MUHAMMED
BAYRAK
| Welcome, Guest |
|
You have to register before you can post on our site. |
| Forum Statistics |
|
» Members: 7 » Latest member: Muhammed » Forum threads: 5,306 » Forum posts: 5,910 Full Statistics |
DOWNLOADEN
AYET
FELSEFEMiZ
Raşit Tunca Sözü
GÜZEL SÖZ
Mastürbasyon – Elle Boşalma - İstimna nın Günümüzdeki Hükmü
İslam, insanları kadın-erkek ayrımı gözetmeksizin evliliğe teşvik ederken evlilik dışı ilişkileri şiddetle cezalandırmaktadır. Bekârlığın ortadan kaldırılmasını sürekli öğütleyen İslam, Müslümanlara aralarındaki bekârları evlendirme yükümlülüğünü getirmektedir.
Müstehcen neşriyatın çevremizi sardığı, açık saçıklığın salgın hastalık gibi cemiyete musallat olduğu bir devirde yaşıyoruz. İslam’a göre kendi kendini tatminin yani mastürbasyon/elle boşalmanın hükmü, kişinin içinde bulunduğu şartlar göz önüne alınmadan değerlendirilemez. Bu açıdan, önce insanın ruh hali ve yaşadığı ortamı iyi değerlendirmek gerekir.
Eğermasturbasyon yapmaksızın zinadan korunulamayacağına kanâat hasıl olursa, budurumda yapılması vâcib olur. Çünkü iki şerden daha az zararlı olanın tercih iİslâmî bir kuraldır.
Mastürbasyon, yaratılış düzenine aykırı cinsel haramlardan biridir. İstimna, bekarlık döneminde bile zaruri görülmeyecek bir işlemdir. Çünkü Allah (c.c.) insandaki atılmayan ve atılamayan birikimleri gidermesini sağlayacak bir düzen yaratmıştır. Gerektiğinde ihtilam dediğimiz rüyalanmak ile bu düzen devreye girerek, insanı rahatlatmakta, birtakım zararlardan kurtarmaktadır. Ancak bekarın zinaya düşme tehlikesinde istimna, mubah kılınmıştır.
istimna Haram mıdır? Dinimiz, insanın tabiatında varolan hiçbir duygu ve eylem arzusunu bütünüyle reddetmez. Ancak helal ve haram düsturlarıyla belirli bir düzene sokar. Böylece insana zararlı olanı yasaklar, faydalı olanı emreder.
Bekar bir insanın doğal olarak vücudunda bulunan ve ona rahatsızlık veren birikintileri ihtilam yoluyla dışarı atamaması halinde zinaya düşmemesi için, sadece ihtiyacı giderecek kadar yapılan istimna mubah görülmüştür. İstimna kişinin kendi eliyle boşalması olduğundan, eşlerin birbirlerinin elleriyle boşalması istimna sayılmaz.
Asıl olarak mastürbasyon/el ile boşalmak helâl değildir. Bunu hiçbir İslam âlimi savunmamıştır. İki tercih arasında kalan bir Müslüman zararı daha az olanını tercih etmelidir.
Bazı âlimler mastürbasyon hakkında şöyle diyorlar:
1) Keyfî olarak mastürbasyon yapmak yani el ile menisini getirmek haramdır! Ancak şehveti kendisine galebe çalıp da karısı veya cariyesi bulunmazsa, şehvetini gidermek için bunu yaptığında günahkâr olmayacağı umulur. Hatta böyle bir kimse zina edeceğinden korkarsa, el ile meni getirerek yani mastürbasyon yaparak şehvetini gidermesi gerekir.
2) Mastürbasyon yapan kişi eğer bunu zinadan korunmak için yapmışsa bir günah yoktur. Yani şehveti galebe çalar da, onu gidermek için yaparsa cezalanmaması umulur.
3) Karı koca arasında ki ilişki esnasında erkeğin, menisini karısının eli ile çıkartması caizdir.
4) Meni, kan aldırmak gibi vücuttan dışarı atılması gereken bir fazlalıktır. Bu yüzden zinaya düşme korkusu ve evlenmeye gücü yetmeme hallerinde, kişinin mastürbasyon yapmasının caiz olduğunu söylenmiştir.
Bu şartlar göz önünde bulundurulacak olursa, mastürbasyon yapmanın yani elle boşalmanın hükmünü herkes kendi vicdanında daha iyi verebilir.
Ancak insan fıtratı mastürbasyon yapmayı hoş karşılamaz. Çünkü mastürbasyon yaptıktan sonra insanda bir pişmanlık duygusu meydana gelir. İşte böyle bir fiilin kesin olarak helalliğine hiçbir Müslüman inanmaz ve bu yolu çözüm olarak görmez.
Haramlar bellidir, helâller bellidir. İkisi arasında şüpheli şeyler vardır. En güzeli bunlardan uzak durmaktır.
Hz isa ve 4 Halifesi ve Dört incil Markus Matta Juhanna ve Luka
Tek İsa’ya Dört Tanık
Yeni Antlaşma (İncil) Hristiyan aleminde, “İncil’ler” olarak bilinen dört bölümle başlar. Bunların her biri İsa Mesih’in yaşamını anlatır. “İncil”in kelime anlamı, “iyi haber” veya “müjde”dir. Dolayısıyla, “İncil”, beklenen Mesih ile ilgili müjdedir. Kitap, kapsadığı bölümler açısından İsa Mesih’le ilgili müjdenin kaydıdır. Bu açıdan, “Dört İncil” dediğimiz zaman, Yeni Antlaşma kitabının dört bölümünden söz ediyoruz.
Başlangıçtan beri Hristiyan alemi hiçbir zaman dört İncil’den fazlasını kabul etmemiştir ve bugün elimizdeki İncil’ler de bunlardır. Dört İncil ikinci yüzyıldan da önce Roma İmparatorluğun dört bir bucağına yayılmış ve olduğu gibi okunup öğrenilmişti. Elimizdeki, “Dört İncil” ilk yüzyılda isimleriyle anıldıkları kişiler tarafından kaleme alındılar. Bu dört İncil İsa Mesih’in yaşamının gerçek kayıtlarıdır ve Tanrı’nın Ruhu’nun esiniyle, Matta, Markos, Luka ve Yuhanna tarafından kaleme alınmışlardır. İsa Mesih’in hayatını anlatan dört İncil’den her biri, İsa Mesih’in insanlığa getirdiği müjdeye değişik bir açıdan bakar. Her İncil tek başına, Tanrı’nın Oğlu İsa Mesih’in güçlü bir bildirisi olarak ayakta durmaktadır.
Neden birden fazla İncil vardır?
Bu noktada iki neden bulunmaktadır:
1) İncil’lerdeki tanıklıklar birbirini destekler ve aynı şeyler dört kez tekrar edilerek Mesih’in yaşamının büyük tarihsel gerçeklerini bilmemizi sağlar. Bir mahkemede birçok tanığın tanıklığı sadece bir tanığınkinden daha güvenilir sayılır. Buna karşın tanıklıkları kelimesi kelimesine birbirlerininkine uyuyorsa, birbirleriyle işbirliği yaptıkları şüphesi uyanır. Birbirlerini destekleyen tanıklıklarda aktarılan bilgi aynı olup kullanılan sözlerin birbirlerinden farklı olması, tanıkların dürüstlüğünü gösterir. Aynı şekilde, Dört İncil’deki benzerlikler ve farklılıklar da onların gerçekliğinin ve güvenilirliğinin kanıtıdır.
2) Her İncil, Mesih’i ayrı ve bilerek belli bir bakış açısından gösterir. Sıradan bir insanın yaşamının kaydını yaparken, bir biyografi yazarı onun sosyal yaşamını, bir diğeri kişisel ya da özel yaşamını ve bir başkası da psikolojik biyografisini yazabilir. Her biri amaçlarına göre, bazı gerçekleri seçip bazı gerçekleri yazılarına katmayabilir. Aynı olayları anlatırken bile, her biri farklı ayrıntıları vurgular.
Örneğin, Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü ele alalım. Onun bir komutan olarak yeteneklerinden söz etmek isteseydim, Çanakkale Savaşı’ndan bazı olayları seçerdim. Ona büyük bir sosyal reformcu olarak ilgi duyuyorsam, Türkiye Cumhuriyetine ve toplumuna tanıttığı bazı devrimci değişiklikleri seçerdim. Yine, eğer sözcükleri kullanma yeteneğiyle ilgileniyor olsaydım, bazı ünlü sözlerini ve konuşmalarını seçerdim. Biyografide yer alan olayların seçilip düzenlenmesi amacıma bağlı olurdu. Sonunda ortaya çıkan biyografiler birçok bakımdan birbirlerinden farklı olsa da yine de her biri Atatürk’ün tamamen geçerli bir biyografisi olurdu. İncil’ler için de durum aynıdır. Her birinin kendi amacı vardır: Bu yüzden her biri kaydedilmiş olan gerçekleri kendisine göre seçmiş ve düzenlemiştir.
Mesih’ini sadece bir değil, dört ayrı mercekten görmemize izin veren Tanrı’nın bu planından ölçüsüz bir biçimde yararlanırız. Birçok iplikten yapılmış bir ip, ipliklerin teker teker kendi kuvvetlerinden daha kuvvetli olduğu gibi, İncil’in yazarlar tarafından bildirilişi, ayrılığındaki birlik ve birliğindeki ayrılıkla bir bütün olarak, teker teker kendi tanıklıklarından daha kuvvetlidir.
Dört İncil bir kişi üzerine dört tanıklıktır. Bunun için bazen bu dört bölüm, “Matta’ya göre İncil”, “Markos’a göre İncil” v.b. şeklinde tanımlanmıştır. Her portre Mesih’i belirli bir ışığın altında ya da ilişkide açıklamak için dikkatle çizilmiştir. Peki bu dört bakış nedir? İlk yüzyıldan beri, aşağıdaki perspektifler Hıristiyanlar arasında genel olarak kabul edilmiştir:
Matta – İbrahim’in ve Davut’un Oğlu Kral Mesih
Matta İncil’inin amacı bize İsa’nın, Kutsal Yazılar’da vaat edilen Mesih, İbrahim ve Davut’un oğlu, Göklerin Egemenliğinin mirasçısı ve özellikle de Yasa’yı veren Kral olduğunu göstermektir.
Markos – Büyük İşler Yapan Tanrı’nın Kulu Mesih
Markos bölümü bize İsa’yı, Tanrı’nın yetkili Kulu, sabırlı İşçisi olarak göstermektedir. Bu nedenle de Mesih’i kanun yapmaktan çok çalışırken, konuşmaktan çok hizmet ederken görüyoruz.
Luka – İnsanların dostu olan Adem Oğlu Mesih
Luka’da İnsanoğlu olan İsa’nın kayıp insanlara sevecenliğini, merhametini ve ilgisini gösteriyor. Burada O’nu sadece İbrahim’in soyu için değil, bütün insanlık için gelmiş olan ikinci Adem olarak görüyoruz.
Yuhanna – Göklerden gelen Tanrı’nın Oğlu Mesih:
İlk üç İncil İsa’nın yaşamını genellikle aynı yönden alır, onların birçok ortak yanı vardır. Ama Yuhanna’nın tanıklığı bize Mesih’i, diğerlerinden çok farklı bir biçimde gösterir. Burada Mesih öncelikle yukardan gelen Kişi, Tanrı’nın Oğlu ve Sözü olarak görünür. İsa Kendisinin Baba’yla bir, dünyanın Işığı, Yol, Gerçek, Diriliş ve Yaşam olduğunu bildirir.
Diğer özel vurgulamaları görmek de mümkündür. Örneğin, Matta açık bir şekilde Yahudi okurlara seslenip İsa’yı Musa’nın Yasa’sının yerine gelmesi ve tamamlanması olarak gösteriyor. Markos, Romalı bakış açısına sahip olan okurlara daha uygundur, İsa’nın öğretileri yerine; hizmeti ve gücü daha çok vurgulanmıştır.
Luka İncil’ine giriş hakkındaki en çarpıcı şey, kendisinin de gösterdiği gibi, Tanrı’nın lütfunun bütün insanlık için olduğudur. Grek yani Yahudi olmayan dünyaya hitap edilmiştir. Kutsal Ruh’un diğer üçünden epey bir süre sonra Yuhanna’ya yazdırdığı İncil, yukarıdaki üç grubun hepsine hitap edip onları imana çağırmanın yanı sıra, Mesih İnanlıları Topluluğu’nda Mesih’in Kimliği konusunda gelişen ince yanlışları yanıtlamak için çok uygundur.
Dört İncil – Ortak Tanıklık
Buna karşın, İncil’in önemli bir yönü vardır ki bu her dört anlatımda da bulunur. Bu, O’nun doğumu, vaftiz olması, oruç tutması, mucizeleri ya da dağda görünüşünün değişmesi değil; çarmıhı ve dirilişidir.
İsa’nın sayısız etkinlikleri ve sözleri arasında, ölümü ve dirilişi ortak tanıklık için harika bir konu olarak seçilmiştir. İbrahim’in Oğlu acı çeker ve ölür. Tanrı’nın Kulu acı çeker ve ölür. Adem’in Oğlu acı çeker ve ölür. Tanrı’nın Oğlu acı çeker ve ölür. İbrahim’in Oğlu ölümden dirilir. Tanrı’nın Kulu ölümden dirilir. Adem’in Oğlu ölümden dirilir. Tanrı’nın Oğlu ölümden dirilir.
SONUÇ
“İncil” sadece bir kitabın ismi değildir. Dünyanın tek Kurtarıcısı olan İsa Mesih’in mesajıdır. İncil İsa Mesih’in Kendisidir. Müjde İsa Mesih’in Kendisidir. “Bunlar, İsa’nın O'nun (Hz. Mehdi nin Kutsal Ruuuuuhun) Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O’nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazılmıştır.” (Yuhanna 20:31).
Eski Antlaşma’da peygamberler gelecek olan Mesih’i ve O’nun yapacağı işleri önceden bildirdiler. Şimdi O geldiği için, Tanrı bu haberi bütün insanlığa bir değil, dört yetkili tanıklık aracılığıyla duyurdu. Tanrı’nın Kendisinin seçtiği tanıkların sözleri aracılığıyla tek Müjde’nin dört yanını gören bir perspektifle kusursuz anlatımına sahibiz. Yeryüzünde bu Müjde’nin gücünü değiştirebilecek ve azaltabilecek hiçbir güç yoktur.
Neden Dört İncil Var? Dört İncil dediğimizde ne anlıyoruz? Gerçekten de toplumda inanıldığı gibi dört tane İncil mi var?
Dört İncil dediğimiz, esasen İncil’in 27 kitapçığından ilk dördüdür.
Bu yukardaki bir dostun yorumudur.
Müslüman Alimlerin bu husustaki Yorumu da şöyledir biz ise bu konudaki Yorumumuzu en son yayınlaycağımız vaazımızda konu edineceğiz inşallahu rahman dua edesinizde rabbim muvafak kılsın inşallah
Bugün dağıtılan İnciller Kitab-ı Mukaddes olarak dört İncili de içerisine almaktadır.
Geçmiş peygamberlerde olduğu gibi, Hz. İsa'nın (a.s.) sağlığında da İncil, yazılı kitap hâline getirilmemiştir. Çünkü İsa (a.s)'ın tebliğ süresinin kısa oluşu ve yaşadığı devrin şartları buna elvermiyordu. En erken yazıları İncil, İsa'dan sonra yetmişli yıllarda kaleme alınmıştır. Dolayısıyla Hz. İsa'nın tebliğ ettiği hakikatler anında kaydedilememiş, sonradan yazılan İncillere insan sözü karışmış ve böylece kitabın aslı tahrife uğramıştır.
Bugün kilisece kabul edilmiş dört resmi İncil vardır: Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleri. Bunların Havarilerden geldiği ve sahih olduğu kabul edilir. Bunlardan ilk üçü -birtakım ayrılıklara rağmen- ana mesele ve bölümlerinde birbirlerine yakındırlar. Bunlara, "aynı bakış açısıyla yazılmış anlamında, Sinoptik" İnciller adı verilir. Bu üç İncil, zaman bakımından dördüncü incilden öncedirler. (1)
Bu dört İncil'den Markos'un İncilinin en eskisi olduğu, Matta ve Luka İncillerinin, hem bunun eski şeklinden, hem de kaybolan ve "O" denilen bir kaynaktan metinlerini aldıkları söylenmektedir. Bu İncillerin dördüncüsü olan Yuhanna İncili ise, oldukça geç yazılmış mistik yönü ağır basan bir İncildir. (2)
Dört İncil ve yazarları şunlardır:
Matta İncili: Yirmi sekiz babtır. Matta, Havarilerden biri olup, M. 70 yılında Hristiyanlığı yaymak için yerleşmiş olduğu Habeşistan'da ölmüştür. İncilde Hz. İsa (as)'ın Mesihliği üzerinde durur.
Markos İncili: Markos, Havarilerin reisi olan Petrus'un talebesidir. Hristiyanlığı yaymak için yerleşmiş olduğu Mısır'da M. 62 yılında ölmüştür. İncili on altı bab olup Hz. İsa (as)'ın hayatından bahsetmektedir.
Luka İncili: Doktor veya ressam olduğu söylenen Luka, Pavlos'un talebesidir, Havari değildir. İncili M. 60 yıllarında yazmıştır. Yirmi dört babtır. İsa'nın hayatı ve tebliğ ettiği şeylerden bahsetmektedir.
Yuhanna İncili: Yirmi dört bab olan bu İncil'i yazanın Yuhanna'nın talebesi olduğu sanılmaktadır. Bu İncil'de Hz. İsa (as)'ın, Allah'ın oğlu olduğu tezi üzerinde ısrarla durulmaktadır. Aslında bugün elimizde bulunan İncil'de bu dört İncilin dışında yirmi üç İncil daha olup toplam yirmi yedi incilden meydana gelmiştir. Halbuki Allah'ın Hz. İsa (as)'a indirmiş olduğu İncil birdir. (Ahmet Kahraman, Dinler tarihi, İst. 1968, s. 189).
Bir ilim adamının tespitlerine göre bugünkü İncillerin gayesi; Hz. İsa'nın sözlerini ve işlerini aktarmakla, onun yeryüzündeki risaletinin tamamlandığı sırada, insanlara bırakmak istediği talimatları onlara tanıtmak olmuştur. Talihsizlik, İncil yazarlarının bildirdikleri olayların görgü tanığı olmamalarından ileri gelir. Onlar, Hz. İsa'nın hayatı hakkında muhtelif Yahudi-Hristiyan cemaatlerinin, bugün kaybolmuş bulunan ve sözlü rivayetle nihai metinler arasında vasıta rolü oynamış olan, sözlü veya yazılı durumda korunan bilgilerin, o toplulukların sözcüleri tarafından anlatılmalarından başka bir şey değildir. (Maurıce Bucaılle, a.g.e., s. 369).
Dört İncil’de bulunan bazı tahrif belirtileri ve çelişkileri şöyle sıralayabiliriz:
1. Matta, Markos ve Luka İncillerine göre Hz. İsa(as)’ın risaleti bir yıl, Yuhanna’ya göre ise iki yıldan fazla sürmüştür.
2. Hz. Davud’dan (a.s.) Hz. İsa (as)’a kadar geçen kuşakların sayısı Matta’ya göre yirmi altı iken Lukaya göre kırk'tır.
3. İncillerin bazı yerlerinde Hz. İsa (as)’a uluhiyet isnad edilirken, bazı yerlerde de ona insanoğlu denmektedir. Bu ikisi arasında gözden kaçmayacak açık bir çelişki görülmektedir.
4. Hristiyanlığa göre Hz. İsa (as) çarmıha gerileceği sırada “Allah’ım! Allah’ım! Beni neden terk ettin!” diye Allah’a yalvarmıştır. Bu söz Tanrı İsa’nın ise, onun Tanrı olduğu halde kendini koruyamadığı anlaşılıyor. Peygamber İsa’nın sözü ise, onun Tanrı’yı hakkıyla tanımadığı anlaşılıyor. Çünkü bir peygamber “Allah’ım! Beni neden terk ettin?” demez. Bizim inancımıza göre ne Hz. İsa çarmıha gerilmiş, ne de böyle bir yakarışta bulunmuştur.
5. Matta, Hz. İsa (as)’ın soy kütüğünü Hz. İbrahim (as)’e kadar kırk kişi olarak verirken, Luka bunun elli beş olduğunu söyler.
6. İncillerde Hz. İsa için sık sık “Allah’ın oğlu”, “Yusuf’un oğlu”, “Davudoğlu”, "Ademoğlu” gibi ifadeler kullanılır. Bunların arasında açık bir çelişki vardır.
7. Markos İncil'inde, İncil Allah’a, Romalılara Mektub kitabında ise, Hz. İsa (as)’a nispet edilir.
8. Luka İncilinde bir yerde kurtarıcı Hz. Allah, diğer bir yerde de Hz. İsa (as) olarak verilmektedir.
9. İncillerde Tanrı'nın görülüp görülemeyeceği hususunda çelişkili bilgiler bulunmaktadır.
10. Bu İnciller, Allah Teala’ya nispet edilemeyeceği gibi Hz. İsa (as)’a da nispet edilemez. Allah’a nispet edilemeyeceğini, aslının korunamadığından, yazıya geçirilemediğinden, ortada, üzerinde ittifak edilen ortak bir metin olmadığından vb. durumlardan anlamaktayız. Hz. İsa (as)’a nispet edilemeyişini ise bu İncilleri onun yazdırmayışından, onu dinleyen ve dinleyenleri dinleyenlerin yazdıkları İnciller içinde bulunan tutarsızlık, yanlışlık ve çelişkilerden anlamaktayız. Bu İncillerin Hz. İsa (as)’a ait olmayışının diğer bir sebebi de çarmıh olayının İncil metinlerinde geçmesidir. Çarmıhın İncillerde zikredilişi, bu İncillerin sonrakiler tarafından kaleme alındığını gösterir.
Bu gibi çelişki ve tutarsızlıkların Allah’a nispet edilen bir kitapta bulunamayacağına, diğer taraftan bir peygamberin kendini tanrılaştırıp tanrıyı da insanlaştıramayacağına göre, Hristiyan kutsal kitabının sonradan insan eliyle yazıldığı ve tahrif edildiği ortaya çıkmaktadır.
Netice olarak;
Bugün Hristiyanların elinde bulunan farklı İncil metinleri yüce Allah tarafından gönderilen asıl vahiy ürünleri değildir. Çünkü Hz. İsa (as) peygamberliği döneminde ne yazmış, ne de yazdırmıştır. O semaya yükseltildikten sonra, bazı öğrencileri Hz. İsa (as)’dan dinlediklerini, Hz. İsa’nın öğrencilerinin öğrencileri ise hocalarından duyduklarını kendi metotlarına göre yazmaya başladılar. Böylece mübalağa etmeden söyleyecek olursak yüzlerce İncil metni ortaya çıktı. İşin içinden çıkmak maksadıyla oluşturulan komisyondan -İznik Konsili de- üç yüz yirmi beş İncil incelendi ve bu İncillerden dört tanesi sahih, diğerleri sahte sayıldı. Ancak tartışmalar bununla bitmedi. Örneğin Barnaba ve Ebionitler İncili sahte sayılan İnciller arasına dahil edildi. Halbuki bu İncillerde Hz. İsa (as)’ın tanrı olmadığı, çarmıha gerilenin de o olmadığı, onun ancak Allah’ın kulu ve resûlü olduğu, ondan sonra bir peygamber geleceği ve Allah’ın bir olduğu bildirilmektedir.
Bugün elde bulunan İnciller, Hristiyan müntesiplerine yol göstermekten uzak bulunuyor. Geçmişte ve günümüzde en çok Müslüman olanların Hristiyanlardan olması dikkat çeken bir husustur. Hristiyanlar, özellikle teslis akidesini -Tanrı'nın Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’tan meydana geldiğini- kabul etmekte zorlanıyorlar. Bunu akıllarıyla izah edemiyorlar. Çünkü Allah’ın birliği akidesi Hz. Adem (as)’dan beri tüm peygamberlerde tartışma konusu bile yapılmamışken, Hristiyanlıkta korkunç bir sapmayla üçlü tanrı anlayışının ortaya çıkması, insanları ikna edememektedir.
Bugün dünya gündeminde insanlığın tüm dinî, akidevî ihtiyaçlarının yanında dünyevî, uhrevî ve ruhî gereksinimlerini tatmin edecek yegane kaynak Kur’an-ı Kerim’dir. Çünkü Yüce Allah İslam dinini tüm dinlere üstün kılmak ve nurunu cihana yaymak için göndermiştir. Bu dinin yeni tabirle yol haritasını Kur’an-ı Kerim belirlemektedir.
EDitörden SONUC
islamın Dört Halifesi olduğu gibi isa nın da 4 Halifesi bu Dört Havarisidir dört yakın arkadaşı nasıl müslümanlık bu dört koldan yayıldığı gibi isavilikde bu dört koldan yayılmıştır. Yeni Vaazimızı dört gözle bekleyin inşallah
21.05.2020 isavi takvimine göre isa nın cennete yükseldiği gün
The Day off chrıstıl himmelfahrt 2020
Cin Mescidi Meselesi ve Peygamberimizin Sekaleyn Peygamber Olması Makalesi
Selamünaleyküm
Bugün 27 Ramazan 1442
Miladi 9 Mayıs 2021 öğlen namazı vakti
Bu makalemiz, peygamberimizin "Sekaleyn Peygamber" , Yani hem cinlerin hem de insanların peygamberi olması meselesi, ve "Cin Mescidi" hakkında biraz bilgi konusunda olacak.
Peygamberimizin birinci eşi olan Hazreti Hatice Annemiz Mekke'de "Cennetil Mualla" denilen kabristanda yatmaktadır. Cennetil Mualla, Kabe'nin arka tarafından gidildiğinde, şehrin arka bir yerindedir.
Hatice Annemizin vefatını, ben internette aradığımda, Miladi 620 yılında vefat ettiği söyleniyor, hesap edebildiğim kadarıyla, hicretten 10 sene önce vefat etmiş gibi görünüyor, Çünkü kabristanı Mekke'de. Eğer hicretten sonra vefat etmiş olsaydı, kabristanı Mekke'de olmaz Medine'de olurdu, Hatice annemizin. işte Peygamberimizin, Hatice annemizi kabrinde ziyarete, cennet-ül Mualla ya, yani Mualla kabristanına ziyaretlerinin birisinde, ashabından birisi de yanındaymış, şu anki Cin Mescidi denilen mevkiye geldiklerinde, Cin taifesinden bir taife, Peygamberimizi orada tutmuşlar, O'nunla Cin suresinde geçen olay meydana gelmiş, ve onlar uzun süredir bir doğru söz, Hak söz aradıklarını, ve O'nu da (Haksözü) Peygamberimizin Kur'an okuyuşunda bulduklarını, ve kendilerinin de bir peygambere rehbere ihtiyaçlarının olduğunu, onlara da inmiş olan kur'an-ı Kerim'i ve İslam'ı tebliğ etmesi için, Onu kendi kabileleri ve taifesi içine götürmek istediklerini bildirirler, Ogünlerdeki Cinlerin iyileri, Mümin olanları, Allah'a itaat edenleri. Peygamberimizin yanındaki Ashab-ı Kiram korkmuş Peygamberimize bir şey olacak diyerekten, bir şey yaparlar diye, bir kötülük yaparlar diye, O'da O'nunla birlikte gitmek istemiş, Asabı nın İsmini şu anda bilmiyorum, Fakat Peygamberimiz O'na buyurmuş, Sen Ben geri dönesiye kadar orada bekle sakın yerinden hareket etme buyurmuş. Peygamberimiz cin mescidinin olduğu mevkiden onlarala birlikte birden kaybolmuş yok olmuş, Cinler onu almış götürmüşler, gözden kaybolmuş. uzun süre sonra Peygamberimiz Tekrar aynı yerden geri gelmiş, ve o ashabı ıle geri evine dönmüş. Bu böyle böyle üç gün tekrar ettiği rivayetleri var. 3 gün aynı yere gidip aynı cin taifesinin O'ndan islamı öğrenmek ve bilgilenmek için, kendi toplumlarına yani Kuranda Geçen "Taifei Cin" e götürdükleri ve İslam'dan bilgileri ondan öğrendikleri rivayeti var, Cin suresinde, işte bu olay üzerine inmiştir "Cin Suresi" ve o cin Mescidi denilen Mescit Peygamberimiz'in yaptığı, ya da onun döneminde yapılmış bir Mescit değildir, Peygamberimiz onun için de Namaz kılmış değildir, Bu olayın Vuku bulduğu mevkiye inşa edilmiş olan, sonradan inşa edilmiş olan, bir Mescit, yani oranın unutulmaması için dikilmiş, bir bina ya da işarettir. yoksa cin Mescidi Peygamberimizin zamanında içinde namaz kıldığı yaptırdığı bir Mescit değildir. Peygamberimizin, Hatice annemizi kabristan da ziyarete giderken, yolun üstünde olmuş olan olaydır. Zaten Cin Mescidi de, Cennetül Mualla ya giderken, sol tarafta dır, daha kabristana varmadan az önce, yolun yarısında, sol taraftadır. Az ileride büyük pazar vardır. Altın,inci,mercan,... satılır işte orada çoğunlukla, nereden geldiği belli olmayan, taa Süleyman Aleyhisselam zamanında, cinlerin çıkardığı bazı hazineler İnciler de mercanlarda o Pazarda Satılır, Fakat hemi alan, hemii satan gizlidir o pazarda. O pazarda Dükkan sahibi gibi bazı insan Suretinde Cinlerde Vardır. Zamanın yolcularına Zamanın sahiplerine allah Dostlarına bazı özel hediyeler de satmaktadırlar. ve ama onu herkes görmez, o mekan içinde mekan, zaman içinde zaman halindedir. Biz de oradan 3 dizi İnci, 3 torba Nakşibendi hatmesi için "Hatme Taşı" aldık. Bir torbası (100 Tane) Mavi Elmas(Mavi Elmas Efsanesine bknz.), bir tanesi renkli değerli taşlardan, bir tanesi de başka renkli taşlardan, Hatme taşı aldım ve Avusturya'ya getirdim Geçenki vaazda gösterdiğim o mavi elmas dediğim, Kutup yıldızını temsil eden mavi elmasları, Biz Hatma taşı olaraktan, yani zikir taşı olaraktan satın aldık. Bizim Kutup Yildızımıy gb 100 kutup yıldızlarını ben been tek başım hatme yapıp tesbih eden adamım 100 tanesi benim tesbihimdi, benim tesbihim, onun gibi İki torba daha başka değişik taşlar vardı, o Kutup Yıldızı'nın benzeri taşlar iki torbe(200 tane) bir torbasını Schrems'teki Nakşibendi Dergahı "Mescidi Mevlana" daki Sofiler Hatme çeksin diye onlara hediye etmiştim, Hala onların elindeyse vekil Mehmet Hoca'nın elindeyse biliyorlardır, galinba oda götürmüş renkli taşlı diye viyana dergahına hediye etmiş şimdi nerededir bilmiyorum. Bir torbası evde dağıldı kayboldular, çocuklar tarafından. Kalanda mavi elmas olanlar kaldı. baktığınız zaman normal taş, cam taş gibi, farkı yok, ama dedim, Yani ben işte Kutup yıldızlarını Hatme taşı diye tesbih ettiğim taş. Onlar ben yani biz "Raşidi Tarikatı Mensupları" devaran ettiriyoruz. 100 tane Kutup yıldız gibi Kutup yıldızı da bizim Zikir taşımız. Taşları taşlara vuraraktan zikretme meselesi de, Hazreti Ebubekir efendimiz, Yerden çakıl taşları almış, ve taşları taşlara vuraraktan Zikredermiş, Peygamberimizden aldığı talim üzeri, ve taşlar Allah dermiş vurdukça, taşların Allah dediğini duyarmış, çektiği Zikiri onların da çektiğini duyarmış, yani Cemadatın sesini duyma meselesi, cansız varlık dediklerimizin sesininde duyulması meselesi vesselam.
Bu bir Karoglan Makalesidir
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 9 Mayıs 2021
Mavi Elmas Hakkında İlginç Bilgiler
Fransız Crown mavi elmas olarak da adlandırılan, Bleu de France veya Bleu de Tavernier , bir büyük mavi elmas tarafından satın Louis XIV gelen Jean-Baptiste Tavernier geri getirmişti kim Hindistan Jean Pittan tarafından kesmişti 1668. Louis XIV Louis XV , onu Altın Post Nişanı rozetine dahil etti .
1792'de çalınan izi, Aralık 2007'de François Farges tarafından kurşun modelinin tesadüfen keşfine kadar kayboldu ; bu, tarihsel araştırmalardan sonra, bu Crown elmasın İngiltere'de ortaya çıkan Umut elmasının kökeninde olduğunu gösteriyor . Sadece birkaç gün hırsızlık reçete edildikten sonra, bu da gizleme niyetini kanıtlıyor. Afrika, Sibirya, Avustralya, Brezilya veya Kanada'da büyük yatakların keşfedilmesinden sonra bile bugüne kadar keşfedilen en büyük mavi elmas olmaya devam ediyor.
Mavi renkte olan ve 112 karatlık olan değerli Umut elması oldukça serttir ve içinden yalnızca ışık geçebilir, fiyatı ise dudak uçuklatıyor. İlk olarak 1600 yıllarda Hindistan’da ortaya çıkan elmas, savaş tanrıçası Shiva heykelinin üçüncü gözü olarak sergilenmekteydi. Tanrıça tarafından lanetlendiği düşünülen elmasın ardından ölüm ve uğursuzluk getirdiği yaşanan olaylarla ortaya çıkmıştır.
Shiva heykelinden çalınmasıyla daha sonrasında değerli taş tüccarı Jean Baptiste Tavernier’ın eline geçer. Elindeki bir çok değerli taşlarla birlikte Umut elmasının da olduğu sandığı Fransa kralı 14. Lois’e satmıştır. Tavernier kıymetli taşı elinden çıkardıktan sonra Rusya’da köpeklerin saldırısına uğrayarak ölmüştür. Taşın sahip olduğu negatif güçlerin ilk kurbanı olarak bilinen 14. Lois, 1673 yılında elmasın daha çok parlamasını isteyerek kesilmesi emrini vermiştir. Kesilerek 67 karata düşen elması kurdeleyle boynuna takarak sergileyen kral sırasıyla önce oğlunu, erkek kardeşini, torununu ve torununun eşini kaybetmiştir.
Umut Hope Elması'nın Laneti
Hope elması veya Mavi elmas, 45.52 karat (9.10 gram),[w][1][2] dünyaca ünlü bir elmas.
Sahiplerinden birinin adından ötürü Hope Elması, renginden ötürü Mavi Elmas adıyla bilinen bu taşı Avrupa'ya 1642′de Jean Tavernier adında bir gezgin getirmiştir. Elması Hindistan’da bir Buda heykelinin gözünden koparmıştı.
Tavernier, elması Fransa Kralı XIV. Louis’e satmıştır. XVI. Louis ise elması karısı Marie Antoinette’e armağan etmişti.. 1830′da Daniel Elias adında bir İngiliz, elması 200.000 liraya Banker Hope’a sattı. Hope, elması aldıktan kısa bir süre sonra iflas etti. Daha sonra Kanitovsky adında bir Rus prensi elması satın aldı ve dostu bir kadına armağan etti. Kadın ölünce elmas Yunan Simon Monkaricies'in eline geçti. Monkaricies, elması çok yüksek bir fiyatla, II. Abdülhamit’e sattı. Son olarak elması Yunan armatör Onasis’in karısı Tina almıştı.[kaynak belirtilmeli]
Elmas şimdi ABD'de National Museum of Natural History müzesindedir.
Efsaneye göre, büyük mavi mücevher Hindistan'daki bir idolden koparıldığında (yani çalındığında) ilk kez başına gelen bir lanet olan Hope elmasının sahibine bir lanet gelir. elmasın sahibi ama ona dokunan herkes için.
Lanetlere inansanız da inanmasanız da, Umut elması yüzyıllardır insanların ilgisini çekmiştir. Mükemmel kalitesi, büyük boyutu ve nadir rengi onu çarpıcı biçimde benzersiz ve güzel kılıyor. Kral Louis XIV'e ait olmak, Fransız Devrimi sırasında çalınmak , kumar için para kazanmak için satılmak, hayır işleri için para toplamak için giyilmek ve nihayet bugün bulunduğu Smithsonian Enstitüsü'ne bağışlanmak gibi çeşitli bir tarihçe hayranlığını artırıyor. Hope elması gerçekten eşsizdir.
Ama gerçekten bir lanet var mı? Hope elması nereden geldi ve bu kadar değerli bir mücevher neden Smithsonian'a bağışlandı?
Cartier'in Umut Elması Efsanesi
Pierre Cartier, ünlü Cartier kuyumcularından biriydi ve 1910'da Evalyn Walsh McLean ve kocası Edward'a, devasa kayayı satın almalarını sağlamak için aşağıdaki hikayeyi anlattı. Çok varlıklı çift ( Washington Post'un sahibinin oğluydu, başarılı bir altın madencisinin kızıydı) Cartier ile tanıştıklarında Avrupa'da tatil yapıyorlardı. Cartier'in hikayesine göre, birkaç yüzyıl önce Tavernier adında bir adam Hindistan'a bir gezi yaptı.. Oradayken, Hindu tanrıçası Sita'nın bir heykelinin alnından (veya gözünden) büyük, mavi bir elmas çaldı. Efsaneye göre, bu ihlal için Tavernier, elması sattıktan sonra Rusya'ya yaptığı bir gezide vahşi köpekler tarafından parçalandı. Bu, lanete atfedilen ilk korkunç ölümdü, dedi Cartier: Takip edecek çok şey olurdu.
Cartier, McLean'lara, idam edilen bir Fransız yetkili olan Nicholas Fouquet'i anlattı; Bir Fransız çetesi tarafından dövülerek öldürülen Prenses de Lambale; Louis XIV ve Marie Antoinette başları kesildi. 1908'de Türkiye Sultanı Abdülhamid taşı satın aldı ve ardından tahtını kaybetti ve en sevdiği Subaya elması takıp öldürüldü. Yunan kuyumcu Simon Montharides, eşi ve çocuğuyla birlikte bir uçurumun üzerinden geçerken öldürüldü. Henry Thomas Hope'un (elmas adını verdiği) torunu beş parasız öldü. 20. yüzyılın başlarında taşa sahip olan ve sonu kötü biten bir Rus kontu ve bir aktris vardı. Ancak araştırmacı Richard Kurin, bu hikayelerin çoğunun yanıltıcı olduğunu ve bazılarının tamamen yalan olduğunu bildiriyor.
Evalyn McLean, "Father Stuck It Rich" adlı anı kitabında, Cartier'nin çok eğlenceli olduğunu yazmıştı: "O sabah Fransız Devrimi'nin tüm şiddet olaylarının sadece o Hindu idolünün gazabının yansımaları olduğuna inandığım için mazur görülebilirdim."
Gerçek Taverna Hikayesi
Cartier'in hikayesinin ne kadarı doğruydu? Mavi elmas ilk olarak 1640-1667 yılları arasında dünyayı dolaşıp mücevher arayan 17. yüzyıl kuyumcu, gezgin ve hikaye anlatıcısı Jean Baptiste Tavernier tarafından bulundu. O zamanlar büyük renkli elmasların bolluğuyla ünlü olan Hindistan'ı ziyaret etti ve muhtemelen oradaki elmas pazarından Hindistan'ın Golconda kentindeki Kollur madeninden geldiğine inanılan kesilmemiş 112 3/16 karat mavi bir elmas satın aldı.
Tavernier 1668'de Fransa'ya geri döndü ve burada "Güneş Kralı" Fransız Kralı Louis XIV tarafından onu sarayda ziyaret etmesi, maceralarını anlatması ve ona elmaslar satması için davet edildi. Louis XIV, büyük, mavi elmasın yanı sıra 44 büyük elmas ve 1122 daha küçük elmas satın aldı. Tavernier bir asil oldu, anılarını birkaç ciltte yazdı ve 84 yaşında Rusya'da öldü.
Krallar tarafından giyildi
1673'te Kral Louis XIV, parlaklığını arttırmak için elması yeniden kesmeye karar verdi. Yeni kesilmiş mücevher 67 1/8 karattı. Louis XIV, resmi olarak "Tacın Mavi Elması" olarak adlandırdı ve genellikle elması boynuna uzun bir şerit üzerinde takardı.
1749'da, Louis XIV'in büyük torunu Louis XV kraldı ve taç kuyumcuya mavi elmas ve Cote de Bretagne (o zamanlar büyük bir kırmızı spinel olduğu düşünülen) kullanarak Altın Post Nişanı için bir dekorasyon yapmasını emretti. yakut olmak). Ortaya çıkan dekorasyon son derece süslüydü.
Umut Elması Çalındı
Louis XV öldüğünde, torunu Louis XVI, kraliçesi Marie Antoinette ile kral oldu . Marie Antoinette ve Louis XVI, Fransız Devrimi sırasında başları kesildi , ancak elbette mavi elmasın laneti yüzünden değil.
Terör Saltanatı sırasında, kraliyet mücevherleri (mavi elmas dahil) 1791'de Fransa'dan kaçmaya çalıştıktan sonra kraliyet çiftinden alındı. Mücevherler, Garde-Meuble de la Couronne olarak bilinen kraliyet deposuna yerleştirildi, ancak iyi korunmamış.
12 ve 16 Eylül 1791 arasında, Garde-Meuble defalarca yağmalandı, yetkililerin 17 Eylül'e kadar fark etmedikleri bir şeydi. Taç mücevherlerinin çoğu kısa sürede kurtarılmış olsa da, mavi elmas bulunamadı ve ortadan kayboldu.
Mavi Elmas Yeniden Yüzeye Çıkıyor
Büyük (44 karat) mavi bir elmas 1813'te Londra'da yeniden ortaya çıktı ve 1823'te kuyumcu Daniel Eliason'a aitti. Londra'daki mavi elmasın Garde-Meuble'dan çalınanla aynı olup olmadığı kesin değil çünkü Londra'daki elmas farklı bir kesimdi. Yine de, çoğu insan Fransız mavi elmasının nadirliğini ve mükemmelliğini hissediyor ve Londra'da ortaya çıkan mavi elmas, birisinin Fransız mavi elmasını kökenini gizleme umuduyla yeniden kesmesini mümkün kılıyor.
İngiltere Kralı IV. George mavi elması Daniel Eliason'dan satın aldı ve Kral George'un ölümü üzerine elmas, borçlarını ödemek için satıldı.
Neden "Umut Elmas" Denir?
1839'da ya da muhtemelen daha önce, mavi elmas, Hope & Co. bankacılık firmasının mirasçılarından biri olan Henry Philip Hope'un mülkiyetindeydi. yakında ailesinin adını taşıyacak.
Hiç evlenmediği için Henry Philip Hope, 1839'da öldüğünde mülkünü üç yeğenine bıraktı. Hope elması, yeğenlerin en büyüğü Henry Thomas Hope'a gitti.
Henry Thomas Hope evlendi ve bir kızı oldu; kızı büyüdü, evlendi ve beş çocuğu oldu. Henry Thomas Hope 1862'de 54 yaşında öldüğünde, Hope elması Hope'un dul eşinin mülkiyetinde kaldı ve ikinci en büyük oğlu olan torunu Lord Francis Hope (1887'de Hope adını aldı), Hope'u miras olarak aldı. büyükannesinin yaşam mirasının bir parçası, kardeşleriyle paylaştı.
Francis Hope kumar oynaması ve yüksek harcamaları nedeniyle 1898'de mahkemeden Hope elmasını satmak için izin istedi - ancak kardeşleri elmasın satışına karşı çıktı ve talebi reddedildi. 1899'da tekrar temyize gitti ve talebi yine reddedildi. 1901'de Lordlar Kamarası'na yapılan bir itiraz üzerine Francis Hope'a nihayet elması satma izni verildi.
İyi Şans Tılsımı Olarak Umut Elması
1901'de Hope elmasını satın alan ve Amerika Birleşik Devletleri'ne getiren Amerikalı kuyumcu Simon Frankel'di. Elmas, sonraki birkaç yıl boyunca (Cartier'e inanıyorsanız padişah, oyuncu, Rus kontu dahil) birkaç kez el değiştirdi ve sonunda Pierre Cartier ile sona erdi.
Pierre Cartier, pırlantayı ilk kez 1910'da kocasıyla Paris'i ziyaret ederken gören Evalyn Walsh McLean'de bir alıcı bulduğuna inanıyordu. Bayan McLean daha önce Pierre Cartier'e genellikle kötü şans olarak görülen nesnelerin onun için iyi şansa dönüştüğünü söylediğinden, Cartier konuşmasında Umut elmasının olumsuz geçmişini vurguladı. Ancak, Bayan McLean, pırlantanın mevcut montajından hoşlanmadığı için onu geri çevirdi.
Birkaç ay sonra, Pierre Cartier ABD'ye geldi ve Bayan McLean'den Hope elmasını hafta sonu için saklamasını istedi. Hope elmasını yeni bir yuvaya yerleştiren Cartier, hafta sonu ona bağlı kalacağını umuyordu. Haklıydı ve McLean Hope elmasını satın aldı.
Evalyn McLean'in Laneti
Evalyn'in kayınvalidesi satışı duyduğunda, çok şaşırdı ve Evalyn'i Cartier'e geri göndermeye ikna etti, o da onu hemen ona geri gönderdi ve ardından McLean'lerin vaat edilen ücreti ödemesini sağlamak için dava açmak zorunda kaldı. Bu bir kez temizlendikten sonra, Evalyn McLean elması sürekli olarak taktı. Bir hikayeye göre, Bayan McLean'in doktorunun onu guatr ameliyatı için bile kolyeyi çıkarması için ikna etmesi gerekmiş.
McLean Umut elmasını iyi şans tılsımı olarak taksa da, diğerleri lanetin ona da çarptığını gördü. McLean'in ilk doğan oğlu Vinson, daha dokuz yaşındayken bir araba kazasında öldü. McLean, kızının 25 yaşında intihar etmesiyle büyük bir kayıp daha yaşadı. Tüm bunlara ek olarak, McLean'ın kocasının deli olduğu ilan edildi ve 1941'deki ölümüne kadar akıl hastanesine kapatıldı.
Evalyn McLean, mücevherlerinin torunları büyüdüklerinde onlara gitmesini istese de, mücevherleri, ölümünden iki yıl sonra, mülkten olan borçları kapatmak için 1949'da satışa çıkarıldı.
Harry Winston ve Smithsonian
Hope elması 1949'da satışa çıktığında, ünlü New Yorklu kuyumcu Harry Winston tarafından satın alındı . Winston birçok kez elması, hayır işleri için para toplamak amacıyla balolarda giymeleri için çeşitli hanımlara teklif etti.
Winston, Hope elmasını 1958'de yeni kurulan mücevher koleksiyonunun odak noktası olması ve diğerlerine bağış yapmaları için ilham vermesi için Smithsonian Enstitüsü'ne bağışladı. 10 Kasım 1958'de Hope elması düz kahverengi bir kutuda taahhütlü postayla seyahat etti ve gelişini kutlayan Smithsonian'da büyük bir grup insan tarafından karşılandı. Smithsonian, böylesi kötü şöhretli bir taşın federal bir kurum tarafından satın alınmasının tüm ülke için kötü şans anlamına geldiğini öne süren bir dizi mektup ve gazete haberi aldı.
Hope elması şu anda Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'ndeki Ulusal Mücevher ve Maden Koleksiyonunun bir parçası olarak herkesin görmesi için sergileniyor.
Mavi Elmas ve Abdülhamithan
Yunan tüccar Simon Monkaricies'ti. Açıkgöz olan Simon elması rekor bir fiyatla Sultan abdülhamit'e sattı ancak oda lanetten kurtulamayarak karısı, oğlu ile birlikte bir kazaya kurban gitti.
Elması alan Sultan II. Abdülhamid ise 31 Mart ayaklanmasıyla tahttan indirilmesi kararlaştırılan II. Abdülhamid, 3 yıl Selanik'teki Alatini Köşkü'nde ev hapsinde tutuldu ve daha sonra malüm şekilde öldü..
Fransız Crown mavi elmas olarak da adlandırılan, Bleu de France veya Bleu de Tavernier , bir büyük mavi elmas tarafından satın Louis XIV gelen Jean-Baptiste Tavernier geri getirmişti kim Hindistan Jean Pittan tarafından kesmişti 1668. Louis XIV Louis XV , onu Altın Post Nişanı rozetine dahil etti .
1792'de çalınan izi, Aralık 2007'de François Farges tarafından kurşun modelinin tesadüfen keşfine kadar kayboldu ; bu, tarihsel araştırmalardan sonra, bu Crown elmasın İngiltere'de ortaya çıkan Umut elmasının kökeninde olduğunu gösteriyor . Sadece birkaç gün hırsızlık reçete edildikten sonra, bu da gizleme niyetini kanıtlıyor. Afrika, Sibirya, Avustralya, Brezilya veya Kanada'da büyük yatakların keşfedilmesinden sonra bile bugüne kadar keşfedilen en büyük mavi elmas olmaya devam ediyor.
Mavi renkte olan ve 112 karatlık olan değerli Umut elması oldukça serttir ve içinden yalnızca ışık geçebilir, fiyatı ise dudak uçuklatıyor. İlk olarak 1600 yıllarda Hindistan’da ortaya çıkan elmas, savaş tanrıçası Shiva heykelinin üçüncü gözü olarak sergilenmekteydi. Tanrıça tarafından lanetlendiği düşünülen elmasın ardından ölüm ve uğursuzluk getirdiği yaşanan olaylarla ortaya çıkmıştır.
Shiva heykelinden çalınmasıyla daha sonrasında değerli taş tüccarı Jean Baptiste Tavernier’ın eline geçer. Elindeki bir çok değerli taşlarla birlikte Umut elmasının da olduğu sandığı Fransa kralı 14. Lois’e satmıştır. Tavernier kıymetli taşı elinden çıkardıktan sonra Rusya’da köpeklerin saldırısına uğrayarak ölmüştür. Taşın sahip olduğu negatif güçlerin ilk kurbanı olarak bilinen 14. Lois, 1673 yılında elmasın daha çok parlamasını isteyerek kesilmesi emrini vermiştir. Kesilerek 67 karata düşen elması kurdeleyle boynuna takarak sergileyen kral sırasıyla önce oğlunu, erkek kardeşini, torununu ve torununun eşini kaybetmiştir.
Umut Hope Elması'nın Laneti
Hope elması veya Mavi elmas, 45.52 karat (9.10 gram),[w][1][2] dünyaca ünlü bir elmas.
Sahiplerinden birinin adından ötürü Hope Elması, renginden ötürü Mavi Elmas adıyla bilinen bu taşı Avrupa'ya 1642′de Jean Tavernier adında bir gezgin getirmiştir. Elması Hindistan’da bir Buda heykelinin gözünden koparmıştı.
Tavernier, elması Fransa Kralı XIV. Louis’e satmıştır. XVI. Louis ise elması karısı Marie Antoinette’e armağan etmişti.. 1830′da Daniel Elias adında bir İngiliz, elması 200.000 liraya Banker Hope’a sattı. Hope, elması aldıktan kısa bir süre sonra iflas etti. Daha sonra Kanitovsky adında bir Rus prensi elması satın aldı ve dostu bir kadına armağan etti. Kadın ölünce elmas Yunan Simon Monkaricies'in eline geçti. Monkaricies, elması çok yüksek bir fiyatla, II. Abdülhamit’e sattı. Son olarak elması Yunan armatör Onasis’in karısı Tina almıştı.[kaynak belirtilmeli]
Elmas şimdi ABD'de National Museum of Natural History müzesindedir.
Efsaneye göre, büyük mavi mücevher Hindistan'daki bir idolden koparıldığında (yani çalındığında) ilk kez başına gelen bir lanet olan Hope elmasının sahibine bir lanet gelir. elmasın sahibi ama ona dokunan herkes için.
Lanetlere inansanız da inanmasanız da, Umut elması yüzyıllardır insanların ilgisini çekmiştir. Mükemmel kalitesi, büyük boyutu ve nadir rengi onu çarpıcı biçimde benzersiz ve güzel kılıyor. Kral Louis XIV'e ait olmak, Fransız Devrimi sırasında çalınmak , kumar için para kazanmak için satılmak, hayır işleri için para toplamak için giyilmek ve nihayet bugün bulunduğu Smithsonian Enstitüsü'ne bağışlanmak gibi çeşitli bir tarihçe hayranlığını artırıyor. Hope elması gerçekten eşsizdir.
Ama gerçekten bir lanet var mı? Hope elması nereden geldi ve bu kadar değerli bir mücevher neden Smithsonian'a bağışlandı?
Cartier'in Umut Elması Efsanesi
Pierre Cartier, ünlü Cartier kuyumcularından biriydi ve 1910'da Evalyn Walsh McLean ve kocası Edward'a, devasa kayayı satın almalarını sağlamak için aşağıdaki hikayeyi anlattı. Çok varlıklı çift ( Washington Post'un sahibinin oğluydu, başarılı bir altın madencisinin kızıydı) Cartier ile tanıştıklarında Avrupa'da tatil yapıyorlardı. Cartier'in hikayesine göre, birkaç yüzyıl önce Tavernier adında bir adam Hindistan'a bir gezi yaptı.. Oradayken, Hindu tanrıçası Sita'nın bir heykelinin alnından (veya gözünden) büyük, mavi bir elmas çaldı. Efsaneye göre, bu ihlal için Tavernier, elması sattıktan sonra Rusya'ya yaptığı bir gezide vahşi köpekler tarafından parçalandı. Bu, lanete atfedilen ilk korkunç ölümdü, dedi Cartier: Takip edecek çok şey olurdu.
Cartier, McLean'lara, idam edilen bir Fransız yetkili olan Nicholas Fouquet'i anlattı; Bir Fransız çetesi tarafından dövülerek öldürülen Prenses de Lambale; Louis XIV ve Marie Antoinette başları kesildi. 1908'de Türkiye Sultanı Abdülhamid taşı satın aldı ve ardından tahtını kaybetti ve en sevdiği Subaya elması takıp öldürüldü. Yunan kuyumcu Simon Montharides, eşi ve çocuğuyla birlikte bir uçurumun üzerinden geçerken öldürüldü. Henry Thomas Hope'un (elmas adını verdiği) torunu beş parasız öldü. 20. yüzyılın başlarında taşa sahip olan ve sonu kötü biten bir Rus kontu ve bir aktris vardı. Ancak araştırmacı Richard Kurin, bu hikayelerin çoğunun yanıltıcı olduğunu ve bazılarının tamamen yalan olduğunu bildiriyor.
Evalyn McLean, "Father Stuck It Rich" adlı anı kitabında, Cartier'nin çok eğlenceli olduğunu yazmıştı: "O sabah Fransız Devrimi'nin tüm şiddet olaylarının sadece o Hindu idolünün gazabının yansımaları olduğuna inandığım için mazur görülebilirdim."
Gerçek Taverna Hikayesi
Cartier'in hikayesinin ne kadarı doğruydu? Mavi elmas ilk olarak 1640-1667 yılları arasında dünyayı dolaşıp mücevher arayan 17. yüzyıl kuyumcu, gezgin ve hikaye anlatıcısı Jean Baptiste Tavernier tarafından bulundu. O zamanlar büyük renkli elmasların bolluğuyla ünlü olan Hindistan'ı ziyaret etti ve muhtemelen oradaki elmas pazarından Hindistan'ın Golconda kentindeki Kollur madeninden geldiğine inanılan kesilmemiş 112 3/16 karat mavi bir elmas satın aldı.
Tavernier 1668'de Fransa'ya geri döndü ve burada "Güneş Kralı" Fransız Kralı Louis XIV tarafından onu sarayda ziyaret etmesi, maceralarını anlatması ve ona elmaslar satması için davet edildi. Louis XIV, büyük, mavi elmasın yanı sıra 44 büyük elmas ve 1122 daha küçük elmas satın aldı. Tavernier bir asil oldu, anılarını birkaç ciltte yazdı ve 84 yaşında Rusya'da öldü.
Krallar tarafından giyildi
1673'te Kral Louis XIV, parlaklığını arttırmak için elması yeniden kesmeye karar verdi. Yeni kesilmiş mücevher 67 1/8 karattı. Louis XIV, resmi olarak "Tacın Mavi Elması" olarak adlandırdı ve genellikle elması boynuna uzun bir şerit üzerinde takardı.
1749'da, Louis XIV'in büyük torunu Louis XV kraldı ve taç kuyumcuya mavi elmas ve Cote de Bretagne (o zamanlar büyük bir kırmızı spinel olduğu düşünülen) kullanarak Altın Post Nişanı için bir dekorasyon yapmasını emretti. yakut olmak). Ortaya çıkan dekorasyon son derece süslüydü.
Umut Elması Çalındı
Louis XV öldüğünde, torunu Louis XVI, kraliçesi Marie Antoinette ile kral oldu . Marie Antoinette ve Louis XVI, Fransız Devrimi sırasında başları kesildi , ancak elbette mavi elmasın laneti yüzünden değil.
Terör Saltanatı sırasında, kraliyet mücevherleri (mavi elmas dahil) 1791'de Fransa'dan kaçmaya çalıştıktan sonra kraliyet çiftinden alındı. Mücevherler, Garde-Meuble de la Couronne olarak bilinen kraliyet deposuna yerleştirildi, ancak iyi korunmamış.
12 ve 16 Eylül 1791 arasında, Garde-Meuble defalarca yağmalandı, yetkililerin 17 Eylül'e kadar fark etmedikleri bir şeydi. Taç mücevherlerinin çoğu kısa sürede kurtarılmış olsa da, mavi elmas bulunamadı ve ortadan kayboldu.
Mavi Elmas Yeniden Yüzeye Çıkıyor
Büyük (44 karat) mavi bir elmas 1813'te Londra'da yeniden ortaya çıktı ve 1823'te kuyumcu Daniel Eliason'a aitti. Londra'daki mavi elmasın Garde-Meuble'dan çalınanla aynı olup olmadığı kesin değil çünkü Londra'daki elmas farklı bir kesimdi. Yine de, çoğu insan Fransız mavi elmasının nadirliğini ve mükemmelliğini hissediyor ve Londra'da ortaya çıkan mavi elmas, birisinin Fransız mavi elmasını kökenini gizleme umuduyla yeniden kesmesini mümkün kılıyor.
İngiltere Kralı IV. George mavi elması Daniel Eliason'dan satın aldı ve Kral George'un ölümü üzerine elmas, borçlarını ödemek için satıldı.
Neden "Umut Elmas" Denir?
1839'da ya da muhtemelen daha önce, mavi elmas, Hope & Co. bankacılık firmasının mirasçılarından biri olan Henry Philip Hope'un mülkiyetindeydi. yakında ailesinin adını taşıyacak.
Hiç evlenmediği için Henry Philip Hope, 1839'da öldüğünde mülkünü üç yeğenine bıraktı. Hope elması, yeğenlerin en büyüğü Henry Thomas Hope'a gitti.
Henry Thomas Hope evlendi ve bir kızı oldu; kızı büyüdü, evlendi ve beş çocuğu oldu. Henry Thomas Hope 1862'de 54 yaşında öldüğünde, Hope elması Hope'un dul eşinin mülkiyetinde kaldı ve ikinci en büyük oğlu olan torunu Lord Francis Hope (1887'de Hope adını aldı), Hope'u miras olarak aldı. büyükannesinin yaşam mirasının bir parçası, kardeşleriyle paylaştı.
Francis Hope kumar oynaması ve yüksek harcamaları nedeniyle 1898'de mahkemeden Hope elmasını satmak için izin istedi - ancak kardeşleri elmasın satışına karşı çıktı ve talebi reddedildi. 1899'da tekrar temyize gitti ve talebi yine reddedildi. 1901'de Lordlar Kamarası'na yapılan bir itiraz üzerine Francis Hope'a nihayet elması satma izni verildi.
İyi Şans Tılsımı Olarak Umut Elması
1901'de Hope elmasını satın alan ve Amerika Birleşik Devletleri'ne getiren Amerikalı kuyumcu Simon Frankel'di. Elmas, sonraki birkaç yıl boyunca (Cartier'e inanıyorsanız padişah, oyuncu, Rus kontu dahil) birkaç kez el değiştirdi ve sonunda Pierre Cartier ile sona erdi.
Pierre Cartier, pırlantayı ilk kez 1910'da kocasıyla Paris'i ziyaret ederken gören Evalyn Walsh McLean'de bir alıcı bulduğuna inanıyordu. Bayan McLean daha önce Pierre Cartier'e genellikle kötü şans olarak görülen nesnelerin onun için iyi şansa dönüştüğünü söylediğinden, Cartier konuşmasında Umut elmasının olumsuz geçmişini vurguladı. Ancak, Bayan McLean, pırlantanın mevcut montajından hoşlanmadığı için onu geri çevirdi.
Birkaç ay sonra, Pierre Cartier ABD'ye geldi ve Bayan McLean'den Hope elmasını hafta sonu için saklamasını istedi. Hope elmasını yeni bir yuvaya yerleştiren Cartier, hafta sonu ona bağlı kalacağını umuyordu. Haklıydı ve McLean Hope elmasını satın aldı.
Evalyn McLean'in Laneti
Evalyn'in kayınvalidesi satışı duyduğunda, çok şaşırdı ve Evalyn'i Cartier'e geri göndermeye ikna etti, o da onu hemen ona geri gönderdi ve ardından McLean'lerin vaat edilen ücreti ödemesini sağlamak için dava açmak zorunda kaldı. Bu bir kez temizlendikten sonra, Evalyn McLean elması sürekli olarak taktı. Bir hikayeye göre, Bayan McLean'in doktorunun onu guatr ameliyatı için bile kolyeyi çıkarması için ikna etmesi gerekmiş.
McLean Umut elmasını iyi şans tılsımı olarak taksa da, diğerleri lanetin ona da çarptığını gördü. McLean'in ilk doğan oğlu Vinson, daha dokuz yaşındayken bir araba kazasında öldü. McLean, kızının 25 yaşında intihar etmesiyle büyük bir kayıp daha yaşadı. Tüm bunlara ek olarak, McLean'ın kocasının deli olduğu ilan edildi ve 1941'deki ölümüne kadar akıl hastanesine kapatıldı.
Evalyn McLean, mücevherlerinin torunları büyüdüklerinde onlara gitmesini istese de, mücevherleri, ölümünden iki yıl sonra, mülkten olan borçları kapatmak için 1949'da satışa çıkarıldı.
Harry Winston ve Smithsonian
Hope elması 1949'da satışa çıktığında, ünlü New Yorklu kuyumcu Harry Winston tarafından satın alındı . Winston birçok kez elması, hayır işleri için para toplamak amacıyla balolarda giymeleri için çeşitli hanımlara teklif etti.
Winston, Hope elmasını 1958'de yeni kurulan mücevher koleksiyonunun odak noktası olması ve diğerlerine bağış yapmaları için ilham vermesi için Smithsonian Enstitüsü'ne bağışladı. 10 Kasım 1958'de Hope elması düz kahverengi bir kutuda taahhütlü postayla seyahat etti ve gelişini kutlayan Smithsonian'da büyük bir grup insan tarafından karşılandı. Smithsonian, böylesi kötü şöhretli bir taşın federal bir kurum tarafından satın alınmasının tüm ülke için kötü şans anlamına geldiğini öne süren bir dizi mektup ve gazete haberi aldı.
Hope elması şu anda Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'ndeki Ulusal Mücevher ve Maden Koleksiyonunun bir parçası olarak herkesin görmesi için sergileniyor.
Mavi Elmas ve Abdülhamithan
Yunan tüccar Simon Monkaricies'ti. Açıkgöz olan Simon elması rekor bir fiyatla Sultan abdülhamit'e sattı ancak oda lanetten kurtulamayarak karısı, oğlu ile birlikte bir kazaya kurban gitti.
Elması alan Sultan II. Abdülhamid ise 31 Mart ayaklanmasıyla tahttan indirilmesi kararlaştırılan II. Abdülhamid, 3 yıl Selanik'teki Alatini Köşkü'nde ev hapsinde tutuldu ve daha sonra malüm şekilde öldü..
Şabiyaldal Nedir?
Selamün Aleyküm
Bu makalemizin konusu Şabiyaldal Nedir?
Düne kadar Benim bildiğim kadarıyla, ailemden gördüğüm kadarıyla, Şabiyaldal yazın kış meyvesi kışın da yaz meyvesi yemek demek anlamına geliyordu Benim bildiğim kadarıyla.
Amma yeni bilgilere ulaştım, bunun bir seronomi yani bir şeyi kutlama, ya da anma için yapıldığını öğrendim. Bir sebebe Münhasıran yapıldığını öğrendim.
Ailemden gördüğüm, Çocukluğumda, oturma odanızın dışında başka bir odamız vardı, ve tavanı masif ağaçtan idi, babam ve annem bağımızdaki üzümlerden salkım salkım, ve pazardan aldığımız kışlık kavunlardan ve karpuzlardan, saplı olanlarını alır, ve tavandaki çakılmış çivilere, ip ile asarlardı, elsebeb meyveler kışa kadar çürümeden kalsın diye, ve kış geldi mi de, kışın yaz meyvesi tadı alalım diye, böyle saklanırdı. Ve kış geldi mi, onlardan, kavundan Üzümden indiririz ve yenirdi, yerken de babam "Şabiyaldal, Şabiyaldal" derdi. Benim Babama Şabiyaldal ne demektir sormak hiç aklıma gelmedi, babam ve anneme gördüğüm kadarıyla, hakkalyakin bildigim ile, bu yazın kış meyvesi, kışın da yaz meyvesi yemek demekti, bu anlamını çıkardım ben buradan. isa efendimizin doğum günü, veyahutta en uzun gece olan, eski kutupların konumuna göre, en uzun gece olan 21 Aralık gecesini, bugün kitap ehlinden bazıları şeb-i Yeldal gecesi olaraktan kutlarlarmış böyle bir bilgiye daha ulaştım. Bende de bunun açılımı oluştu, keşfen bildiğim kadarıyla, şu anda bu konu ile ilgili bilgiyi internette aradım, Bu konuyla ilgili açıklama yapan, yazan kimse yok. Google amca bu konuda fakir kalmış, bu yüzden bu konuyu da ben işleyeyim ve, Benden bu konuyu öğrensinler diye, bir makale yazmak arzusuna girdim, ve bu makaleyi kaleme alıyorum işte, yani İsa efendimiz doğmadan önce, Meryem annemiz mescidde iken, kur'an-ı Kerim'deki ayet ile sabit, ayeti okuyalım
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَاَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۙ وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۜ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًاۚ قَالَ يَا مَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَاۜ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِۜ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَٓاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَاَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۙ وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۜ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًاۚ قَالَ يَا مَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَاۜ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِۜ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَٓاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
Ayet-i kerimenin mealinde şöyle bir mana ortaya çıkıyor, anlatmıştık, daha önce "contası ile pompası eksik" makalemizin devamı olacak bu makale de zaten. Hanne annemiz hamile iken, oğlan çocuğu ve kurtarıcı olan Mehdi olacak olan İsa efendimizi bekliyor, fakat Çocuk doğduğunda, Meryem ve kız oluyor, fakat Hanneannemiz, işte İsa beklediği için, onu mescide adadığını, yani adak olaraktan mescide vereceğine Allah'a söz veriyor, Fakat kız olunca, ilk defa bir kız hizmetli, mescide verilmek durumunda kalıyor, ve adağını yerine getiriyor, Meryem annemizi mescide hizmetli olaraktan veriyor. Zekeriya aleyhisselam da, Hanne annemizin, Allahu alem kardeşi oluyor, Meryem annemizin de dayısı, ve onun(Hz. Meryemin) gözetimini de Zekeriya Aleyhisselama bırakıyor. Mescidde Meryem annemizin yanına, dayısı olan zekeriyya Aleyhisselam dan başka kimse girip çıkmıyor, yemesi içmesi, onun dışarı ile irtibatı, Zekeriya aleyhisselam ile oluyor. ve orada yatıp kalkıyor, ve mescidin hizmetini görüyor, temizliği faln filan her Neyse, bakımı falan, ve oradan da o, Allah ve din bilgilerini öğreniyor, tahsil ediyor Zekeriya aleyhisselam'dan. işte burada ayeti kerime diyor ki :
Allah bu güzel niyetinden dolayı, Hannenin adağını kabul etti, ve Meryemi Mescidin hizmetine aldı, mescid-i Aksa'nın hizmetine aldı ve onu (Hz. Meryemi) orada, sanki güzel bir bitki gibi yetiştirdi, mescidin içinde, Hasen, temiz ve güzel bir bitki gibi, mescidde onu yetiştirdi. burada onun bakımını da Zekeriya ya yükledi, yetişmesinin külfetini de Zekeriya ya yükledi, Zekeriya Aleyhisselam mescide Meryem'in yanına her girdiğinde, Meryem'in yanında, değişik meyveler görürdü, ve bunlar nereden geldi ya Meryem dediğinde, "Allah dilediğini hesapsız rızıklandırır" derdi Meryem annemiz, bu ayetin meali bu şekildedir.
(Ali İmran suresi 37. ayet)
işte bir kadın aşerikliğine geldiği zaman, olmadık meyveler isteyebilir, yazın kış meyvesi, kışın yaz meyvesi, yazın ortasında kar canı çeker mesela, ama o gün hani soğuk hava depoları Keşfedilmemiş, buzdolabı dolabı Keşfedilmemiş, ama Allahu Teala Melekleri sayesinde, bu ışınlanma teknolojisi sayesinde, yahutta Cebrail Aleyhisselam veya benzerleriyle, karşı Kutupta mevsim ilkbaharken, bizim Kutupta sonbahar, karşı Kutupta Yaz iken, Biz de kış, öyle olunca, dünyanın zaten bir yerinde yaz mevsiminin meyveleri varken, bir tarafında kış mevsiminin meyveleri var, Allah'ın bunu bir kuluna, evliyasını Enbiyasını, Mehdisinii Sebeb kılıp, oradan oraya bu meyvaları taşımasında bir zahmet yok. Bu meyvalar Cennetten, yahut Allah'ın katından inme değil, bu meyvalar, dünyamızdaki iki kutupta iki ayrı meyve var zaten, o kutuptan bu kutuba taşınmış, Fakat o gün Meryem'in yanına, Bu meyveler kim getiriyordu, ne ile getiriyordu, nasıl getirdi, o konuda bilgimiz yok, ama bildiğimiz şu ki, iki yarım küre de ayrı iki mevsim yaratmışken, yani öyle iki kutupta 2 Tür meyve aynı anda dünyada mevcut zaten.
ve işte "Şabiyaldal" Bazı kaynaklara göre, 21 Aralık'ta, diğer dinlerde kutlanan bir seramoni, yani işte, yazın kış meyvesi, kışın yaz meyvesi yenmesi ki, Meryem annemizin isa efendimize aşermesi sebebiyle olabilir, Benim keşfi veya tahmini bilgime göre. Çünkü aşermek, insan fabrikası olan annedeki, eksik olan gıdaların, yeni yapılacak Çocuk'ta, tam manası ile oluşturulabilmesi için, fabrikada eksik olan malzemenin, annenin iştahıyla istenmesi ve, onun babası ve akrabaları tarafından, O kadına o insan fabrikasına yedirerekten, yeni yapılacak çocuğun malzemesinde, eksik bir malzeme olmamasını sağlamak için, Allah'ın doğal süreçte, Duygu olaraktan koyduğu bir araç aşermek.
yeni çocuk işte hiçbir azadan noksan olaraktan dünyaya gelmesin diye olur. İşte o malzeme, Belki yazın bulunmayan bir meyve de vardır, O da işte öbür kutuptan getirilip, hamile anneye sunulduğu zaman, yeni doğacak çocuğun malzemesi, tam malzeme olup, azadan noksan olmaz, akıldan noksan olmaz, güzellikten noksan olmaz, sebebi de budur aşermenin. İşte isavi iyilerin Peygamberi olan İsa efendimizi musevilerin katlettiği gün ve gece olan, yani karanlığın ve kötülerin, en son Haddesine ulaşıp, Allah dedikleri İsa'yı öldürdükleri gece, fakat Allahu Teala'nın da, o nu, Ertesi sabah, Yani gece yarısından hemen sonra, yeni bir annenin gövdesine düşürüp, dogdurduğu gece, yani Şabiyaldal, yeni yıl, Bir yerde batan, bir yerde doğuyor, dünyada Güneş Bir tarafta battı mı, bir tarafta da Doğuyor, Bir tarafta Yaz bitti, bir tarafta kış başlıyor ,Allah'ın doğaya ve kainata koyduğu Yasa ve kanun. İsa'yı onlar orada Öldürseler de, Allah başka bir yerde, İsa'yı aynı anda, saniyesinde, yeniden dogdurdu, ve insanlığa yeni bir yıl bahsetti, İşte Bu Seramoni nin kutlanmasına, yeni yıl kutlamasına da, benim keşfi bilgim ile şabiyaldal denir.
Bu bir Karaoğlan Başağaçlı Raşit Tunca makalesidir
Raşit Tunca
Schrems, 27 Aralık 2020 Pazar, saat 17.19
"Daarun Nedve" Orjinali ise "Daarun Nebve" Veya "Nebinin Doğduğu Konut(Yer)" Nedir? Nerededir?
isa Efendimiz “Seyyidina isa”da Arapça Konuşurmuş ve Demiş ki:
“Dünya bir Köprüdür تأخرًا تأخرًا Geçin Geçin, Yani çabuk çabuk geçin” demiştir.
NOT: Peygamberimizin doğduğu eve دّارٌ نَدْوَ veya arapçada دّارٌ نَبْوَ denir. Yukardaki resimdeki yerde imiş o ev, tabiki o evin günümüze kadar gelmesi zor, o yüzden o yere bu bina yapılmış, ve ben hac ettiğim sene, milli görüş teşkilatından olan, başımızdaki rehber hocamız, Eşref hocanın dediğine göre, orası, bugün kütüphane olarak kuallanılıyormuş malesef. haala varmı? yıkdilarmı? yaptılarmı? ben bir daha göremedim, nasip olmadı bana. "tafaddar"( geç otur ) demek de kullanilan "eddar" burdaki "eddar" dır geç otur, bu eve içeri girince söylenir, evin kapısında ise, Teahhar تأخرًا denilir — isa Efendimiz yani “Seyyidina isa”da Arapça Konuşurmuş ve Demiş ki:
“Dünya bir Köprüdür تأخرًا تأخرًا Geçin Geçin, Yani çabuk çabuk geçin” demiştir.
yani çabuk geçin, ahiret yurduna geçin demektir teahhar, veya geleceğe ahirete geçin.
internette "DAARUN NEDVE HAKKINDA BULDUĞUM Bir yazıyıda sizle burda paylaşıyorum
Dâru’n-Nedve; cahiliye Mekke’sinde Mekkeli müşriklerin toplantı ve istişare yeridir. Buraya ‘‘şehir meclisi’’ ya da cahiliyye devri ‘‘Mekke şehir devletinin parlamentosu’’ da diyebiliriz. Dâru’n-Nedve’yi Rasulullah aleyhisselâm’ın dördüncü kuşaktan dedesi Kusay bin Kilâb’ın Mekke’de M.440 tarihinde Kâbe’nin güneybatısında ve şehirde ilk defa Kâbe yakınında, kapısı Kâbe’ye dönük olarak inşa ettirmiştir.
Kusay’ın asıl isminin Zeyd olduğu rivayet edilir. Ancak Kusay ismi Zeyd isminin önüne geçmiştir. Nesebi Kinâneoğulları’na, onlardan Adnanoğulları’na ve İsmail aleyhisselam’a dayandırılır. Kusay, 5. Yüzyıl Mekke’sinde dâhil olduğu Kureyş kabilesini imtiyazlı bir konuma getirmiştir. Bu sonraları da devam etmiştir. Kusay, Mekke’yi mahalle mahalle bölerek her kabileyi ayrı bir mahalleye yerleştirmiştir.
Kusay Mekke’nin başında bir nevi onların lideri, hükümdarı olmuş ve her türlü işin başına geçmiştir. Şehrin dini, siyasi, askeri ve sosyal meseleleri o olmadan halledilemez bir hale gelmiştir. Kusay, inşa ettirdiği Dâru’n-Nedve’de Kureyş’in ileri gelenlerini toplar, onlarla şehrin meselelerini görüşür ve yine burada kararlar alırdı. Daha sonra alınan bu kararlar kanunlaştırılıp Mekke toplumu bu kanunlarla yönetilirdi. Kusay, buraya gireceklerin yaşını da kırk olarak yasaya bağlamıştı. Oligarşinin hâkim olduğu Mekke’de, Dâru’n-Nedve; şehrin idari meclisi, bir nevi hükümeti gibi çalışmaktaydı.
Hatırlanırsa görülecektir ki, küfrün ve cehlin babası olan Ebu Cehil Amr bin Hişam ve küfürdaşları burada sık sık toplanırlar ve yeni dini, onun peygamberini ve o dinin bağlılarını sürekli konuşurlardı. Hatta peygamberimize suikast yapılması da burada konuşulmuş ve oy birliğiyle karara bağlanmıştı. Peygamberimiz, İslam askerleriyle birlikte Mekke’ye fethedince Dâru’n-Nedve’de ele geçirilmiş ve küfür ehlinin bu meclisteki görevi de bitmiştir. Daha sonraları Kusay’ın torunlarından biri bu binayı Muaviye radıyallahu anhu’ya satmış ve bu bina valilik konağı olarak kullanılmıştır. (Tarihi kısmı bu kadar vermekle yetinelim.)
Gelelim Dâru’n-Nedve’nin bize çağrıştırdıklarına:
Ey Müslüman! Cahiliye meclisleri olan Dâru’n-Nedveler dün olduğu bu günde faaliyettedir. Ne var ki bu gün bunların isimleri ve cisimleri değişmiştir. Bil ki! İsimleri ve cisimleri değişse de fonksiyonları aynıdır. Dünkü ile benzer işlev gören tüm mekân ve kurumların sembolik ismi bu günde Dâru’n-Nedvedir. Bir başka değişle, dünkülerin işlevini bu gün icra eden yerler Dâru’n-Nedve’nin günümüzdeki temsilcileridir.
Dünkü ve bu günküler ile Dâru’n-Nedveler, Allah Subhanehu ve Teâlâ’nın emir ve yasaklarını tanımayan yerlerdir. Buralarda, insanlar hevâlarından kararlar almaktadırlar. Alınan bu kararlar kanuna bağlanmakta ve bu kanunlar topluma dayatılmaktadır. Şunu da belirtelim ki, yasaları kitabi/yazılı olmayıp, şifâi/sözlü olan bazı meclisler de Dâru’n-Nedve konumundadırlar. Kimi zaman bir köyde bile bu şer meclisi kurulabilir.
Bizler biliyoruz ki, bireyin kötülüğünün etkisiyle, sistemlerin kötülüğünün etkisi arasında çok büyük farklar vardır. Bir kişi ne kadar kötülük yaparsa yapsın, kötülük üzerine kurulmuş bir sistemle asla boy ölçüşemez. İşte tüm kötülüklerin işlenmesine onay veren ve bu kötülüklerden menfaat sağlayanların başında bu şirk meclisleri/çağdaş Dâru’n-Nedveler gelir.
Öyleyse;
Nasıl ki Rasulullah aleyhisselâm ve beraberindeki sahabeleri (radıyallahu anhum ecmain) Dâru’n-Nedve adlı şer meclisini tanımayıp, ondan uzak durdularsa, bu günde Müslümanlar, çağdaş Daru’n-Nedveleri tanımamalı ve onlardan uzak durmalıdırlar. Dün, Rasulullah ve sahabelerinin yaptığını bu günde Müslümanlar yapmalıdırlar.
Ey Müslüman! Çağdaş Dâru’n-Nedveleri tanımayıp, onlardan uzak durduğun gibi, insanları da onlara karşı uyar!
ALINTI YAzinin kaynagi :
http://tevhididavet.com
Bir Karoglan Başağaçlı Raşit Tunca Makalesi
Schrems, 18.02.2021 Perşemeb Saat 02:00
Ayak ve Ayakkabı Kokusu Neden Olur? Çözümü Nedir?
Birinci sebep
Ayak ve tırnak temizliğine dikkat etmemek ten, ve tırnakların altındaki kirlerin ve ayakların yıkanmaması sebebiyle oluşan bakteriyel koku. Abdest ile beş vakit ayakları yıkamak Bunun için önemli, yatarken Ayakları yıkamak bunun için mühim.
ikinci Sebeb
ikinci sebebe gelince, çıplak ayakla ayakkabı giymek ve, bunu 15 dakika süreyle ayakta tutmak, ayakların ve ayakkabının kokmasına sebep olur. Ayakkabınızı çorapla giymeye itina gösterin. Yoksa ayakkabınız da ayağınızda kokar. Böyle bir durumda, hiçbir çözüm ayakkabınızın kokusunu gideremez.
Çözümü
O ayakkabıyı atıp, yeni bir ayakkabı almanız, ve ayakkabınızı da çorap ile giymeniz, bu sorunu giderecektir.
Bilgilendirici Karoglan informations
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 31.03.2021
Ayak Mantarı Neden Olur Tedavisi Nedir?
Selamünaleyküm
Bilindiği gibi insan öldüğü zaman insanın bedeninin toprakta Yiyip çürüten bakteriler vardır.
Peygamberimizden anlatılan bir rivayette : peygamberimizin amcası Ebu Talib, Peygamberimizin ısrarlarına rağmen islamiyeti kabul etmemiş, iman etmemiş, son nefesteyken, Peygamberimiz yanında tekrar teklif etmiş amcasına, fakat amcası, oradaki kureyşlilere bakaraktan, gururundan, ve onlar "korkusundan Müslüman oldu" derler diye, gruruna yenik düşüp iman edip, İslamı kabul etmemiş. ve hayata gözlerini yumduktan sonra, Peygamberimiz amcasını çok sevdiği için, amcasının Bütün bedenini, mübarek elleriyle mesh edip sıvazlamış, fakat bir rivayette bilerekten, bir rivayette de unutarak dan, ayaklarının topuklarını, yani ayaklarının altını mesh etmeyi unutmuş, ya da bilerekten mesh etmemiş.
Ve işte Peygamberimizin başka bir rivayetinde de : Cehennemin en hafifi, Cehennem sıcağının, ayaklarının altından girerekten, beyni eritecek kadar azap vermesi diye tarif etmiş. işte Ebu Talip gibilerin Cehennemi, ayaklarının altından Cehennem sıcağı girip, beynini eriterek ten ona azâb edecek olan, cehennemin en yumuşak tabakası.
işte bu ikisini birbirine bağladığımız zaman, ve insanoğlu toprağa çıplak ayakla bastığı zaman, topraktaki, o insanın çürüten bakteriler ayaklarına saldırmakta, ve kaşıntı şeklinde, yani mantar dediğimiz hastalığı oluşturmakta. Çünkü O daha diriyken, diri bedenini Ölü bedeni gibi yemeğe başladıkları için, o kaşıntı, onların küçük küçük ısırmalarının sebebiyle.
SEBEBi
işte bu yüzden toprağa neymiş efendim topraklama yapmak için, çıplak basmak İyi diyorlar, Fakat işte ayaklarımız hassas, toprağa çıplak basmak yüzünden, mantar hastalığı, yahutta ölü yiyici bakteriler vücudumuza saldırmaktalar. onun için toprağa ayakkabı ve terlik de basmanız, bu hastalığın Siz de de baş göstermesine engel olur. Fakat yine cami ve mescitlerde, abdest alınan yerlerde, ve banyo gibi havuz gibi yerlerde, ayaklar ya çıplak, yarıçıplak basıldığı için, herhangi bir mantar bulaşmış insanın ayakları, veyahut ayakkabısı, terliği veyahut çorapları değmiş kimseden, o bakteriler size de bulaşabilir ulaşabilir O yüzden bulaşıcıdır o bakteriler çoğu olaraktan Başka insanlara saldırır az o yüzden mantar hastalığı olan kimselerin bastığı yerlerde, yürüdüğü yerlere, eşyalarına, sizin eşyalarınızın, elbiselerinizin, çoraplarınızın karışması, bu hastalığa davetiye çıkarır.
TEDAViSi
Tedavisine gelince bunun tedavisini Ben de bilmiyorum, Fakt öyle drumlardan sakınmak bir önelmedir. Ben önleyici tedavisini biliyorum, öyle bir hastalığa maruz kalan kimseler, ben kendim dahi Doktora gidip, mantar ilaçları var, kremleri var onları yazdıraraktan tedavi uyguluyorum, o mantar kremleri, o bakterileri öldürüp yok etmekte ve tedavi etmekteler.
SONUÇ
İşte bunu Ebu Talib'e ve bağlarsak burayı, Yani bir nevi bakteri hastalığı mantar hastalığı, Cehennemi yavaş yavaş tatmak gibi, ayakların altından cehennem azabı. Diri diri çürütülüp yenmek gibi bir şey.
Bu Bir Karaoğlan Başağaçlı Raşit Tunca Makalesidir
Bilgilendirici Karoglan informations
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 31 Mart 2021
Urkıyaa Ümm Gülsüm ve Osman Zinnureyn
Urkıyaa Ümm Gülsüm ve Osman Zinnureyn
Hz. Osman önce Rukiye’yi nikahladı. Onun ölümünden sonra da Ümmü Gülsüm’ü aldı. (bk. Heysemî, 6/18)
Hz. Osman (ra), hanımı Rukayye (ra) ağır hasta olduğu için, Resulullah (asm)'in izniyle Bedir savaşından geri kalmıştı. Rukayye ordu Bedir'de bulunduğu esnada vefat etmiş, Müslümanların zaferinin müjdesi Medine'ye ulaştığı gün toprağa verilmişti. Fiili olarak Bedir'de bulunmamış olmakla birlikte Resulullah (asm) onu Bedir'e katılanlardan saymış ve ganimetten ona da pay ayırmıştı (Üsdül-Gâbe, 3/586; Suyutî, Târihul-Hulefâ, s. 165; H.İ.Hasan, Tarihu'l-İslâm, 1/256).
Hz. Osman Bedir savaşı hariç, müşriklerle ve İslâm düşmanlarıyla yapılan bütün savaşlara katılmıştır.
Rukayye'nin vefat edişinden sonra Resulullah (asm), Hz. Osman (ra)'ı diğer kızı Ümmü Gülsüm (ra) ile evlendirdi. Hicretin dokuzuncu yılında Ümmü Gülsüm vefat ettiğinde Resulullah (s.a.s) şöyle buyurmuştu:
"Eğer kırk tane kızım olsaydı birbiri peşinden hiç bir tane kalmayana kadar onları Osman'la evlendirirdim."
Hz. Osman (ra)'ın Ümmü Gülsüm (ra) ile evlenmesi hakkında Allah'ın istemesi diye bir rivayet bulunmamaktadır. Bu konuda İslam tarihi kitaplarındaki rivayetler şunlardır:
- Rasûlullah’ın kızı Ümmü Gülsüm, Uteybe b. Ebu Leheb ile nikahlanmış fakat düğünleri henüz olmamıştı. Rukiye isimli kızı da Ebu Leheb’in diğer oğlu Utbe ile nikahlanmış onun da düğünü henüz yapılmamıştı. Hz. Peygamber (asm)’e peygamberlik verilip Tebbet suresi inince Ebu Leheb iki oğluna,
“Eğer siz Muhammed’in kızlarını boşamazsanız yanınızda durmak bana haram olsun.” dedi. Harb b. Ümeyye’nin kızı olan anneleri de,
“Muhammed’in iki kızını da boşayınız. Çünkü onlar babaları gibi sapıtmışlardır.” dedi. Onlar da Hz. Peygamber (asm) kızlarını boşadı. Uteybe, Ümmü Gülsüm’ü boşadığı zaman Rasûlullah’a,
“Ben senin dinini inkar ettim ve senin kızını boşadım. Artık ne sen bana gel, ne de ben sana geleyim.” dedikten sonra Hz. Peygamber (asm)’e saldırdı ve Peygamber’in gömleğini yırttı. O sırada Uteybe ticaret için Şam tarafına gitmek üzereydi. Hz. Peygamber (asm) onun yüzüne bakarak,
“Allah’tan, köpeğini sana musallat etmesini dilerim.” diye beddua etti. Bundan sonra Uteybe Kureyşli tüccarlar ile yola çıkarak Zerka’ denilen bir yere vardılar. Oraya vardıklarında bir arslan onların etrafında dolaşmaya başladı. Uteybe feryad ederek,
“Vallahi Muhammed’in bedduası yüzünden bu arslan beni parçalayacak. İbn Ebî Kebşe (Muhammed) Mekke’dedir amma, benim katilim odur.” dedi. Arslan onların etrafında bir kaç kere dolaştıktan sonra kayboldu. Onlar da Uteybe’yi aralarına alarak yattılar. Arslan tekrar dönüp aralarından geçerek Uteybe’nin yanına vardı ve pençeleriye onun başını ezdi.
ve yine Hz. Osman (ra)'a "Üçüncü bir kızım olsaydı muhakkak ki seninle evlendirirdim." demişti (Üsdül-Gâbe, aynı yer).
Hz. Osman (ra) Resulullah (asm)'in iki kızıyla evlenmiş olduğu için iki nûr sahibi anlamında, "Zi'n-Nureyn" lakabıyla anılır olmuştur. Zatü'r-Rika ve Gatafan seferlerinde Resulullah (asm), onu Medine'de yerine vekil bırakmıştır (Suyuti, a.g.e., 165).
* * *
Resûl-i Ekrem Efendimize (asm) peygamberlik vazifesi verilmeden önce dünyaya gelen Hz. Hafsa (ra), daha önce Huneys b. Huzayfe'yle (r.a.) evlenmişti. Huneys vefat edince Hz. Hafsa dul kalmıştı."
Hz. Ömer, kızını evvelâ münasip bir dille Hz. Osman'a, ondan müsbet cevap alamayınca da Hz. Ebû Bekir'e vermek istemişti. Ancak o da bu isteğine müsbet veya menfî hiçbir cevap vermemişti.
Bu durum karşısında üzülen Hz. Ömer, Resûl-i Ekrem Efendimize başvurarak olup bitenleri anlattı. Hz. Ömer'in gönülden arzusunu farkeden Peygamber Efendimiz, kendisini daha fazla üzüntü içinde bırakmak istemedi ve, "Ben, sana Osman'dan daha hayırlı bir damat, Osman'a da senden hayırlı bir kayınpeder söyleyeyim mi?" diye sordu. Hz. Ömer, "Söyleyin yâ Resûlallah" deyince, Resûl-i Ekrem, "Sen, kızın Hafsa'yı bana nikâhlarsın; ben de kızım Ümmü Gülsüm'ü Osman'a nikâhlarım!" buyurdu.Hz. Ömer'i bu teklif fazlasıyla sevindirdi ve derhâl kabul etti. Böylece, Peygamber Efendimiz, Hz. Hafsa'yı Ezvac-ı Tâhi-rat arasına alırken, kızı Hz. Ümmü Gülsüm'ü de Hz. Osman'a nikahladı. Hz. Osman, daha önce de, Peygamberimizin vefat eden kızı Hz. Rukiyye île evliydi. Hz. Ümmü Gülsüm'le evlenince kendisine "Zinnureyn (İki Nur Sahibi)" lâkabı verildi. (İbn-i Sa'd, Tabakat, 8/81-83)
Bu bir Karoglan Başağaçlı Raşit Tunca Makalesidir
Raşit Tunca
Schrems, 09 Mart 2021
ALLAH
BAYRAK
WEB-TUNCA
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN