benim hidayetime uyarsa artık o şaşırıp sapmaz ve mutsuz olmaz."
(TAHA SURESİ / 123)
İşte böyle; biz, her peygambere suçlu-günahkarlardan bir düşman kıldık. Yol gösterici ve yardımcı olarak Rabbin yeter.
(FURKAN SURESİ / 31)
"İşte bunlar, gerçekten benim düşmanımdır; yalnızca alemlerin Rabbi hariç"
(ŞUARA SURESİ / 77)
Andolsun, biz Semud (kavmine de) kardeşleri Salih'i: "Yalnızca Allah'a kulluk edin" diye (demek üzere) gönderdik. Bir de ne görsün, onlar birbirlerine düşman kesilmiş iki gruptur.
(NEML SURESİ / 45)
Nihayet Firavun'un ailesi, onu (ileride bilmeksizin) kendileri için bir düşman ve üzüntü konusu olsun diye sahipsiz görüp aldılar. Gerçekte Firavun, Haman ve askerleri bir yanılgı içindeydi.
(KASAS SURESİ / 8)
(Musa) Halkının haberi olmadığı bir zamanda şehre girdi, orda kavga etmekte olan iki adam buldu; bu kendi taraftarlarından, şu da düşmanlarından. Derken taraftarlarından olan, düşmanlarından olana karşı ondan yardım istedi. Bunun üzerine ona bir yumruk attı ve işini bitiriverdi. (Sonra da "Bu şeytanın işindendir; o, gerçekten açıkca saptırıcı bir düşmandır" dedi.
(KASAS SURESİ / 15)
Sonunda ikisinin de düşmanı olan (adam)ı yakalamak isterken (adam ona) dedi ki: "Ey Musa dün birini öldürdüğün gibi, bugün de beni mi öldürmek istiyorsun? Sen yeryüzünde yalnızca bir zorba olmak istiyorsun, ıslah edicilerden olmak istemiyorsun."
(KASAS SURESİ / 19)
Onlar (münafıklar, düşman) birliklerinin gitmediklerini sanıyorlardı. Eğer (askeri) birlikler gelecek olsa, çölde bedevi-Araplar arasında olup sizin haberlerinizi (ordan) sormayı cidden arzu ediyorlardı. Fakat içinizde olsalardı ancak pek az savaşırlardı.
(AHZAB SURESİ / 20)
Gerçek şu ki, şeytan sizin düşmanınızdır, öyleyse siz de onu düşman edinin. O, kendi grubunu, ancak çılgınca yanan ateşin halkından olmağa çağırır.
(FATIR SURESİ / 6)
"Ey adem oğulları, ben size and vermedim mi ki: Şeytana kulluk etmeyin, çünkü, o, sizin için apaçık bir düşmandır;"
(YASİN SURESİ / 60)
İnsan, bizim kendisini bir damla sudan yarattığımızı görmüyor mu? Şimdi o, apaçık bir düşman kesilmiştir.
(YASİN SURESİ / 77)
Allah'ın düşmanlarının bir araya getirilip-toplanacakları gün işte onlar, ateşe bölükler halinde dağıtılırlar."
(FUSSİLET SURESİ / 19)
Bu, Allah'ın düşmanlarının cezası olan ateştir. Bizim ayetlerimizi inkar etmeleri dolayısıyla bir ceza olarak, orada onlar için ebedilik yurdu vardır.
(FUSSİLET SURESİ / 28)
İyilikle kötülük eşit olmaz. Sen, en güzel olan bir tarzda (kötülüğü) uzaklaştır; o zaman, (görürsün ki) seninle onun arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki sıcak bir dost(un) oluvermiştir.
(FUSSİLET SURESİ / 34)
Dediler ki: "Bizim ilahlarımız mı daha hayırlı, yoksa o mu?" Onu yalnızca bir tartışma-konusu olsun diye (örnek) verdiler. Hayır, onlar 'tartışmacı ve düşman' bir kavimdir.
(ZUHRUF SURESİ / 58)
Şeytan sakın sizi (Allah'ın yolundan) alıkoymasın. Gerçekten o, sizin için açıkça bir düşmandır.
(ZUHRUF SURESİ / 62)
Muttakiler hariç olmak üzere, o gün, dostların kimi kimine düşmandır.
(ZUHRUF SURESİ / 67)
İnsanlar haşrolunduğu (bir araya getirildiği) zaman, (Allah'tan başka taptıkları) onlara düşman kesilirler ve (kendilerine) ibadet etmelerini de tanımazlar.
(AHKAF SURESİ / 6)
'Gizli toplantıların fısıldaşmalarından' (kulis) men' edilip sonra men' edildikleri şeye dönenleri; günah, düşmanlık ve Peygamber'e isyanı (aralarında) fısıldaşanları görmüyor musun? Onlar sana geldikleri zaman, seni Allah'ın selamladığı biçimde selamlıyorlar. Ve kendi kendilerine: "Söylediklerimiz dolayısıyla Allah bize azab etse ya." derler. Onlara cehennem yeter; oraya gireceklerdir. Artık o, ne kötü bir gidiş yeridir.
(MÜCADELE SURESİ / 8)
Ey iman edenler, kendi aranızda gizli konuşmalarda bulunacağınız zaman, bundan böyle günah, düşmanlık ve Peygamber'e isyanı fısıldaşıp-konuşmayın; birri (iyiliği) ve takvayı konuşun ve huzurunda toplanacağınız Allah'tan sakının.
(MÜCADELE SURESİ / 9)
Ey iman edenler, benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanları veliler edinmeyin. Siz onlara karşı sevgi yöneltiyorsunuz; oysa onlar haktan size geleni inkâr etmişler, Rabbiniz olan Allah'a inanmanızdan dolayı elçiyi de, sizi de (yurtlarınızdan) sürüp-çıkarmışlardır. Eğer siz, Benim yolumda cihad etmek ve Benim rızamı aramak amacıyla çıkmışsanız (nasıl) onlara karşı hâlâ sevgi gizliyorsunuz? Ben, sizin gizlediklerinizi ve açığa vurduklarınızı bilirim. Kim sizden bunu yaparsa, artık o, elbette yolun ortasından şaşırıp-sapmış olur.
(MÜMTEHİNE SURESİ / 1)
Eğer sizi ele geçirecek olurlarsa, size düşman kesilirler, ellerini ve dillerini kötülükle size uzatırlar. Onlar sizin inkâr etmenizi içten arzu etmişlerdir.
(MÜMTEHİNE SURESİ / 2)
İbrahim ve onunla birlikte olanlarda size güzel bir örnek vardır. Hani kendi kavimlerine demişlerdi ki: "Biz, sizlerden ve Allah'ın dışında taptıklarınızdan gerçekten uzağız. Sizi (artık) tanımayıp-inkar ettik. Sizinle aramızda, siz Allah'a bir olarak iman edinceye kadar ebedi bir düşmanlık ve bir kin baş göstermiştir." Ancak İbrahim'in babasına: "Sana bağışlanma dileyeceğim, ama Allah'tan gelecek herhangi bir şeye karşı senin için gücüm yetmez." demesi hariç. "Ey Rabbimiz, biz sana tevekkül ettik ve 'içten sana yöneldik.' Dönüş sanadır."
(MÜMTEHİNE SURESİ / 4)
Belki Allah, sizlerle onlardan kendilerine karşı düşmanlık besledikleriniz arasında bir sevgi-bağı kılar. Allah, güç yetirendir. Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.
(MÜMTEHİNE SURESİ / 7)
Ey iman edenler, Allah'ın yardımcıları olun: Meryem oğlu İsa'nın havarilere: "Allah'a (yönelirken) benim yardımcılarım kimlerdir?" demesi gibi. Havariler de demişlerdi ki: "Allah'ın yardımcıları bizleriz." Böylece İsrailoğullarından bir topluluk iman etmiş, bir topluluk da inkâr etmişti. Sonunda Biz iman edenleri düşmanlarına karşı destekledik, onlar da üstün geldiler.
(SAFF SURESİ / 14)
Sen onları gördüğün zaman cüsseli yapıları beğenini kazanmaktadır. Konuştukları zaman da onları dinlersin. (Oysa) Sanki onlar (sütun gibi) dayandırılmış ahşap-kütük gibidirler. (Bu dayanıksızlıklarından dolayı da) Her çağrıyı kendileri aleyhinde sanırlar. Onlar düşmandırlar, bu yüzden onlardan kaçınıp-sakının. Allah onları kahretsin; nasıl da çevriliyorlar.
(MÜNAFİKUN SURESİ / 4)
Ey iman edenler, gerçek şu ki, sizin eşlerinizden ve çocuklarınızdan bir kısmı sizler için (birer) düşmandırlar. Şu halde onlardan sakının. Yine de affeder, hoş görür (kusurlarını yüzlerine vurmaz) ve bağışlarsanız, artık elbette Allah, bağışlayandır, esirgeyendir.
(TEĞABÜN SURESİ / 14 )
Düşman ilgili Hadis-i Şerifler
Rasulullah sav. Efendimizin, Düşmanlar ile ilgili olduğuna inandığımız hadislerini aşağıya yazmaya çalıştık. Umarız faydalı olur. Eksik gördüğünüz hadisler varsa yorum bölümünden bizlere ulaştırabilirsiniz
Resûlullah salla`llahu aleyhi ve sellem`in: [Ânîyi yâni (düşman elinde) esir olan müslümanı (esâretten) kurtarınız; aç olan (zî-rûh) u doyurunuz; hastayı ziyâret edip hâlini, hatırını sorunuz!] buyurduğu rivâyet olunmuştur. Sahihi Buhari Hadis No: 1271
Ahdine kim vefasızlık edip bozarsa, Allah mutlaka ona bir düşman musallat eder.” (İmam Malik bunu belağ (senetsiz) olarak rivayet etmiştir). İbnu Abbas Kütübü sitte hadis no:1091
Resulullah (sav) buyurdular ki: “Müsafaha edin ki, kalblerdeki kin gitsin, hediyeleşin ki birbirinize sevgi doğsun ve aradaki düşmanlık bitsin.” Ata el-Horasani Kütübü sitte hadis no:3393
Düşmanlık sözleri, düşman olmak ile ilgili sözler
Açık kalp ile konuşan düşman, içten pazarlıklı dosttan daha iyidir. Hz. Ali
Açık yürekle konuşan düşman, içten pazarlıklı dosttan iyidir. Hz. Ali
Akıllı bir adam, senin canının düşmanı bile olsa, cahil bir dosttan iyidir. FİRDEVSİ
Akıllı düşman, akılsız dosttan daha hayırlıdır. Hz. Ali (r.a.)
Akıllı düşmanla istişare kabildir; fakat cahil dostun reyinden kaçınmalıdır. Hz. Ali
Akrabanın düşmanlığı ve dostların eziyeti, yılan zehrinden daha acıdır. Hz. Ali
Ben düşmanlarımla başa çıkabilirim, Allah beni dostlarımın şerrinden korusun. Voltaire
Bilemezsin kim dost, kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran. Suskunlar (TV Series 2012)
Bin dost az, bir düşman çok. Atasözü
Bin kişinin dostluğuna, bir kişinin düşmanlığını satın alma. Hasan Basri
Bir düşman çok, yüz dost azdır. Kızılderili Atasözleri
Bir insan, birisine iyilik yapmakla bir arkadaş elde edeceğinden emin olamaz, fakat bir çok düşmanlar yaratacağından emin olabilir. Henry FIELDING
Bir tek düşmanı olan, her yerde onunla karşılaşır. EMERSON
Biri sana sırtını çevirirse üzülme, böylece dostunla düşmanını ayırt etmiş olursun. (Hz. Ali)
Bütün düşmanlıkların aslı, kötülerle dostlukta ve onlara iyilik etmektedir. İmam-ı Şafii
Daha iyi, iyinin düşmanıdır. (Shakespeare)
--------Etiketler--------------
Düşman,Düşman olmak,Düşmanlık, ile ilgili ,Ayet, Hadis, Güzel Sözler,Düşmanlık sözleri, düşman olmak ile ilgili sözler, düşman ile ilgili güzel sözler, düşmanlık ile ilgili özlü sözler, düşmanlık ile ilgili ayetler, düşmanlık ile ilgili hadisler,düşman ile ilgili alıntılar, düşman ile ilgili etkili sözler, düşmanlık ile ilgili anlamlı sözler,
Sevgi Dostluk ve Kardeşlik ile ilgili Ayet ve Hadisler
Şüphesiz ki bir mü'min'in sevgi dolu bir kalbi olmalıdır. Bu sevginin en büyük ve en önemli yeri Allah sevgisi olmalıdır. Allah sevgisi sirayet etmeyen bir bünyede, başka türlü sevgilerin olması düşünülemez. Bizde sizler için Kuran'da geçen bazı sevgi, kardeşlik ve dostluk ayetlerini içeren uhuvvet ayetlerini paylaşıyoruz.
Sevgi ile ilgili ayetler
(Rasûlüm) de ki eğer siz Allah'ı seviyorsanız hemen bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın" (Al-i İmran 31. Ayet)
"Ve kalplerinin arasını sevgi ile birleştirdi. Yoksa yeryüzünde ne varsa hepsini harcasaydın, yine onların kalplerini birleştiremezdin. Fakat Allah, onların arasını sevgi ile birleştirdi..." (el-Enfal, 8/63).
İnanıp salih ameller işleyenler için Rahmân, (gönüllere) bir sevgi koyacaktır. Meryem Suresi), 96. Ayet
Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de onun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.
İşte bu Allah'ın, inanıp salih ameller işleyen kullarına müjdelediği şeydir. De ki: "Ben buna (yaptığım tebliğ görevine) karşılık sizden, akrabalıktan doğan sevgiden başka bir ücret istemiyorum." Kim güzel bir iş yaparsa, onun iyiliğini artırırız. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, şükrün karşılığını verendir. (Şûrâ Suresi), 23. Ayet
Ola ki Allah sizinle, içlerinden düşman olduğunuz kimseler arasına bir sevgi (ve yakınlık) koyar. Allah hakkıyla gücü yetendir. Allah çok bağışlayandır, çok merhametlidir. (Mümtehine Suresi), 7. Ayet
İslam dini sevgi dinidir, değil terör ve çeşitli şiddet eylemi, İslam, insanların üzerinde fikri olarak bile en ufak bir baskı kurulmasını yasaklamıştır:
"Dinde zorlama (ve baskı) yoktur. Şüphesiz, doğruluk (rüşd) sapıklıktan apaçık ayrılmıştır." (Bakara, 2/256)
Allah-ü Teala mü'minlere şefkatli olmayı emreder;
"Sonra iman edenlerden, sabrı birbirlerine tavsiye edenlerden, merhameti birbirlerine tavsiye edenlerden olmak. İşte bunlar, sağ yanın adamlarıdır." (Beled, 90/17-18)
Rabbimiz bizden hoşgörülü olmamızı istiyor;
"İyilikle kötülük eşit olmaz. Sen, en güzel bir tarzda(kötülüğü) uzaklaştır; o zaman, (görürsün ki) seninle onun arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost (un) oluvermiştir." (Fussilet, 41/34)
Vedud olan Allah'ın kulları merhametsiz ve sevgizi olabilir mi?
"Rabbim Rahimdir, Vedûddur" (pek merhametlidir, kullarını çok sever)."(Hûd, 11/90)
Dostluk ile ilgili ayetler
Allah sizin düşmanlarınızı çok daha iyi bilir. Allah dost olarak yeter. Allah yardımcı olarak da yeter. (Nisa, 45. Ayet)
İnsanlar arasındaki samimiyet ve sevgiye dayalı bağlılık hali. Kur'ân-ı Kerim'de şöyle tanımlanmıştır:
Mümin erkekler ve mimin kadınlar birbirlerinin dostudurlar." (et-Tevbe, 9/71)
Eğer siz aranızda dost olmazsanız yeryüzünde kargaşalık, fitne ve büyük bozgun çıkar. " (el-Enfâl, 8/73)
"Müminler, müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmesinler. Kim böyle yaparsa Allah'tan ilişiği kesilmiş olur. Ancak onlardan sakınma haliniz müstesnadır. Allah size kendisinden korkmanızı emrediyor. Nihâyet dönüş Allah'âdır." (Âli İmrân, 3/28)
"Ey iman edenler! Sizden olmayanı dost edinmeyin. Onlar sizi şaşırtmaktan geri kalmazlar. Sıkıntıya düşmenizi isterler. Öfkeleri ağızlarından taşmaktadır; sinelerinin gizlediği ise daha büyüktür. Size âyetlerimizi açıkladık, eğer düşünürseniz." (Âli İmrân, 3/118)
"Kâfirler de birbirlerinin dostudurlar." (el-Enfâl, 8/73)
Ey iman edenler! Müminleri bırakıp da, kâfirleri dost edinmeyin." (en-Nisâ, 4/144)
Kardeşlik ile ilgili Ayetler
"Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı yapışın; parçalanmayın. Allah'ın size olan nimetini hatırlayın. Hani siz birbirinize düşman kişiler idiniz de O, gönüllerinizi birleştirmişti ve O'nun nimeti sayesinde kardeş kimseler olmuştunuz. Yine siz bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah, size âyetlerini böyle açıklar ki, doğru yolu bulasınız."(Âl-i İmran, 3/103)
Mü'minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını bulup-düzeltin ve Allah'tan korkup sakının umulur ki esirgenirsiniz" (el-Hucurat 49/10)
İslam'da kardeşlik akide temeline oturtulduğu içindir ki, mü'minlerin arasını bozacak her türlü sunî ayrımlar ve böbürlenmeler de haram kabul edilmiştir. Irk, soy, cins vs. türünden cahilî değerler yerine takva kriteri getirilmek suretiyle toplumsal kardeşliğin ve ahengin bozulmaması sağlanmıştır. Bu konudaki âyeti kerime her türlü tartışmayı sona erdirici niteliktedir:
"... Hiç kuşkusuz, Allah katında en üstün olanınız, takvaca en ileride olanınızdır..." (el-Hucurat, 49/13).
"Mü'min erkekler ve mü'min kadınlar birbirlerinin velileridirler. İyiliği emreder, kötülükten sakındırırlar, namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler ve Allah'a ve Rasûlüne itaat ederler. İşte Allah'ın kendilerine rahmet edeceği kimseler bunlardır..." (et-Tevbe, 9/71).
"Kendilerinden önce o yurdu (Medine'yi) hazırlayıp imanı (gönüllerine) yerleştirenler ise, kendilerine hicret edenleri severler ve onlara verilen şeylerden dolayı da içlerinde bir ihtiyaç duymazlar. Kendilerinde bir açıklık (ihtiyaç) olsa bile (kardeşlerini) öz nefislerine tercih ederler. Kim nefsinin cimri ve bencil tutkularından korunmuşsa, işte onlar, felah bulanlardır"(el-Haşr, 59/9)
Resül-i Ekrem Aleyhisselam "Sizler iman etmeden Cennete giremezsiniz Müslüman kardeşinizide kendiniz kadar sevmedikçe İman etmiş sayılmazsınız." diyerek kardeşliğin dinimizde ne kadar önemli bir husus olduğunun altını çizmiştir.
Dostluk sevgi barış ile ilgili hadisi şerifler
Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine ebeveyninden, çocuğundan ve bütün insanlardan daha sevgili olmadıkça, iman etmiş olamaz.
Ravi: Müslim, İman 69-70
Nesebinizden sıla-i rahim yapacaklarınızı öğrenin. Zira sıla-i rahim akrabalarda sevgi, malda bolluk, ömürde uzamadır.
Ravi: Tirmizi, Birr 49
Bir kimsenin başkasıyla birlikte kıldığı namaz, tek başına kıldığı namazdan daha parlak ve sevaplıdır. İki kişi ile birlikte kıldığı namaz da bir kişi ile birlikte kıldığı namazdan daha faziletlidir. Birlikte namaz kılanlar ne kadar çok olursa, o nispette Allah'ın rıza ve sevgisine yakın olurlar.
Ravi: Nesai, İmame 45
Bana en sevgili olanınız, kıyamet günü de bana mevkice en yakın bulunacak olanınız, ahlâkça en güzel olanlarınızdır. Bana en menfur olanınız, kıyamet günü de mevkice benden en uzak bulunacak olanınız, gevezeler, boşboğazlar ve yüksekten atanlardır." (Cemaatte bulunan bâzıları): "Ey Allah'ın Resûlü! Yüksekten atanlar kimlerdir`?" diye sordular. "Onlar mütekebbir (büyüklük taslayan) kimselerdir!" cevabını verdi."
Ravi: Tirnizi, Birr 77
Cömert bir cahil, Allah katında ibadet eden bir cimriden daha sevgilidir.
Ravi: Tirmizi, Birr 40
Üç sıfat vardır ki, bunlar kimde bulunursa, Allah o kimseyi himayesine alır ve onu Cennete koyar. Bunlar: Zayıflara yumuşak davranmak, anne ve babaya sevgi ve hürmet, emri altındakilere iyilikle muamele etmekdir.
Ravi: Tirmizi, Kıyame 48
Kıyamet günü, insanların Allah'a en sevgili ve mekân olarak en yakın olanı, âdil imamdır, Allah'a en menfuru, O'ndan mekân olarak en uzak olanı da zâlim sultandır.
Ravi: Tirmizi, 1329
Büyük cürümlerin en büyüğü, dünya sevgisidir.
Ravi: Deylemi
Allah'ım! Senden Seni sevmeyi, Seni sevenleri sevmeyi ve Senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim. Allah'ım! Senin sevgini, bana canımdan, ailemden ve soğuk sudan daha sevgili kıl.
Ravi: Tirmizî, "Deavât", 73
Müsafaha edin ki, kalblerdeki kin gitsin, hediyeleşin ki birbirinize sevgi doğsun ve aradaki düşmanlık bitsin.
sevgi dostluk kardeşlikle ilgili atasözleri
* Dost içten ağlar,dıştan güler,düşman ise dıştan ağlar,içten güler
* Kötü huylu dosttan,mert huylu düşman iyidir
* Sen dost kazan,düşman ocağın başından da çıkar
* Seyrek git sen dostuna,kalksın ayak üstüne
* Bin altının olmaktansa bir dostun olsun
* Ararsan dost ara,düşman ayağının dibindedir
* Dostun bin ise azdır,dostunun bir ise çoktur
* Dost dostun ayıbını yüzüne söyler
* Her yüze güleni dost sanma
* Dostu methedecek isen,yerecek yerini ko
* Dost sanma şanlı vaktinde dost olanı, Dost bil gamlı vaktinde elinden tutanı
* Kara gün dostu az olur
* Fakir dost,çabuk unutulur
* Boğazı büyük olanın dostu olmaz
* Dost ile ye,iç,alışveriş etme
* Bir dost ancak kırk yılda kazanılır
* Eski dost,kara gün bineği
* Dostun attığı taş,baş yarmaz
* Karga ile dost olanın yeri çöplüktür
* Dost yüzünden,düşman gözünden bellidir
* Dost,kara günde belli olur
* Dost,alışverişte belli olur
* Dost,acı söyler fakat doğru söyler
* Dostunuzu sık sık ziyaret edinizÇünkü üzerinde yürünmeyen yollar,diken ve çalılıklarla kaplanır
* Herkese dost olanın dostu olmaz
Sevgi Dostluk Kardeşlik ile ilgili Güzel Sözler
Büyük insanlarda, liyakat sahibi olanların kendilerini budalaca aşka kaptırdıkları görülmez. Büyük ruhlar ve büyük işler aşkla uzlaşmaz. François Bacon
Sevmemek elimizde olmadığı gibi, ölünceye dek sevmek de elimiz de değil. La Bruyere
Şah bile sevgiye köledir. Mevlana
Erkek az fakat sık sever, kadın ise çok ancak bir kez sever. Basta
Aşk dünyanın en tatlı mutluluğu ile en derin acısından yaratılmıştır. Bailey
Sevgi ruhun güzelliğidir. Augustinus
Sevmek acı çekmektir, sevmemek ölmek. Sevmek zevktir ama yanlız sevilmenin hiçbir zevki yoktur. Aristo
Ey Allah’ın kulları, kardeş olunuz ( Buhârî, Müslim )
Gerçek Kardeşlik herzaman Birbirini Kolluyan Kardeşliktir.
Din kardeşinin ayıbını örten kimsenin, Allah Teala dünya ve ahirette kusurunu örter.
(Hadis-i Şerif)
En güzel Kardeşlikler Birbirinin Hakkında fesat Düşünmeden Yaşayan Müminlerin Arasındaki Kardeşliktir.
Kuşlar gibi uçmasını, balıklar gibi yüzmesini öğrendik; ama bu arada çok basit bir sanatı unuttuk: Kardeş olarak yaşamayı
(Martin Luther King)
Bu Dünyadaki Herkez kardeştir önemli olan O kardeşlik bağını Bulmaktır.
Kardeşinle mücadele etme, onunla alay etme, ona verdiğinden sözden dönme
(Hadis-i Şerif)
Kardeşlik sadece Kan Bağı iLe oLmaz Din Bağıda Kardeşliğe An Açık örnektir.
Hiçbiriniz kendi nefsi için istediğini (mü’min) kardeşi için de istemedikçe tam mümin olamaz
( Buhârî, Müslim )
Kardeşlik Son Bulmayan Arkadaşlıklardan Doğar.
Allah için sevişen iki kardeş buluştukları zaman, biri diğerini yıkayan iki el gibidir. Ne zaman iki mümin bir araya gelirse,Allah Teala, birini diğerinden faydalandırır.
(Hadis-i Şerif)
iyi hareketler güzel davranışlar kardeşlik bağlarınının temellerini atar.
Şüphesiz mü’minler (dinde) birbirinin kardeşidirler O halde (dargın olan) kardeşlerinizin arasını bulup barıştırın Hucurât: 10
- Kardeşinle mücâdele etme, onunla alay etme, ona verdiğin sözden dönme (veya üstesinden gelemeyeceğin bir şeyi va’detme) Tirmizî
- Müslüman, müslümanın kardeşidir; ona hıyânet etmez, yalan söylemez ve onu sahipsiz bırakmaz Müslümanın herşeyi; ırzı, malı, kanı müslümana haramdır Takvâ işte burada (kalpte)dir Bir kişiye, müslüman kardeşine hakâret etmesi, kötülük olarak yeter Buhârî, Müslim
- Ey Allah’ın kulları, kardeş olunuz Buhârî, Müslim
- “Mü’minin mü’mine bağlılığı, taşları birbirine kenetli duvar gibidir” buyuran Rasûl-i Ekrem (bu kenetlenmeyi göstermek için iki elinin) parmaklarını birbirine geçirdi Buhârî
- Mü’minler birbirini sevmede, birbirine acıma ve şefkat gösterme husûsunda bir vücûd gibidir Vücûdun bir uzvu rahatsızlanırsa, diğer uzuvlar da uykusuzluk ve ateş ile onun acısına ortak olurlar Buhârî, Müslim
- Müslümanların derdiyle ilgilenmeyen onlardan değildir Buhârî, Müslim
- Hiçbiriniz kendi nefsi için istediğini (mü’min) kardeşi için de istemedikçe tam mü’min olamaz Buhârî, Müslim
Mü’min, mü’minin aynasıdır; onda bir ayıp gördüğünde onu düzeltirEdebü’l Müfred
- Mü’min, kardeşinin aynasıdır; ve mü’min mü’minin kardeşidir, onun zarar ve ziyâna uğramasını, helâkını önler, arkasında da onu çevreleyip korur ve ihti-yaçlarını görür Ebû Dâvud, Edebü’l Müfred
- Kardeşliğin mâzeretini kabul etmeyen kimseye, âşarcıların haksızlıkla aldıkla-rının günahı kadar günah vardır Ebû Dâvud, İbn Mâce
- Bulunduğu mecliste, din kardeşinin aleyhinde konuşulurken ona yardım etme-ye ve onu müdâfaa etmeye gücü yeterken, bu yardımda bulunmayan kimseyi Allah Teâlâ dünya ve âhirette zelîl eder Ahmed b Hanbel, Taberânî
- Üç şey kardeşlik sevgisini sâfîleştirir: Selâm vermek, mecliste yer vermek, sevdiği isimle onu çağırmak Hz Ömer
- Kendinize Allah yolunda kardeşler edinin Çünkü onlar dünya için de, âhiret için de lâzımdır Hz Ali
- Nerde mü’min varsa benim kardaşım
Dâvâsı Kur’an’sa gönül sırdaşım
Göl hâline gelmiş İslâm diyarı
Gülistan yapacak kanlı gözyaşım Kul Sa’dî
- İnsanlar gurup gurup kardeş olacağına, kutup kutup cepheler oluşturuyorlar
Ma’ruf Okuyan
- Birbirin çekemez insan ne diye?
Kinle dolmuş güzel cihan ne diye?
Allah bir, din İslâm, mü’min kardaşız;
Ben sana, sen bana düşman ne diye? Kul Sa’dî
- Her kurşun kanatır yüreklerimizi Lâedrî
- Kuşlar gibi uçmasını, balıklar gibi yüzmesini öğrendik; ama bu arada çok basit bir sanatı unuttuk: Kardeş olarak yaşamayı Martin Luther King
Peygamberimiz (sav) şöyle buyuruyor:
“Samîmî kardeş edinmeye çalışınız ki, onlar size geniş zamanlarınızda ziynet ve şeref, belâlara mârûz kaldığınız zamanlarda da koruyucunuz olsunlar”
Ömer b Hattab (ra) şöyle diyor:
“Dostlarla buluşmak, üzüntülerin cilâsıdır”
Hz Alî (kv) oğlu Hz Hasan (ra)’a hitâben şöyle buyurmuştur:
“Yavrucuğum, gerçek garibe, sâdık dosttan mahrûm bulunan kimsedir”
Kindî şöyle diyor:
“Dost, bedenen senden ayrı ise de, duygu ve düşüncede seninle bir insan gibidir”
Bâzı hikmet âlimleri şöyle demişlerdir:
“Fenâ kimselerle berâber bulunmak tehlikelidir Onların sohbetlerine devâm etmek, muhâlif havada denizde yolculuk yapmağa benzer; insan boğulmaktan kurtulsa bile endîşeden kurtulamaz”
Bâzı belâğat âlimleri diyor ki:
“Kötülerin arkadaşlığı, iyi insanlara olan hüsn-i zannı, sû-i zanna çevirir”
“İyilerin arkadaşlığını seçmek, iyi bir seçim; fenâların arkadaşlığını seçmek de kötü bir seçimdir”
Şâir şöyle diyor:
“Dostluğu Allah için olmayanın dostu, her ân ondan gelecek tehlikelere mâruzdur”
Ferezdak diyor ki:
“Dost elden gidince, bedelini yerine koymak imkânsızdır Ama mal gidince, tekrar kazanmak mümkündür”
Yine bir şâir şöyle diyor
“İnsanların dünyâdan emelleri çoktur
Benim emelim, ancak dünyâdan uygun bir dosta sâhip olmaktır
Hem öyle bir dost ki, bir ruh parçalanmış da iki cisme bölünmüş gibi
Birbirimizle fikir ve ruh birliği üzere olmayı temennî ederim”
Necip Fâzıl’dan bir beyit:
“O yüz, her hattı tevhîd kaleminden bir satır,
O yüz ki, göz değince Allah’ı hatırlatır”
“En üstün ve en değerli amel, sevdiklerinizi Allah rızâsı için sevmek, sevmediklerinizi de yine Allah rızâsı için sevmemektir” (Terğîb)
“Kardeşine gülümsemen, iyiliği emredip kötülükten sakındırman, yolunu şaşıranlara yol göstermen, yol üzerinde eziyet veren diken, kemik gibi şeyleri kaldırman, senin su kabından onunkine boşaltman sadakadır” (Terğîb)
“Îmânı kâmil olan insan sevdiği kimseyi ondan menfaat gördüğü için değil, sırf Allah rızâsı için sevmelidir Gerçek îman da budur” (Terğîb-VI, 22)
“Şüphesiz bir kısım adamlar vardır ki insanlara görünen işlerde cennet ehline yaraşan işler yaparlar Hâl bu ki onlar cehennem ehlidirler Ve yine insanlardan öyle kimseler vardır ki, insanlara görünen işlerde cehennem ehlinin yapacağı işleri yaparlar Hâl bu ki onlar cennet ehlindendir” (Buhârî-VI, H No: 110)
Bir gün Efdalüddin Hazretlerini öven ve sevdiğini söyleyen bir kimseye onun söyle cevap verdiği nakledilir:
“Allah aşkına git”
Bu sözüne karşılık o zat;
“Allah’a yemîn ederim ki seni kalben sevmekteyim Kıyamet günü mahşer yerinde seninle birlikte bulunmayı Allah’tan niyaz ederim” dedi
Efdalüddin Hazretleri bu zata;
“Peki, şâyet beni mahşer günü ateşe atsalar ne yaparsın?” diye sorunca o kimse;
“O vakit seni bırakır giderim” dedi
Bunun üzerine Efdalüddin;
“Kardeşlik sevgisi şudur ki; ben ateşten çıkmayınca sen de cennete girmemelisin Beni bekleyip birlikte cennete girmeye çalışmalısın İşte kardeş sevgisi budur Yoksa ateşi görünce beni bırakıp kaçman değildir”, demiştir
Sevgi ruhsal bir güçtür; yaratıkları fiziksel ellerinden değil, ruhsal boyutlarından tutup birbirine çeker. Muhammed BOZDAĞ
-----------Etiketler---------------
Sevgi, dostluk, kardeşlik, ile ilgili ,ayet ve hadisler,Kuranda gecen,hadislerde gecen, Kardeşlik ile ilgili Ayetler, Kardeşlik ile ilgili Hadisler,sevgi ile ilgili Hadisler,dostluk ile ilgili Hadisler,sevgi ile ilgili Ayetler,dostluk ile ilgili Ayetler,
"Âlimin uykusu, cahilin ibadetinden hayırlıdır" diye bir hadis var mıdır? Varsa sahih midir?
Rivayet şöyledir:
“نوم العالم خير من عبادة الجاهل”
“Âlimin uykusu, cahilin ibadetinden hayırlıdır.”
Bu söz Peygamber (sav)’e isnad edilen bir rivayet olarak hadis kitaplarında şöyle geçmektedir :
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
“Kabeye bakmak ibadettir, Anne ve babanın yüzüne bakmak ibadettir, Allah’ın kitabın bakmak ibadettir, Âlimle oturmak, yüzüne bakmak ibadettir.”
( Hadis-i Şerif , Deylemi,4/293/ h.no: 6864, Beyhaki, Şuabu’l-İman, 10/265, 266, Hakim )
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Âlimin nefesi zikir ve tesbihtir"
( Hadis-i Şerif , Deylemi)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Allahü teâlâ cahilin bir günâhını affetmeden önce, âlimin kırk günâhını affeder."
( Hadis-i Şerif ,Ebu Nuaym, Hatib)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Âlimin iki rekât namazı, cahilin bin rekâtından daha hayırlıdır."
( Hadis-i Şerif , Şirazi)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Âlimlerin uykusu ibadettir."
( Hadis-i Şerif , İ. Gazali, İ. Rabbani, T. Kurtubi muhtasarı)
Âlimin sohbetinde bulunmak, bin rekât nafile namazdan üstündür.
(İ. Gazali)
o yüzden alimlerle oturup kalkmak, ne derece sevapdir, oda bu hadis ile sabittir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Kişinin dini, arkadaşının dini gibidir. Kiminle dostluk ettiğinize dikkat edin!"
( Hadis-i Şerif , Hâkim)
![[Image: istiaze-ve-Besmele-Kirmizi-Renk.png]](https://aynel-yakin.com/images/istiaze-ve-Besmele-Renk-Renk/istiaze-ve-Besmele-Kirmizi-Renk.png)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenûttekûllâhe ve kûnû meas sâdikîn.
Meali :
Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve doğrularla beraber olun.
(Sadakallahul Aziym TEVBE Suresi 119. ayet)
Peygamber (s.a.v) "Alimin uykusu, cahilin ibadetinden hayırlıdır" buyurmuştur.
Hz. Muhammet şu hadisi şerifinde şöyle buyuruyor.
Bir gün Hz. Muhammet (s.a.v) bakmış ki, şeytan, mescidin kapısında bekliyor. Hz Muhammet (s.a.v) soruyor?
"Ey me'lun burada ne bekliyorsun?"
"Mescidde namaz kılan biri var. onun namazını bozdurmak için ona vesvese vermek istiyorum ama, orada uyuyan biri var, ondan korkuyorum."
"Allah'a ibadet eden bir adamdan değil de neden uyuyan birinden korkuyorsun?"
"Namaz kılan adam cahil biri. Onu kandırmak kolay. fakat uyuyan adam alim. Namaz kılanın namazını boşa götürmek kolay da, uyuyan kişi uyanırsa, diğerinin namazını düzeltir. daha iyi kıldırabilir; korkum ondan."
“Anne-babanın yüzüne bakmak ibadettir." Sözü Hadismidir?
Hadis kaynaklarında “Anne-babanın yüzüne bakmak ibadettir." gercek metni şöyledir
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
“Kabeye bakmak ibadettir. “Anne-babanın yüzüne bakmak ibadettir. Allah’ın kitabın bakmak ibadettir.”
( Hadis-i Şerif ,Suyuti, Cami’us-sağir, Hadis No: 3966; Kenz’ul-Ummal, Hadis No: 43493; Deylemi, Musned-ul Firdevs, 2/190 no:2969; Suyuti, Nebhani, el-Fehu’l Kebir, No:6097, 1/566))
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Beş şey ibadettendir; az yemek, camilerde oturmak, Kâbe’ye bakmak, okumadan da olsa Kur’an-ı Kerim’e bakmak, âlimin yüzüne bakmak."
( Hadis-i Şerif , Suyuti, Cami’us-sağir, Hadis No: 3966; Kenz’ul-Ummal, Hadis No: 43493; Deylemi, Musned-ul Firdevs, 2/190 no:2969; Suyuti, Nebhani, el-Fehu’l Kebir, No:6097, 1/566)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
“Kim anne-babasının yüzüne şefkat ve merhametle bakarsa, Allah Teâlâ onun için makbul olan bir haccın sevabını yazar.”
( Hadis-i Şerif , Beyhaki, Şuabu’l-İman, 10/265, 266)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
“Anne-babanın yüzüne sevgi ile bakmak ibadettir”
( Hadis-i Şerif , Deylemi,4/293/ h.no: 6864)
ALLAH
BAYRAK
WEB-TUNCA
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN